(i) அமெண்ட்மெண்ட் (Amendment) என்னும் பதம் மாற்றம் மேம்படுத்துதல் மற்றும் சிறு மாறுதல் என்பதையே குறிக்கிறது. வழக்கமாக இப்பதம் ஒரு நாட்டின் அரசியலமைப்பில் செய்யப்படும் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட மாற்றங்களுடன் தொடர்புடையது.
(ii) அரசியலமைப்பு சட்டம் பகுதி 20 (PART XX) பிரிவு 368 அரசியலமைப்பு சட்ட திருத்தம் செய்வதில் பின்பற்றப்படும் முறைகள் மற்றும் திருத்தம் செய்வதில் பாராளுமன்றத்தின் அதிகாரங்கள் பற்றி தெரிவிக்கிறது. 

ஒரு மாநிலத்தில் மாநில அரசால் கட்டுப்படுத்த முடியாத சூழல் ஏற்படும்பொழுது அரசியலமைப்பின் விதிகளுக்கேற்ப ஆளுநர் அறிக்கை அளிக்கும்பொழுது குடியரசுத்தலைவர் அரசியலமைப்புச் சட்டம் பிரிவு 356-ன் கீழ் அவசர நிலையை அறிவிக்கலாம்.

(i) ஒரு மாநில அரசின் நிர்வாக அதிகாரம் அதன் சொந்த மாநிலத்தில் மட்டுமே உள்ளது மற்றும் அம்மாநிலத்தில் மட்டுமே தனக்கான சட்டமியற்றும் தகுதியையும் பெற்றுள்ளது.
(ii) அதே வேளையில் மத்திய அரசும் இதே முறையில் பிரத்தியேக நிர்வாக அதிகாரம் பெற்றுள்ளது. சில செயல்பாடுகளில் மாநிலங்களுக்கு உத்தரவிடுகிற அதிகாரத்தை மத்திய அரசுக்கு அரசியலமைப்பு வழங்கியுள்ளது.

(i) தற்போது அதிகாரப் பகிர்வு என்பது மத்திய அரசு பட்டியலில் 100 துறையும் மாநில அரசு பட்டியலில் 61 துறையும் மற்றும் இரண்டுக்கும் பொதுவான பட்டியலில் 52 துறை என்றும் மாற்றப்பட்டுள்ளது.
(ii) 1976 ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட 42 வது அரசியலமைப்பு சட்ட திருத்தம் மாநிலப் பட்டியலில் இருந்து 5 துறைகளை பொதுப்பட்டியலுக்கு மாற்றியது.

இந்திய அரசியலமைப்பில் அடிப்படைக் கடமைகள் என்பது முன்னாள் சோவியத் யூனியன் (USSR) அரசியலமைப்பின் ஈர்ப்பால் சேர்க்கப்பட்டதாகும்.

(i) இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் பகுதி 3 பிரிவு 12 லிருந்து பிரிவு 35 வரையுள்ள பிரிவுகள் அடிப்படை உரிமைகள் பற்றி கூறுகிறது.
(ii) இந்த அடிப்படை உரிமைகள் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியலமைப்பிலுள்ள அடிப்படை உரிமைகளைச் சார்ந்து உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

(i) இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்தபின்பு 1955ல் இயற்றப்பட்ட குடியுரிமைச் சட்டம் குடியுரிமை பெறுதல் மற்றும் குடியுரிமை இழத்தல் ஆகியன பற்றி விளக்குகிறது.
(ii) இச்சட்டம் அரசியலமைப்புச் சட்ட திருத்தத்தால் எட்டு முறை திருத்தப்பட்டுள்ளது.

(i) முகவுரை என்ற வார்த்தை அரசியலமைப்பிற்கு அறிமுகம் அல்லது முகவுரை என்பதைக் குறிக்கிறது. இது அரசியலமைப்பின் அடிப்படைக் கொள்கைகள் நோக்கங்கள் மற்றும் இலட்சியங்களை உள்ளடக்கியது.
(ii) மேலும் இது அரசியலமைப்பின் சுருக்கம் அல்லது சாராம்சத்தைக் கொண்டது. இது பெரும் மதிப்புடன் அரசியலமைப்பின் திறவுகோல் என விவரிக்கப்படுகிறது.

1. சட்டமன்ற உறவுகள்
2. நிர்வாக உறவுகள்
3. நிதி உறவுகள்

 உடனடி ஆபத்து அல்லது அச்சுறுத்தல் காரணமாக இந்தியாவின் பாதுகாப்பிற்கு அச்சுறுத்தல் ஏற்பட்டால், குடியரசுத் தலைவர், அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 352-ன் கீழ் அவசரநிலையை அறிவிக்கலாம்.
வகைகள் i) வெளிப்புற அவசரநிலை ii) உள்நாட்டு அவசரநிலை.

1. தமிழ்
2. சமஸ்கிருதம்
3. தெலுங்கு
4. கன்னடம்
5. மலையாளம்
6. ஓடியா

நீதிமன்ற முத்திரையுடன், நீதிமன்றத்தால் வெளியிடப்படும் கட்டளை அல்லது ஆணை நீதிப்பேராணை எனப்படும். இது சில சட்டங்களை நிறைவேற்றாமல் தடை செய்ய, நீதிமன்றத்தால் வெளியிடப்படும் ஆணையாகும்.
உச்சநீதிமன்றம் மற்றும் உயர்நீதிமன்றங்கள் மட்டுமே ஐந்து வகையான நீதிப்பேராணைகளை வெளியிட அதிகாரம் பெற்றுள்ளன.
ஐந்து வகை நீதிப்பேராணைகள்:
1. ஆட்கொணர்வு நீதிப் பேராணை
2. கட்டளையுறுத்தும் நீதிப்பேராணை
3. தடையுறுத்தும் நீதிப் பேராணை
4. ஆவணக் கேட்பு நீதிப்பேராணை
5. தகுதி வினவும் நீதிப்பேராணை.

அடிப்படை உரிமைகள்:
(i) சமத்துவ உரிமை 
(ii) சுதந்திர உரிமை 
(iii) சுரண்டலுக்கெதிரான உரிமை 
(iv) சமயச் சுதந்திர உரிமை 
(v) கல்வி கலாச்சார உரிமை 
(vi) அரசியலமைப்புக்குட்பட்டு தீர்வுகாணும் உரிமை

1. சிட்டிசன் (citizen) என்னும் சொல் 'சிவிஸ்' (Civis) எனும் இலத்தீன் சொல்லிலிருந்து பெறப்பட்டதாகும்.
2. இதன் பொருள் 'ஒரு நகர அரசில் வசிப்பவர்" என்பதாகும்.
3. இந்திய அரசியலமைப்பு இந்தியா முழுவதும் ஒரே மாதிரியான ஒற்றை குடியுரிமையை வழங்குகிறது.

1. ஒரு நாட்டின் நிர்வாகமானது எந்த அடிப்படைக் கொள்கைகளைச் சார்ந்து அமைந்துள்ளது என்பதைப் பிரதிபலிக்கும் அடிப்படைச் சட்டமே அரசியலமைப்பு என்பதாகும்.
2. அது ஒரு நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்கு அச்சாணி ஆகும். குறிப்பாக அரசின் நிறுவனக் கட்டமைப்பு பல்வேறு துறைகள் மற்றும் மத்திய, மாநில அரசுகளுக்கிடையே அதிகாரத்தைப் பகிர்ந்தளிக்கும் கட்டமைப்புடன் அரசியலமைப்பு சம்பந்தப்பட்டுள்ளது.