நினைந்து கண்ட அறிவினுக்குப் பொருந்தியவாறு உறுப்புகள் இயங்குதல் இல்லாத இந்த உடலுக்கு வேண்டிய உணவைத் தேடிக் ஒன்றும் வழிவகைகளை அறியேன் காட்டில் செல்வதற்கான வழிகளையும் அறியேன் என் தாய் காட்டிய முறைகளை மட்டுமே அறிவேன் என்று கருணையன் கூறுகிறார்

1. எல்லா அடிகளும் நாற்சீர் கொண்ட அடிகளாய் வரும்.
2. ஈரசைச்சீர்களும் மூவசைச்சீர்களும் பயின்று வரும்.
3. நேரொன்றாசிரியத்தளையும் நிரையொன்றாசிரியத்தளையும் வரும்; பிற தளைகள் சிறுபான்மையாகவும் பயின்று வரும்.
4. அகவல் ஓசை பெற்று வரும்.
5. குறைந்தது மூன்று அடிகள்; கூடுதல் பாடுவோரின் உள்ளக்குறிப்பிற்கேற்ப அமையும்.
6. ஈற்றுச்சீர் ஏ, ஓ, ஈ, ஆய், என், ஐ என்ற ஓசையில் அமையும்.

பொருளல்லவரைப் பொருளாகச் செய்யும்
பொருளல்ல தில்லைப் பொருள்.

வ.எண்	சீர்	அசை	வாய்பாடு
1.	பொரு/ளல்	நிறை நேர்	புளிமா
2.	லவ/ரைப்	நிறை நேர்	புளிமா
3.	பொரு/ளளா/கச்	நிறை நேர் நேர்	புளிமாங்காய்
4.	செய்/யும்	நேர் நேர்	தேமா
5.	பொரு/ளல்/ல	நிறை நேர் நேர்	புளிமாங்காய்
6.	தில்/லைப்	நேர் நேர்	தேமா
7.	பொருள்	நிரை	மலர்

இக்குறள் மலர் என்னும் வைப்பாட்டால் முடிந்தது.

(i) மன்னர்களுடைய செங்கோலும் வெண்கொற்றக்குடையும் அறத்தின் குறியீடுகள்.
(ii) மன்னர்கள் அமைச்சர்களின் துணைகொண்டு நீதி வழங்கினர்.
(iii) இன்று நாட்டை ஆளும் மக்கள் பிரதிநிதிகள் நம் குறைகளைக் கேட்பதுமில்லை, அறிவதுமில்லை.
(iv) இன்று கையூட்டுப் பெருகி, பொருள் இல்லாதார் வாழ்வது கடினம் என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது.
(v) அன்றைய வணிகர்கள்
"நடுவுநின்ற நன்னெஞ்சினோர்
வடுவஞ்சி வாய்மொழிந்து
தமவும் பிறவும் ஒப்ப நாடிக்
கொள்வதூஉம் மிகைகொளாது
கொடுப்பதூஉங் குறைகொடாது..."
விற்றனர் என்கிறது, பட்டினப்பாலை.
(vi) ஆனால், இன்றைய வணிகர்கள் கொடுப்பதைக் குறைத்தும், பெறுவதை மிகுதியாய்ப் பெற்றும் வணிகம் செய்கின்றனர்.
(vii) அறநெறியைக் காலில் இட்டு மிதித்துப் பழிபாவத்திற்கு அஞ்சாது வாழ்கின்றனர். எனவே, சங்க இலக்கியங்கள் காட்டும் அறநெறி இன்றைக்கும் தேவைதான்.

(i) வெண்பா அடிதோறும் நான்கு சீர்களைப் பெற்று வரும்.
(ii) ஈரசைச் சீர்களும், மூவசைச் சீர்களில் காய்ச்சீரும் பெற்று வரும்; கனிச்சீர் வாராது.
(iii) இயற்சீர் வெண்டளையும் வெண்சீர் வெண்டளையும் பயின்று வரும்; பிற தளைகள் வாரா.
(iv) ஈற்றுச்சீர் நாள், மலர், காசு, பிறப்பு ஆகியவற்றுள் ஒன்று கொண்டு முடியும்.
(v) செப்பலோசை பெற்று வரும்.
(vi) ஒரு விகற்பமாகவோ பல விகற்பமாகவோ வரும்.
(vii) வெண்பா இரண்டடிக்குக் குறையாமல் பன்னிரண்டடிகளுக்கு மிகாமல் பாடப்பட வேண்டும்.

(i) 'அறநெறி முதற்றே அரசின் கொற்றம்
'அறன்நெறி பிழையாத் திறனறி மன்னர்'
(ii) மன்னர்களின் செங்கோல், வெண்கொற்றக்குடை ஆகியவை அறத்தின் குறியீடுகள் என்று பல பாடல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
(iii) நீர்நிலை பெருக்கி, நிலவளம் கண்டு, உணவுப்பெருக்கம் கண்டு, அதனை அனைவருக்கும் கிடைக்கச் செய்வது அரசரின் கடமை,
(iv) குற்றங்களை அறத்தின் அடிப்படையில் ஆராய்ந்து தண்டனை வழங்கினர்.
(v) மதுரைக்காஞ்சியில் மாங்குடி மருதனார் அன்பும் அறனும் காத்தல் அமைச்சர் கடமை என்கிறார்.
(vi) அமைச்சர்கள் அரசர்க்கு நல்ல யோசனைகளைக் கூறினர்.
(vii) அறம் கூறும் அவையங்கள் (மன்றங்கள்) மன்னர்களின் ஆட்சிக்குத் துணைபுரிந்தன.
(viii) இதனை, “அறம் அறக்கண்ட நெறிமான் அவையம்” என்கிறது, புறநானூறு.
(ix) மதுரையில் இருந்த அவையம், துலாக்கோல் போல் நடுநிலையுடன் செயல்பட்டதாய் மதுரைக்காஞ்சி கூறுகிறது.

 மலரஞ்சலி:
   கருணையனின் தாய் எலிசபெத் அம்மையார் இறந்துவிட்டார். அவ்வேளையில் கருணையன் தன் மலர் போன்ற கையைக் குவித்து "பூமித்தாயே என் ஆன்மையின் உடலை நீ அன்போடு காப்பாயாக" என்று கூறி குழியினுள் அழகிய மலர்ப்படுக்கையைப் பரப்பினான் அன்னையை அதன்மேல் படுக்க வைத்து மலர்கள் தூவி அடக்கம் செய்தான் 


கருணையன் அடைந்த துன்பம் :
1. இளம்பயிர் வளர்ந்து முதிர்ந்து நெல்மணிகளைக் காணும் முன்னே மழைத்துளி இல்லாமல் வாடிக் காய்ந்துவிட்டதைப்போல வாடுகிறேன் 
2. என் மனம் பரந்து நின்ற மரக்கிளையிலிருந்து பறிக்கப்பட்ட மலரைப்போல வாடுகிறது 
3. துணையைப் பிறிதொரு பறவையைப்போல நான் இக்காட்டில் அழுது இரங்கி வாடுகிறேன் 
4. சரிந்த வழுக்கு நிலத்திலே தனியே விடப்பட்டுச் செல்லும் வழி தெரியாமல் தவிப்பவன் போலானேன் 
  என்று கருணையன் தன் துன்பத்தை வெளிப்படுத்தினான் 


இயற்கையின் பங்கு :
  கருணையனின் புலம்பலைக் கேட்டுப் பல்வேறு இசைகளை இயக்கியது போன்று மணம்வீசும் மலர்களும் மலர்ந்த சுனைதொறும் உள்ள பறவைகளும் வண்டுகளும் அக்காட்டினிலே அழுவதுபோலக் கூச்சலிட்டன 
  இவ்வாறு கருணையன் தன் தாயை இழந்து தவிப்பதை உவமைகளாலும் உருவக மலர்களாலும் வீரமாமுனிவர் உணர்ச்சி பொங்க விவரிக்கின்றார் 
கூடுதல் வினாக்கள்

21-03-2020, கோயம்புத்தூர்.

அன்புள்ள மாமா அவர்களுக்கு, வணக்கம். இங்கு அம்மா, அப்பா, அண்ணா, பாட்டி, நான் அனைவரும் நலமாய் இருக்கிறோம். அங்கு அத்தை, மணிவண்ணன், மகாலட்சுமி ஆகியோர் நலமும் தங்கள் நலமும் அறிய ஆவல். ஒரு மகிழ்வான நிகழ்வைத் தங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ளவே இக்கடிதம் எழுதுகிறேன். சென்ற புதன்கிழமையன்று, எங்கள் பள்ளி விளையாட்டுத்திடலில் ஒரு துணிப்பை கிடந்தது; எடுத்துப் பிரித்துப் பார்த்தேன்; கட்டுக்கட்டாகப் பணமும் ஒரு கைபேசியும் இருந்தது. அவற்றைத் தலைமை ஆசிரியரிடம் கொடுத்தேன். மறுநாள் காலையில் பள்ளியில் இறைவணக்கம் பாடி முடிக்கப்பட்டது. பின், பேரவையில் தலைமை ஆசிரியர், என்னை மேடைக்கு அழைத்தார்; எனது செயலைக் குறிப்பிட்டுப் பாராட்டினார். எங்கள் ஊர்த்தலைவர், காவல்துறை ஆணையர், ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள் ஆகிய அனைவரும் பாராட்டினர். பணப்பையின் உரிமையாளர் நெகிழ்வுடன் பாராட்டினார். நானும் அப்பா, அம்மா, பாட்டி, அண்ணா ஆகியோரும் மிகவும் மகிழ்ந்தோம். இதனைத் தெரிவிக்கவே கடிதம் எழுதுகிறேன்.

அன்புடன், அபிராமவல்லி.

உறைமேல் முகவரி திரு. ச. இராதாகிருஷ்ணன், 13, தென்றல் காலனி, 3ஆவது தெரு, மேடவாக்கம், சென்னை.

(i) வேதத்தின் விளக்கங்களுள் ஒன்றான விசிஷ்டாத்துவைதத்தின் முன்னோடியாய் விளங்கியவர், இராமானுசர்.
(ii) திருமந்திரத் திருவருள் பெற இராமானுசர், திருக்கோட்டியூர் பூரணர் இல்லத்திற்கு 18 முறை சென்றார்.
(iii) 18ஆம் முறை சென்ற போது, பூரணர், தண்டும் கொடியுமாய் வரப்பணித்தார்.
(iv) கூரேசர், முதலியாண்டான் ஆகிய இருவரையும் இராமானுசர் தம்முடன் அழைத்துச் சென்றார்.
(v) 'தனித்து வரச் சொன்னால், இவர்களை அழைத்து வந்தது ஏன்?' என்றார், பூரணர்.
(vi) “தாங்கள் கூறிய தண்டுக்கும் கொடிக்கும் இணையானவர்கள் இவர்களே. பொறுத்தருள்க, குருவே" என்றார், இராமானுசர்.
(vii) பூரணர், மூவரையும் வீட்டினுள் அழைத்துச் சென்று, திருமந்திரப் பெருமைகளைக் கூறினார்.
(viii) "இதனை வேறு யாரிடமும் கூறலாகாது; கூறினால் நரகம் கிட்டும்," என்றார், பூரணர்.
(ix) இவ்வாறு கூறி, மந்திரத்தை மூவருக்கும் உபதேசித்தார். அம்மூவரும் பூரணரை வணங்கி ஆசி பெற்றுத் திரும்பினர்.
(x) இராமானுசர் குருவாகிய பூரணர் அருளிய மந்திரத்தை, குருவின் கட்டளையை மீறி, எல்லோரும் அறியும்படி செய்துவிட்டார்.
(xi) இராமானுசர், ''குருவின் நம்பிக்கைக்குக் கேடு இழைத்துவிட்டீர். அதனால் அடையவிருக்கும் துன்பம் யாதென அறிவீரோ?" என்று கேட்டார், பூரணர்.
(xii) இராமானுசர், “அறிவேன், சுவாமி. நரகம் அடைவேன். நான் ஒருவன் நரகம் சென்றாலும், என் மக்கள் அனைவருக்கும் நலம் கிட்டுமே. எல்லோரும் நலமுடன் வாழ்வார்களே” என்றார்.
(xiii) அதனைக் கேட்ட பூரணர் மகிழ்ந்தார்; 'எம்பெருமான்' என்னும் நாமம் சூட்டி இராமானுசரைப் போற்றினார்.
(xiv) பூரணர், தம் மகன் சௌம்ய நாராயணனையும் இராமானுசரிடம் அடைக்கலப்படுத்தினார்.

இளம்பயிர் வளர்ந்து முதிர்ந்து நெல்மணிகளைக் காணும் முன்னே தூய மணிபோன்ற தூவும் மழைத்துளி இல்லாமல் வாடிக் காய்ந்துவிட்டதைப்போல கருணையனும் இப்போது தனது தாயை இழந்து வாடுகின்றான் என்பதே இவ்வுவமை உணர்த்தும் கருத்தாகும்

1. புலரி
2. முன்பின்
3. ஆதி
4. அந்நியமற்ற நதி
5. மணல் உள்ள ஆறு 

 பழங்களை விடவும் அடுத்த மனிதர்கள் மீதான அக்கறை மனித நேயம் நசுங்கிப்போனதாக கல்யாண்ஜி குறிப்பிடுகிறார்

1. குறள் வெண்பா இரண்டடிகளில் வரும்.
2. ஈற்றடி முச்சீராய், முதலடி நாற்சீராய் வரும்.
3. இயற்சீரும் காய்ச்சீரும் பயின்று வரும்.
4. இயற்சீர் வெண்டளையும், வெண்சீர் வெண்டளையும் வரும்.
5. செப்பலோசை குன்றாமல் வரும்.
6. ஒரு விகற்பமாகவோ, இரு விகற்பமாகவோ வரும்.
7. நாள், மலர், காசு, பிறப்பு என்னும் வாய்பாடுகளுள் ஒன்றுகொண்டு முடியும்.

(i) அறம் கூறும் மன்றங்கள் 'அவையங்கள்' எனப்படும்.
(ii) அவை அரசனின் அறநெறி ஆட்சிக்குத் துணைபுரிந்தன.
(iii) “அறம் அறக்கண்ட நெறிமான் அவையம்” என்கிறது, புறநானூறு.
(iv) மதுரையிலிருந்த அவையம் பற்றி 'மதுரைக்காஞ்சி’ கூறுகிறது; அது துலாக்கோல் போல நடுநிலைமிக்கது என்கிறது.

ஆசிரியப்பா நான்கு வகைப்படும். அவை
(i) நேரிசை ஆசிரியப்பா
(ii) இணைகுறள் ஆசிரியப்பா
(iii) நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா
(iv) அடிமறிமண்டில ஆசிரியப்பா.

கவிதை திறனாய்வாளர் ஆர்னால்டு கூறுவதென்ன?

தாய் தன் குழந்தையே கண்ணும் கருத்துமாக பார்த்துக் கொண்டார்.

மதியழகன் தான் பெரிய அமைச்சராக வேண்டும் என்ற மனக் கோட்டை கட்டினான்

"தம்பி! எங்கே நிற்கிறாய்?"
“நீங்கள் கூறிய இடத்தில் தான் அண்ணா! எதிர்ப்பக்கத்தில் ஒரு தேநீர் கடை இருக்கிறது.”
"அந்த இடத்திற்குள்ளேயே தேனீர் சாப்பிட்டு விட்டு, செய்தித் தாளைப் படித்துக் கொண்டு இரு. நான் விரைவாக வந்துவிடுவேன்.”
“அண்ணா! சண்முகத்தையும் அழைத்துக் கொண்டு வாருங்கள் அண்ணா! அவனைப் பார்த்தே வெகு நாட்களாகி விட்டன."
“அவன் பாட்டியோடு வெளியூர் போய் இருக்கிறான். உங்கள் ஊருக்கே அவனை அழைத்துக்கொண்டு வருகிறேன்.”
“மிகச் சிறிய வயதில் பார்த்தது அண்ணா! அப்பொழுது அவனுக்கு மூன்று வயது இருக்கும்!"
“இப்பொழுது உயரமாக வளர்ந்து விட்டான். உனக்கு அடையாளமே தெரியாது ! ஊருக்கு எங்களுடன் வருவான் பார். சரி, தொலைபேசியை வை. நான் புறப்பட்டு விட்டேன்."
"சரி அண்ணா!"

1.ஒருவர் எதைப் பள்ளியில் கற்றாரோ அதை அவர் மறந்த பின்னும் எது நினைவில் இருக்கிறதோ அதுவே கல்வி ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன்
2.நாளை என்பதே பெரும்பாலும் வாரத்தின் பரபரப்பான நாள் ஆகும் ஸ்பானிஷ் பழமொழி 
3.இருள் சூழ்ந்த தருணங்களில் ஒளியைக் காண நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும் அல்லது சோதனைத் தருணத்தில் தான் நாம் வெற்றிக்கான முயற்சியில் கவனம் செலுத்த வேண்டும் அரிஸ்டாட்டில்
4.வெற்றி என்பது இறுதியானது அன்று தோல்வி என்பது அழிவும் அன்று தைரியம் மட்டுமே வெற்றியை தொடரச் செய்யும் வின்ஸ்டன் சர்ச்சில்

 "கைபேசி" 
படைத்தகவன் பணிந்து செல்கின்றான்
கைபேசி பிடியில் வாழ்கின்றான் 
உணர்வுகளை உதறிக் கண்டெடுத்தான் 
உறவுகளை இழந்து தவிக்கின்றான் 
இரவும் நீயே பகலும் நீயேயென 
கைபேசியுடன் பொழுதைக் கழுத்தவன் 
பசியை மறந்தான் பக்குவம் இழந்தான் 
வாழவைத் தொலைத்து அடிமையானான்