கொடுக்கப்பட்டது \(\alpha\) = 1.20% = \(\frac{1.20}{100}=1.2\times10^{-2}\)
\(K_{a}=\alpha^{2}c\)
\(=(1.2\times10^{-2})^{2}(0.1)=1.44\times10^{-4}\times10^{-1}\)
= \(1.44\times10^{-5}\)

கரைப்பான் விரும்பும் கூழ்மங்களில், பிரிகை நிலைமைக்கும் பிரிகை ஊடகத்திற்கும் இடையே வலுவான கவர்ச்சி விசை நிலவுகிறது.
எடுத்துக்காட்டுகள்: புரதம் மற்றும் ஸ்டார்ச் ஆகியவற்றின் கூழ்ம கரைசல்கள். இவை அதிக நிலைப்புத் தன்மை கொண்டவை, எளிதில் வீழ்படிவாவதில்லை. அவை வீழ்படிவான பின்பும் கூட, பிரிகை ஊடகத்தை சேர்த்து மீளவும் கூழ்மநிலைக்கு கொண்டுவர இயலும்.
கரைப்பான் வெறுக்கும் கூழ்மங்களில், பிரிகைநிலைமைக்கும் பிரிகை ஊடகத்திற்கும் இடையே கவர்ச்சி விசைகள் ஏதுமில்லை. இவை குறைந்த நிலைப்புத் தன்மை கொண்டவைகளாகும். மேலும் எளிதில் வீழ்படிவாகின்றன ஆனால், பிரிகை ஊடகத்தை சேர்ப்பதன் மூலம் மீண்டும் இவற்றை உருவாக்க இயலாது அவை, ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு பிறகு தாமாகவே திரிந்துவிடுகின்றன. இவை மீளாக் கூழ்மங்கள் என்றழைக்கப்படுகின்றன.
எடுத்துக்காட்டு: கோல்டு, சில்வர், பிளாட்டினம் மற்றும் காப்பர் கூழ்மங்கள்.

வேதிப்புறப்பரப்பு கவர்தலில், வாயுமூலக்கூறுகள் புறப்பரப்புடன் வேதிப்பிணைப்பு உருவாதலால் மூலக்கூறுகள் புறப்பரப்பில் ஈர்ப்பு விசைகளால் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. வலிமையான பிணைப்பு உருவாதலால், சுமார் 400 kJ/mol பரப்புக் கவர்தல் வெப்பமாக வெளியிடப்படுகிறது. இயற்பரப்பு கவர்தலில் உள்ள வாண்டர்வால்ஸ் விசைகளைக் காட்டிலும் வேதிப்புறப்பரப்புக்கவர்தலில் உள்ள வேதிபிணைப்புகள் மிகவும் வலிமை வாய்ந்தவையாகும்.

HCI ன் கடத்துத்திறன் அதிகமாகும்;
ஏனெனில் அனைத்து அயனிகளிலும் H⁺ அயனியானது பெரும இயங்கு திறனை பெற்றிருக்கும். (mobility)
25°C ல் : H⁺ = 36.23 m²s^-1V^-1
கடத்துத்திறனானது இவற்றை பொறுத்தது:
1) மின்பகுளியின் தன்மை
2) செறிவு
3) அயனிகளின் இயங்கு திறன்
4) வெப்பநிலை

(i) லாந்தனைடு அயனிகளின் நிறத்திற்கு காரணம் தனித்த 4f - எலக்ட்ரான்களும், ஒளியை உறிஞ்சி அவை f - f ஆர்பிட்டால் பரிமாற்றம் அடைவதும் ஆகும்.
(ii) Gd³⁺ அயனியின் எலக்ட்ரான் அமைப்பு 4f⁷ 5d⁰ 6s⁰  
(iii) Gd³⁺ அயனி ஏழு தனித்த எலக்ட்ரான்களைப் பெற்று, நிலைப்புத் தன்மையுடைய சரிபாதி நிரம்பிய 4f - ஆர்பிட்டால்களைக் கொண்டுள்ளது.
(iv) எலக்ட்ரான்களின் சீர்மைத்தன்மை குலைந்து, நிலைப்புத் தன்மை குறைவதால் Gd³⁺ அயனியில் f - f ஆர்பிட்டல் பரிமாற்றம் நிகழ்வதில்லை. எனவே Gd³⁺ அயனி நிறமற்றது.
(v) மேலும் f - f எலக்ட்ரான் பரிமாற்றம் நிகழத் தேவையான ஒளி ஆற்றலை அகச்சிவப்புப் பகுதியில் உறிஞ்ச வேண்டி இருப்பதால் கட்புலனாகும் ஒளிப்பகுதியில் Gd³⁺ அயனியின் நிறம் தெரிவதில்லை.  

ஒவ்வொரு ஹேலஜனும் மற்ற ஹேலஜன்களுடன் வினைபட்டு ஹேலஜன் இடைச்சேர்மங்கள் என்ற இடைச்சேர்மங்களை உருவாக்குகின்றன.
உதாரணம்: AB வகை BrF : AB, வகை = ICl₃

(i) போரான் ட்ரை புளுரைடு வாயுவை 450 K வெப்பநிலையில் சோடியம் ஹைட்ரஜனுடன் வினைப்படுத்தும் போது டைபோரேன் உருவாகிறது.
(ii) வெப்பச் சிதைவைத் தடுக்க டைபோரேன் உடனடியாக நீக்கப்படுகிறது.
2BF₃ + 6NaH \(\underrightarrow { 450K } \) B₂H₆ + 6 NaF

1. கரி மற்றும் CO ஆகிய இரண்டினுள் ZnO வை ஒடுக்க சிறந்த ஒடுக்கும் காரணி கரி (கார்பன்) ஆகும்.
2. ஒடுக்க வெப்பநிலையில் ஜிங்க், கார்பனுடன் சேர்ந்து உலோக கார்பைடினை உருவாக்காது. எனவே கார்பன் ஒடுக்கும் காரணியாக பயன்படுகிறது.
ZnO_(S) + C ➝ Zn_(S) + CO_(g) ↑
3. எலிங்கம் வரைபடத்தில், ஜிங்க் ஆக்சைடு உருவாதலுக்கான வரைகோடு கார்பனுக்கு மேல் இடம் பெற்றுள்ளது. எனவே CO ஆனது ZnO ஐ விட அதிக நிலைப்புத் தன்மை உடையது. எனவே ZnO வை ஒடுக்கமடையச் செய்வதற்கு கார்பனை ஒடுக்கும் காரணியாக பயன்படுத்த இயலும். ஒடுக்க வினையின்போது ZnO விலிருந்து ஆக்ஸிஜன் ஒடுக்கும் காரணி கார்பனுடன் இணைந்து CO வை உருவாக்குகிறது.

தொகுப்பு டிடர்ஜெண்ட்கள் என்பவை ஆல்கைல் ஹைட்ரஜன் சல்பேட்டுகளின் சோடியம் உப்புகள் அல்லது நீண்ட சங்கிலி ஆல்கைல் பென்சீன் சல்ஃபானிக் அமிலங்களின் சோடியம் உப்புகளைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட விளைபொருட்களாகும். மூன்று வகையான டிடர்ஜெண்ட்கள் உள்ளன.
சோப்புகள்:
அ) எதிரயனி டிடர்ஜெண்ட்கள் :
இவை சல்போனேற்றப்பட்ட நீண்ட சங்கிலி ஆல்கஹால் அல்லது ஹைட்ரோகார்பன்களின் சோடியம் உப்புகள் ஆகும். இவற்றின் மூலக்கூறின் எதிரயனி பகுதி சுத்தப்படுத்தும் செயலில் ஈடுபட்டுள்ளது. எ.கா. சோடியம் லாரைல் சல்பேட் (SDS)
பயன்: வீட்டு உபயோகத்திலும் மற்றும் பல்பொடியிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
ஆ) நேரயனி டிடர்ஜெண்ட்கள் :
இவை அசிட்டேட்டுகள், குளோரைடுகள் அல்லது புரோமைடுகள் அயனிகளாகக் கொண்ட அமீன்களான நான்கு (4^o) அமோனியம் உப்புகள். இவற்றின் மூலக்கூறின் நேரயனி பகுதி சுத்தப்படுத்தும் செயலில் ஈடுபட்டுள்ளது.
எ.கா.: N- ஹெக்சாடெக்கைல்ட்ரைமெத்தில் அமோனியம் குளோரைடு
இ) அயனித் தன்மையற்ற டிடர்ஜெண்ட்கள் :
இவற்றில் எந்த அயனியும் இல்லை. இவை உயிர் மூலக்கூறு நிறை ஆல்கஹாலின் எஸ்டர்களாகும்.
எ.கா. பென்டாஎரித்ரிட்டால் ஸ்டியரேட்
பயன்: பாத்திரம் கழுவுவதிலும் பயன்படுகிறது.

முதல் விதி:
மின்னாற்பகுத்தலின்போது மின்முனைகளில் விடுவிக்கப்படும் பொருளின் நிறையானது (m) மின்கலத்தின் வழியே பாயும் மின்னோட்டத்தின் அளவிற்கு (Q) நேர் விகிதத்திலிருக்கும்.
m \(\alpha\) Q
m \(\alpha\) It
m = z It
Z = பொருளின் மின்வேதிச் சமானம்
I = மின்னோட்டம்
t = மின்னோட்டம் பாயும் காலம்
இரண்டாம் விதி :
ஒரே அளவு மின்னோட்டத்தை வெவ்வேறு மின்பகுளி வெவ்வேறு மின்பகுளிக் கரைசல்களின் வழியே செலுத்தும்போது, மின்முனைகளில் விடுவிக்கப்படும் பொருளின் அளவானது அவற்றின் மின்வேதிச் சமானங்களுக்கு நேர்விகிதத்திலிருக்கும்.
m \(\alpha\) Z
\(\frac{\mathrm{m}_1}{\mathrm{Z}_1}=\frac{\mathrm{m}_2}{\mathrm{Z}_2}\)
m = விடுவிக்கப்படும் உலோகத்தின் நிறை
Z = மின்வேதிச் சமானம்

அ) வினைவேகம்\(=\frac { -1 }{ 2 } \frac { d[NO] }{ dt } =\frac { -d[{ O }_{ 2 }] }{ dt } =\frac { 1 }{ 2 } \frac { d[N{ O }_{ 2 }] }{ dt } \)
ஆ) \(\frac { -d\left[ { O }_{ 2 } \right] }{ dt } =\frac { 1 }{ 2 } \frac { d[{ NO }_{ 2 }] }{ dt } \)
\(\frac { d[{ NO }_{ 2 }] }{ dt } =2\times \left( \frac { -d[{ O }_{ 2 }] }{ dt } \right) =2\times 0.2mol{ L }^{ -1 }{ s }^{ -1 }\)
= 0.4mol L^-1s^-1

\(\begin{array}{l|l} { }_{22} \mathrm{Ti}-{ }_{18}[\mathrm{Ar}] 4 \mathrm{~s}^2 3 \mathrm{~d}^2 & { }_{21} \mathrm{Sc}-{ }_{18}[\mathrm{Ar}] 4 \mathrm{~s}^2 3 \mathrm{~d}^1 \\ { }_{19} \mathrm{Ti^{3+}}-{ }_{18}[\mathrm{Ar}] 3 \mathrm{~d}^1 & { }_{18} \mathrm{Sc}^{3+}{ -}_{18}[\mathrm{Ar}] 3 \mathrm{~d}^0 \end{array}\)
(i) [Ti(H₂O)₆]³⁺, அணைவுச் சேர்மத்தில் மைய உலோக அயனி Ti³⁺ ஆனது d¹ எலக்ட்ரான் அமைப்பினைப் பெற்றுள்ளது. இது ஈனி புலத்தில் t_2g ஆர்பிட்டால் ஒன்றில் இடம்பெற்றுள்ளது.
(ii) இந்த அணைவுச் சேர்மத்தின் மீது வெண்மைநிற ஒளி விழும் போது d எலக்ட்ரான் ஒளியினை உட்கவர்ந்து உயர் ஆற்றல் மட்டத்திற்கு கிளர்வுறுகிறது. நிறமாலைத் தரவுகளிலிருந்து உட்கவர் பெருமம் மதிப்பு e_g ஆகும்.
(iii) இது படிக புலப் பிளப்பு ஆற்றல் (\(\Delta^o\)) 239.7 KJ mol^-1 20000^-1 cm இணையானதாகும். இந்த உட்கவர்தலால், பிரதிபலிக்கப்படும் நிறம் ஊதாநிறம்.
(iv) இவ்வாறு \(\left[\mathrm{Ti}\left(\mathrm{H}_2 \mathrm{O}\right)_6\right]^{3+}\) ல் d-d இடப்பெயர்ச்சி நடைபெறுகிறது.
(v) ஆனால், \(\left(\mathrm{Sc}\left(\mathrm{H}_2 \mathrm{O}\right)_6\right]^{3+}\) Sc³⁺ ன் எலக்ட்ரான் அமைப்பு 3d° ஆகும். இதில் d-d இடப்பெயர்ச்சி நடைபெறாது. எனவே நிறமற்றதாக உள்ளது.

i) \( \mathrm{Mg}\left[\mathrm{Cr}\left(\mathrm{NH}_3\right) \mathrm{Cl}_5\right] \rightleftharpoons \mathrm{Mg}^{2+}+\left[\mathrm{Cr}\left(\mathrm{NH}_3\right)_5 \mathrm{Cl}_5\right]^{2-}  \) (2 அயனிகள்)
ii) \(\left[\mathrm{Cr}\left(\mathrm{NH}_3\right)_5 \mathrm{Cl}\right]_3\left[\mathrm{CoF}_6\right]_2 \rightleftharpoons\left[\mathrm{Cr}\left(\mathrm{NH}_3\right)_5 \mathrm{Cl}\right]_3^{6+}+\left[\mathrm{CoF}_6\right]_2^{6-}\) (2 அயனிகள்)
iii) [Cr(NH₃)₃ Cl₃] - அயனியுறுவதில்லை.
iii > ii > i

புரதங்களின் முதல் நிலை அமைப்பு:
அமினோ அமிலங்களால் ஆன பாலிபெப்டைடு சங்கிலிகளாகும்.
அமினோ அமிலங்களுக்கு இடையே உருவாகும் பெப்டைடு பிணைப்பு ஆகும்.
நேரான சங்கிலி அமைப்பு.

புரதங்களின் இரண்டாம் நிலை அமைப்பு:
α-சுருள் மற்றும் β இழைகள் அல்லது தாள்கள் உருவாக்கும் பெப்டைடு சங்கிலி.

பாலிபெப்டைடு சங்கிலியில் உள்ள அமினோ அமிலங்கள் கார்பனைல் (-C=O) ஆக்சிஜனுக்கும் மற்றும் அமின்களுக்கும் (NH2) இடையே உருவாகும் ஹைட்ரஜன் பிணைப்பு மூலமாக ஒழுங்கான வடிவத்தை உருவாக்குகிறது.
α-சுருள் அல்லது β தாள் அமைப்பு

அமிலம் என்பது மற்றொரு பொருளுக்கு ஒரு புரோட்டானை வழங்கக்கூடிய ஒரு பொருளாகும். காரம் என்பது மற்றொரு பொருளிலிருந்து ஒரு புரோட்டானை ஏற்கக்கூடிய ஒரு பொருளாகும். அதாவது, அமிலம் என்பது ஒரு புரோட்டான் வழங்கி மற்றும் காரம் என்பது ஒரு புரோட்டான் ஏற்பி.
ஹைட்ரஜன் குளோரைடை நீரில் கரைக்கும்போது, அது, நீர் மூலக்கூறுக்கு ஒருபுரோட்டானை வழங்குகிறது. அதாவது, HCl ஒரு அமிலமாகவும், H₂O ஒரு காரமாகவும் நடந்துகொள்கின்றன. அமிலத்திலிருந்து காரத்திற்கு புரோட்டான் மாற்றப்படும் நிகழ்வை பின்வருமாறு குறிப்பிடலாம்.
HCl + H₂O \(⇌\) H₃O⁺ +Cl^-
அம்மோனியாவை நீரில் கரைக்கும்போது, அது நீரிலிருந்து ஒரு புரோட்டானை ஏற்றுக்கொள்கிறது. இந்த நேர்வில், அம்மோனியா (NH₃) மூலக்கூறு ஒரு காரமாகவும், H₂O மூலக்கூறு அமிலமாகவும் செயல்படுகின்றன. வினையானது பின்வருமாறு குறிப்பிடப்படுகிறது.
H₂O + NH₃ \(⇌\) NH₄⁺ + OH^-
இதன் மறுதலை வினையை பின்வரும் சமநிலையில் கருதுவோம்.

H₃O⁺ஆனது CI - க்கு ஒரு புரோட்டானை வழங்கி HClஐ உருவாக்குகிறது.
அதாவது, விளைபொருட்களும் அமிலம் மற்றும் காரங்களாக செயல்படுகின்றன. பொதுவாக,லௌரி - ப்ரான்ஸ்டட் (அமிலம் - கார) வினையை பின்வருமாறு எழுதப்படுகிறது.
அமிலம்₁ + காரம்₂ \(⇌\) அமிலம்₂ + காரம்₁
ஒரு புரோட்டானை வழங்கிய பிறகு எஞ்சியுள்ள பகுதி ஒரு காரமாகும் (காரம்₁). மேலும் இது ப்ரான்ஸ்டட் அமிலத்தின் (அமிலம்₁) இணைகாரம் என்றழைக்கப்படுகிறது. அதாவது ஒரு புரோட்டானால் மட்டும் வேறுபடும் வேதிக்கூறுகள் இணை அமில - கார இரட்டைகள் என்றழைக்கப்படுகின்றன.

HCI மற்றும் Cl -,H₂O மற்றும் H₃O⁺ஆகியன இரண்டும், வெவ்வேறு இணைஅமில - கார இரட்டைகளாகும். அதாவது, Cl - என்பது HCL அமிலத்தின் இணைகாரம் (அல்லது) HCI என்பது Cl - அயனியின் இணை அமிலம் ஆகும். இதேபோல H₃O⁺ என்பது H₂Oவின் இணை அமிலமாகும்.
லௌரி ப்ரான்ஸ்டட் கொள்கையின் வரம்புகள்:
BF₃, AlCl₃ போன்ற புரோட்டான்களை வழங்க இயலாத சேர்மங்களும் அமிலங்கள் போல செயல்படுவதை இக்கொள்கை விளக்கவில்லை.

செறிவு எல்லை முழுமைக்கும் ஒரு வினையின் வினைவேகமானது, வினைபடு பொருட்களின் செறிவினைப் பொருத்து அமையவில்லை எனில் அவ்வினை பூஜ்ய வகை வினை என அழைக்கப்படுகிறது. இத்தகைய வினைகள் அரிதானவை பின்வரும் கருத்தியலான பூஜ்ய வகை வினையைக் கருத்தில் கொள்வோம்.
A →விளைபொருட்கள்
வினைவேகம் Rate = k[A]°
\( \frac{-d[A]}{d t}=k(1) \\ \Rightarrow-d[A]=k d t \)
t = 0 எனும் போது செறிவு [A] மற்றும், t = t எனும் போது செறிவு [A] என அமையும் எல்லையில் மேற்கண்டுள்ள சமன்பாட்டை தொகையிட
\(-\int_{\left[A_0\right]}^{[A]} \mathrm{d}[\mathrm{A}]=\mathrm{k} \int_0^{\mathrm{t}} \mathrm{dt}\)
\( -([\mathrm{A}])_{\left[A_0\right]}^{[A]}=k(t)_0^t \\ {\left[A_0\right]-[A]=k t} \\ k=\frac{\left[A_0\right]-[A]}{t} \mathrm{Y}=\mathrm{m} x+\mathrm{C} . [\mathrm{A}]=-\mathrm{kt}+\left[\mathrm{A}_0\right] \Rightarrow y=m x+c \)
[A] Vs நேரம். வரைபடமானது k என்ற சாய்வு மதிப்பினையும் [A] என்ற வெட்டுத்துண்டு மதிப்பினையும் பெற்றுள்ள ஒரு நேர்கோட்டினை தரும்.