பொதுச் செலவு அதிகரிப்பதற்கான காரணங்களாவன :
மக்கள் தொகை வளர்ச்சி :
67 ஆண்டு கால திட்டங்களில், இந்தியாவின் மக்கள் தொகை 1951இல் 36.1 கோடியிலிருந்து, 2011இல் -121 கோடியாக உயர்ந்துள்ளது.
மக்கள் தொகை வளர்ச்சியினால் உடல்நலம், கல்வி, சட்டம் ஒழுங்கு போன்றவற்றிற்காக பேரளவு முதலீடு செய்ய வேண்டியிருக்கிறது.
இளைஞர்களுக்கான கல்விக்காகவும், பணிகளுக்காகவும், முதியோர்களுக்கான ஓய்வூதியம், சமூகப் பாதுகாப்பு, உடல் நலத்திற்கான வசதிகள் ஏற்படுத்தவும் பொதுச்செலவு அதிகமாகிறது.
பாதுகாப்புச் செலவு:
இந்தியாவில் பாதுகாப்பிற்கான செலவு அதிகரித்த வண்ணம் உள்ளது.
இராணுவ தளவாடங்களை புதுமை மயமாக்குவதால் இராணுவ செலவு பலமடங்கு அதிகரித்துள்ளது.
அரசு மானியங்கள்:
இந்திய அரசானது, உணவு, உரங்கள், முன்னுரிமைத் துறைக்கான கடன் வழங்கல், ஏற்றுமதி, கல்வி முதலான பல இனங்களுக்கு மானியங்களை வழங்குகிறது.
மானியங்களுக்கான தொகை மிக அதிகமாக இருப்பதால் பொதுச் செலவு பலமடங்கு அதிகரித்துள்ளது.
கடன் சேவைகள் :
அரசானது அதிகமான அளவில் உள்நாட்டு, அயல்நாட்டு ஆதாரங்கள் மூலம் கடன் பெற்றுள்ளது.
அதன் விளைவாக அரசு கடனை திருப்பி செலுத்துவதற்காக அதிக பணம் தேவைப்படுகிறது.
வளர்ச்சித் திட்டங்கள் :
அரசு பல்வேறு வளர்ச்சி திட்டங்கள் மேற்கொள்கிறது. அவையாவன நீர்ப்பாசனம், இரும்பு எஃகு, கனரக எந்திரங்கள், எரிசக்தி, தொலைத்தொடர்பு போன்றவற்றிற்கு அதிக முதலீடு தேவைப்படுகிறது.
நகரமயமாக்கல் :
நகரங்களில் மக்கள் தொகை விரைவாக அதிகரித்து வருகிறது. 1950-51ஆம் ஆண்டு மொத்தம் மக்கள் தொகையில் நகரத்தில் வாழ்பவர்கள் 17 விழுக்காடாகவும், தற்பொழுது 43 விழுக்காடாகவும் அதிகரித்துள்ளது.
தொழில் மயமாக்கல்:
அடிப்படை, கனரக தொழில்களுக்கு அதிக அளவு மூலதனம் தேவைப்படுகிறது. மேலும் இது உற்பத்திக்கு நீண்ட காலத்தையும் எடுத்துக் கொள்ளும்.

மறைமுக வரிகளின் நன்மைகள்:
பரந்து காணப்படுதல் :
எல்லா நுகர்வோர்களும் அவர்கள் ஏழை அல்லது பணக்காரர்களாக இருந்தாலும் மறைமுக வரிகளைச் செலுத்த வேண்டும்.
இதனால்தான் நேர்முக வரிகளை விட மறைமுக வரிகள் அதிகமானவர்களை உள்ளடக்கியுள்ளது.
சமத்துவம்:
பணக்காரர்களால் பயன்படுத்தப்படக்கூடிய ஆடம்பரப் பண்டங்கள் மீது அதிக வரி சுமத்தப்படுவதால் மறைமுக வரி சமத்துவ விதியின் அடிப்படையில் அமைகிறது.
சிக்கனத் தன்மை:
உற்பத்தியாளர்களும், சில்லறை விற்பனையாளர்களும் வரியை வசூலித்து அரசுக்கு செலுத்துவதால் வசூலிப்பதற்கான செலவு குறைவாகிறது.
உடலுக்கு தீங்கான பண்டங்களின் நுகர்வைக் குறைக்கிறது:
அரசானது உடலுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கக்கூடிய பண்டங்கள் மீது மறைமுக வரியை விதிக்கிறது.
எ.கா. புகையிலை, மது போன்றவை மீதான் வரி ஆகும்.
வசதியானது:
மறைமுக வரியானது பண்டங்கள், பணிகள் மீது விதிக்கப்படுகிறது.
நுகர்வோர் இதனை வாங்கும்போது விலையுடன் சேர்த்து செலுத்திவிடுவதால், வரி செலுத்துவதை உணர்வதில்லை.

அ) தெற்காசிய நாடுகளின் பொருளாதார ஒத்துழைப்பு சங்கம் - சார்க் :-
1. தெற்காசிய நாடுகளின் பொருளாதார ஒத்துழைப்புக்காக துவக்கப்பட்ட அமைப்பு தெற்காசிய மண்டல ஒத்துழைப்பு அமைப்பு ஆகும்.
2. இந்த நாடுகளின் பொருளாதார சமூக, பண்பாட்டு ஒத்துழைப்பு, வளர்ச்சிக்காகவும், மற்ற வளரும் நாடுகளுடன் நட்புறவை வளர்த்துக் கொள்ளவும் டிசம்பர் 8, 1985ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்டது.
3. வங்காளதேசம், பூட்டான், இந்தியா, மாலத்தீவு, நேபாளம், பாகிஸ்தான், இலங்கை ஆகிய ஏழு நாடுகள் இதன் உறுப்பு நாடுகளாகும்.
4. ஒப்பந்தத்தில் உறுப்பினர் நாடுகள் ஏற்றுக்கொண்ட பிரிவுகளில் ஒத்துழைப்பு கொடுத்து ஒன்று சேர்ந்து செயல்பட்டு பொருளாதார, சமூக மேம்பாடு அடைவதே சார்க் அமைப்பின் அடிப்படை குறிக்கோள்.
5. முதல் உச்சி மாநாடு வங்காளதேசம் தலைநகரம் தாக்காவில் 1985 இல் நடைபெற்றது. இரண்டாண்டுக் கொருமுறை உச்சி மாநாடு நடைபெறுகிறது.
6. 20ஆவது உச்சி மாநாடு இலங்கையில் 2018 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்றது.
ஆ) பிரிக்ஸ் நாடுகள்:
1. வேகமாக வளர்ந்து வரும் நாடுகளின் முதல் எழுத்துக்களைக் கொண்டு குறிப்பிடப்படும் சுருக்கப்பெயர் பிரிக்ஸ்.
2. பிரேசில், ரஷ்யா, இந்தியா, சீனா, மற்றும் தென் ஆப்பிரிக்கா, ஆகியவையே அதன் ஐந்து விரைவாக வளர்ந்து வரும் நாடுகள்,
3. இது 2010 ஆம் ஆண்டு வரை தென் ஆப்பிரிக்காவை உள்ளடக்காமல் பிரிக் என்று அழைக்கப்பட்டது.
4. பிரிக் என்ற சுருக்கப் பெயர் 2001ல் பயன்பாட்டுக்கு வந்தது.
5. பத்தாவது உச்சி மாநாடு தென் ஆப்பிரிக்காவில் ஜூலை 2018 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்றது.
6. உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி, வாணிகச் சிக்கல்கள், உலகளாவிய அரசு நிர்வாகம், பகிரத்தக்க வளமை, நாடுகளின் அமைதி மற்றும் பாதுகாப்பு ஆகியவையே இந்த உச்சி மாநாட்டின் விவாதத் தலைப்புகள் ஆகும்.

இந்தியாவும் பன்னாட்டு வாணிக அமைப்பும்:-
1. பன்னாட்டு வாணிக அமைப்பு செயல்படத் தொடங்கிய ஆண்டிலிருந்தே இந்தியா அதன் உறுப்பு நாடாகும்.
2. பலதரப்பு விவாதங்கள் மூலமாக தீர்வுகள் காண்பதற்கு இந்தியாவின் ஆதரவு எப்பொழுதுமே உண்டு.
3. பன்னாட்டு வாணிக நிறுவனத்தின் உறுப்பினரானதால் இந்தியாவுக்கு கீழ்க்காணும் விதங்களில் நன்மைகளைப் பெற்றுள்ளது.
நன்மைகள்:
1. இறக்குமதி வரி குறைக்கப்பட்டதால் இடு பண்டங்கள், உதிரி பாகங்கள், இயந்திரங்கள் ஆகியன இந்தியாவுக்குக் குறைவான விலையில் அதிகமாக கிடைத்துள்ளன.
2. நாடுகளுடன் தனித்தனியே ஒப்பந்தம் போடாமல் பல நாடுகளில் இந்தியா பண்டங்களை விற்பனை செய்ய முடிகிறது.
3. குறைந்த செலவில் உயர்வகை தொழில்நுட்பம் கிடைத்துள்ளது.
4. பன்னாட்டுப் பரிமாற்றம் தொடர்புள்ள புகார்களுக்கு எளிதில் தீர்வு கிடைக்கும் நிலை உருவாகியுள்ளது.
5. பரந்த அங்காடி தகவலிலிருந்து இந்திய ஏற்றுமதியாளர்கள் பலனடைகின்றனர்.

உலக வங்கியின் பணிகள் : உறுப்பு நாடுகளின் பொருளாதார மேம்பாட்டுத் திட்டங்களுக்கு கடன் வழங்கும் பணியை உலக வங்கி செய்கிறது. இதற்காக நீண்ட கால கடன்களை வழங்குகிறது.
உற்பத்திக்கு ஊக்கமளிக்கும் முதலீட்டுக்கான கடன் உதவி:
உற்பத்திக்குக் கடன் முதலீடு வழங்கும் திட்டத்தின் மூலம் உறுப்பு நாடுகளின் நில எல்லைக்குட்பட்ட பகுதிகளின் மறுகட்டமைப்புக்கும் மேம்பாட்டுக்கும் உதவி செய்யும் பணியை உலக வங்கி செய்கிறது.
பன்னாட்டு வாணிகத்தின் சரிவிகித வளர்ச்சி:
1. பன்னாட்டு கடன் மூலதனம் வழங்கி உறுப்பு நாடுகள் அனைத்தும் சரிவிகித பன்னாட்டு வணிக நீண்டகால வளர்ச்சியடைய உதவும் பணியை வங்கி செய்கிறது.
2. இதன் விளைவாக உறுப்பு நாடுகளின் அயல்நாட்டுச் செலுத்துநிலை சமநிலையை அடையும்.
கடன் மற்றும் ஈட்டுறுதி வழங்குதல் :
முக்கியமான திட்டங்களுக்கு கடன் வழங்குவது, பிற வழிகளில் கடன் பெற ஈட்டுறுதி வழங்குவது ஆகிய பணிகளையும் வங்கி செய்கிறது.
வெளிநாட்டுத் தனியார் முதலீட்டிற்கு ஊக்கமளித்தல்:
1. தனியார் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் மூலம் உலக வங்கியின் உறுப்பு நாடுகளுக்கு கடன் வழங்க ஈட்டுறுதிகள் வழங்கும் பணியைச் செய்து வெளிநாட்டு மூலதனத்துக்கு ஊக்கமளிக்கிறது.
2. இந்தப் பணியின் மூலம் தனியார் மூலதனத்துடன் ஒன்று சேர்ந்து சொந்த நிதியிலிருந்து மட்டும் கடன் வழங்காமல் கடன் நிதியிலிருந்தும் கடன் வழங்க முடிகிறது.
தொழில்நுட்ப பணிகள் :
உலக வங்கி வாஷிங்டனில் அமைந்துள்ள பணியாளர் கல்லூரி நிபுணர்களைக் கொண்டு தொழில்நுட்ப ஆலோசனைகளையும் உறுப்பு நாடுகளுக்கு வழங்குகிறது.

பணமாற்று வீதம்:
ஒரு அலகு அயல் பணத்தை பெறுவதற்கு எத்தனை அலகு உள்நாட்டுப் பணத்தை கொடுக்கிறோம் என்பதே பணமாற்று வீதமாகும்.
பணச்சமநிலைப் பரிமாற்று வீதம் வரைவிலக்கணம்:
"அயல்நாட்டுச் செலுத்து சமநிலையை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் சம நிலையில் வைப்பதே பரிமாற்றச் சமநிலை வீதம் எனப்படும்."
சமநிலை பரிமாற்று வீதம் நிர்ணயமாதல்:
1. அயல்நாட்டுச் செலாவணி அங்காடியில் சமநிலைப் பரிமாற்று வீதம் பொது விலை நிர்ணய கோட்பாட்டின் படி நிர்ணயமாகிறது.
2. அங்காடி விசைகளான தேவையளவும் அளிப்பளவும் ஒருங்கே செயல்பட்டு சமநிலை விலையை நிர்ணயிக்கும் என்பதே பொது விலை நிர்ணயக் கோட்பாடாகும்.
3. இக்கோட்பாட்டின்படி பார்த்தால் அயல்நாட்டுச் செலாவணிக்கான தேவையளவும் அளிப்பளவும் சமமாகுமளவில் சமநிலை பரிமாற்று வீதம் நிர்ணயமாகும்.
4. வரைபடத்தில் அயல்நாட்டுச் செலாவணி தேவை, அளிப்பு வளைகோடுகள் சந்திக்கும் வெட்டுப்புள்ளியில் சமநிலை பரிமாற்று வீதம் நிர்ணயமாகும்.
5. மேலே உள்ள வரைபடத்தில் செங்குத்து அச்சு பண மாற்று வீதத்தையும், படுகிடை அச்சு அயல்நாட்டுச் செலாவணிக்கான தேவை. அளிப்பு அளவுகள் குறிக்கப்பட்டுள்ளன.
6. E- என்ற புள்ளியில் அயல்நாட்டுச் செலாவணி தேவை வளைகோடு அளிப்பு வளைகோட்டை வெட்டுகிறது. தேவையும் (DD) அளிப்பும் (SS) சந்திக்கும் வெட்டுப்புள்ளியில் (E) பரிமாற்று வீதம் சமநிலையை அடைகிறது.
7. தேவையும் அளிப்பும் OQ என்ற அளவில் இருக்கும்பொழுது நிர்ணயமாகும் OP₂ எனும் பரிமாற்றுவீதமே சமநிலை பணமாற்று வீதமாகும்.

அயல் நாட்டுச் செலுத்துநிலை சமனற்ற நிலையின் மூன்று வகைகள்.
1. சுழற்சிச் சமனற்ற நிலை
2. நீண்ட காலச் சமனற்ற நிலை
3. கட்டமைப்புச் சமனற்ற நிலை
சுழற்சிச் சமனற்ற நிலை:
1. வாணிகச் சுழற்சியின் விளைவாக எழும் அயல் நாட்டு செலுத்து சமனற்ற நிலையைச் சுழற்சி சமனற்ற நிலை என்கிறோம்.
2. கீழ்க்காணும் இரண்டு காரணங்களால் இது நிகழ்கிறது. முதலாவது, நாடுகள் வாணிகச் சுழற்சியின் வெவ்வேறு கட்டங்களிலிருப்பது.
3. இரண்டாவது, நாடுகளுக்கிடையே தேவை நெகிழ்வு அளவு மாறுபடுவது.
நீண்டகாலச் சமனற்ற நிலை:
1. நாடுகள் பொருளாதார வளர்ச்சிப் படி நிலைகளில் முன்னேறும்பொழுது நீண்டகாலத் தலைகீழ் மாற்றங்கள் நிகழ்வதால் உண்டாகும்.
2. வளர்ச்சியின் துவக்க நிலையில் ஒரு நாட்டின் உள்நாட்டு முதலீடு உள்நாட்டு சேமிப்பைவிடக் கூடுதலாக இருக்கும்.
3. இறக்குமதி ஏற்றுமதியைவிட அதிகமாக இருக்கும்.
4. இந்தியாவில் 1951 ஆம் ஆண்டிலிருந்தே இந்தச் சூழ்நிலை நிலவுகிறது.
கட்டமைப்புச் சமனற்ற நிலை:
1. நாட்டின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு மாற்றங்களினால் நிகழும் அயல்நாட்டு செலுத்துச் சமனற்ற நிலையே கட்டமைப்பு சமனற்ற நிலையாகும்.
2. மாற்று வழங்கல் ஆதாரங்களை கண்டுபிடித்தல், செயற்கையான பதிலீட்டுப் பண்டங்களை கண்டுபிடித்தல், போக்குவரத்து வழிகளும் செலவும் மாற்றமடைதல் ஆகியவற்றை பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு மாற்றம் என்கிறோம்.

அயல்நாட்டு செலுத்துநிலையின் கூறுகள் :
1. வரவு, பற்று இனங்கள் நேரடியாக அயல் நாட்டுச் செலுத்து சமநிலை அறிக்கையில் பதியப்படுகின்றன.
2. அவை கிடைமட்டமாக கீழ்க்காணும் மூன்று இனங்களாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. 
1. நடப்புக் கணக்கு, 2. மூலதனக் கணக்கு. 3. மைய வங்கித் தீர்வுக் கணக்கு அல்லது மைய வங்கி நிதிச் சொத்துக் கையிருப்புக் கணக்கு. 
3. நடப்புக் கணக்கு: பன்னாட்டுப் பண்டப் பரிமாற்றங்கள், பன்னாட்டுப் பணி பரிமாற்றங்கள்.(சுற்றுலா, போக்குவரத்து உரிமைத்தொகை), பன்னாட்டு ஒருதரப்புச் செலுத்துகைகள் (பரிசுத் தொகை, அயல் நாட்டு உதவி) பரிமாற்றங்கள் இந்தக் கணக்கின் கீழ் பதியப்படுகின்றன.
4. மூலதனக் கணக்கு: வெளிநாட்டுக் கடன், அயல் நாட்டு முதலீடு, பன்னாட்டுப் பண, நிதி அங்காடி விற்றல் வாங்கல் பரிமாற்றங்கள் இந்தக் கணக்கின் கீழ் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. 
மையவங்கி நிதி சொத்து கையிருப்புக் கணக்கு:
1. மைய வங்கியின் கையிருப்பில் உள்ள செலாவணி சொத்துக்களில் நடைபெறும் பரிவர்த்தனை இந்த கணக்கில் பதிவு செய்யப்படுகிறது.
2. உபரி எழுந்தால் கையிருப்புக் கணக்கில் சேர்க்கப்படும். 
3. பற்றாக்குறை எழுந்தால் கையிருப்பிலிருந்து எடுத்து செலவிடப்படும். எனவேதான் இதற்கு மைய வங்கி கையிருப்பு தீர்வு கணக்கு என்ற பெயரும் வழங்கப்பட்டது.
பன்னாட்டுப் பண நிதியத்தில் நிகர கடன் பெறும் தகுதி நிலை ஆகியவை பதிவு செய்யப்படுகிறது. 
அயல்நாட்டு செலுத்துச் சமநிலைக் கணக்கு 

புதிய பன்னாட்டு வாணிகக் கோட்பாடு :
சுவீடன் நாட்டுப் பொருளியல் அறிஞர் இலி ஹெக்சர் 1919ல் ஒரு பன்னாட்டு வாணிகக் கோட்பாட்டை விளக்கினார்.
இந்தக் கோட்பாடு ரிக்கார்டோவின் கோட்பாட்டின் விரிவாக்கமாகவும் அமைந்தது.
நாடுகளுக்கிடையே உற்பத்தி வளங்களின் அளிப்பு அளவில் நிலவும் வேறுபாடே பன்னாட்டு வாணிகத்துக்கான காரணம் என்று இலி ஹெக்சரின் உற்பத்தி வள வேறுபாடு கோட்பாட்டை புதிய பன்னாட்டு வாணிகக் கோட்பாடு என்றழைக்கிறோம்.
கோட்பாடு : 
ஒப்புமைச் செலவு வேறுபாடே பன்னாட்டு வாணிகத்திற்கான காரணம் என தொன்மை கோட்பாடுகளில் காணப்படுகிறது. 
கீழ்க்கண்ட இரண்டு காரணங்களால் நாடுகளுக்கிடையே ஒப்புமைச் செலவு வேறுபடுகின்றது.
நாடுகள் பெற்றுள்ள உற்பத்தி காரணிகள் அளவு வேறுபடுகிறது.
உற்பத்திக்குத் தேவைப்படும் உற்பத்திக் காரணிகளின் விகிதமும் வேறுபடுகிறது.
எடுகோள்கள் :
இரண்டு நாடுகள் இரண்டு உற்பத்திக் காரணிகளை பயன்படுத்தி இரண்டு விதமான பண்டங்களை உற்பத்தி செய்கின்றன.
நாடுகள் வெவ்வேறு அளவுகளில் உற்பத்திக் காரணிகளைப் பெற்றுள்ளன.
இரண்டு நாடுகளும் ஒரே விதமான உற்பத்தித் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துகின்றன.
இரண்டு நாடுகளும் ஒரே இயல்பான தேவையைப் பெற்றுள்ளன.
இரண்டு நாட்டின் பண்டங்காடியிலும், உற்பத்திக்காரணிகளுக்கான அங்காடியிலும் நிறைவுப்போட்டி நிலவுகிறது.

விளக்கம் : மூலதனம் மிகுதியாக உள்ள நாடு அதிக முதலீட்டில் உற்பத்தியாகும் பண்டங்களை ஏற்றுமதி செய்யும் உழைப்பாளர்கள் மிகுதியாக உள்ள நாடு அதிக உழைப்பினால் தயாரிக்கப்படும் பண்டங்களை ஏற்றுமதி செய்யும் என ஹெக்சர் ஓலின் கூறுகிறார்.

குறைபாடுகள்
நாடுகளில் உற்பத்திக் காரணிகளின் இருப்பளவு காலத்திற்கேற்றாற் போல மாறலாம். 
உற்பத்திக் காரணிகளின் திறன் நாடுகளுக்கிடையே வேறுபடலாம். உழைப்பாளர் எண்ணிக்கை கவனத்தில் எடுத்துக் கொண்டால் அமெரிக்கா உழைப்பாளர் பற்றாக்குறை உள்ள நாடு போன்று தோன்றும்.

டேவிட் ரிக்கார்டோ இங்கிலாந்து நாட்டை சேர்ந்த பொருளியல் அறிஞர். தன் “அரசியல் பொருளாதாரமும், வரி விதித்தலின் கோட்பாடுகளும்" எனும் புத்தகத்தை 1817ல் வெளியிட்டார்.
இதில் ஒப்புமைச் செலவுக் கோட்பாட்டை விளக்கி எழுதியுள்ளார்.
ஒரு நாடு உற்பத்தி செய்யும் பண்டங்களுக்கிடையே தனி அடக்க செலவில் வேறுபாடில்லை என்றாலும் ஒப்புமை செலவு வேறுபட்டிருக்கும்.
ஒரு நாடு குறைந்த ஒப்புமை செலவில் ஒரு பண்டத்தை உற்பத்தி செய்யுமானால் அந்த நாடு பன்னாட்டு வாணிகத்தின் மூலம் பலனடைய முடியும் என்கிறார்.
எடுகோள்கள்:
இரண்டு நாடுகள் இரண்டு பண்டங்களை உற்பத்தி செய்கின்றன.
கூலிச் செலவு மட்டுமே உற்பத்தி செலவாகும்.
உழைப்பாளர்கள் அனைவரும் சமமான திறன் பெற்றவர்கள்.
உழைப்பு ஒரு நாட்டுக்குள் இடம்பெயரத்தக்கது. நாடுகளுக்கிடையே இடம் பெயர இயலாதது 
உற்பத்தியளவு மாறா விளைவு விதிக்குட்பட்டது.
நாடுகள் பன்னாட்டு வாணிகத்தின் மீது தடைகளை விதிப்பதில்லை.
உற்பத்தி தொழில் நுட்பத்தில் மாற்றங்கள் நிகழ்வதில்லை.
எடுத்துக்காட்டு:
ரிக்கார்டோவின் ஒப்புமைச் செலவு கோட்பாட்டினை அமெரிக்காவும் இந்தியாவும் துணி உற்பத்தி கோதுமை உற்பத்தி செலவுகளைக் கற்பனை உதாரணங்களாக கொண்டு புரிந்து கொள்ளலாம்.
ஒரு அலகு உற்பத்தி செய்யத் தேவைப்படும் உழைப்பின் அளவு:

நாடு	துணி	கோதுமை	உள்நாட்டு பரிமாற்ற விகிதம்
அமெரிக்கா	100	120	1 மூட்டை கோதுமை = 1.2 மீட்டர் துணி
இந்தியா	90	80	1 மூட்டை கோதுமை = 0.88 மீட்டர் துணி

அமெரிக்காவுக்கு துணி, கோதுமை ஆகிய இரு பண்ட உற்பத்தியிலும் முழுப் பயன்பாட்டுத் தேர்ச்சி இருப்பது மேற்கண்ட எடுத்துக்காட்டிலிருந்து தெளிவாகிறது.
அமெரிக்காவிற்கு கோதுமை உற்பத்தியில் ஒப்பீட்டுச் செலவு சாதகமாக உள்ளது.
(80/120 < 90/100) இந்தியாவிற்கு துணி உற்பத்தியில் ஒப்புமைச் செலவு பாதகம் குறைவாக உள்ளது.
கோதுமை, துணி உற்பத்தியில் இந்தியாவிற்குப் பாதகம் குறைவாக இருப்பதால் இந்தியா துணி உற்பத்தியில் தேர்ச்சி பெற்று அமெரிக்காவிற்கு ஏற்றுமதி செய்து கோதுமையை இறக்குமதி செய்து கொள்ளலாம்.
பன்னாட்டு வாணிகத்தில் பண்ட பரிமாற்ற விகிதம் 0.88 லிருந்து 1.2 அலகு வரை துணி ஒரு அலகு கோதுமையாக இருந்தால் இரு நாடுகளும் நன்மை பெறும்.
பன்னாட்டு வாணிகத்தில் ஈடுபடாமல் இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் துணியும், கோதுமையையும் அவரவர்களே உற்பத்தி செய்ய இந்தியா 170 அலகு உழைப்பையும், அமெரிக்கா 220 அலகு உழைப்பையும் பயன்படுத்த வேண்டிவரும்.
மாறாக, பன்னாட்டு வாணிகத்தை அனுமதித்தால் 80 அலகு உழைப்பளவைக் கொண்டு உற்பத்தி செய்த ஒரு மூட்டை கோதுமையை அமெரிக்காவிடம் கொடுத்து 90 அலகு உழைப்பு தேவைப்படுகிற ஒரு மீட்டர் துணியை வாங்கிவிட முடியும்.
ஆக இந்தியா 160 அலகு மட்டுமே உழைப்பைப் பயன்படுத்தி இரண்டு மூட்டை கோதுமையை உற்பத்தி செய்து, அதில் ஒரு மூட்டை கோதுமையை அமெரிக்காவிடம் ஒரு மீட்டர் துணியை பரிமாறிக் கொள்ளலாம். இதுவே பன்னாட்டு வாணிகத்தால் இந்தியாவுக்குக் கிடைக்கும் பலனாகும்.
திறனாய்வு:
உழைப்புச் செலவு உற்பத்தி செலவில் ஒரு பகுதிதான். எனவே, உழைப்புச் செலவு அடிப்படையில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள கோட்பாடு உண்மையை பிரதிபலிக்கவில்லை
பல்வேறு நாட்டுத் தொழிலாளிகள் ஒரே அளவு திறன் பெற்றவர்களல்லர்.

பணவியல் கொள்கையானது பொருளாதாரத்தில் மாற்றத்தினை ஏற்படுத்தும் சக்தி வாய்ந்த ஒரு கருவியாகும்.
பணத்தின் நடுநிலைத் தன்மை :
பொருளியலாளர்களான விக்ஸ்டெட், ஹேயக் மற்றும் ராபர்ட்சன் ஆகியோர் பணத்தின் நடுநிலை பற்றி விவரித்த முக்கிய நிபுணர்கள் ஆவார்கள்.
பணத்தில் ஏற்படும் மாற்றமே அனைத்து பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளுக்கும் அடிப்படைக் காரணம் ஆகும்.
பண நடுநிலையாளர்களின் கூற்றுப்படி, பணவியல் மாற்றங்கள் சரியான பாதையில் சென்று கொண்டிருக்கும் நாட்டின் பொருளாதார அமைப்பில் விலகலையும், இடையூறுகளையும் ஏற்படுத்தும் என்றனர்.
பரிமாற்றவீத நிலைத்தன்மை :
பரிமாற்றவீத நிலைத்தன்மை என்பது பணவியல் கொள்கையின் பாரம்பரியமான நோக்கமாகும்.
எப்பொழுது ஒரு நாட்டின் அயல்நாட்டு வணிகச் செலுத்துச் சமநிலையில் சமனற்ற நிலை தோன்றுகிறதோ அப்பொழுது தங்கநகர்வின் காரணமாக அது தானாகவே சரி செய்து கொள்ளும்.
எப்பொழுது தங்கம் உள்வருகிறதோ அப்பொழுது 'பணமும் கடனும் சுருங்குகிறது.
செலுத்துச் சமநிலையில் ஏற்படும் சமனற்ற நிலைகள் தானாகவே சரி செய்யப்பட்டுப் பரிமாற்ற விகிதத்தில் நிலைத்தன்மை பேணப்படும்.
விலை நிலைத்தன்மை :
பொருளியலாளர்கள் காஸல், கீன்சு முதலானவர்கள் விலை நிலைத்தன்மை ஏற்படுத்துவது பணவியல் கொள்கையில் முக்கியமான நோக்கமாகும் என்கின்றனர்.
இது வணிக நடவடிக்கையை அதிகரித்து ஒரு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தும்.
விலை நிலைத்தன்மை என்பது விலை மாறாமல் நிலையாக இருப்பதோ, விலைத் தேக்கமடைந்து இருப்பதோ அல்ல. ஒரு மிதமான விலையேற்றம் என்பது பொருளாதார வளர்ச்சியின் ஊக்க சக்தியாக இருக்கும்.
முழுவேலை வாய்ப்பு :
உலகப் பெருமந்தத்தின் பொழுது, வேலைவாய்ப்பின்மை மிக வேகமாக அதிகரித்தது.
முழுவேலைவாய்ப்பு என்பது பணவியல் கொள்கையின் முக்கிய குறிக்கோளாக இருந்தது.
மேலும் 1936-ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட "வேலைவாய்ப்பு, வட்டி மற்றும் பணத்திற்கான பொதுக் கோட்பாடு” (General Theory of Employment, Interest and Money) எனும் கீன்சின் நூல் முழுவேலைவாய்ப்பு எனும் பணவியல் கோட்பாட்டின் குறிக்கோளை முன்னிலைப்படுத்தியது.
பொருளாதார வளர்ச்சி:
பொருளாதார வளர்ச்சி என்பது நீண்டகாலத்தில் உண்மை தலா வருவாய் அதிகரித்து செல்லும் நடவடிக்கை ஆகும்.
ஆகவே, சமநிலை பண அளவு, உற்பத்தி அளவுகள், சாதகமான சேமிப்பு - முதலீடு ஆகிய சூழ்நிலைகளைப் பராமரித்து அதன் மூலம் நீடித்தப் பொருளாதார வளர்ச்சியினை ஏற்படுத்துவது பணவியல் கொள்கையின் குறிக்கோளாக அமைகிறது.
அயல்நாட்டு செலுத்துச் சமநிலையில் சமநிலையைப் பேணுதல் :
செலுத்துச் சமநிலையில், சமநிலையைப் பேணுதல் என்பது பணவியல் கொள்கையின் அடுத்தக் குறிக்கோளாகும்.
உலக வணிகம் சமனற்ற நிலையில் அதிகரித்ததால் வரும் அயல்நாட்டு செலாவணி சிக்கலாகும். இதன் காரணமாக செலுத்து சமநிலையில் வரும் பற்றாக்குறை பொருளாதாரத்தின் மற்ற குறிக்கோள்களையும் நிறைவேற்றுவதின் திறனையும் குறைக்கும்.

ஒவ்வொரு நாட்டின் மைய வங்கி அந்த நாட்டின் தலைமை வங்கியாகும். இந்தியாவின் மைய வங்கி இந்திய ரிசர்வ் வங்கி என அழைக்கப்படுகிறது. 1935ஆம் ஆண்டு முதல் ரிசர்வ் வங்கி தனது பணியினைத் துவங்கியது.
ரிசர்வ் வங்கியின் பணிகளாவன :
பண அதிகார அமைப்பு : இது இந்தியாவில் பண அளிப்பினை கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் அயல்நாட்டு செலாவணி பரிமாற்ற விகிதத்தினை நிலைப்படுத்துதல், சாதகமான செலுத்துநிலையைப் பேணுதல், நிதி நிலைத்தன்மையை ஏற்படுத்துதல், பண வீக்கத்தை கட்டுப்படுத்துதல் மற்றும் வங்கி அமைப்பை உறுதியாக்குதல் ஆகியவற்றைச் செய்கிறது.
காகிதப் பண வெளியீடு : காகிதப் பணத்தை வெளியிடுவதில் முற்றுரிமைப் பெற்ற நிறுவனம் ரிசர்வ் வங்கியாகும்.
வங்கி உரிமங்கள் வழங்குபவர் : வங்கிகள் முறைப்படுத்துதல் சட்டம், பிரிவு 22இன் படி ஒவ்வொரு வணிக வங்கியும் இந்தியாவில் வங்கித்தொழில் செய்ய மைய வங்கியிடம் உரிமம் பெற வேண்டியது அவசியம் ஆகும். இப்பணியையும் ரிசர்வ் வங்கி செய்கின்றது.
அரசுக்கான வங்கி : இது மத்திய, மாநில அரசுகளுக்கான வங்கி ஆகும். அரசுகளுக்கு குறுகியகாலக் கடன்கள், கடன் தொடர்பான சேவைகள், அரசின் கடன் பத்திரங்களை உருவாக்கி விற்பனை செய்வது மேலும் வங்கி மற்றும் நிதி தொடர்பான ஆலோசனைகளை வழங்குவது போன்ற பணிகளைச் செய்கிறது.
வங்கிகளின் வங்கி : இது அனைத்து வங்கிகளுக்கும் தலைமை வங்கியாகும். வங்கிகளின் வைப்புகளை ஏற்று, மாற்று சீட்டுகளை மறு தள்ளுபடி செய்வதால் இது வங்கிகளின் வங்கி எனப்படுகிறது.
கடை நிலைக் கடன் ஈவோன் : வணிக வங்கிகளுக்கு தீர்க்க இயலாத நிதிச் சிக்கல்கள் ஏற்படும் பொழுது, நிதிக்கான மற்ற ஆதாரங்கள் இல்லாத சூழ்நிலையில் அச்சிக்கலில் இருந்து மீள்வதற்கு இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ஈட்டுக்கடனை அளித்து உதவுகிறது.
தீர்வாக செயல்படுகிறது : வங்கிகளுக்கிடையே நடக்கும் பரிமாற்றங்களை தனது 14 தீர்வகங்களைக் கொண்டு இந்திய ரிசர்வ் வங்கி சமன் செய்கின்றது. பரிமாற்றக் கருவிகளைப் பரிமாறிக் கொள்ள உதவுவதுடன், பரிமாற்றம் தொடர்பான அறிவுறுத்தல்களையும் வழங்குகிறது.

வணிக வங்கிகள் இலாப நோக்கம் உடையவை. அவைகள் வைப்புகளைப் பெற்று முதலீட்டுக்கான கடன்களை அளிக்கின்றன.

வணிக வங்கியின் பணிகள்
முதன்மைப் பணிகள்:
வைப்புகளை ஏற்றுக்கொள்ளுதல்: பொதுமக்களால் செலுத்தப்படும் வைப்புகளை ஏற்றுக்கொள்ளுதல் ஆகும். இது வங்கி வணிகத்திற்கான முக்கிய நிதியாதாரம் ஆகும். பொது வைப்புகளை இரு வகைகளாகப் பிரிக்கலாம்.
கேட்பு வைப்புகள் : இவை வங்கிகளில் வைப்புகளை வைத்திருக்கும் வாடிக்கையாளர் முன்னறிவிப்பின்றி எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் பணத்தைத் தனது கணக்கிலிருந்து எடுத்துக் கொள்ள அனுமதிக்கப்படும் ஒரு வைப்பாகும்.
கால வைப்புகள் : இவை ஒரு குறிப்பிட்ட காலவரையறை வரை வங்கிகளிடமிருந்து மீளப் பெறப்படாமல் இருக்கும் வைப்புகளாகும். (எ.கா.) நிலை வைப்பு (Fixed Deposit), தொடர் (Recurring Deposit).
கடன் வழங்குதல் :
வணிக வங்கிகள் ரொக்கக் கடன், மாற்றுச் சீட்டு தள்ளுபடி, மிகைப்பற்று ஆகிய முறைகளில் கடன்களை வழங்குகின்றன.
இரண்டாம் நிலைப் பணிகள் :
முகமைப் பணிகள்: வங்கி வாடிக்கையாளர்களுக்கு முகவராக இருந்து செய்யும் பணிகள் முகமைப்பணிகள் எனப்படுகின்றன.
காசோலைகளைப் பணமாக்குதல்: தன் வாடிக்கையாளர்களுக்காக அவர்களுக்கு வரும் காசோலைகள், மாற்றுச்சீட்டுகள் ஆகியவற்றை வங்கிகள் தீர்வகத்தின் மூலம் வசூல் செய்து கொடுக்கின்றன.
வருமானத்தைப் பெறுதல் : வணிக வங்கிகள் வாடிக்கையாளர்களுக்கு வரவேண்டிய இலாப ஈவு, ஓய்வூதியம், சம்பளம், வாடகை, வட்டி ஆகியவற்றினை வசூலித்துத் தருகின்றன.
செலவுகளைச் செலுத்துகிறது: தொலைபேசிக் கட்டணம், காப்பீட்டு பிரிமியம், கல்விக் கட்டணம், வாடகை செலுத்துதல் முதலானவற்றை வணிக வங்கிகள் வாடிக்கையாளர்களுக்காக செய்கிறது.
பொதுப் பயன்பாட்டுப் பணிகள் :
இது வங்கிகள் தன் வாடிக்கையாளர்களுக்காக சில கூடுதல் பயன்பாடுகளை உருவாக்கும் நோக்கில் செய்யும் பணிகளைப் பொதுப் பயன்பாட்டு பணிகள் என்கிறோம்.
பாதுகாப்புப் பெட்டக வசதி : நகைகள், பங்குகள், கடன் பத்திரங்கள் முதலான மதிப்புமிக்க பண்டங்களை பாதுகாக்க, பெட்டக வசதியை வணிக வங்கிகள் தருகின்றன.
பயணக் காசோலைகளை வழங்குதல்: பயணக் காசோலைகளை வழங்குவதன் மூலம் வெளிநாட்டுப் பயணத்தின் போது பணப்பாதுகாப்பினை வழங்குகிறது.
அயல்நாட்டுச் செலாவணியைக் கையாளுதல்: ஏற்றுமதி, இறக்குமதியில் ஈடுபடும் வணிகர்களுக்கு வணிக வங்கிகள் அயல்நாட்டுச் செலாவணி வசதியைச் செய்து தருகின்றன.
நிதிமாற்றுதல்: ஒரு வங்கியிலிருந்து மற்ற வங்கிக்கு நிதியை மாற்றுவதாகும். வரைவு காசோலைகள், தொலைபேசி மற்றும் மின்னணு பரிமாற்றங்கள் மூலம் நிதி மாற்றப்படுகிறது.
கடன் உறுதியளிப்புக் கடிதம்: வாடிக்கையாளரின் கடன் நம்பகத்தன்மையைச் சான்றளிக்கும் விதமாக வணிக வங்கிகள் கடன் உறுதியளிப்பு கடிதங்களை வழங்குகின்றன.
இதர பணிகள் :
பண அளிப்பு : வணிக வங்கியின் முக்கியமான பணிகளில் ஒன்று பணப்புழக்க வேகத்தை அதிகரிப்பதன் மூலம் பண அளிப்பை அதிகரித்தல் ஆகும்.
கடன் உருவாக்கம் : கடன் உருவாக்கம் என்பது கடன்களையும், முன்பண அளிப்பினையும் அதிகரிக்கும் ஒரு செயல்.
புள்ளி விவரங்களை திரட்டுதல் : இந்திய ரிசர்வ் வங்கியை முதலான வணிக வங்கிகளும் வணிகம், தொழில், வேளாண்மை, நிதி முதலான அடிப்படைத் துறைகளின் புள்ளிவிவரங்களை வெளியிடுகின்றன.

பணவீக்கத்திற்கான காரணங்கள் :
1. பண அளிப்பு உயர்வு: காகிதப் பண அளிப்பு உயர்வினால் மொத்த தேவை அதிகரித்து பணவீக்கம் ஏற்படுகிறது.
2. செலவிடத் தகுந்த வருமான உயர்வு : மக்களின் செலவிடத் தகுந்த வருமானம் அதிகரிக்கும் பொழுது அவை பண்டங்கள், பணிகளுக்கான தேவையைத் தூண்டுகின்றன.
3. உயர்ந்து வரும் பொதுச் செலவுகள் : வளர்ச்சித் திட்டங்கள், சமுதாய நலத் திட்டங்கள் ஆகியவற்றை அமல்படுத்துதல் அரசின் செயல்பாடுகள் விரிவடைந்து வருவதால் பொதுச் செலவுகளின் அளவு கூடி வருகிறது.
4. நுகர்வோர் செலவு அதிகரித்தல் : தவணைக் கொள்முதல் முறைகளும் கடன் கொள்முதல் முறைகளும் அமல்படுத்தப்படுவதால் நுகர்ச்சிப் பண்டங்கள், பணிகளுக்கான தேவை அதிகரித்து அதன் காரணமாக விலைவாசி அதிகமாகி பணவீக்கம் ஏற்படுகிறது.
5. மலிவுப் பணக் கொள்கை : மைய வங்கியின் மலிவுப் பணக்கொள்கை பொருளாதாரத்தில் கடன் அளவை அதிகப்படுத்தும்.
6. பற்றாக்குறை நிதியாக்கம் : தொடர்ந்து பொதுச் செலவுகள் கூடிவருவதால், அரசின் வரவு செலவு திட்டத்தில் பற்றாக்குறை ஏற்படுகிறது.
7. கணக்கில் காட்டப்படாத சொத்துகள் நடவடிக்கைகள், கறுப்புப் பணம் ஆகியன: இலஞ்சம், வரி ஏய்ப்பு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் கறுப்புப் பணமும் கணக்கில் காட்டப்படாத சொத்துக்கள் உருவாகின்றன.
8. பொதுக்கடனை மீளச் செலுத்துதல்: உள்நாட்டில் பொது மக்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட பொதுக்கடனை அரசு திரும்பச் செலுத்தும்பொழுது மொத்தப் பண அளிப்பில் அதிகரிப்பு ஏற்படுகிறது.
9. ஏற்றுமதி உயர்வு: ஏற்றுமதியை ஊக்கப்படுத்தும் பொழுது உள்நாட்டில் பொருள் அளிப்பு குறைந்து, விலைவாசி உயர்வு ஏற்படுகிறது.
பணவீக்கத்தின் விளைவுகள் :
அ. உற்பத்தியின் மீதான விளைவுகள் :
1. மிதமான பணவீக்கம் உற்பத்தியாளர்களுக்கும், வணிகர்களுக்கும் ஒரு ஊக்கக் காரணியாக செயல்படும்.
2. அதேசமயம் உயர் பணவீக்கம் பணத்தின் மதிப்பினைக் குறைப்பதன் மூலம், மக்களின் சேமிப்பைக் குறைக்கும்.
3. பணவீக்கத்தின் காரணமாக பணத்தின் மதிப்பு குறிப்பிடத் தகுந்த அளவு குறைவதால் நாட்டில் ஏற்கனவே செய்யப்பட்டிருக்கும் வெளிநாட்டு மூலதனங்கள் திரும்பிச் செல்லும்.
ஆ. பகிர்வின் மீதான விளைவுகள் : நாட்டு வருமானப் பகிர்வில் உள்ள பல்வேறு தரப்பினரையும் பணவீக்கம் பல்வேறு வகையில் பாதிக்கின்றது. அவைகள் கீழே தரப்பட்டுள்ளன.
1. கடன் பெற்றோர் கடன் வழங்கியோர் : பணவீக்கக் காலத்தில் கடன் பெற்றோர் ஆதாயமும், கடன் வழங்கியோர் இழப்பையும் சந்திக்கின்றனர்.
2. தொழில் முனைவோர்கள் : உற்பத்தியாளர், வணிகர் என தொழில் முனைவோர் போன்று எவ்வகையானவராக இருந்தாலும், அவர்களுக்குப் பணவீக்கம் ஒரு வரமாகும்.
3. முதலீட்டாளர்கள் : கடன் பத்திரங்களில் முதலீடு செய்தோர் நிலையான வட்டியைப் பெறுவதால் அவர்கள் பணவீக்கக் காலத்தில் இழப்பினைச் சந்திப்பார்கள்.

அ. முதல்நிலைப் பணிகள் :
i)  பணம் ஓர் பரிமாற்றக் கருவியாக: இது பணத்தின் அடிப்படை பணியாகும். பணம் பொது ஏற்புத் தன்மையைக் கொண்டது. மேலும், இது அனைத்துப் பரிவர்த்தனைகளிலும் தவறாது இடம்பெறுகிறது.
ii) பணம் ஓர் மதிப்பின் அளவுகோலாக : பொருட்கள் மற்றும் பணிகளை மதிப்பளவை செய்வது பணத்தின் இரண்டாவது முக்கிய பணியாகும். ஆகவே, பணம் ஒரு பொது அளவுகோலாக பார்க்கப்படுகிறது.
ஆ. இரண்டாம் நிலைப் பணிகள்
i) பணம் ஒரு மதிப்பின் நிலைக்கலனாக: பண்டங்களைச் சேமிப்பாக வைத்திருந்தால் அது நிலைத்திருக்காது. ஆனால் பணம் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பின் பண்டங்களையும் பணிகளையும் சேமித்து வைப்பதில் உள்ள சிக்கல்கள் மறைந்துவிட்டன.
ii) பணம் வருங்காலச் செலுத்துதல்களுக்கான ஓர் அடிப்படை: பண்டமாற்று முறையில் கடன் வாங்குவதிலும் திருப்பிச் செலுத்துவதிலும் சிக்கல் நிறைந்திருந்தது. பணம் வருங்கால செலுத்துதல்களுக்கு இடையீட்டுக் கருவியாகச் செயல்படுகின்றது.
iii) பணம் வாங்கும்திறனை மாற்றிக் கொள்ளும் ஒரு கருவியாக : பொருளாதார வளர்ச்சியினை ஒட்டி பரிமாற்றம் விரிவடைந்து செல்கிறது.
இ. துணைப்பணிகள் :
i) கடனுக்கான அடிப்படை : கடன் முறைக்கு அடிப்படையாக பணம் அமைந்துள்ளது. வணிக வங்கிகள் வாடிக்கையாளர் கணக்குகளில் உள்ள ரொக்க இருப்பின் அளவை பொருத்தே கடன்களை உருவாக்குகின்றன.
ii) பணம் நாட்டு வருமானப் பங்கீட்டிற்கு உதவுகிறது: பண்டமாற்று முறையில் நாட்டு வருமானப் பங்கீடானது மிகச்சிக்கலான ஒன்றாகும். ஆனால், பணம் என்ற கருவி கண்டறியப்பட்ட பின் வாரம், கூலி, வட்டி, இலாபம் என காரணிகளுக்கான வருமானத்தை, அதாவது நாட்டு வருமானத்தை எளிதாகப் பகிர்ந்தளிக்க முடிகிறது.
iii) இறுதிநிலைப் பயன்பாடுகளையும், இறுதி நிலை உற்பத்தித் திறன்களையும் சமன் செய்திட பணம் பயன்படுகிறது: நுகர்வோர் தனது மொத்தப் பயன்பாட்டினை உச்சநிலைப்படுத்தும் நோக்கில் தாம் நுகரும் பல்வேறு பண்டங்களின் இறுதிநிலைப் பயன்பாடுகளை பணத்தின் துணையுடன் சமப்படுத்த வேண்டியதாகிறது.
iv) பணம் மூலதனத்தின் உற்பத்தித்திறனை உயர்த்துகிறது : மூலதனம் பல்வகை வடிவங்களில் காணப்படுகிறது. பணம் நீர்மைத் தன்மை கொண்ட ஒரு மூலதனமாகும்.
ஈ. இதர பணிகள் :
i)  திரும்பச் செலுத்தும் திறனை தக்கவைக்க பணம் உதவுகிறது: பணம் பொது ஏற்புத்தன்மை கொண்ட ஒரு சாதனமாகும். நிறுவனங்கள் தங்களின் செலுத்துதல்களை மேற்கொள்ள எப்பொழுதும் குறிப்பிட்ட அளவு ரொக்கப் பணத்தை தயார் நிலையில் வைத்திருக்கும்.
ii) பணம் பொதுமைப்படுத்தப்பட்ட வாங்கு திறனைக் குறிக்கிறது : எந்த குறிப்பிட்ட நோக்கத்திற்காக அந்த பணம் எனும் வாங்குதிறன் சேமித்து வைக்கப்பட்டதோ, அதை மட்டுமே வாங்க வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை.
iii) பணம் மூலதனத்திற்கு நீர்மைத் தன்மையைத் தருகிறது : பணம் என்பது நீர்மைத் தன்மை கொண்ட ஒரு மூலதனமாகும். இதன் துணையுடன் அனைத்து இடு பொருட்களையும் வாங்குவதன் மூலம் எந்த ஒரு செய்பொருளையும் உற்பத்தி செய்ய இயலும்.

மூலதனத்தின் இறுதிநிலை உற்பத்தித் திறன் (MEC) முதலீட்டின் இறுதிநிலை உற்பத்தி திறன் (MEI) 1 மூலதனத்தின் அளிப்பு விலையைப் பொறுத்து அமைகிறது. மூலதனத்தின் தேவையில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள், விலையைத் தூண்டும் மாற்றத்தைப் பொறுத்து அமைகிறது. 2 ஆரம்பத்தில் உள்ள மூலதனத்தை கணக்கில் கொள்ளாமல் ஒவ்வொரு மூலதன அலகிலிருந்து கிடைக்கும் விளைவைக் குறிக்கிறது. ஆரம்ப மூலதனத்திற்குப் பின்னர் வந்த மூலதனத்தின் விளைவு விகிதத்தைக் காட்டுகிறது. 3 வரைபடத்தில் படுக்கை அச்சில் மூலதன இருப்பு அளக்கப்படுகிறது. வரைபடத்தில் படுக்கை அச்சில் முதலீடு இருப்பு அளக்கப்படுகிறது. 4 இது ஒரு "இருப்பு" கருத்துரு. (Stock) இது ஒரு ஓட்டக் (Flow) கருத்துரு. 5 ஒவ்வொரு வட்டிவீத அளவிலுமான உத்தம மூலதன இருப்பை இது நிர்ணயிக்கிறது. கொடுக்கப்பட்ட மூலதன இருப்பில், ஒவ்வொரு வட்டி விகித அளவிலும் நிகர முதலீடு எவ்வளவு என்பதை நிர்ணயிக்கிறது.

முடுக்கிக் கோட்பாடு செயல்படும் விதம் : ஒரு எளிமையான எடுத்துக்காட்டின் மூலம் முடுக்கியின் செயல்பாட்டை அறியலாம். 
1. 1000 நுகர்வு பண்டங்களைத் தயாரிப்பதற்கு 100 இயந்திரங்கள் தேவைப்படுவதாக எடுத்துக்கொள்வோம். 10 ஆண்டுகள் அந்த இயந்திரங்களின் வாழ்நாள் எனக் கொள்வோம். அதாவது ஒவ்வொரு ஆண்டும் 10 இயந்திரங்களை மாற்றியமைக்கப்படுகிறது. காரணம் நிலையான 1000 நுகர்வுப் பண்டங்களைத் தயாரிப்பதற்காக இதனை மாற்றியமைக்கும் தேவை ஏற்படுகிறது.
2. 10 விழுக்காடு அளவிற்கு (அதாவது 1000 லிருந்து 1100 ஆக) நுகர்வுப் பொருட்களின் தேவை அதிகரிக்கிறது என வைத்துக் கொள்வோம். இதன் விளைவாக மேலும் 10 இயந்திரங்களின் தேவை அதிகரிக்கும். எனவே மொத்த இயந்திர தேவை 20 ஆகும். (10 மாற்றியமைப்பதற்காக மற்றும் 10 அதிகரித்த தேவையை சந்திப்பதற்காக) இங்கே 10 விழுக்காடு நுகர்வுப் பண்டங்கள் தேவையானது 100 விழுக்காடு இயந்திரத் தேவையை அதிகரிக்கின்றது என்பது குறிக்கின்றது. (10 லிருந்து 20 வரை).
3. ஆதலால் இறுதியாக நுகர்வுப் பண்டங்களின் தேவையில் ஏற்படும் ஒரு சிறிய மாற்றம் அதிகப்படியான முதலீட்டு மாற்றத்திற்கு வழிவகுக்கிறது.

வரைபட விளக்கம்: 
1. SS என்பது சேமிப்பு கோடு. II என்பது முதலீட்டு கோடு. E₁ என்ற புள்ளியில் பொருளாதாரம் Oy₁ வருமானத்துடன் சமநிலையில் இருக்கிறது.
2. சேமிப்பும் முதலீடும் OI₂ ல் சமநிலையாக உள்ளது.
3. முதலீடு OI₂ லிருந்து OI₄ ஆக அதிகரிக்கும் போது வருமானம் Oy₁ லிருந்து O_y3 ஆக அதிகரிக்கிறது.
4. அதிகரிக்கிற வருமானம் Y₁Y₂ ஆனது பெருக்கியின் விளைவாலும் மற்றும் அதிகரிக்கிற வருமானம் y₂y₃ ஆனது முடுக்கியின் விளைவாலும் ஏற்படுகின்றது.

1. அரசு ₹100 கோடி பொதுப்பணிக்காக கூலியும், இதர பண்டங்கள் வாங்குவதற்காகச் செலவிடுகிறது எனக் கொள்வோம். இந்த ₹100 கோடியனாது உழைப்பாளர்களுக்கும் பொருட்களை அளித்தவர்களுக்கும் வருமானமாக அமையும்.
2. அவர்களின் இறுதிநிலை நுகர்வு நாட்டம் 0.8 (80%) எனக் கொண்டால் ₹80 கோடியை நுகர்வுச் செலவுக்கும், மீதம் ₹20 கோடியைச் சேமிக்கவும் செய்வர்.
இதில் மேற்காண் வருமானம் பெற்றவர்களின் இறுதிநிலை நுகர்வு நாட்டம் 0.8 எனில் ₹80 கோடியில் ₹64 கோடி நுகர்வுச் செலவுக்கும் மீதம் ₹16 கோடியை சேமிக்கவும் செய்வர். இந்த வழியில் 
3. நுகர்வுச் செலவானது ஒரு சங்கிலித் தொடர் போன்று சென்று கொண்டே செல்லும்.
எனவே இறுதி முடிவுகள்
ΔΥ = 100 + 100 × 4/5 + 100x [4/5]2 + 100 x [4/5]3
அல்லது,
ΔΥ = 100 + 100 × 0.8+100x (0.8)2 + 100 x (0.8) = 100+80+64 +51.2...
= 500
அதாவது 100 × 1/1-4/5
100 x 1/1/5
100 × 5 = ₹500
உதாரணமாக C
100+ 0.8Y, I = 100,
என்றால் Y 1Y-0.8Y 0.2Y Y 100+0.8Y + 100 200 = 200/0.2 = 1000 → B
I இன் மதிப்பு 110, ஆக அதிகரிக்கப்பட்டால் 0.2Y = 210 Y = 210/0.2 = 1050 → D
1, ₹10 அதிகரித்தால், Y ₹50 அதிகரிக்கும்.
இது பெருக்கியின் விளைவு.
புள்ளி Aயில், Y = C = 500
C = 100+0.8 (500) = 500; S = 0
புள்ளி Bயில், Y = 1000 
C = 100 + 0.8 (1000) = 900; S = 100 = I 
புள்ளி Dயில், Y = 1050 
C = 100 + 0.8 (1050) = 940; S = 110 = I 
I மதிப்பு 10 அதிகரிக்கும் போது Y மதிப்பு 50 அதிகரிக்கும். இதுவே பெருக்கி விளைவாகும்.
K = \(\frac{1}{0.2}=5\)

நுகர்வுச் சார்பைத் தூண்டுகின்ற காரணிகளை ஜே.எம்.கீன்சு இரண்டாகப் பிரிக்கின்றார். அவை அகவயக் காரணிகள் மற்றும் புறவயக் காரணிகள் ஆகும்.
அகவயக் காரணிகள் :
முன்னெச்சரிக்கை நோக்கம்: எதிர்பாராமல்
ஏற்படும் நிகழ்விற்காக, கையில் ரொக்கமாக வைப்பது. (எ.கா) விபத்து, உடல் நலனின்மை.
எதிர்பார்க்கும் நோக்கம் :
எதிர்கால தேவைக்கான விருப்பம்
(எ.கா.) வயதான காலம்.
கணிக்கும் நோக்கம் :
விருப்பம் மற்றும் பாராட்டை அனுபவிப்பதற்கான விருப்பம்.
முன்னேறும் நோக்கம் :
வாழ்க்கைத் தரத்தை முன்னேற்ற விரும்புதல் சார்ந்த விருப்பம்.
பணவியல் சுதந்திர நோக்கம்
வணிக நோக்கம்:
வணிகத்தை முன்னேற்றுவதற்கான நோக்கம்.
பெருமித நோக்கம் :
சொத்தை தனது சந்ததியினருக்கு விட்டுச்செல்லும் விருப்பம்.
பேராசை நோக்கம் : :
முற்றிலும் கஞ்சத்தனமான உள்ளுணர்வு
புறவயக் காரணிகள் :
புறவயக் காரணிகள் உண்மையானவை, அளவிடக்கூடியவை. நீண்ட காலங்களில் இந்தக் காரணிகள் எளிதாக மாற்றமடையும்.
வருமானப் பகிர்வு :
சமநிலை வருமானப் பகிர்வுடைய சமூகத்தில் அதிகமான நுகர்வு விருப்பம் இருக்கும்.
விலை அளவு:
விலை வீழ்ச்சியடையும் போது, உண்மை வருமானம் அதிகரிக்கும், மக்கள் அதிகமாக நுகர்வார்கள் மற்றும் சமூகத்தில் நுகர்வு விருப்பம் அதிகரிக்கும்.
கூலி அளவு :
கூலி அதிகரிக்கும்போது நுகர்வுச் செலவும் அதிகரிக்கும்.
வட்டி வீதம்: அதிக வட்டி விகிதம் மக்களை அதிக அளவில் பணத்தைச் சேமிக்க ஊக்கமளிக்கும், நுகர்வைக் குறைக்கும்.
நுகர்வோர் கடன் :
எளிய தவணைகளாக நுகர்வுக் கடன் அளிக்கும் போது அவர்கள் நுகர்வோர் பண்டங்களான குளிர்பதனப் பெட்டி, ஊர்திகள், கணினி முதலானவற்றினை வாங்குவார்கள். இது நுகர்வை அதிகப்படுத்தும்.
மக்கள் தொகை காரணிகள் :
மற்றவை மாறாமல் இருக்கும் போது குடும்ப அளவு அதிகமாக இருந்தால், நுகர்வு அதிகமாக இருக்கும்.

வ. எண் கீன்ஸியம் தொன்மையியம் 1. குறுகிய காலச் சமநிலை நீண்ட காலச் சமநிலை 2. சேமிப்பு கெடுதல் சேமிப்பு நல்லது 3. நாட்டின் சிக்கல்களைத் தீர்க்க பேரியல் அணுகுமுறை தேவை. நுண்ணின அடிப்படையில் பெரிய சிக்கல்களுக்கு தீர்வு காணுதல். 4. பணத்தின் பணி என்பது பரிமாற்றத்திற்கும், சேமிப்பிற்கும் உதவும்
பரிவர்த்தனைக்கு மட்டுமே பணம் உதவும். 5. அரசின் தலையீடு உண்டு தலையிடாக் கொள்கை வலியுறுத்தப்படுகிறது 6. வட்டி வீதம் மாறிக் கொண்டே உள்ளது. வட்டி வீதம் மாறாதது. 7. முதலாளித்துவம் முரண்பாடுகளைக் கொண்டது. முதலாளித்துவம் சரியானது. 8. வருமான மாற்றம் மூலம் சேமிப்பு - முதலீடு சமநிலை முன் வைக்கப்படுகிறது. வட்டிவீத மாற்றம் மூலம் சேமிப்பு முதலீட்டுச் சமத்துவம் முன்வைக்கப்படுகிறது 9. பணத்திற்கான தேவை மற்றும் அளிப்பே வட்டி வீதத்தை நிர்ணயிக்கிறது. சேமிப்பு, முதலீடு ஆகிய இரண்டும் வட்டி வீதத்தை நிர்ணயிக்கிறது. 10.  தேவையே அதன் அளிப்பை உருவாக்குகிறது. அளிப்பு தன் தேவையை தானே உருவாக்குகிறது. 11. வட்டி என்பது ரொக்க இருப்பை விட்டுக் கொடுப்பதற்கான வெகுமதி. வட்டி என்பது சேமிப்பிற்கான வெகுமதி.

கீன்ஸின் வேலைவாய்ப்புக்கோட்பாட்டில் ADF & ASF சமநிலையை விளக்க, குடும்பங்கள் மற்றும் வியாபாரம் ஆகிய இரு துறைகள் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது.
1. நுகர்வு செலவு தொடர்பான முடிவுகளை குடும்பங்களும், முதலீடு தொடர்பான முடிவுகளை வியாபார நிறுவனங்களும் எடுக்கின்றன.
2. மேலும் நுகர்வுச் சார்பு நேர்கோடாகவும், முதலீடு தன்னிச்சையானது எனவும் கீன்சின் கோட்பாடு ஊகிக்கிறது.
கீன்சின் கோட்பாட்டில் வருமான சமநிலையை நிர்ணயிக்க இரு அணுகுமுறைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
i. தொகு தேவை, தொகு அளிப்பு அணுகுமுறை.
ii. சேமிப்பு, முதலீடு அணுகுமுறை. மொத்த தேவை, மொத்த அளிப்பு அணுகுமுறை இவ்வரைபடத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

3. தொகு தேவையும், தொகு அளிப்பு 'E' எனும் புள்ளியில் சமநிலை அடைகின்றன.
4. இப்புள்ளியில் வேலைவாய்ப்பு N_o ஆக இருக்கும். ON₁ அளவு வேலைவாய்ப்பில், தொகு அளிப்பு N1 R₁ ஆக இருக்கும் ஆனால் M₁N₂ அளவு உற்பத்தி செய்ய உற்பத்தியாளர்களால் முடியும்.
5. எதிர்பார்க்கும் இலாபத்தை அடைய வேண்டிய உற்பத்தியின் அளவு M₁R₁ ஆகும்.
6. இந்த இலாப நிலையில் முதலாளி அதிக உழைப்பாளர்களை வேலைக்கு அமர்த்துவார்.
7. சமநிலை 'E' என்ற புள்ளியை அடைந்த பிறகு உழைப்பாளர்களை வேலைக்கு அமர்த்துவதை நிறுத்துவார். ஏனெனில் N_o நிலைக்குப் பிறகு வேலைவாய்ப்பு அதிகரித்தால் தொகு தேவை, தொகு அளிப்பை விடக் குறைவாக இருக்கும்.
9. ஆகவே வேலைச் சமநிலையை விளக்குவதில் விளைவுத்தேவைக் கருத்து முக்கியப் பங்கு வகுக்கிறது.

J.B.சேயின் சந்தை விதியின் திறனாய்வுகளாவன:
1. கீன்சின் கருத்துப்படி, அளிப்பு அதற்கான தேவையை உருவாக்காது. 
2. உற்பத்தி அதிகரிக்கும் அளவிற்கு தேவை அதிகரிக்காவிட்டால் இந்த விதி செயல்படாது. 
3. பொருளாதாரத்தில் தானாக சரி செய்து கொள்ளும் அமைப்பு வேலையின்மையைக் குறைக்காது.
4. தனிமனிதர்கள் எதிர்பாராத சூழ்நிலைகளுக்காகவும்,' வணிகர்கள் எதிர்கால நடவடிக்கைகளுக்காகவும் பணத்தை இருப்பாக வைத்திருப்பார்கள் ஆகவே பணம் நடுநிலையாக இருக்காது.
5. சேயின் அங்காடி விதியானது, அளிப்பு தன் தேவையைத் தானே உருவாக்கும் என்ற அடிப்படையில் செயல்படுவதால், அதிக உற்பத்திக்கு வாய்ப்பு இல்லை என்று கூறுகிறது.
6. முதலாளித்துவ நாடுகளில் குறைவான வேலை உள்ளதால் முழு வேலை வாய்ப்புக்கு வாய்ப்பில்லை என்று கீன்சு கூறுகிறார்.
7. அளவுக்கு அதிகமான உற்பத்தியும், அதிக வேலையின்மையும் பல முதலாளித்துவ நாடுகளில் காணப்படுவதால் அரசுத் தலையீடு அவசியம் என கீன்சு கருதுகிறார்.

தன்மைகள்		முதலாளித்துவம்	சமத்துவம்	கலப்புத்துவம்
1.	உற்பத்தி மூலங்களின் உரிமை.	தனியார் வசம் உள்ளது.	பொதுத்துறை உரிமை.	தனியார் மற்றும் பொதுத்துறை உரிமை.
2.	பொருளாதார நோக்கம்.	லாபத்தின் உச்ச நோக்கம்.	சமூக நலன்.	சமூக நலன் மற்றும் லாபநோக்கம்.
3.	மைய பிரச்சனைகளின் தீர்வு.	தடையில்லா சந்தைமுறை.	மத்திய திட்டக்குழு முறை.	மத்திய திட்டக்குழு முறை மற்றும் தடையில்லா சந்தைமுறை.
4.	அரசின் பங்கு.	உள்ளீடு கட்டுப்பாடு மட்டும்.	முழுமையான உற்பத்தி கட்டுப்பாடு.	குறைவான பங்கு.
5.	வருவாய் பங்கீடு.	சமனற்ற நிலை பங்கீடு.	சமநிலை பங்கீடு.	குறையாத சமநிலையற்ற நிலை பங்கீடு.
6.	நிறுவன தன்மை.	தனியார் நிறுவனமாகும்.	அரசு நிறுவனமாகும்.	தனியார் மற்றும் அரசு நிறுவனங்கள் இணைந்து காணப்படுவது.
7.	பொருளாதார சுதந்திரம்.	முழுமையான சுதந்திரம் காணப்படும்.	சுதந்திரமின்மை காணப்படும்.	கட்டுப்பாடுகளுடன் கூடிய சுதந்திரம் காணப்படும்.
8.	முக்கிய பிரச்சனையாக காணப்படுவது	சமமின்மை நிலை காணப்படும்.	திறனின்மை நிலை காணப்படும்.	சமமின்மை மற்றும் திறனின்மை நிலை காணப்படும்.

வ.எண்	தன்மைகள்	முதலாளித்துவம்		சமத்துவம்
1	உற்பத்தி மூலங்களின் உரிமை	தனியார் உரிமை		பொது (அரசு) உரிமை
2	பொருளாதார நோக்கம்	இலாபம்		சமூக நலன்
3	மைய பிரச்சனைகளின் தீர்வு	தடையில்லா சந்தை முறை		ஒன்றிய அரசின் திட்டமுறை
4	அரசின் பங்கு	மூலப் பொருள்கள் கட்டுப்பாடு மட்டும்		முழு ஈடுபாடு
5	வருமானப் பங்கீடு	சமனற்ற நிலை		சமநிலை
6	நிறுவன தன்மை	தனியார் நிறுவனம்		அரசு நிறுவனம்
7	பொருளாதார சுதந்திரம்	முழுமையான சுதந்திரம்		சுதந்திரமின்மை
8	முக்கியமான சிக்கல்	சமமின்மை		திறனின்மை

1. ஒரு பொருளாதாரத்தின் அடிப்படை நடவடிக்கைகள் உற்பத்தியும் நுகர்வும் ஆகும்.
2. இந்த இரு நடவடிக்கைகளுக்கு பல்வேறு பிற நடவடிக்கைகள் உதவுகின்றன.
3. இந்த நடவடிக்கைகளின் தலையான நோக்கம் வளர்ச்சியை அடைவதாகும். இந்த பரிமாற்ற நடவடிக்கையானது உற்பத்திக்கும் நுகர்வு பணிகளுக்கும் உதவுகின்றது.
4. இந்த நடவடிக்கைகள் பல்வேறு பொருளாதாரம், பொருளாதாரமற்ற நடவடிக்கைகளால் பாதிக்கப்படுகின்றன.
5. முக்கியமான பொருளாதார (Economic Activities):
போக்குவரத்து, வங்கிப்பணி, விளம்பரம், திட்டமிடல், அரசின் கொள்கை மற்றும் பிற பணிகள் ஆகும்.

6. முக்கிய நடவடிக்கைகளாவன பொருளாதாரமற்ற (Non-Economic Activities):
சுற்றுச்சூழல், உடல் நலம், கல்வி, பொழுதுபோக்கு, ஆட்சிமுறை, சட்டத்திட்டங்கள் முதலியன. 
7. பிற பொருளாதாரத்தின் வெளி நடவடிக்கைகளான ஏற்றுமதி, இறக்குமதி, பன்னாட்டு உறவுகள், குடியேற்ற இடப்பெயர்ச்சிகள், அயல் முதலீடு, அயல் நாட்டு செலாவணி ஈட்டல் முதலான பொருளாதார அமைப்பின் மொத்தச் செயல்பாட்டையும் பாதிக்கின்றன.