சில தாவரங்களில் மகரந்தச் சேர்க்கை மலர் திறக்காமலும், அவற்றின் இன உறுப்புகள் வெளிப்படையாமலும் இருக்கின்றன. இம்மலர்கள் மூடிய மலர்கள். இந்நிகழ்ச்சி மூடிய மலர் மகரந்தச் சேர்க்கை (Cleistogamy) எனப்படும்.

1. பார்த்தீனியம் ஹிஸ்டிரோபோரஸ், கேரட் கிராஸ் எனப்படும்.
2. வெப்ப மண்டல அமெரிக்காவைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டது.
3. கோதுமை தானியத்துடன், கலப்படமான இந்தியாவுக்கு வந்தது.
4. இதன் மகரந்தத்துகள் ஒவ்வாமை ஏற்படுத்தும்.

யுபிஷ் உடலங்கள் மூலம், ஸ்போரோபொலினின் உற்பத்திக்கு டபீட்டம் உதவுகிறது. இவ்வாறாக மகரந்தச் சுவர் உருவாக்கத்தில் முக்கிய பங்காற்றுகிறது.

ஒத்த கேமிட்டுகளின் இணைவு, சமமற்ற கேமிட்டுகளின் இணைவு, முட்டைக் கருவுறுதல்.

தகுந்த கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சூழலில், தாவரத் திசுக்களை தனிப்பட்ட வளர்ப்பு ஊடகத்தில் வளர்க்கும் முறை திசு வளர்ப்பு (Tissue culture) எனப்படும்.

1682 நெகமியா குரூ - மலரின் ஆண் உறுப்பை மகரந்தத்தாள் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
1694 R.J. கேமராரியல் - மலர், மகரந்தப்பை, மகரந்தத்துகள் மற்றும் சூல் அமைப்பு பற்றி விவரித்துள்ளார்.
1761 J.G கோல்ரூட்டர் - மகரந்தச் சேர்க்கையில் பூச்சிகளின் முக்கியத்துவம் பற்றி விரிவாக தொகுப்பு தந்துள்ளார்.
1824 G.B அமிசி - மகரந்தக் குழாயைக் கண்டறிந்தார்.
1848 ஹாப்மீஸ்டர் - நான்மய மகரந்தத்துகள் (pollen tetrad) அமைப்பு பற்றி விளக்கியுள்ளார்.
1870 ஹான்ஸ்டீன் - கேப்செல்லா மற்றும் அலிஸ்மா தாவரங்களில் கரு வளர்ச்சி பற்றி விவரித்துள்ளார்.
1878 E. ஸ்ட்ராஸ்பர்கர் - பல்கரு நிலையை பதிவு செய்துள்ளார்.
1884 E. ஸ்ட்ராஸ்பர்கர் - கேமீட்களின் இணைவைக் கண்டறிந்தார்.
1898 & 1899 S.G. நவாஷின் மற்றும் L. கினார்டு இருவரும் தனித்தனியாக இரட்டைக் கருவுறுதலைக் கண்டுபிடித்தனர்.
1904 E. ஹேன்னிங் - செயற்கை முறையில் கரு வளர்ச்சியை தொடங்கினார்.

1. மட்டநிலத்தண்டு (மியூசா பாரடிசியாக்கா)
2. தரையடிக்கிழங்கு (கொலகேஸியா)
3. கிழங்கு (சொலானம் டியூபராசம் )
4. குமிழ்த்தண்டு (அல்லியம் சீப்பா)
5. ஓடு தண்டு (சென்டெல்லா ஏசியாட்டிகா)
6. வேர் விடும் ஓடுதண்டு (மென்தா)
7. நீர் ஓடு தண்டு (ஐக்கார்னியா)
8. தரை கீழ் தண்டு (கிரைசான்திமம்)
9. சிறு குமிழ் மொட்டு (அகேவ்)