(i) தூய நைட்ரிக் அமிலம் நிறமற்றது
(ii) புகையும் நைட்ரிக் அமிலம் நைட்ரஜனின் ஆக்சைடுகளை கொண்டுள்ளது.
(iii) இது சூரிய ஒளிபடும் போதோ அல்லது வெப்பப்படுத்தும் போதோ சிதைவடைந்து நைட்ரஜன் டை ஆக்சைடு, நீர் மற்றும் ஆக்சிஜனாக மாற்றுகிறது.
4HNO₃ ⟶ 4NO₂ + 2H₂O + O₂
இவ்வினையின் காரணமாக நைட்ரிக் அமிலம் அல்லது அதன் அடர்க்கரைசல் மஞ்சள் நிறமாக மாறுகிறது.

அதிகளவு குளோரினுடன் அம்மோனியா வினைபுரிந்து வெடிக்கும் தன்மையுடைய நைட்ரஜன் ட்ரைக் குளோரைடைத் தருகிறது.
2NH₃ + 6Cl₂ ⟶ 2NCl₃ + 6HCl

(i) மைய அணு பெரிய ஹேலஜன் அணுவாக அமைய வேண்டும்.
(ii) இரண்டு ஹேலஜன் அணுக்களிடையே மட்டுமே உருவாகிறது
(iii) இரண்டிற்கும் மேற்பட்ட வெவ்வேறு ஹேலஜன் இணைந்து இச்சேர்மங்கள் உருவாவதில்லை
(iv) மிகச் சிறிய உருவளவு மற்றும் அதிக எலக்ட்ரான் கவர்திறன் பெற்றிருப்பதால் புளுரின் அணுவால் மைய அணுவாக செயல்பட இயலாது.

HF அமிலம் கண்ணாடியில் உள்ள சிலிக்கா மற்றும் சிலிகேட்டுகளுடன் வினைபுரிந்து, கண்ணாடியை அரிக்கிறது. எனவே HF அமிலம் கண்ணாடி பாட்டில்களில் சேமிக்கப்படுவதில்லை
SiO₂ + 4HF ⟶ SiF₄ + 2H₂O
Na₂SiO₃ + 6HF ⟶ Na₂SiF₃ + 3H₂O

(i) மூன்று பங்கு அடர் ஹைட்ரோகுளோரிக் அமிலம் மற்றும் ஒரு பங்கு அடர் நைட்ரிக் அமிலம் கலந்த கலவை இராஜதிராவகம் எனப்படும்.
(ii) இது தங்கம், பிளாட்டினம் போன்ற உலோகங்களை கரைக்க பயன்படுகிறது
Au + 4H⁺ + NO^-₃ + 4Cl^- ⟶ AuCl^-₄ + NO + 2H₂O

(i) நீர்த்த கந்தக அமிலம் உலோகங்களுடன் வினைபுரிந்து உலோக சல்பேட் மற்றும் ஹைட்ரஜன் வாயுவைத் தருகிறது.
Zn + H₂SO₄ ⟶ ZnSO₄ + H₂↑
(ii) சூடான அடர் கந்தக அமிலம் உலோகங்களுடன் வினைபுரிந்து உலோக சல்பேட் மற்றும் கந்தக டை ஆக்சைடு வாயுவைத் தருகிறது
Cu + 2H₂SO₄ ⟶ CuSO₄ + 2H₂O + SO₂ ↑
(iii) கந்தக அமிலம் உயரிய உலோகங்களான தங்கம், வெள்ளி, மற்றும் பிளாட்டினம் ஆகியவற்றுடன் வினைபுரிவதில்லை.

பாஸ்பரஸ் ட்ரை ஆக்சைடு P₄O₆:
(i) பாஸ்பரஸ் ட்ரை ஆக்சைடில் நான்கு பாஸ்பரஸ் அணுக்கள் நான்முகியின் மூலைகளிலும், ஆறு ஆக்சிஜன் அணுக்கள் விளிம்புகளிலும் அமைந்துள்ளன.
(ii) P-O பிணைப்பு நீளம் 165.6 pm. இது ஒற்றை பிணைப்பு நீளத்தை (184 pm) விடக் குறைவாகும்.
(iii) pπ - dπ பிணைப்பின் காரணமாக இதில் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவு
இரட்டைப் பிணைப்புத் தன்மை உருவாகிறது.
பாஸ்பரஸ் பென்டாக்சைடு P₄O₁₀:
(iv) ஒவ்வொரு பாஸ்பரஸ் அணுவும் மூன்று ஆக்சிஜன் அணுக்களுடன் மூன்று பிணைப்புகளையும், கூடுதலாக ஒரு ஆக்சிஜன் அணுவுடன் ஈதல் சகப்பிணைப்பு நீளம் 143 pm
(v) இது எதிர்பார்க்கப்பட்ட ஒற்றை பிணைப்பு நீளத்தை விட குறைவு
(vi) ஆக்சிஜன் அணுவின் நிரம்பிய p ஆர்பிட்டால்களும், பாஸ்பரஸின் காலியான d ஆர்பிட்டாலும் மேற்பொதிவதே இதற்கு காரணம்.

(i) ஹேபர் முறையில் உருவான அம்மோனியா பத்து மடங்கு காற்றுடன்  கலக்கப்படுகிறது
(ii) இக்கலவை வெப்பப்படுத்தப்பட்டு, வினைவேகமாற்றி வைக்கப்பட்டுள்ள தனி அறையினுள் செலுத்தப்பட்டு பிளாட்டினம் கம்பி வலையுடன் தொடர்பு உண்டாக்கப்படுகிறது
(iii) வெப்பநிலை 1275 K க்கு உயர்த்தப்படும்போது, உலோக வினையூக்கியானது அம்மோனியாவை விரைவாக ஆக்சிஜனேற்றம் செய்து NO வாயுவை உருவாக்குகிறது.
(iv) பின்னர் NO, நைட்ரஜன் டை ஆக்சைடாக ஆக்சிஜனேற்றம் அடைகிறது
4NH3 + 5O₂ ⟶ 4NO + 6H₂O +120KJ
2NO + O₂ ⟶ 2NO₂
(v) நைட்ரஜன் டை ஆக்சைடு வாயு வரிசையாக அமைக்கப்பட்டுள்ள பரப்பு கோபுரங்களின் வழியாக செலுத்தப்படுகிறது.
(vi) NO₂ வாயு நீருடன் வினைபட்டு நைட்ரிக் அமிலத்தை தருகிறது
(vii) உருவாக்கப்பட்ட நைட்ரிக் அமிலம் காற்று செலுத்தி வெளுக்கப்படுகிறது
6NO₂ + 3H₂O ⟶ 4HNO₃ + 2NO + H₂O