அனைத்து நீர் மூலக்கூறுகளும் மின்புலத்தின் திசையில் அமைந்துள்ளதால், அவை சிறும மின்னழுத்த ஆற்றலைப் பெற்றிருக்கும். θ = 0˚ லிருந்து 90˚ வரை இருமுனையை சுழற்ற செய்யப்படும் வேலையானது இவ்விரு நிலையமைப்புகளுக்கு இடையேயான மின்னழுத்த ஆற்றல் வேறுபாட்டுக்குச் சமமாகும்.
\(W=\Delta U=U\left( { 90 }^{ 0 } \right) -U\left( { 0 }^{ o } \right) \)
சமன்பாடு (1.51) இலிருந்து, U = - pE cos θ என எழுதலாம். பிறகு ஒரு நீர் மூலக்கூறை θ = 0˚ முதல் 90˚ வரை சுழற்ற செய்யப்படும் வேலையைக் கணக்கிடலாம்.
\(W=-pE \cos{ 90 }^{ o }+pE \cos{ 0 }^{ o }=pE\)
ஒரு நீர் மூலக்கூறுக்கு
\(W=6.3\times { 10 }^{ -30 }\times { 10 }^{ 5 }=18.9\times { 10 }^{ -25 }J\)
10²² நீர் மூலக்கூறுகளுக்கு, செய்யப்படும் மொத்த வேலை
\({ W }_{ tot }=18.9\times { 10 }^{ -25 }\times { 10 }^{ 22 }=18.9\times { 10 }^{ -3 }J\)

வளைவு ஆரம் குறைவான பகுதிகளில் மின்னூட்டப் பரப்படர்த்தி அதிகமாக இருக்கும். கடத்தியில் வளைவுத்தன்மை அதிகமுள்ள முனைகளில் மின்துகள்கள் அதிகமாகக் குவிகின்றன. இதனால் அம்முனைக்கு அருகில் மின்புலம் மிகுந்த வலிமையுடன் உள்ளது. இது அப்பகுதியிலுள்ள காற்றை அயனியாக்கம் செய்கிறது. இப்போது, கூர்முனைக்கு அருகிலுள்ள நேர் மின்துகள்கள் விரட்டப்படுகின்றன. எதிர் மின்துகள்கள் கூர்முனையை நோக்கி கவரப்படுகின்றன. இதனால் கடத்தியின் கூர்முனைப்  பகுதியிலுள்ள மின்துகள்களின் மொத்த மின்னூட்ட மதிப்பு குறைகிறது இதையே கூர்முனைச் செயல்பாடு அல்லது ஒளிவட்ட மின்னிறக்கம் என்பர்.

இக்கணக்கில் x ஐ சார்ந்து மட்டுமே மின்னழுத்தம் உள்ளதால் \(\vec { E } =-\frac { dV }{ dx } \hat { i } \) என்ற சமன்பாட்டைப் பயன்படுத்தலாம். (மற்ற இரு உறுப்பு  \(\frac { \partial V }{ \partial y } \) மற்றும் \(\frac { \partial V }{ \partial z } \)  சுழியாகும்) 
0 முதல் 1 cm வரை, சாய்வு மாறிலியாக உள்ளது. மேலும் \(\frac { \partial V }{ \partial x } =25V{ cm }^{ -1 }\). எனவே \(\vec { E } =25V \hat { i } { cm }^{ -1 }\) 
1 முதல் 4 cm வரை, மின்னழுத்தம் மாறாமல் உள்ளது V=25V அதாவது \(\frac { dV }{ dx } =0\) எனவே \(\vec { E } =0\) ஆகும்.
4 முதல் 5 cm வரை, சாய்வு  \(\frac { dV }{ dx } =-25Vcm^{ -1 }\) எனவே \(\vec { E } =+25\hat { i } Vcm^{ -1 }\) 
x – அச்சின் பல்வேறு புள்ளிகளில் மின்புலத்தின் வரைபடம் இங்கே தரப்பட்டுள்ளது

(i) மின்புலக் கோடுகள் q₂ ல் தொடங்கி q₁ ல் முடிவடைகின்றன. எனவே , படம் (அ) வில் q₂ நேர்க்குறி (+) கொண்டது, q₁ எதிர்குறி (-) கொண்டது. q₂ விலிருந்து வெளியேறும் கோடுகளின் எண்ணிக்கை 18, மற்றும் q₁ இல் முடிவடையும் கோடுகளின் எண்ணிக்கை 6.
எனவே, q₂ ன் எண்மதிப்பு அதிகம். விகிதம்
\(\left| \cfrac { { q }_{ 1 } }{ { q }_{ 2 } } \right| =\cfrac { { N }_{ 1 } }{ { N }_{ 2 } } =\cfrac { 6 }{ 18 } =\cfrac { 1 }{ 3 } \) ஆகவே |q₂| = 3 |q₁|
(ii) படம் (ஆ) வில் இரு நேர் மின்துகள்களில் இருந்து வெளியேறும் கோடுகளின் எண்ணிக்கையும் சமம். (N = 18). எனவே , அவற்றின் மின்னூட்ட மதிப்புகளும் சமமாக இருக்க வேண்டும். புள்ளி B ல் உள்ளதை விட புள்ளி A – வில் மின்புலக் கோடுகள் நெருக்கமாக உள்ளன. எனவே, புள்ளி B ல் காணப்படும் மின்புலத்தின் எண்மதிப்பை விட புள்ளி A ல் அதிகம். மேலும் C ன் வழியே எந்த மின்புலக் கோடும் செல்ல வில்லை. ஆகவே இவ்விரு மின்துகள்களால் C ல் ஏற்படும் தொகுபயன் மின்புலம் சுழியாகும்.
(iii) படம் (இ) ல் q₁ மற்றும் q₃ யிலிருந்து மின்புலக் கோடுகள் தொடங்கி q₂ ல் முடிவடைகின்றன. q₁ மற்றும் q₃ ஆகியவை நேர்மின்துகள் என இதிலிருந்து தெரிகிறது. மேலும் கோடுகளின் எண்ணிக்கையின் விகிதம்
\(\left| \cfrac { { q }_{ 1 } }{ { q }_{ 2 } } \right| =\cfrac { 8 }{ 16 } =\left| \cfrac { { q }_{ 3 } }{ { q }_{ 2 } } \right| =\cfrac { 1 }{ 2 } \) ஆகவே, q₂ ன் மதிப்பில் பாதியளவு உடையவை q₁ மற்றும் q₃
q₁= q₃ = +10nC.

 
(அ) q₁ = +2 μC, q₂ = +3 μC, r = 1 m. இங்கு இரண்டுமே நேர் மின்துகள்கள். ஆதலால், இவற்றிற்கு இடையே விலக்கு விசை செயல்படும்.
மின்துகள் q₁ ஆல் மின்துகள் q₂ உணரும் விசை
\(\overset { \rightarrow }{ { F }_{ 21 } } =\frac { 1 }{ 4\pi { \varepsilon }_{ 0 } } \frac { q_1q_2 }{ r^2 } \hat r{ _{ 12 } }\)
இங்கு \(\hat { { r }_{ 12 } } \) என்பது q₁ லிருந்து q₂ ஐ நோக்கிய திசையிலுள்ள ஓரலகு வெக்டர். q₁ க்கு வலது பக்கத்தில் q₂ உள்ளதால், 
\(\hat { { r }_{ 12 } } =\hat { i } \),மற்றும் \(\cfrac { 1 }{ 4\pi { \varepsilon }_{ 0 } } =9\times { 10 }^{ 9 }\)எனவே 
\(\hat { F_{ 21 } } =\cfrac { 9\times { 10 }^{ 9 }\times 2\times { 10 }^{ -6 }\times 3\times { 10 }^{ -6 } }{ { 1 }^{ 2 } }\hat {i} \)
\(= 54\times { 10 }^{ -3 }\hat { i } N\)
நியூட்டனின் மூன்றாம்  விதிப்படி, மின்துகள் q₂ ஆல் q₁ உணரும் விசை \(\vec { { F }_{ 12 } } =-\vec { { F }_{ 21 } } \)
\(\vec { { F }_{ 12 } } =-54\times { 10 }^{ -3 }\hat { i } N\)
\(\vec { { F }_{ 21 } } \) மற்றும் \(\vec { { F }_{ 12 } } \) ஆகியவற்றின் திசைகள் படத்தில் (நேர்வு (அ)) காட்டப்பட்டுள்ளது.
(ஆ) q₁ = +2 μC, q₂ = -3 μC, r = 1 m. இவை வேறின மின்துகள்களாதலால் இவற்றிக்கிடையே கவரும் விசை செயல்படும் மின்துகள் q₁ ஆல் q₂ உணரும் விசை 
\(\vec { { F }_{ 21 } } =\cfrac { 9\times { 10 }^{ 9 }\times \left( 2\times { 10 }^{ -6 } \right) \left( -3\times { 1 }0^{ -6 } \right) }{ { 1 }^{ 2 } } \hat { { r }_{ 12 } }\)
= -54 x 10^-3\(N\hat { i } \) (\(\therefore \) இங்கு \(\hat { { r }_{ 12 } } =\hat { i } \) )
எனவே, மின்துகள் q₂ ஆனது q₁ ஐ நோக்கிய திசையில் (அதாவது எதிர்குறி x திசையில்) ஒரு கவரும் விசையை உணரும்.
நியூட்டனின் மூன்றாம் விதிப்படி, மின்துகள் q₂ ஆல் q₁ உணரும் விசை \(\vec { { F }_{ 12 } } =-\vec { F_{ 21 } } \) அதாவது 
\(\vec { { F }_{ 12 } } =54\times { 10 }^{ -3 }N\hat { i } \)
\(\vec { { F }_{ 21 } } \) மற்றும் \(\vec { { F }_{ 12} } \) ஆகிய விசைகளின் திசை படத்தில் (நேர்வு-ஆ) காட்டப்பட்டுள்ளது.
(இ) இரு மின்துகள்களும் நீருக்குள் வைக்கப்பட்டால் q₂ உணரும் விசை 
\({ \vec { F } }_{ 21 }^{ W }=\cfrac { 1 }{ 4\pi \varepsilon } \cfrac { { q }_{ 1 }{ q }_{ 2 } }{ { r }^{ 2 } } \hat { { r }_{ 12 } } \)
ஆனால் \(\epsilon=\epsilon_{\mathrm{r}} \epsilon_{0}\)
\(\vec{F}_{21}^{W}=\frac{1}{4 \pi \epsilon_{r} \epsilon_{0}} \frac{q_{1} q_{2}}{r^{2}} \hat{r}_{12}=\frac{\vec{F}_{21}}{\epsilon_{r}}\)
எனவே,
\({ \vec { F } }_{ 21 }^{ W }=-\cfrac { 54\times { 10 }^{ -3 }N }{ 80 } \hat { i } =-0.675\times { 10 }^{ -3 } N\hat { i } \)

C₁ = C₂ = C₃ = 9pF = 9 x 10 F,
V = 120 Volt

\(\frac { 1 }{ { C }_{ S } } =\frac { 1 }{ { C }_{ 1 } } +\frac { 1 }{ { C }_{ 2 } } +\frac { 1 }{ { C }_{ 3 } } \)
\(\frac { 1 }{ { C }_{ s } } =3\times \frac { 1 }{ 9\times { 10 }^{ -12 } } \)
C_s = 3x10^-12 F
ii) V₁, V₂, V₃ என்பன மின்னழுத்த வேறுபாடுகள்
V₁ + V₂ + V₃ = 120 V
ஒவ்வொரு மின்தேக்கியிலும் மின்னழுத்தம் q எனில் 
\(\frac { q }{ { C }_{ 1 } } +\frac { q }{ { C }_{ 2 } } +\frac { q }{ { C }_{ 3 } } \) = 120
 = \(q\left[ \frac { 1 }{ 9\times { 10 }^{ -12 } } \right] =120=320\times { 10 }^{ -12 }{ C }^{ 2 }\)
ஒவ்வொரு மின்தேக்கியிலும் மின்னழுத்தம்
\(\frac { q }{ C } =\frac { 360\times { 10 }^{ -12 } }{ 9\times { 10 }^{ -12 } } =40V\)
C = 3pF, ஒவ்வொன்றும் 40 volt

(i) மின்னூட்டங்களை தன் வழியே செல்ல அனுமதிக்கும் பொருள் மின்கடத்திகள் எனப்படும்.
எ.கா: உலோகங்கள், மனித உடல், புவி முதலியன
(ii) மின்னூட்டங்களை தன் வழியே செல்ல அனுமதிக்காத பொருள்கள் மின்கடத்தாப் பொருள்கள் எனப்படும்.
எ.கா: கண்ணாடி, மைக்கா, எபோனைட், பிளாஸ்டிக் முதலியன

உராய்வின் மூலம் பொருள்களை மின்னேற்றம் செய்யும் முறை.

நிலைமின்னழுத்த ஆற்றலானது, மின்துகள்களை அவ்வடிவமைப்பில், நிலை நிறுத்துவதற்குச் செய்யப்படும் வேலையாகும்.
நிலைமின்னழுத்த ஆற்றல் \(U=\frac{1}{4\piε_o}\frac{q_1q_2}{r}\)

C_p = C_b + C_c
\(C_{P}=6+2=8 \mu \mathrm{F} \)
\(\frac{1}{C_{s}}=\frac{1}{C_a}+\frac{1}{C_p}=\frac{1}{C_d} \)
\(C_{s}=\frac{1}{8}+\frac{1}{8}+\frac{1}{8}=\frac{3}{8} \)
\(\therefore C_{s}=\frac{8}{3} \mu \mathrm{F} \)
மொத்த மின்தேக்கி \(C_{s}=\frac{8}{3} \times 10^{-6} \mathrm{~F} \)
மொத்த மின்னூட்டம், \(Q=C_{s} V=\frac{8}{3} \times 10^{-6} \times 9 \)
\(Q_{a}=24 \mu C\)
(a) A யின் மின்னூட்டம் \(Q_{a}=24 \mu C\)         .....(1)
B யின் மின்னூட்டம் \(Q_{b}=24 \times \frac{6}{8}=18 \mu \mathrm{C} \)             ..............(2)
C யின் மின்னூட்டம்  \(Q_{c}=24 \times \frac{2}{8}=6 \mu \mathrm{C} \)              ..............(3)
D யின் மின்னூட்டம் \(Q_{d}=24 \times \frac{8}{8}=24 \mu \mathrm{C} \)              ..............(4)
(b) C_a யின் மின்னழுத்தம்  \( V_{a}=\frac{Q_{a}}{C_{a}} \)
\(=\frac{24}{8}=3 \mathrm{~V} \)      ...(5)
C_b யின் மின்னழுத்தம் \( V_{b}=\frac{Q_{b}}{C_{b}} \)
\(=\frac{18}{6}=3 \mathbf{V}\)       ........(6)
C_c யின் மின்னழுத்தம் \( V_{c}=\frac{Q_{c}}{C_{c}}=\frac{6}{2}=3 \mathrm{~V} \)       ......(7)
C_d யின் மின்னழுத்தம் \( V_{d}=\frac{Q_{d}}{C_{d}} \)
\(=\frac{24}{8}=3 \mathbf{V} \)          ....(8)
(c) மின்தேக்கியில் சேமிக்கப்படும் ஆற்றல் \(U=\frac{1}{2} C V^{2}\)
C_a ல் சேமிக்கப்படும் ஆற்றல் \( U_{a}=\frac{1}{2} C_{a} V_{a}^{2}\)
\(U_{\mathrm{a}}=\frac{1}{2} \times 8 \times 10^{-6} \times 3 \times 3=36 \mu \mathrm{J}\)   ....(9)
C_a ல் சேமிக்கப்படும் ஆற்றல்  \( U_{b}=\frac{1}{2} C_{b} V_{b}^{2} \)
\(U=\frac{1}{2} \times 6 \times 10^{-6} \times 3 \times 3 \)
\(=27 \mu \mathrm{J} \)         ........(10)
C_c ல் சேமிக்கப்படும் ஆற்றல் \(U_{c} =\frac{1}{2} C_{c} V_{c}^{2} \)
\(=\frac{1}{2} \times 2 \times 10^{-6} \times 3 \times 3=9 \mu \mathrm{J} \)          ......(11)
C_d ல் சேமிக்கப்படும் ஆற்றல் \(U_{d} =\frac{1}{2} C_{d} V_{d}^{2} \)
\(U_d=\frac{1}{2} \times 8 \times 10^{-6} \times 3 \times 3 \)
\(=36 \times 10^{-6} \mathrm{~J}=36 \mu \mathrm{J} \)      .........(12)

நிலைமின் சமநிலையில் கடத்திகளின் பண்புகள்.
(i) கடத்தியின் உட்புறத்திலிருக்கும் அனைத்து புள்ளிகளிலும் மின்புலம் சுழியாகும். இக்கூற்று திண்மக் கடத்தி மற்றும் உள்ளீடற்ற கூடு வகைக் கடத்தி இரண்டிற்கு பொருந்தும்.
இது ஆய்வின் அடிப்படையில் நாம் கண்டறிந்த உண்மை. ஒருவேளை கடத்தியின் உட்புறத்தில் மின்புலம் சுழி அல்ல என்றால் அங்கேயுள்ள கட்டுறா எலக்ட்ரான்கள் அல்லது இயங்கு மின்துகள்கள்) ஒரு குறிப்பிட்ட திசையை நோக்கி நிகர இயக்கத்தைப் பெறும். இது நிலைமின் சமநிலையிலுள்ள கடத்திகளின் தன்மைக்கு மாறானதொரு நிலையாகும். எனவே, கடத்தியின் உட்புறத்தில் அனைத்து புள்ளிகளிலும் மின்புலம் சுழியாகவே இருக்க வேண்டும்.
சீரான புற மின்புலத்தை கடத்தியின் மீது செயல்படுத்தியும் இவ்வுண்மையைப் புரிந்து கொள்ளலாம். புற மின்புலத்தை செயல்படுத்தும் முன் கடத்தியிலுள்ள கட்டுறா எலக்ட்ரான்கள் கடத்தி முழுவதிலும் சீராகப் பரவியிருக்கும் மின்புலத்தை செயல்படுத்தும் போது.இடக்கைப் பக்கம் அவை முடுக்கப்படுவதால் இடதுபக்கத் தகடு எதிர் மின்னூட்டமும் வலதுபக்க தகடு நேர் மின்னூட்டமும் பெறுகின்றன. கட்டுறா எலக்ட்ரான்கள் இவ்வாறு மீளமைவதால் கடத்தியின் உட்புறம் அக மின்புலம் உருவாகின்றது. புற மின்புலத்தை சமன் செய்யும் வரை இது அதிகரிக்கின்றது. புற மின்புலம் சமன்செய்யப்பட்ட பின்பு கடத்தி எடுத்துக்கொள்ளும் நேரம் ஏறக்குறைய 10¹⁶S. எனவே இதை ஓர் உடனடி நிகழ்வாகவே கருதலாம்.

(ii) கடத்தியின் உட்புறத்தில் உள்ள மின்துகள்களின் நிகர மின்னூட்டம் சுழி. கடத்திகளின் புறப்பரப்பில் மட்டுமே மின்துகள்கள் இருக்க முடியும்.
காஸ் விதியை பயன்படுத்தி இப்பண்பை நிறுவலாம். ஏதேனும் ஒரு வடிவமுள்ள கடத்தி ஒன்றைக் கருதுவோம். கடத்தியின் புறப்பரப்பிற்கு வெகு அருகில், உட்புறமாக ஒரு காஸியன் பரப்பை வரைவோம். கடத்தியின் உட்புறத்தில் அனைத்து புள்ளிகளிலும் மின்புலம் சுழியாதலால் காஸியன் பரப்பினைக் கடக்கும் நிகர மின்பாயமும் சுழியாகவே இருக்கும். எனவே காஸ் விதியின் படி. கடத்தியின் உட்புறம் இருக்கும் நிகர மின்னூட்ட மதிப்பும் சுழி என்பதையே உணர்த்துகிறது. ஒரு வேளை சில மின்துகள்களை கடத்தியின் உட்புறத்தினாலும் உடனே அவை கடத்தியின் பரப்பை அடைந்து விடும். 

(iii)  கடத்திக்கு வெளியே மின்புலமானது அதன் பரப்புக்கு செங்குத்தாகவும்  \(\frac{\sigma}{\varepsilon_0}\) எண் மதிப்பு கொண்டதாகவும் இருக்கும். இங்கு σ என்பது கடத்தியின் குறிப்பிட்ட பகுதியில் உள்ள மின்னூட்டப் பரப்படர்த்தி ஆகும்.
கடத்தியின் பரப்பிற்கு இணையான திசைகளில் மின்புலத்தின் கூறுகள் இருந்தனால் பரப்பிலுள்ள கட்டுறா எலக்ட்ரான்கள் முடுக்கப்படும். அதாவது கடத்தி சமநிலையில் இல்லை என்றாகும். எனவே, நிலைமின் சமநிலையில் கடத்தியின் பரப்புக்கு செங்குத்தான திசையில் மட்டுமே மின்புலம் அமையும். 

கடத்தியின் பரப்புக்கு சற்று வெளியே மின்புலத்தின் எண்மதிப்பு  \(\frac{\sigma}{\varepsilon_0}\) என்பதை நிறுவோம். படத்தில் காட்டியுள்ளபடி, சிறிய உருளை வடிவ காஸியன் பரப்பைக் கருதுவோம். இவ்வுருளையின் ஒரு பாதி கடத்தியின் உட்புறமாகப் பதிந்துள்ளது.
கடத்தியின் பரப்புக்கு செங்குத்தாக மின்புலத்தின் திசை இருக்கும் என்பதால், உருளையின் வளைபரப்பினைக் கடக்கும் மின்பாயம் சுழி. மேலும் கடத்தியின் உட்புறம் மின்புலம் சுழியாவதால் காஸியன் பரப்பின் அடிப்பாதிக்கு மின்பாயம் சுழி.
எனவே, மேல்பக்க தட்டைப் பரப்பு மட்டுமே மின்பாயத்தைக் கொடுக்கும். இதில் மின்புலத்தின் திசையானது பரப்பு வெக்டரின் திசையிலேயே இருக்கும். மேலும் (மேற்பாதி உருளை) பரப்பிற்கு உட்புறம் உள்ள மின்துகள்களின் மொத்த மின்னூட்ட மதிப்பு σA. காஸ் விதியைப் பயன்படுத்த,

\(E A=\frac{\sigma A}{\varepsilon_o}\)
வெக்டர் வடிவில், \(\vec{E}=\frac{\sigma}{\varepsilon_o} \hat{n}\) .......(1)
இங்கு \(\hat{n}\) என்பது கடத்தியின் பரப்புக்கு செங்குத்தான. வெளிநோக்கிய திசையிலுள்ள ஓரலகு வெக்டர். σ < 0, எனில், மின்புலமானது பரப்புக்கு செங்குத்தாக. உள்நோக்கிய திசையில் இருக்கும்.
(iv) கடத்தியின் புறப்பரப்பிலும் உட்புறத்திலும் நிலை மின்னழுத்தம் ஒரே மதிப்பு கொண்டிருக்கும். கடத்தியின் புறப்பரப்பில் பரப்பிற்கு இணையான திசையில் மின்புலத்தின் கூறு இருக்காது என்பதால் பரப்பில் மின்துகள்களை நகர்த்துவதற்கு வேலை செய்யத் தேவையில்லை. இதற்கு பரப்பிலுள்ள அனைத்து புள்ளிகளிலும் மின்னழுத்தம் சமமாக இருக்க வேண்டும் அல்லது பரப்பிலுள்ள ஏதேனும் இரு புள்ளிகளுக்கு இடையேயுள்ள மின்னழுத்த வேறுபாடு சுழியாக  இருக்க வேண்டும். கடத்தியின் உட்புறம் மின்புலம் சுழியாதலால், கடத்தியின் புறப்பரப்பில் உள்ள மின்னழுத்தமும் உட்புறம் உள்ள மின்னழுத்தமும் சமமாக இருக்க வேண்டும். எனவே, நிலைமின் சமநிலையில் ஒரு கடத்தி எப்போதும் சமமின்னழுத்தத்தில் உள்ளது.    

விசை μ மின்னூட்டம் 
பிரிக்கப்பட்ட பின், மின்னூட்டம் அதிகரிக்கும் எனவே விசையும் அதிகரிக்கும்

V லிருந்து 2 V க்கு மின்னழுத்தம் அதிகரித்தால் 
பிறகு Q₁ = CV
Q₂ = C(2 V) = 2 CV
∴ Q ம் இருமடங்காகும் C மாறாமலிருக்கும் 

\(U=\frac{1}{4\piε_0}\frac{q_1q_2}{r_{12}}\)
\(i) U=\frac{1}{4\piε_0}\frac{Q(-Q)}{r}=\frac{1}{4\piε_0}[\frac{-Q^2}{r}]\)
\(ii) U=\frac{1}{4\piε_0}\frac{(-Q)(-Q)}{r}=\frac{1}{4\piε_0}[\frac{Q^2}{r}]\)
\(iii) U=\frac{1}{4\piε_0}\frac{Q(2Q)}{r}=\frac{1}{4\piε_0}[\frac{2Q^2}{r}]\)
\(iv) U=\frac{1}{4\piε_0}\frac{Q(-2Q)}{2r}=\frac{1}{4\piε_0}[\frac{-Q^2}{r}]\)
மதிப்புகளிலிருந்து, 1 = 4 < 2 < 3

q ∝ Ø
\(\therefore \frac { { q }_{ 1 } }{ { q }_{ 2 } } = \frac { { ∅ }_{ 1 } }{ { ∅ }_{ 2 } }=\frac { 11 }{ 25 } \)

a) கூற்றும் சரி, காரணமும் சரி, விளக்கமும் முற்றிலும் சரி
மீள் திருப்புவிசை திரும்பவும் சமநிலைக்கு எடுத்து வரும்

(b) II மட்டும்
மின்தேக்கியின் மொத்த மின்னூட்டம் சுழி

(c) I மற்றும் II
மின்புலம், சமமின்னழுத்த பரப்பில் வரையும் தொடுகோடுகளால் குறிப்பிட முடியாது

(c) மின்னழுத்தம்

a) புறமின்புலத்தில் கடத்தி ஒன்றின் உள்ளே - மின்புலம் = 0