பன்னாட்டுப் பொருளியல் என்பது பண்டங்கள் மற்றும் பணிகள் நாடுகளுக்கிடையே பரிமாற்றம் செய்வது பற்றிய பொருளியலின் ஒரு பாடப்பிரிவாகும்.

1.பன்னாட்டு மேம்பாட்டு அமைப்பு (IDA)
2. பன்னாட்டு நிதிக் கழகம் (IFC)

ரொக்க இருப்பு விகிதம் - CRR		சட்டப்படியான நீர்மை விகிதம் - SLR
	வணிக வங்கிகளிடம் வந்து சேரும் கேட்பு மற்றும் கால வைப்புகளிலும் ஒரு குறிப்பிட்ட விழுக்காட்டை மைய வங்கியில் இருப்பாக வைக்க வேண்டும்.	சட்டப் படியான விகிதமான இதில், வங்கிகள், தன்னகத்தே எப்பொழுதும் வைத்திருக்க வேண்டிய ரொக்கம், தங்கம், ஒப்புதல் பெற்ற பத்திரங்கள் உள்ளடக்கிய நீர்மைத் தன்மை கொண்ட சொத்துக்கள் ஆகும்.
	ரொக்க இருப்பு விகிதத்திற்கும் வணிக வங்கிகள் வழங்கும் கடன் அளவிற்கும் எதிர்மறைத் தொடர்பு உள்ளது.	இது கேட்பு வைப்பு மற்றும் கால வைப்பு போன்ற வங்கியின் பொறுப்புக்களின் ஒரு குறிப்பிட்ட சதவிகித அளவிற்கு இருக்க வேண்டும்.
	தடையில்லா சந்தை முறை	மத்திய திட்டமுறை
	உள்ளீடு கட்டுப்பாடு மட்டும்	முழு ஈடுபாடு
	சமனற்ற நிலை	சமநிலை

1. பண்டப்பணம் என்பது அதன் தயாரிக்கப்பட்ட பண்டத்திலிருந்து பெறப்படுகிறது.
2. பண்டத்தின் உபயோகத்தை பொருத்து அதன் மதிப்பு தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

நாட்டு வருமானத்தின் மாற்றத்திற்கும் முதலீட்டில் ஏற்படும் மாற்றத்திற்கும் உள்ள வீதத்தை பெருக்கி என வரையறுக்கலாம்.
\(\Delta I\)என்பது முதலீட்டில் அதிகரிப்பையும், \(\Delta Y\) என்பது வருமானத்தில் அதிகரிப்பையும் குறிக்கின்றது. எனவே,.
\(K=\frac { \Delta Y }{ \Delta I } \)

தொகு அளிப்பின் நான்கு கூறுகளாவன :
1. மொத்த (விரும்பப்படுகிற) நுகர்வுச் செலவு (C)
2. மொத்த (விரும்பப்படுகிற) தனியார் சேமிப்பு (S)
3. நிகர வரிவசூல் (T)
4. தனிமனிதர் (விரும்பப்படுகிற) வெளிநாட்டவர்க்கு (உறவினர் மற்றும் நண்பர்கள்) கொடுக்கின்ற மாற்று செலுத்தல்கள், உதவித்தொகை ஆகியவை. இது R_f (வெளிநாட்டிற்கு வழங்கிய நிவாரண தொகை) என குறிக்கப்படுகிறது.

தனிமனிதர் வருமானம் என்பது ஒரு ஆண்டில் ஒரு நாட்டில் வசிக்கும் ஒவ்வொரு தனிமனிதருக்கும் பல வழிகளில் இருந்து கிடைக்கப்பெறும் மொத்த வருமானம் ஆகும். அவை வட்டியாகவோ, வாரமாகவோ, கூலியாகவோ இருக்கலாம். இவை அனைத்தையும் ஒவ்வொரு தனிமனிதருக்கும் கூட்டினால் அது தனிமனிதர் வருமானம் ஆகும்.

பேரியல் பொருளாதாரம் என்பது ஒட்டு மொத்தங்களாகிய நாட்டு வருமானம், வேலைவாய்ப்பு நாட்டு உற்பத்தி முதலானவற்றை உள்ளடக்கியது. பேரியல் பொருளாதாரத்தை 'வருவாய்க் கோட்பாடு'' எனவும் அழைப்பர்.

ஒரு நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட பொருள்களின் மேல் குடும்பங்களும், நிறுவனங்களும், அரசு மற்றும் வெளிநாட்டவரும் செய்கின்ற மொத்த செலவு தொகையே தொகு தேவை எனப்படும்.

1. பணவீக்க அளவு வேறுபாடுகள் 
2. வட்டி விகித வேறுபாடுகள் 
3. நடப்புக் கணக்கு பற்றாக்குறை 
4. பொதுக்கடன் 
5. வாணிப வீதங்கள் 
6. அரசியல், பொருளாதார உறுதி தன்மை 
7. பொருளாதார பின்னிறக்கம் 
8. ஊக வாணிகம் 

மொத்த தேசிய உற்பத்தி (GNP) என்பது ஒரு நாட்டின் ஓர் ஆண்டில் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட முழுமையான பொருட்கள் மற்றும் பணிகளின் மதிப்பு தேசிய உற்பத்தியாகும். இதனுடன் நிகர ஏற்றுமதியின் மதிப்பும் சேர்க்கப்படும்.
GNP = C+I+G+(X-M)+(R-P)
C - நுகர்வு பொருட்கள்
I - உற்பத்தி பொருட்களின் முதலீடு
G - அரசாங்கம் வாங்கும் பண்டம் மற்றும் பணிகள்
(X-M) - ஏற்றுமதி இறக்குமதி வேறுபாடு
(R-P) - காரணி வருவாய் வேறுபாடு

1. இந்திய ரிசர்வ் வங்கி விவசாய முன்னேற்றத்திற்காக, கடன்களை விரிவுபடுத்தும் நோக்கில் 1982-ம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் விவசாயம் மற்றும் ஊரக மேம்பாட்டிற்கான தேசிய வங்கியினை (National Bank for Agriculture and Rural Development NABARD) சட்டப்படி தோற்றுவித்தது. இதுவே நபார்டு ஆகும்.
2. விவசாய மறுகடன் மேம்பாட்டுக் கழகத்தின் பணிகள் முழுமையும், வட்டார ஊரக வங்கிகளின் மறுகடன் பணிகளையும் தானே ஏற்று செய்து வருகிறது. மேலும், அனைத்து விவசாய கடன்களுக்கான தலைமை அமைப்பாக நபார்டு வங்கி செயல்பட்டு வருகிறது. நபார்டின் தலைவராக ரிசர்வ் வங்கியின் துணை ஆளுநர் ஆவார்.

1. உறுப்பு நாட்டு விற்பனையாளர் மற்ற உறுப்பு நாடுகளில் விற்க தடையற்ற அனுமதி.
2. உறுப்பு நாடுகளின் வணிக நிறுவனங்களின் போட்டித் திறனை மேம்படுத்துவது.
3. ஐரோப்பிய ஒன்றியம் போன்று ஒரே சந்தையாக செயல்படுத்தல்.
4. உறுப்பு நாடுகளுக்கு சந்தை மற்றும் முதலீட்டு வாய்ப்புகளைப் பெற்றுள்ளது.
5. தொழில் மற்றும் வணிகம் உள்ளிட்ட பல்வேறு துறைகளில் ஒத்துழைப்பு.

1. பொருளாதாரம் முழுமைக்கும் மிகைப்படுத்தி, பொதுமையாக்கும் ஆபத்து காணப்படுகிறது
2. எல்லா நிறுவனங்களும் ஒரே தன்மை உடையது என்ற எடுகோளைக் கொண்டது.
3. தொகுத்தாய்வு முறை மேற்கொள்ளும் போது தவறு காணப்பட வாய்ப்பு உள்ளது. எல்லா நாட்டிற்கும் பொருந்துவது இல்லை.
4. பொருளாதார நடவடிக்கைகளை பல பொருளாதாரமற்ற காரணிகள் தீர்மானிக்கின்றன.

பண அளவுக் கோட்பாடு, பணத்தின் மதிப்பிற்கும், பணத்தின் அளவிற்கும் இடையேயான தொடர்பினை எடுத்துரைப்பதாகும். இது ஒரு பழமையான கோட்பாடு. 1588-ம் ஆண்டு டாவன்ஷட்டி என்ற இத்தாலிய பொருளியலறிஞரால் முன்மொழியப்பட்டது. ஆனால், நவீன வடிவிலான இக்கோட்பாட்டினை உருவாக்கிய புகழ் "பணத்தின் வாங்கும் சக்தி" என்ற நூலை எழுதிய இர்விங் ஃபிஷரையே சாரும். இவரது கோட்பாடு பரிவர்த்தனைச் சமன்பாடு ஆகும்.

1. வட்டி விகிதம் 
2. நிலையற்ற தன்மை 
3. அரசியல் சூழல் 
4. மக்கள் தொகை வளர்ச்சி 
5. மூலதனப் பொருட்களின் இருப்பு 
6. புதிய பொருட்களின் தேவை 
7. முதலீட்டாளர்களின் வருமான அளவு 
8. கண்டுபிடிப்புகளும், புதிதாக்கலும் 
9. நுகர்வுத் தேவை 
10. அரசுக் கொள்கை 

1. வங்கி, காப்பீடு, போக்குவரத்து, தொலைத்தொடர்பு, ஆகிய பணிகளில் பன்னாட்டு வாணிகம் நடைபெறுவதற்குத் தேவையான சாதகமான விதிகளை முதன்முதலில் தொகுத்துக் கொடுத்த முதலாவது, பல தரப்பு பன்னாட்டு ஒப்பந்தமாகும்.
2. காட் ஒப்பந்தத்தில் உறுப்பினர் நாடுகள் தாங்கள் விரும்பும் நாடுகளுக்கு மிகவும் சாதகமான நாடு (MFN) எனும் சலுகையை வழங்க அனுமதித்தது.
3. பணிகள் வாணிக ஒப்பந்தத்தில் ஒரு நாட்டுக்கு சாதகமான நாடு என சலுகை வழங்கினர்.
4. அந்தச் சலுகைகளை அனைத்து நாடுகளுக்கும் வழங்க வேண்டும் என்று ஒப்பந்த விதி திருத்தியமைக்கப்பட்டது.

பன்னாட்டுப் பொருளியலின் பொருளடக்கம்:
பன்னாட்டுப் பொருளியலின் பொருளடக்கம் பல பாகங்களை உள்ளடக்கியது. அவை கீழ்க்காணுமாறு வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
தூய வணிகக் கோட்பாடு : நாடுகள் ஏற்றுமதி இறக்குமதி செய்வதற்கான காரணங்கள், எந்த வகையான பண்டங்கள் ஏற்றுமதி, இறக்குமதி செய்யப்படுகின்றன என்பதை விவரிக்கும் பிரிவை தூய வாணிபக் கோட்பாடாகும்.
கொள்கைச் சச்சரவுகள் : நாடுகளுக்கிடையேயான வாணிக உறவுகளைக் கட்டுப்படுத்துவதா, தடைகளற்ற வணிகத்தை அனுமதிப்பதா போன்றவற்றை இப்பிரிவு விவாதிக்கிறது.
பன்னாட்டு வாணிகக் கூட்டமைப்பும் ஒன்றியங்களும் : இந்தப் பிரிவு பன்னாட்டுக் கூட்டமைப்பு, சுங்கவரி ஒன்றியங்கள், நாடுகளுக்கிடையிலான பொருளாதார ஒத்துழைப்பு, அமைப்புகளின் மூலமாக நாடுகளின் பொருளாதாரம் இணைக்கப்பட்டுள்ளதை விவாதிக்கிறது.
பன்னாட்டு நிதியும் வணிக ஒழுங்குபடுத்தும் நிறுவனங்களும்: பன்னாட்டுப் பண நிதியம், மறு கட்டமைப்பு, பொருளாதார மேம்பாட்டுக்கான பன்னாட்டு வங்கி (உலக வங்கி, உலக வாணிக நிறுவனம், வாணிகம், பொருளாதார மேம்பாட்டிற்கான ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மாநாட்டு அமைப்பு முதலான பன்னாட்டு அமைப்புகள் நாடுகளுக்கிடையிலான பொருளாதார உறவுகளை விவரிக்கிறது

1. ஒரு வங்கியல்லா நிதி நிறுவனம் அல்லது வங்கியல்லா நிதி நிறுமம் என்பது ஒரு நிதி நிறுவனம் ஆகும்.
2. அது முழு வங்கிக்கான உரிமம் கொண்டதும் அல்ல, மைய வங்கியால் கண்காணிக்கப்படுவதும் இல்லை.
3. வங்கியல்லாத நிதி நிறுவனங்கள் முழுமையான வங்கிப் பணிகளைச் செய்யாமல் மற்ற நிதிப் பரிமாற்றங்களை மேற்கொள்கின்றன.
4. அவை வைப்புகளைப் பெற்றுக்கொண்டு கடன்களை வழங்குகின்றன.
5. மக்களின் சேமிப்பைத் திரட்டி முதலீட்டு நடவடிக்கைகளுக்கு நிதியுதவி அளிக்கின்றன. அவை கடன் பெற்று கடன் வழங்குகின்றன.
6. அவை பண அங்காடியிலும் மூலதன அங்காடியிலும் செயல்படுகின்றன.
7.  ஒரு வங்கியல்லா நிதி நிறுவனம் இருவகைப்படும். அவை, பங்குச்சந்தை மற்றும் இதர நிதி நிறுவனங்கள் ஆகும். (எ.கா.) நிதி நிறுவனங்கள், நிதி கழகங்கள், சீட்டு நிறுவனங்கள். கட்டிட சங்கங்கள், முதல்நிலை பங்கு வெளியீட்டு நிறுவனங்கள், முதலீட்டு அமைப்புகள், யூனிட் டிரஸ்ட் மற்றும் காப்பீட்டு நிறுவனங்கள்.

கேம்பிரிட்ஜ் அணுகுமுறை (ரொக்க இருப்பு அணுகுமுறை)
1. மார்ஷலின் சமன்பாடு பின்வருமாறு வழங்கப்பட்டுள்ளது: 
M = KPY இங்கு 
M = பணத்தின் அளவு 
Y = சமுதாயத்தின் மொத்த உண்மை வருமானம் 
P = பொது விலைமட்டம் 
K = மக்கள் தங்கள் கையில் ரொக்கமாக வைத்திருக்க விரும்பும் சமுதாயத்தின் மொத்த உண்மை வருமானத்தின் ஒரு பகுதி
மேற்கண்ட சமன்பாட்டினை மாற்றி எழுதும் பொழுது, P=M/KY என்று பொதுவிலை மட்டத்தினை (P) யைக் காண உதவுகிறது.
2. கீன்சின் முதல் சமன்பாடு பின்வரும் வகையில் அமைகின்றது:
n = PK (or) P = n/K
இங்கு
N = மொத்த பண அளிப்பு 
P = நுகர்ச்சிப் பண்டங்களின் விலை மட்டம்
K = மக்கள் தங்கள் கையில் வைத்திருக்க விரும்பும் வருமானத்தின் ஒரு பகுதி - நுகர்ச்சிப் பண்டங்களின் அலகுகளில்
கீன்ஸ் k என்பதனை உண்மை இருப்பு (Real Balance) என குறிப்பிடுகிறார். ஏனெனில் மக்களின் ரொக்கக் கையிருப்பு இங்கு நுகர்ச்சிப் பண்டங்களின் அளவுகளில் கணக்கிடப்படுகிறது.

நுகர்வுச் சார்பை தூண்டுகின்ற காரணிகளை ஜே.எம்.கீன்சு இரண்டாகப் பிரிக்கின்றார். அதாவது அகவயக் காரணிகள், புறவயக் காரணிகள். 
அகவயக் காரணிகள் :
1. முன்னெச்சரிக்கை நோக்கம்: எதிர்பாராமல் ஏற்படும் நிகழ்விற்காக கையில் ரொக்கமாக வைப்பது. (எ.கா) விபத்து, உடல் நலனின்மை.
2. எதிர்பார்க்கும் நோக்கம் : எதிர்கால தேவைக்கான விருப்பம். (எ.கா) வயதான காலம்.
3. வணிக நோக்கம் : வணிகத்தை முன்னேற்றுவதற்கான நோக்கம்.
புறவயக் காரணிகள் :
1. வருமானப் பகிர்வு : செல்வந்தர்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும் இடையே பெரிய அளவில் வேறுபாடு இருந்தால், நுகர்வு குறைவாக இருக்கும். காரணம் செல்வந்தர்கள் குறைவான நுகர்வு விருப்பமும், அதிகப்படியான சேமிப்பு விருப்பமும் கொண்டு இருப்பர்.
2. விலை அளவு: நுகர்வுச் சார்பை தீர்மானிக்கின்ற 35 மிக முக்கியமான காரணியாக இருப்பது விலை அளவே ஆகும்.
வட்டி விகிதம் : அதிக வட்டி விகிதம் மக்களை அதிக அளவில் பணத்தைச் சேமிக்க ஊக்கமளிக்கும் மற்றும் நுகர்வைக் குறைக்கும்.

1. புதியப் பொருளாதாரக் கோட்பாடுகளின் வளர்ச்சியில், கீன்சு எழுதிய புத்தகமான "வேலைவாய்ப்பு, வட்டி, பணம் பற்றிய பொதுக்கோட்பாடு." ஒரு திருப்புமுனையாக இருக்கிறது.
2. கீன்சின் கோட்பாடு, முழு வேலைவாய்ப்பு கருத்தை மட்டும் விளக்காமல், குறைந்த வேலை நிலைக்கும் வாய்ப்பு இருப்பதை சுட்டுக்காட்டுகிறது.
3. கீன்சின் கோட்பாடு ஒரு பொதுக் கோட்பாடாகவேத் திகழ்ந்தது. இது எல்லா வகைச் சூழ்நிலைகளுக்கும் பொருந்துவதாக இருக்கிறது.
4. கீன்சின் கருத்துகள் குறுகிய காலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இருந்தன.
5. அவரது கருத்துப்படி, வேலைவாய்ப்பின் அளவு நிர்ணயிக்கப்படும் போது உற்பத்திக் காரணிகளான மூலதனம், உழைப்பு, திறன், தொழில்நுட்பம் ஆகியவை மாறாமலேயே இருக்கும்.

1. ஒரே பண்டம் பல இடங்களில் மதிப்பிடப்படும் வாய்ப்பு இம்முறையில் இருக்கிறது.
2. இறுதி உற்பத்திக்கு எந்த ஒரு பண்டம் மூலப் பொருளாகவோ அல்லது இடைநிலைப் பொருளாகவோ இருந்தால் அப்பொருளின் உற்பத்தியை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது.
3. சொந்த நுகர்வுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட பண்டங்களின் மதிப்பையும் நாட்டு வருமானம் கணக்கில் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.
4. இரண்டாம் முறையாக கைமாற்றப்பட்ட நீடித்த பொருள்களை வாங்குதல், விற்றல் நடவடிக்கைகளின் பணமதிப்பை நாட்டு வருமானத்தில் சேர்க்கக் கூடாது.

சொத்து, உற்பத்திச் சாதனங்களின் உரிமம்:
உற்பத்திச் சாதனங்களும், சொத்துகளும் தனியாருக்கும், பொதுத்துறைக்கும் சொந்தமாக இருக்கும்.
பொதுத்துறையும், தனியார் துறையும் இணைந்திருக்கும்:
கலப்புப் பொருளாதாரங்களில் தனியார்துறைகள், பொதுத்துறைகள் ஆகிய இரண்டும் இணைந்திருக்கும்.
பொருளாதாரத் திட்டமிடல் :
மையத் திட்டக்குழு பொருளாதாரத் திட்டங்களைத் தயாரிக்கும். அரசினால் தயாரிக்கப்படும் தேசியத் திட்டங்களை தனியார் துறையும் பொதுத்துறையும் மதித்து பின்பற்றும்.
பொருளாதாரச் சிக்கல்களுக்குத் தீர்வு:
எதனை உற்பத்தி செய்வது? எப்படி உற்பத்தி செய்வது? யாருக்காக உற்பத்தி செய்வது? எப்படிப் பகிர்ந்தளிப்பது எனும் அடிப்படைச் சிக்கல்களை விலை இயக்க முறை, அரசின் தலையீடு ஆகியவை மூலம் தீர்க்கப்படும்.

முன்னுரை:
1. ஆடம்ஸ்மித் 1776 ஆம் ஆண்டில் தனி அடக்கச் செலவுக் கோட்பாட்டினை விளக்கினார்.
2. வாணிப தடைகளற்ற சூழலில் குறைவான அடக்கச் செலவில் பொருளுற்பத்தி செய்யும் தனி தேர்ச்சியை அடைவதினால் அனைத்து நாடுகளுக்கும் பன்னாட்டு வாணிபத்தின் பலன் கிடைக்குமென ஆடம்ஸ்மித் நம்பினார்.
ஆடம்ஸ்மித்தின் கோட்பாடு:
ஆடம்ஸ்மித்தின் கருத்துப்படி குறைந்த தனி அடக்க செலவில் பொருளுற்பத்தி செய்யும் தேர்ச்சியை நாடுகள் பெற்றிருப்பதை பன்னாட்டு வாணிகம் நடைபெறுவதற்கான அடிப்படையாகும்.
எடுகோள்கள்:
1. இரண்டு நாடுகள் இரண்டு பொருட்களை உற்பத்தி செய்கின்றன.
2. உழைப்பு மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகிறது.
3. உழைப்பாளர்கள் ஒரே இயல்புடையவர்கள் 
4. ஒரு பொருளின் விலை உழைப்பின் அளவால் மதிப்பிடப்படுகிறது.
5. போக்குவரத்து செலவு இல்லை.
எடுத்துக்காட்டு விளக்கப்படம்:

நாடு	இந்தியா	சீனா
	தொழிலாளரின் தலா உற்பத்தி
கோதுமை	20	8
துணி	6	14

இந்தியா கோதுமையை சீனாவைவிட குறைந்த அடக்க செலவில் உற்பத்தி செய்யும். சீனா துணியை இந்தியாவை விட குறைந்த அடக்க செலவில் உற்பத்தி செய்யும் எனவே இரு நாடுகளும் தங்களுக்குள்ள பன்னாட்டு வாணிகத்தின் மூலம் நன்மை அடையலாம்.

உற்பத்தி முறை என்பது ஒரு நாட்டின் மொத்த உற்பத்தியை கணக்கிடுவது ஆகும். இதனை சரக்கு முறை என்பர். ஒரு குறிப்பிட்ட ஆண்டில் விவசாயம், தொழில் வாணிபம் போன்ற துறைகளிலிருந்து கிடைக்கும் வருமானம் தேசிய வருமானம் ஆகும். இதனை கணக்கீடு செய்யும்போது ஒரு துறையின் வெளியீடு வேறு துறை உற்பத்தியின் உள்ளீடாக அமைய வாய்ப்புள்ளது. இதனை கணக்கில் எடுக்காவிடில் இரண்டு முறை கணக்கில் சேர்ந்து வரும்.
பண்ணை உற்பத்தியின் மதிப்பு கணக்கிடல்:
1. 64 வகை விவசாய பொருள்களின் மொத்த உற்பத்தி மதிப்பிடப்படுகிறது. இது ஒரு ஹெக்டேருக்கு சராசரி உற்பத்தியை கணக்கிட்டு பயிரிடப்பட்ட நிலப்பரப்பால் பெருக்கினால் உற்பத்தியின் அளவு கிடைக்கும்.
2. ஒவ்வொரு பொருளின் மொத்த உற்பத்தியும் சந்தை விலையால் மதிப்பிடப்படுகிறது.
3. எல்லா பயிர்களின் மொத்த உற்பத்தியை எடுத்துக் கொண்டு விவசாயத்துறையின் மொத்த உற்பத்தியின் மதிப்பு கணக்கிடப்படுகிறது.
4. விவசாய உற்பத்தியின் நிகர மதிப்பு கணக்கிடுவதற்கு மொத்த விவசாய உற்பத்தி மதிப்பிலிருந்து விதை, உரம், அங்காடி கட்டணம் சரி செய்தல் தேய்மானம் போன்றவற்றை கழிக்க வேண்டும்.
5. மேலும் மற்ற துறைகளான கால்நடை, காடுகள், மீன் வளர்ப்பு, சுரங்க தொழில், தொழிற்சாலை போன்றவற்றின் மொத்த உற்பத்தி மதிப்பீடு செய்யப்பட்டு அவற்றின் மொத்த மதிப்பு கணக்கிடப்படுகிறது.
இவை அனைத்தையும் ஒன்று கூட்டினால் நாட்டின் உற்பத்தி முறையில் தேசிய வருவாயை கணக்கிடலாம்.

A. மாநில நிதிக்கழகம்:
1. 1951-ம் ஆண்டு இந்திய அரசால் இயற்றப்பட்டது. மாநில தொழில் நிதிக்கழகம் அந்தந்த மாநிலங்களில் சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழில் மேம்பாட்டினை ஏற்படுத்துவது இக்கழகங்களின் நோக்கமாகும்.
2. மாநில தொழில் நிதிக்கழகங்கள் மறு நிதியாக இந்திய தொழில் மேம்பாட்டு வங்கியிடமிருந்து கடன் பெறுகிறது.
B. மாநில தொழில் மேம்பாட்டு கழகங்கள்:
1. மாநில மேம்பாட்டு கழகம் மாநில அரசுகளினால் அமைக்கப்படுவதால் அந்தந்த மாநில அரசுகளுக்கே உரிமையானதாகும். இக்கழகம் தொழில் நிறுவனங்களுக்கான கடன்களை அளிப்பதோடு மாநிலத்தில் தொழில் மயமாதலை தூண்டுவதாகும்,
தனியார் பங்கேற்பை அனுமதிக்கும் கூட்டுத் திட்டங்களையும் இக்கழகம் ஊக்குவிக்கப்படுகிறது.
பல்வகை அடிப்படை வசதிகளை கொண்ட தொழிற்பேட்டைகளை அமைப்பது, மாநில அரசுகளின் மானியங்களை நிர்வகிப்பதும் இக்கழகத்தின் பணிகளாகும்.

ஒரு பொருளாதார அமைப்பின் வருவாயின் வட்ட ஓட்டம் மாதிரியானது அந்த பொருளாதாரத்தின் பல்வேறு துறைகளுக்கிடையே உள்ள தொடர்பினை விளக்குவதாகும். இது பொருளாதார முகவர்களாகிய நிறுவனம், குடியிருப்பு, அரசாங்கம் மற்றும் நாடுகளுக்கிடையே வருவாய், பொருட்கள் மற்றும் பணிகள் மற்றும் உற்பத்தி காரணிகளின் ஓட்டத்தை காண்பிப்பதாகும். வருவாயின் வட்ட ஓட்டம் ஆய்வானது தேசிய கணக்குகள் மற்றும் பேரியல் பொருளாதாரத்தின் அடிப்படையாகும்.
I. இரு துறை பொருளாதாரத்தின் வருவாயின் வட்ட ஓட்டம்:
1. இல்லத்துறை: அதற்கு சொந்தமான உற்பத்தி காரணிகளை உற்பத்திக்கு அளிப்பதன் மூலம் வருவாயைப் பெறுகின்றது
2. நிறுவனத்துறை: நிறுவனத் துறையானது பொருள் மற்றும் பணிகளை இல்லத்துறைக்கு விற்பனை செய்வதன் மூலம் வருவாயைப் பெறுகின்றது
இருதுறை பொருளாதாரத்தில் உற்பத்தி மற்றும் விற்பனை சமமாகவும், வருவாய் மற்றும் பொருட்கள் வட்ட ஓட்டமாகவும் காணப்படும். ஆகவே
y = C + I
y என்பது வருவாய், C என்பது நுகர்வு, I என்பது முதலீடு
II. மூன்று துறை பொருளாதாரத்தின் வருவாயின் வட்ட ஓட்டம்:
(i) இல்லம் மற்றும் நிறுவனத் துறைக்கு மேலாக அரசுத்துறை சேரும் போது மூன்று துறை மாதிரி அமைகிறது. அரசானது இல்லத்துறை மற்றும் நிறுவனங்களில் வரி விதிக்கின்றனர். நிறுவனங்களிலிருந்து பொருள் மற்றும் பணிகளை வாங்குகின்றன.
(ii) மூன்று துறை மாதிரியின் தேசிய வருமானம் என்பது நுகர்வு செலவு முதலீட்டு செலவு மற்றும் அரசின் செலவு ஆகியவற்றைக் கூட்டுவதால் அடையலாம்
y = C + I + G
III. நான்கு துறை பொருளாதாரத்தின் வருவாயின் வட்ட ஓட்டம்:
நான்கு துறை பொருளாதாரத்தில் இல்லம், நிறுவனம், அரசு இவற்றோடு வெளியுறவுத் துறையும் இணைக்கப்படுகிறது. நிஜ வாழ்க்கையில் நான்கு துறை பொருளாதாரம் காணப்படுகிறது
வெளியுறவுத் துறையில் அதிகமாக ஏற்றுமதி மற்றும் இறக்குமதி சேர்ந்ததாகும்
y = C + I + G + (X - M)

1. நாணய மாற்று வீதத்தில் நிலைத்தன்மையை கொண்டு வருதல்
(i) ஐ.எம்.எஃப்-ன் முதல் மற்றும் முக்கிய பணி நாணய மாற்று வீதத்தை நிலைப்படுத்துதல்.
(ii) நாணய மதிப்பு குறைப்பை வலியுறுத்துதல் 
(iii) உறுப்பு நாடுகள் பன்முக மாற்று வீதங்களுக்கு செல்வதைத் தடுத்தல்.
2. அயல் நாட்டு செலுத்து சமமின்மையை சரிசெய்தல் 
உறுப்பு நாடுகளுக்கு அந்நிய செலாவணியை விற்பனை செய்தல் மற்றும் அவற்றை கடனாக வழங்கி, அயல்நாட்டு செலுத்து சமமின்மையை சரிசெய்தல்.
3. இணை மதிப்பை உறுதி செய்தல் 
உறுப்பு நாடுகள் அதன் நாணய மதிப்பினை தங்கள் அல்லது அமெரிக்க டாலர்கள் என்ற அடிப்படையில் உறுதி செய்ய வேண்டும்.
4. நாடுகளின் பணத்தேவையை அளிப்புக்கு சமமாகும் வகையில் பராமரித்தல் :
(i) உயர்வான தேவையுள்ள எந்த நாட்டுப் பணத்தையும் பற்றாக்குறையுள்ள பணம் என நிதியம் அறிவிக்கலாம்.
(ii) அந்த நாட்டிலிருந்து அவர்களின் பணத்தை கடன் வாங்கியோ தங்கத்தைக் கொடுத்து கொள்முதல் செய்தோ அளிப்பை நிதியம் உயர்த்தும்.
5. வாணிபத் தடைகளைக் குறைத்தல் :
இந்நிதியம் உறுப்பு நாடுகளால் விதிக்கப்படுகின்ற சுங்கவரி மற்றும் பிற வாணிபத் தடைகளைத் குறைப்பதன் மூலம் வாணிபத் தடைகளை குறைத்தல்.
6. கடன் வசதிகளை வழங்குதல் :
அடிப்படை கடன் வசதி, விரிவுபடுத்தப்பட்ட நிதி வசதி, ஈடுசெய் நிதி வசதி, கட்டமைப்பு சரிசெய்தல் ஆகிய கடன் வசதிகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

கீன்ஸ் மற்றும் மில்டன் ப்ரீட்மேன் கருத்துப்படி, பணவீக்கத்தினை கட்டுப்படுத்தும் வழிகளை மூன்றாக பிரிக்கலாம்.
அவை: 
1. பணவியல் முறைகள் 
2. நிதியியல் முறைகள் (JM கீன்ஸ்) மற்றும் 
3. இதர முறைகள் 
I. பணவியல் முறைகள் 
பணவியல் முறைகள் நாட்டின் மைய வங்கியினால் அமல்படுத்தப்படும் முறைகள்.
அவைகள்:
1) வங்கி விகிதத்தை உயர்த்துதல் 
2) வெளிச்சந்தையில் அரசு பத்திரங்களை விற்றல்
3) ரொக்க இருப்பு விகிதத்தை உயர்த்துதல் மற்றும் சட்டப்பூர்வ நீர்மை விகிதத்தை உயர்த்துதல்.
4) நுகர்வோர் கடனை கட்டுப்படுத்துதல் 
5) கடன் விளிம்பு நிலையினை உயர்த்துதல் 
6) மீள் வாங்கல் விகிதம் மற்றும் திருப்ப மீள் வாங்கல் விகிதம் ஆகியவற்றினை உயர்த்துதல் ஆகும்.
II. நிதியியல் நடவடிக்கைகள்:
பணவீக்கத்தின் போது அரசு செலவினங்களைக் குறைப்பது, பொதுமக்களிடமிருந்து கடன்களை பெறுவது மற்றும் வரி விதிப்புகளை விரிவாக்குவது போன்ற நிதியியல் நடவடிக்கைகள், பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.
III. இதர நடவடிக்கைகள்:
இதர நடவடிக்கைகள்:
இதர நடவடிக்கைகள் குறுகிய கால நடவடிக்கைகள் மற்றும் நீண்ட கால நடவடிக்கைகள் என இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.
a) குறுகிய கால நடவடிக்கைகள்:
குறுகிய கால நடவடிக்கையாக பொது விநியோக முறையின் கீழ் நியாயவிலை கடைகளில் அத்தியாவசிய பொருட்களை பங்கீடு செய்து விலை உயரா வண்ணம் தடுக்கப்படுகிறது.
b) நீண்ட கால நடவடிக்கைகள்:
நீண்ட கால நடவடிக்கையாக பொருளாதார வளர்ச்சியை அடையும் நோக்கில் சேமிப்பு முதலீடுகளை மேம்படுத்துதல். மேலும் பொது விலை மட்டத்துடனும், வாழ்க்கைச் செலவுடனும் நேரடி தொடர்பு கொண்டுள்ள கூலிப் பொருட்களின் உற்பத்தியை அதிகப்படுத்துதல் பணவீக்கத்தை தடுக்கும் வழிமுறைகளாகும்.

பன்னாட்டு பண நிதியத்தின் குறிக்கோள்கள் :
1. உறுப்பு நாடுகளிடையே பன்னாட்டுப் பரிமாற்றத்தில் பணவியல் ஒத்துழைப்பை மேம்படுத்துவது.
2.  பன்னாட்டு வணிகம் வேகமாகவும் சமச்சீராகவும் வளர உதவுவது.
3. உறுப்பு நாடுகள் போட்டிபோட்டுக் கொண்டு பண மதிப்பிறக்கம் செய்வதைத் தடுத்து நாணய மாற்று விகிதம் நிலையாக இருக்கச் செய்தல்
4. உறுப்பு நாடுகள் விதிக்கும் செலாவணிக் கட்டுப்பாடுகளை குறைத்தல் அல்லது நீக்குதல்
5. இருதரப்பு வாணிக ஒப்பந்தங்களுக்குப் பதிலாக அனைத்து நாடுகளுக்கிடையிலான பலதரப்பு நடப்புக் கணக்கு மற்றும் பண பரிமாற்ற முறை ஆகியவற்றை நிறுவுவது.
6. வளர்ந்த நாடுகள் வளரும் நாடுகளில் மூலதனம் செய்வதை எளிதாக்குவதன் மூலம் வளரும் நாடுகளின் உற்பத்தி வளங்களையும் மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தையும் மேம்படுத்துவது.
7. பன்னாட்டு நீர்மை சிக்கலுக்குத் தீர்வு காண்பது.

பணமாற்று வீதம்:
ஒரு அலகு அயல் பணத்தை பெறுவதற்கு எத்தனை அலகு உள்நாட்டுப் பணத்தை கொடுக்கிறோம் என்பதே பணமாற்று வீதமாகும்.
பணச்சமநிலைப் பரிமாற்று வீதம் வரைவிலக்கணம்:
"அயல்நாட்டுச் செலுத்து சமநிலையை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் சம நிலையில் வைப்பதே பரிமாற்றச் சமநிலை வீதம் எனப்படும்."
சமநிலை பரிமாற்று வீதம் நிர்ணயமாதல்:
1. அயல்நாட்டுச் செலாவணி அங்காடியில் சமநிலைப் பரிமாற்று வீதம் பொது விலை நிர்ணய கோட்பாட்டின் படி நிர்ணயமாகிறது.
2. அங்காடி விசைகளான தேவையளவும் அளிப்பளவும் ஒருங்கே செயல்பட்டு சமநிலை விலையை நிர்ணயிக்கும் என்பதே பொது விலை நிர்ணயக் கோட்பாடாகும்.
3. இக்கோட்பாட்டின்படி பார்த்தால் அயல்நாட்டுச் செலாவணிக்கான தேவையளவும் அளிப்பளவும் சமமாகுமளவில் சமநிலை பரிமாற்று வீதம் நிர்ணயமாகும்.
4. வரைபடத்தில் அயல்நாட்டுச் செலாவணி தேவை, அளிப்பு வளைகோடுகள் சந்திக்கும் வெட்டுப்புள்ளியில் சமநிலை பரிமாற்று வீதம் நிர்ணயமாகும்.
5. மேலே உள்ள வரைபடத்தில் செங்குத்து அச்சு பண மாற்று வீதத்தையும், படுகிடை அச்சு அயல்நாட்டுச் செலாவணிக்கான தேவை. அளிப்பு அளவுகள் குறிக்கப்பட்டுள்ளன.
6. E- என்ற புள்ளியில் அயல்நாட்டுச் செலாவணி தேவை வளைகோடு அளிப்பு வளைகோட்டை வெட்டுகிறது. தேவையும் (DD) அளிப்பும் (SS) சந்திக்கும் வெட்டுப்புள்ளியில் (E) பரிமாற்று வீதம் சமநிலையை அடைகிறது.
7. தேவையும் அளிப்பும் OQ என்ற அளவில் இருக்கும்பொழுது நிர்ணயமாகும் OP₂ எனும் பரிமாற்றுவீதமே சமநிலை பணமாற்று வீதமாகும்.

ஒவ்வொரு நாட்டின் மைய வங்கி அந்த நாட்டின் தலைமை வங்கியாகும். இந்தியாவின் மைய வங்கி இந்திய ரிசர்வ் வங்கி என அழைக்கப்படுகிறது. 1935ஆம் ஆண்டு முதல் ரிசர்வ் வங்கி தனது பணியினைத் துவங்கியது.
ரிசர்வ் வங்கியின் பணிகளாவன :
பண அதிகார அமைப்பு : இது இந்தியாவில் பண அளிப்பினை கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் அயல்நாட்டு செலாவணி பரிமாற்ற விகிதத்தினை நிலைப்படுத்துதல், சாதகமான செலுத்துநிலையைப் பேணுதல், நிதி நிலைத்தன்மையை ஏற்படுத்துதல், பண வீக்கத்தை கட்டுப்படுத்துதல் மற்றும் வங்கி அமைப்பை உறுதியாக்குதல் ஆகியவற்றைச் செய்கிறது.
காகிதப் பண வெளியீடு : காகிதப் பணத்தை வெளியிடுவதில் முற்றுரிமைப் பெற்ற நிறுவனம் ரிசர்வ் வங்கியாகும்.
வங்கி உரிமங்கள் வழங்குபவர் : வங்கிகள் முறைப்படுத்துதல் சட்டம், பிரிவு 22இன் படி ஒவ்வொரு வணிக வங்கியும் இந்தியாவில் வங்கித்தொழில் செய்ய மைய வங்கியிடம் உரிமம் பெற வேண்டியது அவசியம் ஆகும். இப்பணியையும் ரிசர்வ் வங்கி செய்கின்றது.
அரசுக்கான வங்கி : இது மத்திய, மாநில அரசுகளுக்கான வங்கி ஆகும். அரசுகளுக்கு குறுகியகாலக் கடன்கள், கடன் தொடர்பான சேவைகள், அரசின் கடன் பத்திரங்களை உருவாக்கி விற்பனை செய்வது மேலும் வங்கி மற்றும் நிதி தொடர்பான ஆலோசனைகளை வழங்குவது போன்ற பணிகளைச் செய்கிறது.
வங்கிகளின் வங்கி : இது அனைத்து வங்கிகளுக்கும் தலைமை வங்கியாகும். வங்கிகளின் வைப்புகளை ஏற்று, மாற்று சீட்டுகளை மறு தள்ளுபடி செய்வதால் இது வங்கிகளின் வங்கி எனப்படுகிறது.
கடை நிலைக் கடன் ஈவோன் : வணிக வங்கிகளுக்கு தீர்க்க இயலாத நிதிச் சிக்கல்கள் ஏற்படும் பொழுது, நிதிக்கான மற்ற ஆதாரங்கள் இல்லாத சூழ்நிலையில் அச்சிக்கலில் இருந்து மீள்வதற்கு இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ஈட்டுக்கடனை அளித்து உதவுகிறது.
தீர்வாக செயல்படுகிறது : வங்கிகளுக்கிடையே நடக்கும் பரிமாற்றங்களை தனது 14 தீர்வகங்களைக் கொண்டு இந்திய ரிசர்வ் வங்கி சமன் செய்கின்றது. பரிமாற்றக் கருவிகளைப் பரிமாறிக் கொள்ள உதவுவதுடன், பரிமாற்றம் தொடர்பான அறிவுறுத்தல்களையும் வழங்குகிறது.

பண அளவுக் கோட்பாடுகள் பணத்தின் அளவிற்கும், பணத்தின் மதிப்பிற்கும் இடையேயான தொடர்பினை எடுத்துரைப்பவையாகும்.
ஃபிஷரின் பண அளவுக் கோட்பாடு :
பண அளவுக் கோட்பாடு என்பது மிக பழமையானக் கோட்பாடு ஆகும்.
இர்விங் ஃபிஷர் தனது கோட்பாட்டினை "பரிவர்த்தனை சமன்பாடு" என்ற கணித சமன்பாட்டின் வாயிலாக வழங்கியுள்ளார்.
இச்சமன்பாட்டின் பொது வடிவம்:
MV = PT 
M = மொத்த பண அளவு 
V = பணத்தின் சுழற்சி வேகம் 
P = பொது விலை மட்டம் 
T = வாணிபத்தின் அளவு 
ஃபிஷர் ஒரு நாட்டில் குறிப்பிட்ட கால அளவில் மொத்த பண அளிப்பு (MV) என்பது நாட்டில் வாங்க-விற்கப்படும் பொருட்கள் மற்றும் பணிகளின் அளவின் பண மதிப்பிற்கு (அதாவது மொத்த பணத் தேவைக்கு) PT சமமாக இருக்கும் என்று குறிப்பிடுகின்றனர்.
MV = PT (பண அளிப்பு = பணத்தேவை)
வரைபட விளக்கம்:
1. வரைபடம் (A) மொத்த பண அளவில் ஏற்படும் மாற்றம் விலை மட்டத்தில் எவ்வாறு மாறுகிறது என்று விளக்குகிறது.
2. பண அளவு OM ஆக இருக்கும் போது விலை மட்டம் OP-ஆக உள்ளது.
3. பிறகு பண அளவு OM₂ ஆக இரட்டிப்பாக்கும் பொழுது விலை மட்டம் OP₂ ஆக இரட்டிப்பாகிறது.
4. மேலும் பண அளவு OM₄ என நான்கு மடங்காகும் போது விலை மட்டமும் OP₄ என நான்கு மடங்காகிறது
5. விலைமட்டச் சார்பு OP = f(M) க்கான நேர்கோடு வரைபடத்தின் தோற்றுவாயிலிருந்து 45^o கோடாக அமையும்பொழுது பணத்தின் அளவிற்கும் விலைமட்டத்திற்கும் உள்ள நேரடி சமவிகித உறவு விளங்குகிறது.



 
வரைபடம் (B) பணத்தின் அளவிற்கும், பணத்தின் மதிப்பிற்கும் உள்ள தலைகீழ் உறவினை விளக்குகிறது.

1. அரசு ₹100 கோடி பொதுப்பணிக்காக கூலியும், இதர பண்டங்கள் வாங்குவதற்காகச் செலவிடுகிறது எனக் கொள்வோம். இந்த ₹100 கோடியனாது உழைப்பாளர்களுக்கும் பொருட்களை அளித்தவர்களுக்கும் வருமானமாக அமையும்.
2. அவர்களின் இறுதிநிலை நுகர்வு நாட்டம் 0.8 (80%) எனக் கொண்டால் ₹80 கோடியை நுகர்வுச் செலவுக்கும், மீதம் ₹20 கோடியைச் சேமிக்கவும் செய்வர்.
இதில் மேற்காண் வருமானம் பெற்றவர்களின் இறுதிநிலை நுகர்வு நாட்டம் 0.8 எனில் ₹80 கோடியில் ₹64 கோடி நுகர்வுச் செலவுக்கும் மீதம் ₹16 கோடியை சேமிக்கவும் செய்வர். இந்த வழியில் 
3. நுகர்வுச் செலவானது ஒரு சங்கிலித் தொடர் போன்று சென்று கொண்டே செல்லும்.
எனவே இறுதி முடிவுகள்
ΔΥ = 100 + 100 × 4/5 + 100x [4/5]2 + 100 x [4/5]3
அல்லது,
ΔΥ = 100 + 100 × 0.8+100x (0.8)2 + 100 x (0.8) = 100+80+64 +51.2...
= 500
அதாவது 100 × 1/1-4/5
100 x 1/1/5
100 × 5 = ₹500
உதாரணமாக C
100+ 0.8Y, I = 100,
என்றால் Y 1Y-0.8Y 0.2Y Y 100+0.8Y + 100 200 = 200/0.2 = 1000 → B
I இன் மதிப்பு 110, ஆக அதிகரிக்கப்பட்டால் 0.2Y = 210 Y = 210/0.2 = 1050 → D
1, ₹10 அதிகரித்தால், Y ₹50 அதிகரிக்கும்.
இது பெருக்கியின் விளைவு.
புள்ளி Aயில், Y = C = 500
C = 100+0.8 (500) = 500; S = 0
புள்ளி Bயில், Y = 1000 
C = 100 + 0.8 (1000) = 900; S = 100 = I 
புள்ளி Dயில், Y = 1050 
C = 100 + 0.8 (1050) = 940; S = 110 = I 
I மதிப்பு 10 அதிகரிக்கும் போது Y மதிப்பு 50 அதிகரிக்கும். இதுவே பெருக்கி விளைவாகும்.
K = \(\frac{1}{0.2}=5\)

கீன்ஸின் வேலைவாய்ப்புக்கோட்பாட்டில் ADF & ASF சமநிலையை விளக்க, குடும்பங்கள் மற்றும் வியாபாரம் ஆகிய இரு துறைகள் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது.
1. நுகர்வு செலவு தொடர்பான முடிவுகளை குடும்பங்களும், முதலீடு தொடர்பான முடிவுகளை வியாபார நிறுவனங்களும் எடுக்கின்றன.
2. மேலும் நுகர்வுச் சார்பு நேர்கோடாகவும், முதலீடு தன்னிச்சையானது எனவும் கீன்சின் கோட்பாடு ஊகிக்கிறது.
கீன்சின் கோட்பாட்டில் வருமான சமநிலையை நிர்ணயிக்க இரு அணுகுமுறைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
i. தொகு தேவை, தொகு அளிப்பு அணுகுமுறை.
ii. சேமிப்பு, முதலீடு அணுகுமுறை. மொத்த தேவை, மொத்த அளிப்பு அணுகுமுறை இவ்வரைபடத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

3. தொகு தேவையும், தொகு அளிப்பு 'E' எனும் புள்ளியில் சமநிலை அடைகின்றன.
4. இப்புள்ளியில் வேலைவாய்ப்பு N_o ஆக இருக்கும். ON₁ அளவு வேலைவாய்ப்பில், தொகு அளிப்பு N1 R₁ ஆக இருக்கும் ஆனால் M₁N₂ அளவு உற்பத்தி செய்ய உற்பத்தியாளர்களால் முடியும்.
5. எதிர்பார்க்கும் இலாபத்தை அடைய வேண்டிய உற்பத்தியின் அளவு M₁R₁ ஆகும்.
6. இந்த இலாப நிலையில் முதலாளி அதிக உழைப்பாளர்களை வேலைக்கு அமர்த்துவார்.
7. சமநிலை 'E' என்ற புள்ளியை அடைந்த பிறகு உழைப்பாளர்களை வேலைக்கு அமர்த்துவதை நிறுத்துவார். ஏனெனில் N_o நிலைக்குப் பிறகு வேலைவாய்ப்பு அதிகரித்தால் தொகு தேவை, தொகு அளிப்பை விடக் குறைவாக இருக்கும்.
9. ஆகவே வேலைச் சமநிலையை விளக்குவதில் விளைவுத்தேவைக் கருத்து முக்கியப் பங்கு வகுக்கிறது.

நாட்டு வருமானத்தை மூன்று முறைகளைப் பயன்படுத்தி அளவிடலாம். அவை,
1. உற்பத்தி அல்லது மதிப்புக் கூடுதல் முறை.
2. வருமானம் அல்லது காரணிகளின் ஊதிய முறை மற்றும் செலவு முறை.
உற்பத்தி முறை :
1. உற்பத்தி முறை என்பது ஒரு நாட்டின் உற்பத்தியைக் கணக்கிடுவது ஆகும். இம்முறை சரக்கு முறை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
2. ஒரு துறையின் வெளியிடு பொருள் மற்றொரு துறையின் உள்ளிடுபொருளாகச் செல்ல வாய்ப்பு இருப்பதால் ஒரே பொருள் இருமுறை அல்லது பல முறை கணக்கில் வர வாய்ப்பு உள்ளது.
3. இதற்கு இருமுறைக் கணக்கிடல் எனப் பெயர். இதனைத் தவிர்க்க வினை முடிந்த பண்டங்களின் மதிப்பையோ அல்லது ஒவ்வொரு துறையிலும் ஏற்பட்ட மதிப்புக் கூட்டலையோ கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
வருமான முறை :
1. வருமான முறை என்பது நாட்டு வருமான கணக்கிடலைப் பகிர்வு பகுதியிலிருந்து அணுகுகிறது.
2. உற்பத்தி நிலைகளில் உற்பத்திக் காரணிகள் பெற்ற அனைத்து வித ஊதியங் களையும் கூட்டி நாட்டு வருமானத்தைக் கணக்கிடலாம்.
3. வருமான முறையானது, காரணிகள் ஈட்டும் வருமான முறை எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.
செலவு முறை:
1. இம்முறையில் ஓர் ஆண்டில் சமுதாயத்தில் உள்ளவர்களால் மேற்கொள்ளப்படும் மொத்தச் செலவுகள் அனைத்தையும் கூட்டி நாட்டு வருமானம் கணக்கிடப்படுகிறது.
2. தனிமனிதரின் சொந்த நுகர்வுச் செலவுகள், நிகர உள்நாட்டு முதலீடு, அரசின் கொள்முதல் செலவு, முதலீட்டுப் பொருள் வாங்கும் செலவு, நிகர ஏற்றுமதி முதலான அனைத்துச் செலவுகளையும் கூட்டி செலவு முறையில் நாட்டு வருமானம் கணக்கிடப்படுகிறது.
GNP = C+I+G+(X-M)

நாட்டு வருமானம் :
நாட்டு வருமானம் கணக்கிடுதல், நாட்டு வருமானத்தில் பல துறைகளின் பங்கு முதலானவை பேரியல் பொருளாதாரப் பகுத்தாய்வின் அடிப்படை கூறுகளாகும். 
பண வீக்கம்:
பண வீக்கம் என்பது பொதுவான விலை அளவு தொடர்ந்து அதிகரிப்பதைக் குறிப்பதாகும். மொத்த விலைக் குறியீட்டெண். நுகர்வோர் விலைக் குறியீட்டெண், ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி மொத்த விலை அளவை மதிப்பிடுவது அவசியமாக இருக்கிறது.
வணிகச் சுழற்சி :
பொதுவாக எல்லா நாடுகளும் வணிக ஏற்றத்தாழ்வாலும், வணிக சுழற்சியாலும் ஏற்படும் சிக்கல்களைச் சந்திக்கின்றன. மொத்த பொருளாதாரக் காரணிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒரு நாட்டின் வணிகச் சுழற்சி மாற்றங்களைத் தெரிந்து கொள்ள முடிகிறது. 
வறுமையும் வேலையின்மையும்:
வளங்கள் நிறைந்த நாடுகளிலும் வறுமையும். வேலையின்மையும் மிகப் பெரிய சிக்கலாக உள்ளது. இது ஒரு பொருளாதார முரண்பாடுகளில் ஒன்றாகும்.
பொருளாதார வளர்ச்சி :
பேரியல் பகுத்தாய்வின் மூலம் தான் ஒரு பொருளாதார அமைப்பின் வளர்ச்சி, முன்னேற்றம், அவற்றைத் தீர்மானிக்கும் காரணிகள் ஆகியவற்றைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.
பொருளாதாரக் கொள்கைகள்:
பொருளாதாரக் கொள்கைகளை உருவாக்குவதற்குப் பேரியல் பொருளாதாரம் உதவுகிறது. அடிப்படை சிக்கல்களுக்குத் தீர்வு காணவும், தடைகளைத் தகர்த்தெறியவும், வளர்ச்சியை அடைவதற்கும் பொருளாதாரக் கொள்கைகள் தேவைப்படுகின்றன.

அ. நீண்ட காலம் - முழு வேலை நிலை

ஈ) பாதகமான அயல்நாட்டுச் செலுத்து நிலை - R/P <1

ஆ) பணவியல் கொள்கை - பேரினப் பொருளியல் கொள்கை 

4. தேசிய வருமானம் - நான்கு முறைகள்

இ) விரிவுபடுத்தப்பட்ட முதலாளித்துவம் - மேன்பிரட்.டி.ஸ்டீகர்

ஈ)  M4 - குறுகிய பணம் 

அ) K - \(\frac { \Delta Y }{ \Delta l } \)

ஈ. சமநிலை - குறை வேலையின்மை

தங்கியிருப்பு நிதி - 1970

ஈ) RRB - தொழில்துறை வங்கி 

2. \(\pi\) - நட்டம்

இ) கலப்பு பொருளாதாரம் - பிரான்சு, பிரேசில்

ஈ) முதலீட்டு சார்பு - நுகர்வுக்கு முதலீட்டிற்கு உள்ள தொடர்பு 

அ. மொத்த செலவு

அ) அணு ஆற்றல் துறை 

வர்த்தக அமைப்பு

ஈ. செலவு முறை

இ) கடன் பங்கீடு 

ஈ) உள் துறை

அ) செலவு - உந்து பணவீக்கம் 

அ) வருவாய் பெருக்கி 

ஆ. கூற்று (A) மற்றும் காரணம் (R) இரண்டும் சரி, மேலும் (R) என்பது (A) விற்கான சரியான விளக்கமாகும்.

ஆ) கூற்று (A) மற்றும் காரணம் (R) இரண்டும் சரி, மேலும் (R) என்பது (A) விற்கான சரியான விளக்கமல்ல.

கூற்று (A) மற்றும் காரணம் (R) இரண்டும் சரி. மேலும் (R) என்பது (A) விற்கான சரியான விளக்கமாகும்

அ. கூற்று (A) காரணம் (R) இரண்டும் சரி, மேலும் (R) என்பது (A) விற்கான சரியான விளக்கமாகும்.

அ) கூற்று (A) மற்றும் காரணம் (R) இரண்டும் சரி, மேலும் (R) என்பது (A) விற்கான சரியான விளக்கமாகும்.

ஆ) கூற்று (A) மற்றும் காரணம் (R) இரண்டும் சரி, மேலும் (R) என்பது (A) விற்கான சரியான விளக்கமல்ல

ஆ) கூற்று (A) மற்றும் காரணம் (R) இரண்டும் சரி, மேலும் (R) என்பது (A) விற்கான சரியான விளக்கமல்ல.

இ) (A) என்பது சரி (R) என்பது தவறு

ஒரு பொருளாதாரத்தில் புழக்கத்தில் இருக்கின்ற மொத்த பணத்தின் இருப்பு பண அளிப்பு எனப்படும்.

ஒரு நாட்டின் ஒரு குறிப்பிட்ட ஆண்டில் பண்டங்களின் ஏற்றுமதி மற்றும் இறக்குமதி மதிப்பையே வாணிபக் கொடுப்பல் நிலை என்கிறோம்.

1. உற்பத்தி முறை
2. வருமான முறை
3. செலவு முறை

பற்று அட்டை என்பது வாடிக்கையாளர் தனது வங்கி கணக்கிலிருக்கும் பணத்தை தானியங்கி இயந்திரத்தின் மூலம் பணம் எடுப்பது, பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கான கட்டணங்களை வழங்குவது போன்ற பணப் பரிவர்த்தனைகளை பயன்படுத்தப்படும் அட்டையாகும்.

1. 1969 ல் உருவாக்கப்பட்டது.
2. தொடக்கத்தில் எஸ்.டி.ஆரின் மதிப்பாக 0.888671 கிராம் தூய பொன்.
3. அந்த காலகட்டத்தில் 1 US க்கு சமமானதாகும்.

கலப்பு பொருளாதாரம் என்பது தனியார் துறை மற்றும் பொதுத்துறை இணைந்து பொருளாதார மேம்பாட்டிற்கு பணியாற்றுவது. இதில் முதலாளித்துவம் மற்றும் சமத்துவம் இணைந்த கலவையாகும்

மைய வங்கியை சாராமல், பண பெருக்கத்தை சீர் செய்தல் மற்றும் நிதி மாற்றத்தை சரிபார்த்தல் போன்ற சுதந்திரம் கொண்ட டிஜிட்டல் நாணயங்கள் மெய்நிகர் பணமாகும்.

பெருக்கியின் தாக்கமும், முடுக்கியின் தாக்கமும் ஒருங்கிணைந்து செயல்படும் தாக்கம் நெம்புகோல் இயக்க விளைவு எனப்படும்.

ஆ. மொத்த விளைவுத் தேவை அதிகரிக்கும் போது வேலையின்மை தோன்றும்.

இ) ஒரு நாட்டின் பன்னாட்டு வரவும் செலவும் சமமாக இருந்தால் அந்நாட்டின் அயல்நாட்டுச் செலுத்துநிலை சமநிலையிலிருக்கும்.

எஸ்.டி.ஆர் என்பது ஐ.எம்.எப்-ன் கட்டளைப் பணமாகும்

இ) அதிக நீர்மைத் தன்மையை கொண்டது குறுகிய காலத்தில் முதிர்ச்சியுறுவதுமான நிதிக்கருவிகளை கையாளும் சந்தையே மூலதனச் சந்தையாகும்.

1. தேசிய வருவாயை மூன்று முறைகளை பயன்படுத்தி அளவிடலாம்.

ஈ) பேரியல் பொருளாதாரம் என்பது ஒட்டுமொத்தமாகிய தேசிய வருவாய், வேலை வாய்ப்பு மற்றும் நாட்டு உற்பத்தி ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது

இ) பரிவர்த்தனைகளில் பணம் ஒரு இடையீட்டுக் கருவியாகும்.

ஆ) தன்னிச்சை முதலீடு நாட்டு வருமானத்தைச் சார்ந்ததல்ல.

இ. வளர்ந்த நாடுகளில் வேலையின்மை என்பது அமைப்பு சார்ந்ததாக இருக்கும்.

ஈ) நிலையான பணமாற்று வீதத்தை மிதக்கும் பணமாற்று வீதம் எனப்படும்.

உலக வங்கியில் தற்போது 190 நாடுகள் உறுப்பினர்களாக உள்ளன.

ஈ) பொது வைப்புகளை கேட்பு வைப்புகள், கால வைப்புகள் மற்றும் நிலை வைப்புகள் என மூன்றாகப் பிரிக்கலாம்.

4. வருவாய் முறை செலவு கூட்டு முறை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

அ) ஒரு பொருளாதார அமைப்பின் வருவாயின் வட்ட ஓட்டம் மாதிரியானது அந்த பொருளாதாரத்திற்கும் பல்வேறு நாடுகளுக்கும் உள்ள தொடர்பினை விளக்குவதாகும்

அ) மைய வங்கியின் கட்டுப்பாட்டில் பணப் பெருக்கத்தை சீர்செய்ய உருவாக்கப்பட்ட டிஜிட்டல் நாணயங்களே மெய்நிகர் பணமாகும்.

இ) மிகைப்பெருக்கி எனும் கருத்தை உருவாக்கியவர் J.M. கீன்ஸ் ஆவார்.

	MPC	MPS	K
1	0.00	1.00	1.00
2	0.10	0.90	1.11
3	0.50	0.5	2.00
4	0.75	0.25	4.00
5	0.90	0.10	10.00
6	1.00	0.00	∝