(i) சொந்தரவுப் புத்தகம் என்பது அழிவின் விளிம்பில் உள்ள உயிரினங்களின் விவரங்கள் அடங்கிய பட்டியல் ஆகும்.
(ii) உலக பாதுகாப்பு கூட்டமைப்பு சொந்தரவுப் புத்தகத்தை பராமரிக்கிறது.
நோக்கங்கள்:
(i) உயிரின பல்வகைத் தன்மைக்கு எதிரான அச்சுறுத்தல்களின் அளவுகள் பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துதல்.
(ii) மரப்பற்றுப் போகும் நிலையில் உள்ள உயிரினங்களை அடையாளம் கண்டு ஆவணப்படுத்தல்.
(iii) குறைந்து வரும் உயிரின பல்வகைத் தன்மைக்கு உலகளாவிய குறியீட்டெண்ணை வழங்குதல்.
(iv) பாதுகாப்பு தேவைப்படும் உயிரினங்களின் பட்டியலை முன்னுரிமை அடிப்படையில் தயார் செய்தல் மற்றும் பாதுகாப்பு செயல்பாடுகளில் உதவுதல்.
(v) பல்வகைத் தன்மை பாதுகாப்பு தொடர்புடைய பல்வேறு சர்வதேச உடன்படிக்கைகள் பற்றிய தகவல்கள் அளித்தல்.
(vi) சிவப்பு பட்டியலில் உள்ள சிற்றினங்கள் 8 வகையாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
1. மரபற்றுப் போனவை
2. மிகவும் ஆபத்தான நிலையில் உள்ளவை
3. எளிதில் பாதிக்கப்படக் கூடியவை
4. முழுமையான தகவல் இல்லாதவை
5. வனத்தில் மரபற்றுப் போனவை.
6. அழியும் நிலையில் உள்ளவை 
7. குறித்த ஆபத்துடையவை
8. மதிப்பீடு செய்யப்படாதவை.  

(i) பூமியின் நிலப்பரப்பில் 14% கொண்டிருந்த வெப்ப மண்டல காடுகளின் பரப்பு தற்போது 6% கூட இல்லை.
(ii) புவிக் கோளின் நுரையீரல் என அழைக்கப்பட்ட பரந்து விரிந்த அமேசான் மழைக் காடுகள் பத்து லட்சத்திற்கும் அதிகமான உயிரினங்களின் அடைக்கலமாக திகழ்ந்தது.
(iii) இங்குள்ள மழைக் காடுகளின் அதிக மரங்கள் இருந்ததால் ஒளிச் சேர்க்கையின் போது அதிக அளவிலான ஆக்சிஜனை வெளிவிடுவதால் அமேசான் பூமிக்கோளின் நுரையீரலாகக் கருதப்பட்டது.     

இமயமலையின் பல்வேறு பகுதிகளில் வளரும் ராவோல்ஃபியா வோமிட்டேரியா எனும் மூலிகைத் தாவரத்திலுள்ள ரிசர்பைன் எனும் செயல்படு வேதிப்பொருள் உள்ளது.
இது மரபியல் பல்வகைத்தன்மையை சார்ந்தது. 

இந்தியாவில் நான்கு மிகை உள்ளூர் உயிரினப்பகுதிகள் உள்ளன. அவையாவன.
(i) இமய மலை (முழு இந்திய இமய மலைத் தொடர் மண்டலம்)
(ii) மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகள்
(iii) இந்தோ - பர்மா, அசாம் மற்றும் அந்தமான் தொகுதி தீவுகள்.
(iv) சுந்தா லேண்ட் (சுந்தா லேண்ட் - குமரிக்கண்டம்)

(i) உலகின் எந்தப் பகுதியிலும் ஒரு இனத்தின் ஒரு உறுப்பினர் கூட உயிருடன் இல்லை என்ற நிலையை அடைந்த இனம் மரபற்றுப் போனதாகக் கருதப்படுகிறது.
(ii) கடந்த 450 மில்லியன் ஆண்டுகளில் பூமியில் ஐந்து பேரழிவுகள் நிகழ்ந்து அதன் விளைவாக உலகில் ஏறத்தாழ 50% தாவர மற்றும் விலங்கினங்கள் அழிந்துள்ளன.
(iii) உயிரினங்களின் அழிவிற்கு மிக கடுமையான சுற்றுச்சூழல் மாற்றங்கள் மற்றும் இனத்தொகை பண்புகளும் காரணமாகும்.
இயற்கை வழி மரபற்று போதல்:
(i) சுற்றுச்சூழல் மற்றும் பரிணாமத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள், கொன்றுண்ணிகள், நோய்கள் போன்ற காரணங்களால் ஒரு சிற்றினம் மேம்பட்ட தகவமைப்புகளைக் கொண்ட மற்றொரு சிற்றினத்தால் மாற்றம் செய்யப்படுகிறது.
(ii) அகக்கலப்பின் வீரியக் குறைவு காரணமாக சிறு இனக்கூட்டங்கள் பெரிய இனக் கூட்டங்களை விட விரைவில் மரபற்று போகின்றன.
பெருந்திரள் மரபற்று போதல்:
(i) 225 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் பெர்மியன் காலத்தில் பேரழிவு ஏற்பட்டு ஆழமற்ற கடல்நீரில் வாழ்ந்த 90% முதுகு நாணற்ற உயிரினங்கள் மரபற்று போயின.
மானுட செயல்களால் மரபற்றுப் போதல்:
(i) வேட்டையாடுதல், வாழிடச் சீரழிவு, மிகை பயன்பாடு, நகரமயமாக்கல், தொழில்மயமாக்கல் போன்ற மனித நடவடிக்கைகள் அழிவைத் தூண்டுகின்றன.
(ii) வாழிட இழப்பு காரணமாக பல இருவாழ்விகள் அழிவின் விளிம்பில் உள்ளதாக அறியப்படுகிறது.