WWF பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகள்:
(i) உயிரிய புவியமைப்பு மண்டலங்களை இயற்கை மற்றும் கலாச்சார வளங்களுடன் உயிரியப் பல்வகைத்தன்மை பாதுகாக்கப்பட்டு சட்டப்பூர்வமான முறையில் பராமரிக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
(ii) தேசிய பூங்காக்கள், வன உயிரி புகலிடங்கள், சமூக காப்பிடங்கள் மற்றும் உயிர்க்கோள் காப்பிடங்கள் ஆகியவை பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளில் அடங்கும்.
(iii) உலகளவில் 37000 பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளை உலக பாதுகாப்பு கண்காணிப்பு மையம் அங்கீகரித்துள்ளது.
(iv) இந்தியாவில் 162099 சதுர கி.மீ பரப்பளவில் 771 பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகள் அமைந்துள்ளன.
(v) இதில் தேசிய பூங்காக்கள் (104), வனவிலங்கு புகலிடங்கள் (554), உயிர்க்கோள் காப்பிடங்கள் (18) மற்றும் பல புனித தோப்புகள் ஆகியவை அடங்கும்.
வனவிலங்கு புகலிடங்கள்:
(i) காப்புக் காடுகள் அல்லது ஆட்சி எல்லைக்குட்பட்ட நீர் நிலைகள் தவிர பிற பகுதிகள் எதுவும் சூழ்நிலை, விலங்குகள், தாவரங்கள், புவியமைப்புகள், இயற்கை மற்றும் விலங்கியல் முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தால் அப்பகுதிகளை மாநில அரசு வனவிலங்கு புகலிடமாக அறிவிக்கலாம்.
(ii) அழியும் நிலையில் உள்ள வன விலங்குகளின் பாதுகாப்பு இதன் நோக்கமாகும்.
(iii) வன விலங்குகள் பாதிக்கப்படாத வகையில் மனித நடவடிக்கைகள், சுற்றுச்சூழல் சுற்றுலா அனுமதிக்கப்படுகிறது.
(iv) இந்தியாவில் உள்ள 554 புகலிடங்கள் சுமார் 1,8,918 சதுர கி.மீ பரப்பில் உள்ளன.
(v) காட்டு விலங்குகளும், தாவரங்களும் வேட்டையாடப்படவும் திருடப்படவும் இன்றி அடைக்கலம் பெறும் நிலப்பகுதியே வனவிலங்குப் புகலிடம் எனப்படும்.
(vi) வன உற்பத்தி பொருட்கள் சேகரிப்பு, நெறிமுறைக்குட்பட்டு மரம் வெட்டுதல், தனியார் நிலவுடைமை போன்ற செயல்பாடுகள் அனுமதிக்கப்படுகின்றன. கேரளாவில் பெரியார் வனவிலங்கு புகலிடம், ஆசிய யானை, இந்திய புலிகளுக்கு புகழ் பெற்றதாகும்.
WWF (World Wide Fund):
(i) இந்த சர்வதேச அமைப்பு தொடங்கப்பட்ட ஆண்டு 1961.
(ii) வன விலங்குகளை பாதுகாப்பது மற்றும் இயற்கைக்கு எதிரான மனித செயல்பாடுகளை குறைப்பது போன்றவை இந்த அமைப்பின் முக்கிய நோக்கமாகும்.
(iii) இயற்கைச் சூழல் துண்டாடப்படுவதைத் தடுப்பது மற்றும் மனிதன் வாழத் தேவையான எதிர்கால உயிரிய வளங்களை பாதுகாப்பதும் இந்த அமைப்பின் முக்கியமான அம்சமாகும்.

உயிரியப் பல்வகைத் தன்மையின் பாதுகாப்பை மேம்படுத்துவதற்கு நம் பங்களிப்பு
பாதுகாப்பின் பொதுவான உத்திகள்:
(i) அபாயத்திலுள்ள அனைத்து சிற்றினங்களையும் அடையாளம் கண்டு பாதுகாத்தல்.
(ii) பொருளாதார முக்கியத்துவம் வாய்ந்த உயிரிகளையும் அவற்றோடு தொடர்புடைய வனவிலங்குகளையும் அடையாளம் கண்டு அவற்றை பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியில் பாதுகாத்தல்.
(iii) உணவு, இனப்பெருக்கம், பேணி வளர்த்தல், ஓய்விடம் ஆகியவற்றுக்கான வாழ்விடங்களில் மிக ஆபத்தான நிலையில் இருப்பவைகளை அடையாளம் கண்டு பாதுகாத்தல்.
(iv) உயிரினங்களின் உறைவிடம், உணவு மற்றும் இனப்பெருக்க பகுதிகளை கண்டறிந்து பாதுகாத்தல்.
(v) நிலம், நீர் மற்றும் காற்று முதலியவற்றை முன்னுரிமை அடிப்படையில் பாதுகாத்தல்.
(vi) வன உயிரிகளின் பாதுகாப்புச் சட்டம் அமல் படுத்துதல். 

இடம் மாறும் வேளாண்மை:
(i) இயற்கையான மரங்களை கொண்ட வனங்களை எரித்து சுத்தம் செய்து 2 - 3 பருவத்திற்கு பயிர் சாகுபடி செய்தபின் மண் வளம் குறைகிறது.
(ii) இனி பயிர் உற்பத்தியில் அதிக லாபம் ஈட்ட முடியாத நிலை வரவும், வேறு இடத்தை தேர்வு செய்து மரங்களை வெட்டி எரித்து நிலத்தை தயார்படுத்துவர். இதுவே இடம் மாறும் வேளாண்மை எனப்படும்.
(iii) இது வடகிழக்கு இந்தியாவில் நடைமுறையில் உள்ளது.
(iv) இவ்வாறு பெரிய வனப்பரப்பு எரிக்கப்படுவதால் வனத்தின் பரப்பளவு குறைந்து மாசு ஏற்படுவதுடன் வெளியேற்றப்படும் கார்பன் - டை - ஆக்ஸைடு அளவும் அதிகரித்தது.
(v) வாழிட அழிப்பு மற்றும் தட்பவெப்ப நிலை மாற்றம் ஆகியவற்றிற்கு வழி வகுக்கின்றது.
(vi) இது விலங்கினங்கள் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். 

(i) சுற்றுச்சூழல் பேரழிவுகளால் பூமி சில பெருந்திரள் அழிவுகளை சந்தித்துள்ளது.
(ii) 225 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் பெர்மியன் காலத்தில் பேரழிவு ஏற்பட்டு ஆழமற்ற பேரழிவுகளைச் சந்திக்க நேரிடும்.
எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கையின் படி நிலைகள்:
(i) இயற்கைக்கு வழி விடுதல்
(ii) இயற்கைக்கு எதிரான மனித நடவடிக்கைகளை கட்டுப்படுத்துதல்.
(iii) மாசு இல்லாத ஒரு சுற்றுச்சூழலை உருவாக்குதல்
(iv) அழியும் நிலையில் உள்ள உயிரினங்களை அதனதன் வாழ்விடங்களில் பாதுகாத்தல்.

(i) இயற்கையால் ஏற்படும் அச்சுறுத்தல்களைத் தவிர நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும், வாழிடம் மற்றும் உயிரியப் பல்வகைத் தன்மை ஆகியவற்றின் இழப்பிற்கு மனித செயல்பாடுகளே காரணம்.
(ii) வேளாண்மை செயல்பாடுகளால் நிலப்பரப்பு தூண்டாடப்படுதல் மற்றும் அழிக்கப்படுதல், பிரித்தெடுத்தல் (சுரங்கம், மீன் பிடித்தல், தேங்கிடங்கள், அறுவடை) மற்றும் வளர்ச்சி (குடியிருப்புகள், தொழிற்சாலைகள்) ஆகியவை வாழிட இழப்பு மற்றும் துண்டாடப்படுதலுக்கு காரணமாகின்றன.
(iii) இதன் விளைவாக தனிமைப்படுத்தப்பட்ட பகுதிகள் சிறிய மற்றும் ஆங்காங்கே உருவான உயிரின கூட்டங்கள் உருவாக வழி ஏற்படுத்துகிறது.
(iv) அவ்வாறு உருவான சிறு கூட்டம் அழியும் நிலை இனங்களாக மாறுகின்றன.
(v) சிறப்பு வகையான உணவுப் பழக்கம், சிறப்பு வகை வாழிடத் தேவை, பெரிய உடல், சிறிய இனக் கூட்டம், குறைவான புவியியல் பரவல் மற்றும் பொருளாதார அல்லது வணிக உயர் மதிப்பு ஆகியவை உயிரியப் பல்வகைத் தன்மைக்கான வேறு சில அச்சுறுத்தல்கள் ஆகும்.