(அ) plt.xlabel
X - அச்சின் தலைப்பை குறிப்பிடுகிறது.
(ஆ) plt.ylabel
Y - அச்சின் தலைப்பை குறிப்பிடுகிறது.
(இ) plt.title
வரைப்படத்தின் தலைப்பை குறிப்பிடுகிறது.
(ஈ) plt.legend( )
plt.legend() கட்டளையைக் கொண்டு கொடாநிலை புனைவுகள் செயலாக்கலாம். 
(உ) plt.show( )
வரைபடத்தை காண்பிக்க உதவுகிறது.

Matplotlib பெட்டி வரைபடம், ஹிஸ்டோகிராம், ஸ்கேட்டர் வரைவு, பட்டை விளக்கப்படம் போன்ற பல்வேறு வகையான வரைவிகளை உருவாக்க பயன்படுகிறது.
கோட்டு வரைவு:
கோட்டு வரைவு அல்லது கோட்டு விளக்கப்படம் என்பது தகவல்களை, "குறிப்பான்கள்" (Marker) என்று அழைக்கப்படும் தரவு புள்ளிகளின் தொடரை நேர்கோட்டின் இணைப்பதன் மூலம் காட்டுகிறது. ஒரு கோட்டு வரைவு பொதுவாக கால இடைவெளி (Interval of time) நேரத் தொடர் (Time series) போன்ற போக்கு பகுப்பாய்வுக்கான (Trend analysis) தரவுகளை காட்சிப்படுத்த பயன்படுகிறது. எனவே, இதன் கோடுகள் கால வரிசையில் அமையும்.
எடுத்துக்காட்டு: வரி வரைபடம்:
import matplotlib.pyplot as plt
years [2014, 2015, 2016, 2017, 2018]
total_populations = [8939007, 8954518, 8960387, 8956741, 8943721]
plt.plot (years, total_populations)
plt.title("Year vs Population in India")
plt.xlabel ("Year")
plt.ylabel ("Total Population")
plt.show()
இந்த நிரலில்,
plt.title() \(\rightarrow\) வரைப்படத்தின் தலைப்பை குறிப்பிடுகிறது.
plt.xlabel() \(\rightarrow\) X-அச்சின் தலைப்பை குறிப்பிடுகிறது.
plt.ylabel() \(\rightarrow\) Y-அச்சின் தலைப்பை குறிப்பிடுகிறது.

பட்டை விளக்கப்படம்:
பட்டை வரைவி (அல்லது) பட்டை விளக்கப்படம் என்பது மிகவும் பொதுவான வரைவிடம் வகையாகும். இது எண் வகை தரவுகளுக்கும், மதிப்புகளுக்கும் இடையே உள்ள உறவை வெளிப்படுத்துகிறது. பட்டை விளக்கப்படம் வகைப்படுத்தப்பட்ட தரவுகளை செவ்வக பட்டையாக காட்டும்.
இப்பட்டைகள் செங்குத்தாகவோ அல்லது கிடை மட்டமாகவோ தொகுக்கப்படலாம். இம்முறை கொடுக்கப்பட்ட எண் மதிப்புகளை பல்வேறு வகையுடன் ஒப்பிட்டு பார்க்க உதவும்.
Matplotlib-ல் பட்டை விளக்கப்படத்தை உருவாக்க, plt.bar() என்ற செயற்கூறினை பயன்படுத்த வேண்டும்.
எடுத்துக்காட்டு:
import matplotlib.pyplot as plt
# Our data
labels = ["TAMIL", "ENGLISH", "MATHS", "PHYSICS", "CHEMISTRY", "CS"]
usage [79.8, 67.3, 77.8, 68.4, 70.2, 88.5]
#Generating the y positions. Later, we'll use them to replace them with labels.
y_positions range (len(labels))
#Creating our bar plot
plt.bar (y_positions, usage)
plt.xticks (y_positions, labels)
plt.ylabel ("RANGE")
plt.title("MARKS")
plt.show()
வெளியீடு:

வட்ட விளக்கப்படம் :
வட்ட விளக்கப்படம் ஒரு பொதுவான விளக்கப்பட வகையாகும். வட்ட வடிவில் தோன்றும் இந்த விளக்கப்படம் எண் விகிதத்தை விளக்கும் விதத்தில் துண்டுகளாக பிரிக்கப்பட்டிருக்கும். வட்ட விளக்கப்படத்தில் உள்ள துண்டுகள் முழு படத்துடன் உள்ள உறவை வெளிக்காட்டும்.
Matplotlib கொண்டு வட்ட விளக்கப்படத்தை உருவாக்க plt.pie() செயற்கூறினை பயன்படுத்த வேண்டும். autopct அளவுரு, Python சரம் வடிவமைப்பை பயன்படுத்தி மதிப்பை சதவீதத்தில் காட்டும்.
எடுத்துக்காட்டு :
import matplotlib.pyplot as plt
sizes = [89, 80, 90, 100, 75]
labels = ["Tamil", "English", "Maths", "Science", "Social"]
plt.pie (sizes, labels = labels, autopct = "%.2f")
plt.show()
வெளியீடு:

import sqlite3
connection = sqlite3 . connect ("ABC.db")
cursor = connection. cursor ( )
sql_command = " " "
CREATE TABLE Item (Icode INTEGER, Item_Name VARCHAR (25), Rate Integer); " " "
cursor. execute (sql_command)
sql_command = " " "INSERT INTO Item (Icode, Item_name, Rate)
VALUES (1008, "Monitor", 15000);" " "
cursor. execute (sql_command)
connection.commit ()
connection.close ()
Print ("TABLE CREATED").
வெளியீடு:
(1008, 'Monitor', 15,000)

பைத்தான் ஸ்கிரிப்ட்
import sqlite3
connection = sqlite3.connect ("shop.db")
cursor = connection. cursor ( )
cursor . execute ("SELECT * FROM electronics")
result = cursor . fetchall ( )
print (* result, sep = "\n'')
வெளியீடு:
fetching first 5 records :
([(1003, 'Scanner', '10,500'), (1004, 'Speaker', '3000'), (1005, 'Printer', '8000') (1008, 'Monitor', '15000') (1010, 'Mouse', '700')]

#Now select File \(\rightarrow \) New in Notepad and type the Python program as main.py
# Program that compiles and executes a .cpp file
# Python main.py -i welcome
import sys, os, getopt
def main(argv):
      cpp_file = ''
      exe_file = "
       opts, args = getopt,getopt(argv,"i:",['ifile='])
       for 0, a in opts:
          if 0 in ("-i", "--ifile"):
          cpp_file = a + '.cpp'
          exe_file = a + '.exe'
          run(cpp_file, exe_file)
def run(cpp_file, exe_file):
          print("Compiling" + cpp_file)
          os.system('g++ ' + cpp_file + ' -o ' + exe_ file)
          print("Running " + exe_file)
          print("-------------------------")
          print
          os.system( exe_file)
          print 
if __name__ =='__main__' :
          main(sys.argv[1:])
வெளியீடு:
         

பைத்தானில் sys கூறுநிலை: இந்த கூறுநிலை வரிமொழி மாற்றியால் பயன்படுத்தப்படுகிறது. 
sys.argv
(i) sys.argv என்பது பைத்தான் நிரலுக்கு அனுப்பி வைக்கப்படும் கட்டளை வரி செயலுருபுகளின் பட்டியலாகும். argv கட்டளை வரி உள்ளீட்டு வழியாக வரும் உருப்படிகள் அனைத்தையும் கொண்டிருக்கும். இது அடிப்படையில் நிரலின் கட்டளை வரி செயலுருபுகளைக் கொண்ட ஓர் அணியாகும்.
(ii) sys.argv ஐ பயன்படுத்த, முதலில் நீங்கள் sys கூறுநிலையைத் தருவித்துக் கொள்ள வேண்டும். முதல் செயலுருபு sys.argv [0] எப்பொழுதும் செயல்படுத்த வேண்டிய நிரலின் பெயராக இருக்கும் மேலும், sys.argv [1] என்பது நிரலுக்கு (இங்கு இது C++ கோப்பு) அனுப்பப்படும் முதல் செயலுருபு ஆகும்.
பைத்தானில் OS -கூறுநிலை: 
(i) பைத்தானில் இருக்கும் OS கூறுநிலை இயக்க அமைப்பு சார்பு செயல்பாட்டுடன் பயன்படுத்துவதற்கான ஒரு வழிமுறையை வழங்குகிறது.
(ii) பைத்தான் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது, விண்டோஸ் இயக்க முறைமையுடன் OS கூறுநிலை ஊடாட அனுமதிக்கும் செயற்கூறுகளாவன.
os.system() : செயல்தளத்தில்(Shell) C++ தொகுத்தலுக்கான கட்டளையை இயக்கும். (இங்கு இது ஒரு கட்டளை சாளரம்) உதாரணத்திற்கு, C++ நிரலைத் தொகுக்க g++ தொகுப்பி செயல்படுத்தப்பட வேண்டும்.
பைத்தான் getopt கூறுநிலை: பைத்தானில் getopt கூறுநிலை கட்டளை வரி தேர்வுகளையும், செயலுருபுகளையும் பிரித்தெடுக்க உதவும். இந்த கூறுநிலை கட்டளைவரி செயலுருபு பிரித்தெடுத்தலை செயல்படுத்த செயற்கூறுகளை வழங்குகிறது.
getopt.getopt செயற்கூறு:
இந்த செயற்கூறு கட்டளை வரி தேர்வுகளையும், அளபுருக்களின் பட்டியலையும் பிரித்தெடுக்கும். இந்த வழிமுறைக்கான தொடரியல் பின்வருமாறு
<opts>,<args>=getopt.getopt(argv, options, [long_options])
அளபுருக்களின் விவரங்கள் :
(i) argv - இது பிரிக்கப்பட வேண்டிய அளவுருக்களின் மதிப்புகளின் பட்டியலைக் குறிக்கும். நமது நிரலில், கட்டளை முழுமையும் பட்டியலாக அனுப்பப்படுகிறது.
(ii) options - இது உள்ளீட்டு அல்லது வெளியீட்டு முறைகளை குறிக்கும் சர எழுத்து தேர்வுகளாகும். இங்கு 'i' அல்லது 'o' போன்ற தேர்வுகளும், அதைத் தொடர்ந்து முக்காற்புள்ளியும் (:) அமைந்திருக்கும். இங்கு (:) பாங்கினை குறிப்பிடப் பயன்படுகிறது.
(iii) long_options - இந்த அளபுரு சரங்களின் பட்டியலுடன் கொண்டுள்ளது. Long options-ன் செயலுருபைத் தொடர்ந்து அதன் அமைவிடத்தின் முழு முகவரியுடன் ('=') சமக்குறி இடம்பெற வேண்டும். நம்முடைய நிரலில் C++ கோப்பின் பெயர் சரமாக செலுத்தப்படும். மேலும், அது ஒரு உள்ளீடு கோப்பு என்பதைக் குறிக்க, அதனுடன் 'i' என்ற தேர்வும் செலுத்தப்படும்.

(i) பைத்தான் பயனிலா (garbage) மதிப்புகளைச் சேகரிக்கும் தானியங்கியைப் பயன்படுத்துகிறது. இந்த பண்புக்கூறு C++ல் கிடையாது.
(ii) C++ நிலையான வகையைச் சார்ந்த மொழி, ஆனால் பைத்தான் ஒரு மாறக்கூடிய வகையைச் சார்ந்த மொழியாகும்.
(iii) பைத்தான் வரி மொழி மாற்றி மூலம் இயங்குகிறது. ஆனால் C++ நிரல் பெயர்ப்பியின் மூலம் தொகுக்கப்பட்டு இயக்கப்படுகிறது.
(iv) C++ நிரல் குறிமுறையைக் காட்டிலும் பைத்தான் குறிமுறை 5-லிருந்து 10 மடங்கு குறைவானது.
(v) பைத்தானில், வெளிப்படையாக தரவினங்களை அறிவிக்க தேவையில்லை.

import csv
info = [['SNO', 'Person', 'DOB'],
['1', 'Madhu', '18/12/2001'],
['2', 'Sowmya','19/12/1998'],
['3', 'Sangeetha','20/3/1999'],
['4', 'Eshwar', '21/4/2000'],
['5', 'Anand', '22/5/2001']
csv.register_dialect('myDialect' ,quoting=csv. QUOTE_ALL)
with open(' c:\\pyprg\\ch13\\person.csv' ,'w') as f:
writer = csv.writer(f, dialect='myDialect')
for row in info:
writer.writerow(row)
f.close( )

பைத்தானில் கோப்பு முறைமைகள்:

முறை	விளக்கம்
'r'	படிப்பதற்கு மட்டுமே ஒரு கோப்பினை திறக்கவும் (தானமைவு நிலை)
'w'	கோப்பில் தரவுகளை எழுதுவதற்கு திறக்கவும். குறிப்பிடப்பட்ட கோப்பு இல்லையெனில் புதிய கோப்பினை உருவாக்கும். கோப்பில் தரவுகள் இருப்பின் அவை அழிக்கப்படும்.
'x'	தனித்துவமான படைப்பிற்காக கோப்பினை திறக்கவும். கோப்பு முன்பே உருவாக்கப்பட்டிருந்தால் இந்த செயல் முறையானது தோல்வியடையும்.
'a'	கோப்பின் தரவுகளை அழிக்காமல் அதன் இறுதியில் புதிய தரவுகளை சேர்ப்பதற்கு திறக்கவும். குறிப்பிட்ட கோப்பு இல்லையெனில் புதிய கோப்பினை உருவாக்கும்.
't'	உரை முறைமையில் கோப்பு திறக்கவும் (தானமைவு நிலை)
'b'	இருமநிலை முறைமையில் கோப்பினை திறக்கவும்.
'+'	புதுப்பித்தலிற்காக கோப்பினை திறக்கவும்.(படித்தல் மற்றும் எழுதுதல்)

CREATE TABLE employee
(
empcode integer NOT NULL,
name char(20),
desig char(20),
Pay integer,
allowance integer,
PRIMARY KEY (empcode)
);

SQL- கட்டளைகள் ஐந்து பொதுப்பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது:
(i) DML - தரவு கையாளுதல் மொழி
(ii) DDL - தரவு வரையறை மொழி
(iii) DCL - தரவு கட்டுப்பாடு மொழி 
(iv) TCL - பரிவர்த்தனை கட்டுப்பாட்டு மொழி
(v) DQL - தரவு வினவல் மொழி
(i) தரவு வரையறை மொழி:
தரவு வரையறை மொழி(DDL) தரவுத்தள அமைப்பு அல்லது திட்ட வடிவமைப்பினை வரையறுக்கும் SQL கூற்றுகளை கொண்டிருக்கும். இது தரவுத்தள திட்ட வடிவமைப்பின் விளக்கங்களுடன் செயல்படுகிறது. மேலும், தரவுத்தளங்களில் உள்ள தரவுத்தள உறுப்புகளில் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்கும், மாற்றியமைப்பதற்கும் பயன்படுகிறது
தரவு வரையறை மொழியின் கீழ்வரும் SQL கட்டளைகள் பின்வருமாறு:
CREATE தரவுத்தளத்தில் அட்டவணைகளை உருவாக்க
ALTER தரவுத்தளத்தின் வடிவமைப்பை மாற்றியமைக்க 
DROP தரவுத்தளத்தில் உள்ள அட்டவணைகளை நீக்க
TRUNCATE ஒரு அட்டவணையில் உள்ள அனைத்து பதிவுகளையும் அளிக்கும், மேலும் அவற்றுக்கென ஒதுக்கப்பட்ட இடத்தையும் விடுவிக்கும்
(ii) தரவு கையாளுதல் மொழி:
தரவு கையாளுதல் மொழி (DML) என்பது ஒரு தரவுத்தளத்தில் உள்ள தரவுகளை சேர்த்தல் அழித்தல் மற்றும் மாற்றியமைப்பதற்காக பயன்படும் ஒரு வினவல் மொழியாகும். SQL- ல் தரவு கையாளுதல் மொழி தரவுத்தள அட்டவணையில் சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ள தரவுகளை மாற்றியமைக்க பயன்படும் SQL தரவு மாற்று கூற்றுகளை கொண்டிருக்கும்
தரவுத்தள திட்ட வடிவமைப்பின்படி, தரவுத்தளம் உருவாக்கிய பின்னர், DML ல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள செயல் முறைகளின் தொகுப்பை பயன்படுத்தி தரவுகளை கையாளலாம்
SQL-லில் உள்ள தரவு கையாளுதல் மொழியின் கட்டளைகள்:
INSERT ஒரு அட்டவணையில் தரவுகளை நுழைத்தல்
UPDATE அட்டவணையில் ஏற்கனவே உள்ள தரவுகளை புதுப்பித்தல்
DELETE அட்டவணையில் உள்ள அனைத்து பதிவுகளையும் நீக்கும். ஆனால் அவற்றிற்கு ஒதுக்கப்பட்ட நினைவாக பகுதியை விடுவிக்காது
(iii) தரவு கட்டுப்பாடு மொழி:
ஒரு தரவு கட்டுப்பாடு மொழி என்பது தரவுத் தளத்தில் சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ள தரவுகளின் அணுகுதலை கட்டுப்படுத்தும் ஒரு நிரலாக்க மொழியாகும். இது தரவுத்தளத்தை அணுகுவதற்கான சிறப்புரிமையை கட்டுப்படுத்துகிறது (அங்கீகாரம்). இத்தகைய சிறப்புரிமைகள் வரிசைத்தொடர்களை உருவாக்கல், அட்டவணைகளை பார்வையிடுதல் போன்ற அனைத்து தரவுத்தள செயல்பாடுகளை செயல்படுத்துவதைக் குறிக்கும்
SQL- லில் உள்ள தரவு கட்டுப்பாடு மொழியின் கட்டளைகள்:
GRANT ஒரு குறிப்பிட்ட பணியை செய்ய ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட பயனர்களுக்கு அனுமதி வழங்கும்
REVOKE Grant கட்டளையினால் தரப்பட்ட அணுகல் அனுமதி திரும்பப் பெறப்படும்.
(iv) பரிவர்த்தனைக்கான கட்டுப்பாட்டு மொழி :
தரவுத்தளத்தில் உள்ள பரிவர்த்தனைகளை (TCL) நிர்வகிக்க பரிவர்த்தனை கட்டுப்பாட்டு மொழி பயன்படுகிறது. DML கூற்றுகளின் மூலம் அட்டவணையில் உள்ள தரவுகளுக்கு செய்யப்படும் மாற்றங்களை நிர்வகிக்க அவை பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
SQL - லில் உள்ள பரிவர்த்தனை கட்டுப்பாட்டு மொழியின் கட்டளைகள்:
Commit தரவுத்தள பரிவர்த்தனையை நிரந்தரமாக சேமிக்கும்.
Roll back ஒரு தரவுத்தளத்தை முந்தைய Commit நிலைவரை மீட்டெடுக்கும்
Save point Rollback செய்வதற்கு ஏதுவாக தரவுத்தள பரிவர்த்தனையை தற்காலிகமாக சேமிக்கும்
(v) தரவு வினவல் மொழி:
தரவு வினவல் மொழி ஒரு தரவுதளத்தில் உள்ள தரவுகளை வினவலுக்கும், மீட்டெடுப்பதற்கான கட்டளைகளை கொண்டுள்ளது. தரவு வினவல் மொழியில் உள்ள அத்தகைய ஒரு SQL கட்டளை SELECT ஆகும்
Select: அட்டவணையிலுள்ள பதிவுகளை வெளிக்காட்டும்

கட்டுப்பாடுகளின் வகைகள்:
கட்டுப்பாடுகள் தரவுத்தள ஒருங்கிணைப்பை உறுதி செய்வதால், அவற்றை தரவுத்தள ஒருங்கிணைப்பு கட்டுப்பாடுகள் எனவும் அழைக்கலாம். கட்டுப்பாடுகள் பலவகைப்படும். அவை
(i) Unique கட்டுப்பாடு:

இந்த கட்டுப்பாடு குறிப்பிட்ட நெடுவரிசைகளில் எந்த இரு வரிசைகளும் ஒரே மதிப்பை கொண்டிருக்காது என்பதை உறுதி செய்கிறது. உதாரணத்திற்கு, student அட்டவணையில் Admno என்ற புலத்திற்கு UNIQUE கட்டுப்பாட்டை பயன்படுத்தி, ஒரே சேர்க்கை எண் இரு மாணவர்களுக்கு தரப்படாததை உறுதி செய்து கொள்ளலாம். இந்த கட்டுப்பாட்டை கீழ்கண்டவாறு பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்:
CREATE TABLE Student
(
Admno integer NOT NULL UNIQUE, \(\rightarrow\)
Unique constraint
Name char (20) NOT NULL,
Gender char (1),
Age integer,
Place char (10),
);
UNIQUE கட்டுப்பாட்டை NOT NULL என்று அறிவிக்கப்பட்ட புலங்களுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்த முடியும். ஒரு தனிப்பட்ட புலத்திற்கு இரு கட்டுப்பாட்டுகளை பயன்படுத்தினால் அப்புலம் பல கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்ட புலம் என அழைக்கலாம். மேற்கண்ட கட்டளை அமைப்பில் NOT NULL மற்றும் UNIQUE எனும் பல கட்டுப்பாடுகள் Admno என்ற ஒரு தனித்த புலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
(ii) Primary Key கட்டுப்பாடு:
தரவுத்தளத்திலுள்ள ஒரு பதிவை தனித்தன்மையோடு அடையாளம் காட்ட ஒரு புலத்தினை primary key என்ற கட்டுப்பாட்டுடன் அறிவிக்க வேண்டும். இது unique கட்டுப்பாட்டினை போன்றே காணப்பட்டாலும் அட்டவணையின் ஒரு புலத்தை மட்டுமே primary key ஆக குறிப்பிட முடியும். primary key கட்டுப்பாடு வெற்று (NULL) மதிப்புகளை அனுமதிக்காது என்பதால், primary key என்ற கட்டுப்பாட்டுடன் அறிவிக்கப்படும் புலம் NOT NULL என்ற கட்டுப்பாட்டையும் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
மாணவர் அட்டவணையில் primary key கட்டுப்பாட்டை பயன்படுத்துதலை விளக்கும் எடுத்துக்காட்டு: 
CREATE TABLE Student
(
Admno integer PRIMARY KEY, \(\rightarrow\) Primary Key constraint
Name char(20) NOT NULL,
Gender char(1),
Age integer,
Place char(10),
);
மேற்கண்ட எடுத்துக்காட்டில், admno என்ற புலம் primary key என்று வரையறுக்கப்பட்டுள்ளதால், ஒரு பதிவை தனித்தன்மையோடு அடையாளம் காட்ட முடிகிறது. மேலும் NOT NULL என்றும் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளதால், இந்த புலத்தின் மதிப்பு காலியாக இருக்கக் கூடாது
(iii) DEFAULT கட்டுப்பாட்டு:
DEFAULT கட்டுப்பாடு ஒரு புலத்தில் கொடாநிலை மதிப்புகளை இருத்தி வைக்க பயன்படுகிறது. DEFAULT கட்டுப்பாட்டை கொண்ட குறிப்பிட்ட புலத்திற்கு மதிப்பு கொடுக்காவிடில், தானாகவே கொடாநிலை மதிப்பு அந்த புலத்தில் இருத்தப்பட்டுவிடும், மாணவர் அட்டவணையில் Default கட்டுப்பாடு பயன்படுத்துதலை விளக்கும்.
எடுத்துக்காட்டு:
CREATE TABLE Student
(
Admno integer PRIMARY KEY,
Name char(20) NOT NULL,
Gender char(1),
Age integer DEFAULT 17,  \(\rightarrow\) Default Constraint
Place char(10),
);
மேற்கண்ட எடுத்துக்காட்டில் "Age" என்ற புலத்திற்கு 17 என்று கொடாநிலை மதிப்பு கொடுக்கப்பட்டுள்ளதால், அந்த புலத்தில் பயனரால் எந்த மதிப்பும் உள்ளிடப்படவில்லை எனில், "Age" என்ற புலம் தானாகவே 17 மதிப்பை எடுத்துக்கொள்ளும்.
(iv) CHECK கட்டுப்பாடு:
இந்த கட்டுப்பாடு ஒரு புலத்திற்கான மதிப்பின் வரம்பை நிர்ணயிக்க உதவுகிறது. CHECK கட்டுப்பாட்டை ஒரு நெடுவரிசைக்கு வரையறுத்தால், அப்புலத்தில் வரையறுக்கப்பட்ட மதிப்புகளை மட்டுமே உள்ளிட அனுமதிக்கும்
மாணவர் அட்டவணையில் CHECK கட்டுப்பாட்டை பயன்படுத்துதலை விளக்கும் எடுத்துக்காட்டு
CREATE TABLE Student
(
Admno integer PRIMARY KEY
Name char(20) NOT NULL,
Gender char(1),
Age integer (CHECK Age < = 19), \(\rightarrow\) Check Constraint
Place char(10),
);
மேற்கண்ட எடுத்துக்காட்டில், Age என்ற புலத்தில் CHECK கட்டுப்பாட்டை பயன்படுத்தி, Age என்ற புலத்திற்கு உள்ளிடும் மதிப்பு 19க்கு குறைவாகவோ அல்லது சமமாகவோ இருக்க வேண்டும் என வரையறுக்கப்படுகிறது
(v) அட்டவணை கட்டுப்பாடு:
ஒரு அட்டவணையில் உள்ள புலங்களின் குழுவிற்கு கட்டுப்பாட்டைப் பயன்படுத்தினால் அதனை அட்டவணைக் கட்டுப்பாடு என்கிறோம். பொதுவாக, அட்டவணை கட்டுப்பாடு அட்டவணை வரையறுப்பின் இறுதியில் குறிப்பிடப்படும், Admno, Firstname, Lastname, Gender, Age, Place என்ற புலங்களை கொண்ட student 1 என்ற ஒரு புதிய அட்டவணையை எடுத்துக்கொள்வோம்
CREATE TABLE Student!
(
Admno integer NOT NULL,
Firstname char(20),
Lastname char(20),
Gender char(1),
Age integer,
Place char(10),
PRIMARY KEY (Firstname, Lastname) \(\rightarrow\) Table constraint
);
மேற்கண்ட எடுத்துக்காட்டில் primary key என்று வரையறுக்கப்பட்டுள்ள Firstname, Lastname என்ற இருபுலங்கள், அட்டவணை கட்டுப்பாடுடையதாக அமைந்துள்ளன.

உறவுநிலை இயற்கணிதம் பல்வேறு தொகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
ஒரும உறவுநிலைச் செயற்பாடுகள் 
SELECT ( symbol: \(\sigma \))
PROJECT (symbol:\(\Pi \) )
Set தேற்றத்தில் இருந்து உறவுநிலை இயற்கணித செயற்பாடுகள் 
1) ஓட்டுதல் (∪)
2) வெட்டுதல் (\(\cap\))
3) வேறுபாடு (-)
4) கார்டீசியன் பெருக்கல் (X)
SELECT (symbol:\(\sigma \))
1) பொதுவடிவம் \(\sigma \)c (R): என்பது உறவுநிலை மற்றும் அதனுடைய பண்புக்கூறுகளின் நிபந்தனை C. 
2) இந்த select செயற்பாடு ஒரு நிபந்தனையின் அடிப்படையில் துணைத் தொகுதியை tuples களுடன் தேர்ந்தெடுக்க உதவுகிறது.
3) நிபந்தனைகளை நிறைவேற்ற tuples களை Select வடிகட்டுகிறது.
STUDENT:

Stud no	Name	Course	Year
cs 1	Kannan	Big Data	II
cs 2	Gowri Shankar	R language	I
cs 3	Lenin	Big Data	I
cs 4	Padmaja	Python Programming	I

அட்டவணை A 
\(\sigma \)_course= "Big Data" (STUDENT) :

Stud no	Name	Course	Year
cs 1	Kannan	Big Data	II
cs 3	Lenin	Big Data	I

PROJECT (Symbol: II)
1) இந்த PROJECT செயற்பாடு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள உள்ளீட்டு தொடர்புகளின் பண்புக்கூறுகளை நீக்குகிறது. இந்த செயற்பாடு கிடைமட்ட துணைத் தொகுதியின் ஒப்பீடுகளை வரையறுக்கிறது
2) எடுத்துக்காட்டு 1 அட்டவணை A ஐ பயன்படுத்தி 
\(\Pi \)_course(STUDENT)
Result

Course

Big Data

R language

Python Programming

எடுத்துக்காட்டு 2 (அட்டவணை A)
\(\Pi \)_{studno.course}(STUDENT)

Stud no	Course
cs 1	Big Data
cs 2	R language
cs 3	Big Data
cs 4	Python Programming

ஓட்டுதல் (Symbol: ∪)
1) இது A அல்லது B அட்டவணையில் உள்ள அனைத்து tuples -களையும் உள்ளடக்கியது. இது நகல்களையும் நீக்குகிறது. தொகுதி A ஒட்டுதல் தொகுதி B என்பது A ∪ B 
2) எடுத்துக்காட்டு 3( அட்டவணை A ஐ பயன்படுத்தி) பின்வரும் அட்டவணையை நோக்குக.

Table A
Stud no	Name
cs 1	Kannan
cs 3	Lenin
cs 4	Padmaja

Table B
Stud no	Name
cs 1	Kannan
cs 2	Gowri Shankar
cs 3	Lenin

விடை:  அட்டவணை B 

Table A ∪ B
Stud no	Name
cs 1	Kannan
cs 2	Gowri Shankar
cs 3	Lenin
cs 4	Padmaja

வேறுபாடு (Symbol:-)
1) இது A மற்றும் B அட்டவணைகளை ஒப்பிட்டு A அட்டவணையில் உள்ள வேறுபட்ட tuples களை மட்டும் தருகிறது. B அட்டவணையைத் தவிர்க்கிறது. A பண்புக்கூறின் பெயர் B பண்புக்கூறின் பெயரோடு பொருந்த வேண்டும்.
2) எடுத்துக்காட்டு 4 (அட்டவணை B ஐ பயன்படுத்தி)
விடை:

Table A - B
cs 4	Padmaja

வெட்டு (Symbol: \(\cap\))A\(\cap\)B 
1) இது A மற்றும் B அட்டவணைகளில் பொதுவாக உள்ள அனைத்து tuples களையும் உள்ளடக்கியது.
2) எடுத்துக்காட்டு 5 (அட்டவணை B ஐ பயன்படுத்தி) 

Table A \(\cap\) B
cs 1	Kannan
cs 3	Lenin

கார்டீசியன் பெருக்கல் (Symbol: X)
1) இரண்டு தொடர்புகளை சேர்க்க குறுக்குப் பெருக்கல் வழிவகுக்கிறது. இதன் விடை இரண்டு தொடர்புகளின் இணைப்பைக் கொண்டுள்ளது.
2) AxB என்பது A times B, இங்கு A தொடர்புகள் மற்றும் B தொடர்புகள் என்பன வேறுபட்ட பண்புக்கூறுகளாகும். இந்த வகை செயற்பாடுகள் இரண்டு தொடர்புகளிலிருந்து நெடுக்கைகளை ஒன்று சேர்க்க பயன்படுகிறது.

தரவுத்தளத்தில் பயன்படும் உறவுநிலைகளின் வகைகள்.
1. ஒன்றுடன் ஒன்று உறவுநிலை (One-to-One Relationship)
2. ஒன்றுடன் பல உறவுநிலை (One-to-Many Relationship)
3. பலவற்றுடன் ஒன்று உறவுநிலை (Many-to- One Relationship)
4. பலவற்றுடன் பல உறவுநிலை (Many-to- Many Relationship)
1. ஒன்றுடன் ஒன்று உறவுநிலை:
(i) இந்த உறவுநிலையில் ஒரு பொருள் வேறு ஒரு பொருளுடன் மட்டுமே தொடர்பு கொண்டிருக்கும். ஒரு அட்டவணையின் ஒரு பதிவு மற்றொரு அட்டவணையின் ஒரு பதிவுடன் மட்டுமே இணைக்கப்பட்டிருக்கும்.
(ii) எடுத்துக்காட்டு: ஒரு மாணவனுக்கு ஒரு தேர்வெண் மட்டுமே இருக்க முடியும்.

2. ஒன்றுடன் பல உறவுநிலை :
(1) இந்த உறவுநிலையில் ஒரு பொருள் வேறு பல பொருள்களுடன் தொடர்பு கொண்டிருக்கும். அட்டவணை A-வின் ஒரு பதிவு அட்டவணை B யின் பல பதிவுகளுடன் தொடர்பு கொண்டிருக்கலாம்.
(ii) ஆனால் அட்டவணை B யின் ஒரு பதிவு அட்டவணை A-வின் ஒரு பதிவுடன் மட்டுமே தொடர்பு கொண்டிருக்க முடியும்.
(iii) எடுத்துக்காட்டு: ஊழியர்களைக் கொண்டுள்ளது.

3. பலவற்றுடன் ஒன்று உறவுநிலை:
(i) இந்த உறவுநிலையில் பல பொருள்கள் வேறு ஒரேயொரு பொருள்களுடன் மட்டுமே தொடர்பு கொண்டிருக்கும்.
(ii) எடுத்துக்காட்டு: ஒரு துறையில் வேலை செய்யும் ஊழியர்களின் எண்ணிக்கையில், ஊழியர்கள் அட்டவணையின் பல பதிவுகள் துறை அட்டவணையின் ஒரு பதிவுடன் மட்டுமே தொடர்பு படுத்தப்பட்டிருக்கும்.

4. பலவற்றுடன் பல உறவுநிலை :
(i) இந்த உறவுநிலையில் ஒரு அட்டவணையில் உள்ள பல பதிவுகள் மற்றொரு அட்டவணையில் உள்ள பல பதிவுகளுடன் தொடர்பு கொண்டிருக்கும்.
(ii) எடுத்துக்காட்டு 1: நுகர்வோர் மற்றும் விலை பொருள்: நுகர்வோர் பல விலைப்பொருள்களை வாங்குகிறார் மற்றும் விலைப்பொருள்கள் பல நுகர்வோரால் வாங்கப்படலாம்.
(iii) எடுத்துக்காட்டு 2: மாணவர்கள் மற்றும் பாடப்பிரிவுகள்: ஒரு மாணவன் பல பிரிவுகளில் பதியலாம் மற்றும் ஒரு பாடப்பிரிவு பல மாணவர்களைக் கொண்டிருக்கலாம்.
(iv) எடுத்துக்காட்டு 3: புத்தகங்கள் மற்றும் மாணவன்: நூலகத்தில் உள்ள பல புத்தகங்கள் பல மாணவர்களுக்கு வழங்கப்படும்.

(i) பைத்தானில், ஒரு Tuple-ஐ மற்றொரு Tuple-க்குள் வரையறை செய்வதை பின்னலான Tuples என்கிறோம்.
(ii) பின்னலான Tuples-ல் ஒவ்வொரு Tuple-ல் ஒரு உறுப்பாக கருதப்படுகிறது. for மடக்கு பின்னலான Tuples-ன் அனைத்து உறுப்புகளை அணுகுவதற்கு பயன்படுகிறது.
(iii) எடுத்துக்காட்டு :
Toppers = (("Vinodini", "XII-F", 98.7), ("Soundarya", "XII-H", 97.5), ("Tharani", "XII-F", 95.3), ("Saisri", "XII-G", 93.8))
for i in Toppers:
         print(i)
(iv) வெளியீடு :
('Vinodini', 'XII-F', 98.7)
('Soundarya', 'XΙΙ-Η', 97.5)
('Tharani', 'XII-F', 95.3)
('Saisri', 'XII-G', 93.8)

List-ல் உறுப்புகளை சேர்த்தல்:
(i) பைத்தானில்,append () செயற்கூறு ஒரு உறுப்பையும் extend () செயற்கூறு  ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட உறுப்புகளையும் ஏற்கனவே உள்ள List-ல் சேர்க்க பயன்படுகிறது.
தொடரியல் :
List.append (element to be added)
List.extend ([elements to be added])
(ii) extend() செயற்கூறில், பல உறுப்புகளை சதுர அடைப்புக் குறிக்குள் செயற்கூறின் செயலுருபுகளைப் போலவே குறிப்பிட வேண்டும்.
எடுத்துக்காட்டு :
>>> MyList=[34, 45, 48]
>>> MyList.append(90)
>>> print(MyList)
           [34, 45, 48, 90]
(iii) மேலே உள்ள எடுத்துக்காட்டில், MyList என்பது மூன்று உறுப்புகளுடன் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. >>> MyList.append(90) என்ற கூற்றின் மூலம் 90 என்ற கூடுதல் மதிப்பு ஏற்கனவே உள்ள List-ல் கடைசி உறுப்பாக சேர்க்கப்படுகிறது.
Print கூற்று MyList என்ற லிஸ்ட்-ல் உள்ள அனைத்து உறுப்புகளையும் காண்பிக்கிறது.
எடுத்துக்காட்டு :
>>> MyList.extend ([71, 32, 29])
>>> print(MyList)
[34, 45, 48, 90, 71, 32, 29]
(iv) மேலே உள்ள குறிமுறையில், extend() செயற்கூறு பல உறுப்புகளை சேர்ப்பதற்கு பயன்படுகிறது. Print கூற்று, கூடுதல் உறுப்புகள் சேர்க்கப்பட்ட பிறகு List-ல் உள்ள அனைத்து உறுப்புகளையும் காண்பிக்கிறது.
List உறுப்புகளை செருகுதல்:
(i) பைத்தானில் உள்ள append( ) ஒரு உறுப்பை சேர்க்கப் பயன்படுகிறது. ஆனால், இது List-ன் இறுதியில் உறுப்பை சேர்க்கிறது.
(ii) நீங்கள் உங்களுக்கு விருப்பமான இடத்தில் ஒரு உறுப்பை சேர்க்க விரும்பினால், insert () செயற்கூறை பயன்படுத்த வேண்டும். insert()செயற்கூறு, List-ன் எந்தவொரு இடத்திலும் ஒரு உறுப்பை சேர்க்கப் பயன்படுகிறது.
தொடரியல்: List.insert (position index, element)
எடுத்துக்காட்டு:
>>> MyList=[34,98,47, Kannan', 'Gowrisankar', 'Lenin', 'Sreenivasan']
>>> print(MyList) [34, 98, 47, 'Kannan', 'Gowrisankar', 'Lenin', 'Sreenivasan']
>>> MyList.insert(3, 'Ramakrishnan')
>>> print(MyList)
[34, 98, 47, 'Ramakrishnan', 'Kannan', 'Gowrisankar', 'Lenin', 'Sreenivasan']

தற்சுழற்சி செயற்கூறு தன்னைத்தானே அழைக்கும். ஒரு நிபந்தனையில் நிறுத்தப்படாவிட்டால், ஒரு செயல்முறை காலவரையின்றி செயல்படும். இந்த செயற்பாடு முடிவில்லா சுழற்சி எனப்படும். தற்சுழற்சி செயற்கூறில் கொடுக்கப்படும் நிபந்தனை அடிப்படை நிபந்தனை எனப்படும். ஒவ்வொரு தற்சுழற்சி செயற்கூற்றிற்கும் அடிப்படை நிபந்தனை கொடுக்கப்பட வேண்டும் இல்லையென்றால் மடக்கு முடிவில்லாமல் இயங்கும்.
தற்சுழற்சி செயற்கூறு செயல்படும் முறை :
(i) தற்சுழற்சி செயற்கூறு வெளிப்புற குறிமுறையிலிருந்து அழைக்கப்படும்.
(ii) அடிப்படை நிபந்தனை நிறைவேற்றப்பட்டால் நிரலானது சரியான வெளியீடு கொடுத்து வெளியேறும்.
(iii) இல்லையெனில், செயற்கூறு தேவையான செயற்பாட்டை இயக்கும் மேலும் தற்சுழற்சி முறையில் தன்னைத் தானே அழைத்துக் கொள்ளும்.
தற்சுழற்சி பயன்படுத்தி காரணிபடுத்துதலுக்கு எடுத்துக்காட்டு :
def fact(n):
if n == 0:
          return 1
      else:
          return n * fact (n-1)
      print (fact (0))
      print (fact (5))
வெளியீடு:
      1
      120

	செயற்கூறு	விளக்கம்	பொது வடிவம்	எடுத்துக்காட்டு
a)	id( )	கொடுக்கப்பட்ட பொருளின் நினைவக முகவரியைத் திருப்பி அனுப்பும். குறிப்பு:x,y நினைவக முகவரி ஒவ்வொரு கணிப்பொறிக்கும் வேறுபடும்.	id( object)	x=15 y='a' print ('address of x is :',id (x)) print ('address of y is :',id (y)) வெளியீடு  address of x is : 1357486752 address of y is: 13480736
b)	chr ( )	கொடுக்கப்பட்ட ASCII மதிப்பிற்கு யுனிக்கோடு எழுத்தை திருப்பி அனுப்பும், இது ord( ) செயற்கூறின் தலைகீழாகும்.	chr (i)	c=65 d=43 print (chr (c)) print(chr(d)) வெளியீடு  A +
c)	round ( )	கொடுக்கப்பட்ட எண்ணின் முழு எண்ணாக மாற்றி திருப்பி அனுப்பும். 1. முதல் செயலுருபு கொடுக்கப்பட்ட எண்ணைக் குறிக்கும்  2. இரண்டாவது செயலுருபு முழு எண்ணிற்கு பிறகு தசம புள்ளிகளின் எண்ணிக்கையைக் குறிக்கும்.	round (number [,ndigits])	x= 17.9 y= 22.2 z= -18.3 print ('x value is rounded to', round (x)) print ('y value is rounded to', round (y)) print ('z value is rounded to', round (z)) வெளியீடு : 1  x value is rounded to 18 y value is rounded to 22 z value is rounded to -18 n1=17.89 print (round (n1,0)) print (round (n1,1)) print (round (n1,2)) வெளியீடு:2 18.0 17.9 17.89
d)	type ( )	கொடுக்கப்பட்ட பொருளின் தரவின் வகையைத் திருப்பி அனுப்பும். குறிப்பு: ஒரு அளபுரு பொருளுடன் இது பயன்படுத்தப்படுகிறது.	type (object)	x= 15.2 y='a' s= True print (type (x)) print (type (y)) print (type (s)) வெளியீடு
e)	pow ( )	கொடுக்கப்பட்ட எண்ணின் a - ன் அடுக்கு b - ன் மதிப்பை அதாவது (a**b) திருப்பி அனுப்பும்.	pow (a,b)	a=5 b=2 c=3.0 print (pow (a,b)) print (pow (a,c)) print (pow (a+b,3)) வெளியீடு: 25 125.0 343

செயற்கூறுகள்	விளக்கம்
பயனர் வரையறுக்கும் செயற்கூறுகள்	பயனர்கள் தாங்களாகவே வரையறுக்கும் செயற்கூறுகள்
உள்ளிணைந்த செயற்கூறுகள்	பைத்தானில் உள்ளடக்கப்பட்ட செயற்கூறுகள்
லாம்டா செயற்கூறுகள்	பெயரில்லாத செயற்கூறுகள்
தற்சுழற்சி செயற்கூறுகள்	தற்சுழற்சியாக தன்னைத் தானே அழைத்துக் கொள்ளும் செயற்கூறுகள்

பயனர் வரையறுக்கும் செயற்கூறின் தொடரியல் 
def <function_name ([parameter 1, parameter2 ... ]) >:
      <Block of Statements>
      return <expression / None>
செயற்கூற்றை வரையறுக்கும் எடுத்துக்காட்டு 
def hello( ):
      print ("hello - Python ")
      return
பைத்தானில், பெயரில்லாமல் வரையறுக்கப்படும் செயற்கூறுவுக்கு பெயரில்லாத செயற்கூறு என்று பெயர். மற்ற சாதாரண செயற்கூறுகள் def என்ற சிறப்பு சொல்லுடன் வரையறுக்கப்படுகிறது. பைத்தானில் பெயரில்லாத செயற்கூறுகள் லாம்டா சிறப்புச் சொல்லுடன் வரையறுக்கப்படுகிறது. எனவே, பெயரில்லா செயற்கூறுகளை லாம்டா செயற்கூறுகள் என்றும் அழைக்கலாம்.
லாம்டா அல்லது பெயரில்லா செயற்கூறின் பயன்கள் : 
லாம்டா செயற்கூறு பெரும்பாலும் சிறிய மற்றும் ஒரு முறை பெயரில்லாத செயற்கூறை உருவாக்க பயன்படுகிறது.
filter(), map() மற்றும் reduce () போன்ற செயற்கூறுகளுடன் சேர்த்து லாம்டா செயற்கூறுகளை பயன்படுத்தலாம்.
பெயரில்லா செயற்கூறின் பொது வடிவம் 
lambda [argument(s)] :expression
எடுத்துக்காட்டு :
sum = lambda arg 1, arg2: arg 1 + arg2
print ('The Sum is :', sum(30,40))
print ('The Sum is :', sum(-30,40))
வெளியீடு 
The Sum is : 70
The Sum is : 10

for a in range (100, 1000):
      if a %2==1:
           print a
வெளியீடு:
101, 103, 105, 107 ... ... 997, 999

(i) பொதுவாக, for மடக்கு "வரையறுக்கப்பட்ட " மடக்கு என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஏனெனில் இந்த மடக்கு சரியாக எத்தனை முறை மீண்டும் மீண்டும் இயங்கும் என்பதை நிரலர் தெரிந்துவைத்திருப்பார்.
தொடரியல் :
for counter_variable in sequence:
        statements-block 1
[else:                   # optional block statements-block 2]
(ii) for....in என்ற கூற்று, பைத்தானில் பயன்படுத்தப்படும் மடக்கு கூற்றாகும். இது தொடர் பொருள்களின் வழியே சுழலும் தன்மையுடையது. அதாவது, ஒரு தொடரின் ஒவ்வொரு மதிப்பின் ஊடாக செல்லும். இங்கே தொடர் என்பது வரிசைபடுத்தப்பட்ட அல்லது வரிசைப்படுத்தப்படாத மதிப்புகள் அல்லது ஒரு | சரமாகவும் இருக்கலாம்.
(iii) கட்டுப்பாட்டு மாறி, ஒவ்வொரு சுழற்சியிலும், தொடரின் கடைசி மதிப்பு வரை, தொடரின் ஒவ்வொரு மதிப்பையும் அணுகும்.
range ()ன் தொடரியல்:
         range(start,stop,[step])
எடுத்துக்காட்டு :

range (1,30,1)	range-ன் மதிப்புகள் 1 முதல் தொடங்கி 29 வரை
range (2,30,2)	range() மதிப்புகள் 2 முதல் 28 வரை
range (30,3,-3)	range() மதிப்புகள் 30 முதல் 6 வரை
range (20)	20 என்ற மதிப்பை இறுதி மதிப்பாக எடுத்துக்கொண்டு (அல்லது மேல்வரம்பு) 0 முதல் 19 வரையிலான மதிப்புகளைக் கொடுக்கும் (range() எப்பொழுதும் stop மதிப்பு-1 வரை மதிப்பைக் கொடுக்கும் என்பதை நினைவில்கொள்க).

எடுத்துக்காட்டு : #for மடக்கு பயன்படுத்தி ஒற்றை இலக்க இரட்டைப் படை எண்ணை அச்சிட விளக்கும்
நிரல்
for i in range (2,10,2):
      print (i, end = ' ')
வெளியீடு:
2 4 6 8

உள்ளீடு மற்றும் வெளியீடு செயற்கூறுகள் :
ஒரு நிரல் பயனர் விரும்பிய பணியை நிறைவேற்றுவதற்கு பயனருடன் தொடர்பு கொள்ள வேண்டும். இதற்கு உள்ளீட்டு - வெளியீட்டு செயற்கூறுகள் பயன்படுகிறது. input( ) செயற்கூறு, ஓர் நிரலை இயக்கம் பொழுது தரவுகளை இயக்கும் பொழுது தரவுகளை உள்ளீடு செய்யவும், print( ) என்ற வெளியீடு செயற்கூறு நிரலின் தீர்வுகளை திரையில் காண்பிக்க உதவுகிறது
Print( ) செயற்கூறு
பைத்தானில், print( ) செயற்கூறு நிரலை இயக்கும் பொழுது தரவுகளை வெளியிட பயன்படுகிறது
print( ) செயற்கூறின் தொடரியல் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
print ("string to be displayed as output")
print (variable)
print ("String to be displayed as output", variable)
print ("String1", variable, "String 2", variable, "String 3" .....)
எடுத்துக்காட்டு:
> > > print ("Welcome to Python Programming")
Welcome to Python Programming
> > > x = 5
> > > y = 6
> > > z = x + y
> > > print (z)
                 11
> > > print ("The sum = ", z)
         The sum = 11
> > > print ("The sum of ", x, "and", y, "is", z)
         The sum of 5 and 6 is 11
வெளியீடு
Welcome to Python programming
11
The sum = 11
The sum of 5 and 6 is 11
print( ) செயற்கூறு தீர்வுகளை திரையில் காண்பிக்கும் முன் கோவையை மதிப்பீடு செய்யவும். print( ) செயற்கூறினுள் கொடுக்கப்படும் முழு கூற்றினையும் திரையில் காட்டும். காற்புள்ளி(,) கொண்டு print( ) செயற்கூறினுள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட உருப்புகளை பிரிக்கலாம்.
input ( ) செயற்கூறு
பைத்தானில், input( ) செயற்கூறு நிரலை இயக்கம் பொழுது தரவுகளை உள்ளீடாக பெற்றுக் கொள்ளப் பயன்படுகிறது. input( ) செயற்கூறின் தொடரியல், 
Variable = input ("prompt string")
இந்த தொடரியலில் உள்ள "prompt string" பயனர் கொடுக்கப்பட வேண்டிய உள்ளீடு எதுவென்பதை உணர்த்தும் கூற்று அல்லது செய்தியை கொண்டிருக்கும்
 input( ) கட்டளை அமைப்பில் உள்ள "prompt string" திரையில் தோன்றும், பயனர் இதை படித்து உள்ளீடு சாதனத்திலிருந்து எதிர்பார்க்கப்படும் தரவுகளை கொடுக்கலாம். input( ) செயற்கூறு, விசைப்பலகையின் மூலம் தட்டச்சு செய்தவற்றை மாறியில் சேமித்து வைக்கும் "prompt string" கொடுக்கப்படவில்லையெனில் திரையில் எந்த தகவலும் தோன்றாது. இதனால் பயனர் எவற்றை உள்ளீடு செய்ய வேண்டும் என்பதை தெரிந்து கொள்ள முடியாது
எடுத்துக்காட்டு 1: "prompt string" கொண்டுள்ளன input ( ) செயற்கூறு
> > > city=input ("Enter Your City:")
                          Enter Your City: Madurai
> > > print ("I am from", city)
                          I am from Madurai
எடுத்துக்காட்டு 2: "prompt string" இடம்பெறாத input( )  செயற்கூறு
> > > city=input( )
                            Rajarajan
> > > print (I am from", city)
                            I am from Rajarajan
மேலே உள்ள எடுத்துக்காட்டு 2 ல், input( ) செயற்கூற்றில் "prompt string" இடம்பெறவில்லை. எனவே, எவற்றை உள்ளீடாக தர வேண்டும் என்பது பயனர் புரிந்து கொள்ள இயலாது. நிரலுக்கு தொடர்பில்லாத தரவுகளை உள்ளிட்டால், தவறான வெளியீட்டை வெளியிடும். எனவே பயனர் நிரலை உரிய முறையில் இயக்க, "prompt string" input() செயற்கூறில் பயன்படுத்த வேண்டும்.
input() செயற்கூறு அனைத்து தரவுகளையும் சரங்களாக ஏற்றுக் கொள்ளும். பயனர் எண்களை மதிப்புகளாக உள்ளீடு செய்யும் போது, அவை வெளிப்படையாக எண்வகை தரவுகளாக மாற்றப்பட வேண்டும். int() செயற்கூறு சரவகை தரவை எண்வகை தரவாக வெளிப்படையாக மாற்ற உதவுகிறது.

இயங்கு நிரலாக்கம்:
(i) இயங்கு நிரலாக்கம் என்பது ஒரு சிக்கலுக்கு தீர்வுகாண வரிசையான முடிவுகளின் மூலம் செயல்படுத்தப்படும் நெறிமுறை வடிவ முறையாகும்.
(ii) இயங்கு நிரலாக்க அணுகுமுறை கொடுக்கப்பட்ட சிக்கலை சிறிய சிக்கல்களாகப் பிரிப்பதில் பிரித்து கைப்பற்றுதல் முறை சிக்கலை சிறு - சிறு சிக்கலாக பிரித்து செயல்படுவதாகும்
(iii) இயங்கு நிரலாக்கத்தை எங்கு சிக்கல்கள் உள்ளதோ அங்கு பயன்படுத்தலாம்
(iv) சிக்கல்களை ஒரே மாதிரியான துணை சிக்கல்களாக பிரிப்பதனால், அதன் மூலம் கிடைக்கும் தீர்வை மீண்டும் பயன்படுத்தலாம். பெரும்பாலும், இந்த நெறிமுறைகள் உகந்த தீர்வாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது
(v) கையில் உள்ள துணை சிக்கல் தீர்ப்பதற்கு முன் இந்த செயல்முறையானது ஏற்கனவே தீர்வு காணப்பட்ட துணை சிக்கல்களின் முடிவுகளை ஆராய முயற்சிக்கும்
(vi) மிகச் சிறந்த தீர்வை அடைவதற்கு துணை சிக்கல்களின் தீர்வுகளை ஒன்றிணைத்தல் வேண்டும்
இயங்கு நிரலாக்கத்தின் படிநிலைகள்:
(i) சிக்கல்களை சிறிய ஒன்றோடு இணைந்த துணை சிக்கல்களாகப் பிரிக்க வேண்டும்
(ii) சிறிய துணை சிக்கல்களின் உகந்த தீர்வைப் பயன்படுத்தி, சிக்கலின் உகந்த தீர்வை அடைய வேண்டும்
(iii) இயங்கு நிரலாக்கம் நினைவிருத்தலை (Memoization) பயன்படுத்துகிறது.
1. பைபோனாசி வரிசை (Fibonacci Series) - ஓர் எடுத்துக்காட்டு:
(i) பைபோனாசி வரிசையானது முந்தைய இரண்டு எண்களை கூட்டி அடுத்தடுத்த எண்களை உருவாக்கும்
(ii) பைபோனாசி வரிசை Fib0 மற்றும் Fib1 ஆகிய இரண்டு எண்களுடன் தொடங்கும். Fib0 மற்றும் Fib1 தொடக்க மதிப்பு 0,1 எடுத்துக்கொள்வோம்.
பின்வரும் நிபந்தனைகளை பைபோனாசி வரிசை நிறைவேற்றும்:
Fib_n = Fib_n-1 + Fib_n-2
n - ன் மதிப்பு 8 ஆக உள்ளபோது பைபோனாசி வரிசை இவ்வாறு தோன்றும்
Fib₈ = 0 1 1 2 3 5 8 1 3
2. பைபோனோசி சுழற்சி நெறிமுறை (Fibonacci) இயங்கு நிரலாக்க முறையில்
முதலில் நாம், பைபோனோசி வரிசைக்கு சுழற்சி நெறிமுறையை வரையறுக்க முயற்சி செய்யலாம் f0=0, f1 = 1 என தொடக்க மதிப்பிருந்தல் வேண்டும்.
படிநிலை - 1: Print the initial values of Fibonacci f0 and f1
படிநிலை - 2: fib \(\longleftarrow \) f0+ f1 மதிப்பிருத்தல் வேண்டும்
படிநிலை - 3: மதிப்பிருத்தல் f0 \(\longleftarrow \) f1 , f1 \(\longleftarrow \) fib
படிநிலை - 4: பைபோனோசியின் அடுத்த மதிப்பை fib காண்பிக்கவும்
படிநிலை - 5: குறிப்பிட்ட வரிசை உருவாக்கும் படிநிலை - 2 வரை திருப்பச் செய்தல்
உள்ளீடு n = 10
10 இலக்க வரை பைபோனோசி நெறிமுறை கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது:
பைபோனோசி வரிசை: 0 1 1 2 3 5 8 13 21 34 55

இருமத் தேடல்:
இருமத் தேடலை பாதி இடைவெளித் தேடல் நெறிமுறை என்றும் அழைக்கலாம். வரிசைப்படுத்தப்பட்ட அணிக்குள் இலக்கு மதிப்பின் இருப்பிடத்தைக் கண்டுபிடிக்கிறது. பிரித்து-கைப்பற்றுதல் நெறிமுறையைப் போல் இருமத் தேடலைச் செய்து மடக்கை நேரத்தில் நிறைவேற்றப்படும்.
இருமத் தேடலுக்கான வழிமுறை:
1. மைய உறுப்பிலிருந்து தொடங்கவும்:
(i) இலக்கு மதிப்பும் அணியின் மைய உறுப்பும் நிகர் எனில் (அதாவது, மைய இலக்கு = உறுப்புகளின் எண்ணிக்கை / 2) மைய உறுப்பின் சுட்டெண்ணைத் திருப்பி அனுப்பும்
(ii) நிகரில்லை என்றால், மைய உறுப்பை மதிப்போடு ஒப்பிடவும்
(iii) மைய சுட்டெண்ணிலுள்ள எண் இலக்கு மதிப்பை விட பெரியது எனில், மைய சுட்டெண்ணிற்கு வலப்புறம் உள்ள உறுப்புகளைத் தேர்ந்தெடுத்து படிநிலை -1 லிருந்து தொடங்கவும்
(iv) மைய சுட்டெண்ணிலுள்ள எண் இலக்கு மதிப்பை விட சிறியது எனில், மைய சுட்டெண்ணிற்கு இடப்புறம் உள்ள உறுப்புகளைத் தேர்ந்தெடுத்து படிநிலை -1 லிருந்து தொடங்கவும்
2. பொருத்தமான தேடல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டால், பொருந்திய உறுப்பின் சுட்டெண்ணைத் திருப்பி அனுப்பும்.
3. பொருத்தம் இல்லையெனில், -1 என்ற மதிப்பைத் திருப்பி அனுப்பும் அல்லது தேடல் நிறைவேற்றப்படவில்லை என்ற தகவலை அறிவிக்கவும்
இருமத் தேடல் இயங்கும் கோட்பாடுகள்:
(i) இருமத்தேடலில் பயன்படும் அணி வரிசையாக்கம் செய்யப்பட்ட அணியாக இருக்க வேண்டும். இருமத் தேடலைப் பயன்படுத்தி மதிப்பு 60-ன் இருப்பிடத்தைத் தேடுவதாக எடுத்துக்கொள்வோம்.

(ii) முதலில் நாம் அணியின் மைய உறுப்பை mid = low + (high - low) / 2 என்ற வாய்ப்பாட்டைப் பயன்படுத்தித் தீர்மானிக்க வேண்டும். இங்கு, 0 + (9 - 0) / 2 = 4 (4.5 யின் முழு மதிப்பு எடுத்துக்கொள்ளவும்) அதனால் அணியின் மையம் 4 ஆகும்

(iii) இப்பொழுது நாம் 4-ம் சுட்டெண் இருப்பிடத்தில் சேமிக்கப்பட்ட மதிப்போடு தேடப்படும் மதிப்பை (அதாவது, 60) ஒப்பிடு செய்வோம். 4 - ம் சுட்டெண் இருப்பிடத்தில் உள்ள மதிப்பான 50 என்பது, இது தேடப்படும் மதிப்பு கிடையாது. தேடப்படும் மதிப்பானது 50 - விட அதிகமாக இருப்பதால்

(iv) low மதிப்பை m + 1 என மாற்றி புதிய mid மதிப்பை மறுபடியும் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்
low = mid + 1
mid = low + (high - low) / 2
(v) இப்பொழுது நமது mid மதிப்பு 7 ஆகும். நாம் இருப்பிடம் 7ல் சேமிக்கப்பட்ட மதிப்பை இலக்கு மதிப்போடு (அதாவது 60) ஒப்பிடுவோம்

(vi) இருப்பிடம் 7 ல் சேமிக்கப்பட்ட மதிப்பு தேடப்படும் மதிப்பு கிடையாது. மாறாக, நாம் தேடுவதை விட அதிகமான மதிப்பாக இருக்கிறது. எனவே, தேடப்படும் மதிப்பு இந்த இருப்பிடத்தை விட குறைவான பகுதியில் இருக்க வேண்டும்.

(vii) எனவே, நாம் mid மதிப்பைத் திரும்பவும் கணக்கீடு செய்ய வேண்டும்
high = mid - 1
mid = low +(high - low )/2
தற்பொழுது mid மதிப்பு 5 ஆகும்

(viii) நாம் இருப்பிடம் 5 ல் உள்ள சேமிக்கப்பட்ட மதிப்பை இலக்கு மதிப்போடு ஒப்பீடு செய்வோம். இது ஒரு சரியான பொருத்தமாகும்.

(ix) இலக்கு மதிப்பு 60, இருப்பிடம் 5-ல் சேமிக்கப்பட்டுள்ளது என்று நாம் முடிவு செய்கிறோம். எடுத்துக்காட்டாக, இலக்கு மதிப்பு 95 எனில், இந்த செயல்முறை -1 என்ற மதிப்பைத் திருப்பி அனுப்பும்.

அளபுருக்கள் என்பது செயற்கூறு வரையறையில் உள்ள மாறிகள் ஆகும்.
அ) தரவு வகை இல்லாத அளபுருக்கள்:
(i) செயற்கூறு வரையறைக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டைக் காணலாம்.
(requires: b> = 0)
        (returns: a to the power of b)
        let rec pow a b:=
                     if b = 0 then 1
                     else a * pow a(b - 1)
(ii) மேலேயுள்ள செயற்கூறு வரையறையில் 'b' என்ற மாறி அளபுரு ஆகும். மாறி 'b'க்கு அனுப்பப்படும் மதிப்பானது செயலுருபு ஆகும்.
(iii) செயற்கூறின் முன் நிபந்தனை (requires) மற்றும் பின் நிபந்தனை (return) கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
(iv) சில மொழிகளின் நிரல் பெயர்ப்பி இவ்வகை சிக்கல்களை நிரல் நெறிமுறைப்படி சரி செய்கிறது. ஆனால் சில நிரல் பெயர்ப்பிக்கு தரவு வகையைக் குறிப்பிடுவது கட்டாயமாகும்.
(v) மேலே உள்ள செயற்கூறு வரையறையில், if கோவை, then கிளைக்கு மதிப்பு 1 யைத் திருப்பி அனுப்பினால், தரவு வகை (data type) விதிப்படி if கோவை முழுவதுமே 'int' தரவு வகைக் கொண்டிருக்கும்.
if கோவையின் தரவு வகை int ஆக இருப்பதால், செயற்கூறின் திருப்பி அனுப்பும் மதிப்பும் int ஆக இருக்கும், 'b' யின் மதிப்பு சுழியத்தோடு ஒப்பீடு செய்யப்படுகிறது.
(vi) அதனால் 'b' யின் தரவுவகை 'int' ஆகும். * செயற்குறியுடன் 'a' யின் மதிப்பு மற்றொரு கோவையோடு பெருக்குத் தொகையைக் கணக்கிடுவதால், 'a' யின் வகையும் int ஆகும்.
ஆ) தரவு வகையுடன் கூடிய அளபுருக்கள் :
(i) சில காரணங்களுக்காக, இப்பொழுது நாம் அதே செயற்கூறு வரையறை தரவு வகையுடன் எழுதலாம்.
(requires: b > = 0)
(returns: a to the power of b)
let rec pow(a: int) (b: int) : int: =
       if b = 0 then 1
       else a * pow b(a - 1)
(ii) 'a' மற்றும் 'b' தரவு வகை குறிப்பு (type annotations) எழுதும் போது, அடைப்புக்குறிக்குள் ( ) அவசியமானது ஆகும்.
(iii) ஏனெனில், நிரல்பெயர்ப்பி இவற்றை அனுமானிப்பது மிகவும் எளிது.
(iv) வரையறை let என்ற சிறப்புச் சொல்லோடு அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறது. அதனைத் தொடர்ந்து செயற்கூறின் பெயர் மற்றும் அதனுடைய செயலுருபுகள் பிறகு செயலுருபுவைக் கணக்கீடு செய்யும் வாய்ப்பாடு := குறிக்குப் பிறகு எழுத வேண்டும். தற்சுழற்சி செயற்கூற்றை வரையறுக்க விரும்பினால் let-க்கு பதிலாக let rec என்று பயன்படுத்த வேண்டும்.
செயற்கூறு வரையறையின் தொடரியல் :
let rec fn a 1 a2,,,an := k