1.மேற்கு ஐரோப்பாவில் பழைய ஆட்சிமுறைக்கு எதிராகத் திரும்பிய முதல் நாடு இத்தாலியே ஆகும்.
2.போர் பணவீக்கத்தையும் அது விளைவித்த விலையேற்றம்,ஊகத்தொழில் பாதிப்புகள் லாபமீட்டும் நோக்கத்தின் பெருக்கம் போன்றவற்றையும் ஒருங்கே கொண்டுவந்து சேர்ந்தது.
3.துயரங்கள் கூடியபோது,அங்கே சோஷலிச சிந்தனை பரவத் தொடங்கியது.
4.பெனிட்டோ முசோலினி (1883-1945) ஒரு இரும்புக்கொல்லரின் மகனாகப் பிறந்தார்.ஆரம்பக்கல்வி ஆசிரியராகத் தேர்ச்சிபெற்ற அவர் மேற்கொண்டு படிப்பதற்காக சுவிட்சர்லாந்திற்கு சென்று சோஷலிசப் பார்வைகொண்ட பத்திரிகையாளரானார்.
5.1919இல் பாசிசக் கட்சி உருவாக்கப்பட்டவுடன்,அதில் உடனடியாக முசோலினி இணைந்தார்.
6.போரின் முடிவில் எழுந்த ஒழுங்குமுறைக் குலைவுகளை சரிசெய்ய பாராளுமன்ற முறையிலான அரசு திணறியதால் அதன் வீழ்ச்சியிலிருந்தே பாசிச சர்வாதிகாரம் தோன்றியது.
7.ஜனநாயக கட்சியின் தலைவர்கள் தீர்க்கமான பார்வையோடும் உறுதியோடும் செயலாற்ற தவறியமையை முசோலினியின் வெற்றிக்கு வழிவகுத்தது.
8.பொதுவுடைமைவாதிகளுக்கும்,அவர்களின் எதிர்தரப்பினருக்கிடையே எழுந்த பிணக்குகள் உள்நாட்டுப் போருக்கு வழிவகுத்த நிலையில் கருப்புச்சட்டை அணிந்த பாசிசவாதிகள் (கருஞ்சட்டையின்) ரோமில் நடத்திய பேரணியே (அக்டோபர் 1922)அதைத் தவிர்க்கக் காரணமாக விளைந்தது.
9.அவர்களின் பலத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட மன்னர் மூன்றாம் இம்மானுவேல் முசோலினியை ஆட்சியமைக்க அழைத்தார்.
10.முதல் உலகப்போரின்போது ஹிட்லர் பவேரிய இராணுவத்தில் பணியாற்றினார்.
11.யூதர்கள் மீதும்,மார்க்சியவாதிகள் மீதும் அவர் உள்ளார்ந்த வெறுப்பைக் கொண்டிருந்தார்.
12.தேர்ந்த பேச்சாளரான அவர்,தனது உரையை கேட்போரின் உணர்வுகளைக் தொடும் திறன் கொண்டிருந்தார்.
13.ஹிட்லர் 1923 இல் பல ஆபத்துகளுக்கிடையே பவேரியாவில் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற முனைந்தார்.
14.சரியாகத் திட்டமிடப்படாமல் மூனிச்சின் புறநகர் பகுதிகளில் அவர் நடத்த முயன்ற தேசிய புரட்சி அவரை சிறைக்குள் கொண்டு சேர்த்தது.சிறையில் இருக்கும் காலத்தில் அவர் தனது அரசியல் சிந்தனைகளை மையமாகக் கொண்டு"எனது போராட்டம்"(மெய்ன் காம்ப Mein-Kampf என்ற சுயசரிதை நூலை எழுதினார்.
15.ஜெர்மனிய அரசின் பலவீனத்தை வெளிப்படுத்தும் இரு சம்பவங்கள் 1926 இல் நடந்தேறின.
16.பொதுவுடைமைக் கட்சி 1932 இல் நடந்த குடியரசுத்தலைவர் தேர்தலில் 6,000,000 வாக்குகளைப் பெற்றது.
17.இதனால் சுதாரித்துக்கொண்ட,முதலாளிகளும் நிலவுடமையாளர்களும் பாசிசவாதத்தின் பக்கம் சரிந்தனர்.
18.அதை நன்கு பயன்படுத்திக் கொண்ட ஹிட்லர் ஆட்சியதிகாரத்தைக் கைப்பற்றினார்.

1.சோஷலிசப் புரட்சிக்கு,உழைக்கும் மக்கள் (Proletariat) எவ்வாறு அவசியமோ போலவே நடுத்தர மக்களின் (Bourgeoisie) இருப்பும் கட்டாய முன்தேவை என மார்க்சம்,ஏங்கல்சும் கருதினர்.
2.அதனால் மார்க்சிய கூட்டமே வலுப்பெற்ற முன்னேற பெரும் நிறுவன ஆற்றல் கொண்டிருந்த லெனின் அதன் கவர்ந்திழுக்கும் திறன் பெற்ற தலைவரானார்.
3.ரோமோனாவ் வம்சத்தை சேர்ந்த சார் மன்னர் இரண்டாம் நிக்கோலஸ் அரசாட்சி அனுபவம் சிறிதும் இல்லாதிருந்தனர்.
4.அருட்தந்தை கேப்பன் 1905 ஜனவரி 23 அன்று பெண்கள்,குழந்தைகள் மற்றும் பிற மக்கள் கலந்து கொண்ட ஒரு பேரணியை நடத்தினார்.
5.இவற்றால் திருப்தியடையாத இடதுசாரி கட்சியினர் செயின்ட் பீட்டர்ஸ்பார்க் நகரில் சோவியத் (Council)என்னும் தொழிலாளர் பிரதிநிதி அவையை உருவாக்கினர்.
6.பிரான்சோடும் பிரிட்டனோடும் இணைந்து ரஷ்யா செயலாற்றிக்  கொண்டிருந்தால் முதல் உலகப்போரின் துவக்கத்தில் மன்னராட்சி தற்காலிகமாய் பலம் பெற்றிருந்தது.
7.சோஷலியஸ்டுகள் 1917 பிப்ரவரி 23 அன்று சர்வதேச உழைக்கும் பெண்கள் தினத்தை அனுசரித்துக் கொண்டிருந்தபோது சார் மன்னர் யாராலும் அசைக்கமுடியாதவண்ணம் தம் நிலையைத் தக்கவைத்துக் கொண்டிருந்தார்.
8.வேலைநிறுத்தப் போராட்டமும்,பேரணிகளும் நான்காம் நாளை எட்டியபோது இராணுவப் பணிமனைகளிலும் கலகம் வெடித்தது,சார் மன்னர் இராணுவ சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தினார்.
9.அரசின் செயல்பாடுகளை எடுத்த இரு இணை அமைப்புகள் இருந்தன.முதலாவாதானது சொத்துடைமையாளர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி பழைய அரசின் டூமாவில் அங்கம் வகித்த நடுத்தர வர்க்க அரசியல்வாதிகளைக் கொண்டது.மற்றொன்றானது தொழிலாளர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தொழிலாளர் குழு அல்லது சோவியத் அமைப்பின் உறுப்பினர்களைக் கொண்டது.
10.புரட்சி வெடித்தபோது லெனின் சுவிட்சர்லாந்தில் இருந்தார்.தொடர்ந்து போராடுதலையே லெனின் விரும்பினார் "அனைத்து அதிகாரங்களும் சோவியத்துகளுக்கே"என்ற அவரின் தாரகமந்திரம் தொழிலாளர் தலைவர்கள் யாவரையும் அவர் பக்கம் திருப்பியது.போர்காலப் பற்றாக்குறைகளால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களை ரொட்டி அமைதி நிலம் என்ற முழக்கம் ஈர்த்தது.
11.அக்டோபர் மாதத்தில் லெனின் போல்ஷ்விக் மதியக்குழுவிடம் உடனடியாக ஒரு புரட்சியை நடத்துமாறு அறிவுறுத்தினார்.
12.ட்ராஸ்கி முழுமையான செயல்திட்டமொன்றைத் தயாரித்தார்.குளிர்கால அரண்மனை,பிரதம அமைச்சரின் தலமைச் செயலகம் உள்ளிட்ட அரசின் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கட்டங்கள் யாவும் நவம்பர் 7 அன்று ஆயுதமேந்திய ஆலை ஊழியர்களாலும்,புரட்சிப்படைகளாலும் கைப்பற்றப்பட்டன.
13.பொதுவுடைமை அரசு 1917 நவம்பர் 8 அன்று பதவியேற்றது.அதன் தலைவராக லெனின் வீற்றிருந்தார்.போல்ஷ்விக் கட்சியின் பெயர் ரஷ்ய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்று மாற்றப்பட்டது.

1.தென்-கிழக்கு சீனாவில் அமைந்த ஹீனான் பகுதியில் மாவோ பிறந்தார்.
2.மாவோ புரட்சி நடந்த ஆண்டில் (1911) சாங்ஷாவில் இருந்த இளையோர் கல்லூரியில் சேர்ந்தார்.
3.பீகிங் பல்கலைக்கழகத்தில் உதவி நூலகராகப் பொறுப்புவகித்தார்.
4.அதற்கு அடுத்த ஆண்டு முழுமையான அரசியல் செயல்பாட்டாளராக மாறிய மாவோ ஹீனானின் அமைப்பாளராக பொறுப்பேற்றதோடு தீவிர பொதுவுடைமைவாதியாகவும் உருப்பெற்றார்.
5.கோமின்டாங்கின் தலைவராக சியாங் கே-ஷேக் இருந்தபோது பொதுவுடைமை கட்சி-மாசே-துங் மற்றும் சூ-யென் லாயின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.
6. கோமின்டாங்கின் பிடி நகர்ப்புறங்களில் இறுக்கமாக இருப்பதை உணர்ந்த மாவோ,விவசாயிக்குடிகளை ஒன்று திரட்டுவதில் தனது கவனத்தைச் செலுத்தினார்.
7.கியாங்ஸிக்கும் ஹீனானுக்குமிடைப்பட்ட காடுகளால் சூழப்பெற்ற மலைப்பகுதிகளில் அவர் தஞ்சமடைந்தார்.
8.இப்பகுதியில் மாவோவும்,அவரது தோழர்களும் அடுத்த ஏழு ஆண்டுகளுக்கு இருந்தனர்.
9.அடியோடு அழித்தொழிக்கும் நோக்கோடு ஐந்து படையெடுப்புகளை கோமின்டாங் நடத்தி இருந்தாலும் அவர்களால் அம்மலைப் பகுதியில் ஊடுருவ முடியவில்லை என்பதோடு மாவோவின் படைபலம் நாளுக்கு நாள் விரிவடைந்தது.
10.பொதுவுடைமைவாதிகளுக்கு  இப்புதுத்தளத்தில் சியாங் கே-ஷேக்கின் தாக்குதல்களில் இருந்து பாதுகாப்பு கிடைத்ததோடு ஜப்பானியர்களிடமிருந்து தொடர்ச்சியாக எழுந்து கொண்டிருந்த அச்சுறுத்தல்களில் இருந்தும்,போரையே தொழிலாக கொண்டிருந்த கிள்ளார்களிடமிருந்தும் பாதுகாத்துக் கொள்ள வாய்ப்பாக இருந்தது.
11.பொதுவுடைமைவாதிகளின் நிலைகளைச் சுற்றி வளைத்து சியாங் கே-ஷேக் அரண் எழுப்பியிருந்தால் மாவோ பாதுகாப்பை கருத்தில் கொண்டு ஹீனானை விட்டு அகல முடிவு செய்தார்.
12.இதையெடுத்து 1934 இல் பொதுவுடைமை இராணுவம் மேற்கொண்டதே நீண்ட பயணம் என்றழைக்கப்பட்டது.
13.ஷேன்ஸி மற்றும் கன்ஸூவில் அமைந்த கிராமங்களில் மாவோ தொழிலாளர்கள் மற்றும் விவசாயிகள் குழுக்களை அமைத்து பொதுவுடைமைவாதிகள் சீனாவில் ஆட்சியை கைப்பற்றுவதற்கான அடித்தளத்தை ஏற்படுத்தினார்.

1.முதல் உலகப்போரின் முடிவில் ஜெர்மனியின் மீது பல கடுமையான விதிமுறைகள் சுமத்தப்பட்டன.
2.அதன் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த காலனிய நாடுகள் பிரித்தெடுக்கப்பட்டால் அதன் படையளவு மோசமாக சுருங்கியது.
3.அல்சேஸ் மற்றும் லொரைன் பகுதிகளை பிரான்சிடம் விட்டுக் கொடுக்கவும்,சார் பள்ளத்தாக்கில் இந்நாடு தாற்காலிகமாகப் படைகளை நிறுத்திக் கொள்ளவும் ஜெர்மனி ஒப்புதல் வழங்க நிர்பந்திக்கப்பட்டது.
4.தொழிற்சாலைகள் நிறைந்த பகுதியான சைலேசியாவை போலந்திடம் ஒப்படைக்கவும் ஜெர்மனி கட்டாயப்படுத்தப்பட்டது.
5.மேலும் செலுத்தவே இயலாத ஒரு தொகையை (6,600 மில்லியன் பவுண்டுகள்)போர் இழப்பீடாகவும் ஜெர்மனியிடம் கோரப்பட்டது.
6.இத்தகைய கூறுகள் தங்களுக்கு அநியாயம் இழைக்கப்பட்டதாக ஜெர்மனிக்குள் எண்ண அலை ஏற்படவும் அதன் பின்தொடர்ச்சியாக நாஜி கட்சியின் அரசியல் வெற்றிக்கும் வழிவகுத்தது.
7.இத்தாலியும் இத்தாலிய மக்கள் தொகையை அதிகமாகக் கொண்ட பகுதியாக கருதப்பட்ட டால்மேஷியாவை அதனிடமிருந்து பிரித்தெடுத்து புதிதாக உருவான யுகோஸ்லோவியாவிடம் ஒப்படைத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தது.
8.சிறு குடியரசாக மாற்றப்பட்ட ஆஸ்திரியா,ஜெர்மனியோடு இணைந்தால் பிரான்சு நாட்டிற்கு ஆபத்து ஏற்படக்கூடும் என்பதால் அது ஜெர்மனியிடமிருந்து பிரித்து வைக்கப்பட்டது.

1. மாஸினி,கவுன்ட் காமிலோ டி கவூர்,க்யூசுப் கரிபால்டி ஆகிய மூவரும் இத்தாலிய ஒருங்கிணைவிற்கான முக்கிய ஆளுமைகள் ஆவர்.
2. கவூர் மூளையாகவும் மாஸினி ஆன்மாவாகவும் கரிபால்டி வாள்படையாகவும் நின்று இத்தாலியை ஒருங்கிணைத்தார்கள் என்ற கருதப்படுகிறது.
3. க்யூசுப் மாஸினி இத்தாலிய ஒருங்கிணைவிற்கு அடித்தளமிட்டார்.
4. இளம் இத்தாலி இயக்கத்தை 1831 இல் துவங்கிய அவரிடம் இத்தாலியை குடியரசாக்கும் குறிக்கோள் இருந்தது.
5. இத்தாலிய ஒருங்கிணைவிற்காகப்  பாடுபட்ட காரணத்திற்காக நாடு கடத்தப்பட்டிருந்த அவர்,1848 ஆம் ஆண்டு வடக்கு இத்தாலியில் புரட்சி வெடித்த சூழலைப் பயன்படுத்தி ரோமிற்கு திரும்பினார்.
6. இத்தாலிய தேசிய சிந்தனைகளால் உந்தப்பட்டவர்களில் கவுன்ட் கவூரும் ஒருவர்.
7. கவூர் சார்டினியாவின் பிரதம அமைச்சராகப் பதவியேற்று இத்தாலியின் ஒருங்கிணைவிற்காக அரும்பாடுபட்டார்.
8. க்யூசுப் கரிபால்டி (1807-1882) கொரில்லா போர்முறை உத்தியைக் கைக்கொண்டு இத்தாலியின் ஒருங்கிணைவில் முக்கியப் பங்காற்றினார்.

1. நவீன கால அடிப்படையில் சோஷலிச சிந்தனை இயலாட்சி ஆதரவாளர்கள் (Physiocrats) அல்லது பொருளாதார நிபுணர்களால் உணவு மற்றும் சரக்கு ஆகியவற்றின் உற்பத்தியையும்,விநியோகத்தையும் குறித்த விசாரணை ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது.
2. எட்டியன் கேப்ரியல் மோராலி (Etienne -Gabriel Morelly) 1755 இல் தான் இயற்றிய நூலான கோட் டி நேச்சர் (code de la nature) என்பதில் தனியுடைமையைக் கண்டனத்திற்கும் உட்படுத்தியதோடு சமூகத்தைப் பொதுவுடைமை அமைப்பாக மாற்ற வேண்டி ஒரு முன்மொழிவை வெளிப்படுத்தினார்.
3. செயின்ட் சைமன் பிரிட்டிஷாருக்கு எதிராக அமெரிக்க சுதந்திரப் போரில் பங்கேற்ற ஒரு பிரெஞ்சு உயர்குடிமகனாவார். விஞ்ஞானத்திலும் முன்னேற்றத்திலும் பெரும் நம்பிக்கை கொண்டிருந்த அவர் தன் சமகால பிரெஞ்சு சமூகம் நிலப்பிரபுத்துவத்தின் பிடியில் சிக்கியிருப்பதாக விமர்சித்தார்.
4. சார்லஸ் ஃபூரியர் ஆரம்பகால கற்பனைவாத சோஷலிஸ்டுகளில் ஒருவராவார். அவர் சமூக சூழலே மனித இனத்தின் கவலைகளுக்கு முதல் காரணம் என்று நம்பினார்.
5. மான்செஸ்டர் நகரின் தொழிற்சாலை ஊழியர்களின் கொடுமையான வாழ்க்கைச் சூழலைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்த அவர், அவரது தொழிற்சாலையில் அவர்களின் மேம்பாட்டிற்காகப் பல சீர்திருத்தங்களை அறிமுகப்படுத்தினார்.
6. பிரெஞ்சு அரசின்மைவாத சிந்தனையாளராகக் (anarchist) கருதப்படும் புரூதன் சோஷலிச சிந்தனை செழுமை பெற முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளார்.
7. தேசிய அரசுகளின் இடத்தில் தன்னாட்சி கொண்ட கூட்டு சமூகங்களின் கூட்டமைப்பு தோன்றவேண்டுமென வலியுறுத்தினார்.
8. அரசு அதிகாரத்தின் துணை இல்லாமல் சோஷலிச சமூகத்தை எட்ட முடியாது என்றும் லூயி பிளாங்க் வாதிட்டார்.பிரான்ஸ் நாட்டில் 1848 இல் உருவான தற்காலிக அரசின் உறுப்பினராகப் பங்குவகித்த அவர் தனது செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி வேலைவாய்ப்பற்றோருக்கான பணிமனைகளை உருவாக்கி தேவைப்பட்டோருக்கு பணி கிடைக்க வழிவகை செய்தார்.
9. கார்ல் மார்க்சும் (1818 - 1883) பிரெட்ரிக் ஏங்கல்சும் ( 1820 - 1895 ) சோஷலிச சிந்தனைக்கு அரும் பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளார்.
10. மார்க்சும் ஏங்கல்சும் 1848 ஆம் ஆண்டின் புரட்சி நடந்த சமகாலத்தில் தங்களின் கம்யூனிஸ்ட் மேனிபெஸ்டா என்ற நூலை வெளியிட்டார்கள்.அதிகவும் புகழ்பெற்ற தொழிலாளர்களைத் திரட்டும் கூக்குரலான "உலகத் தொழிலாளர்களே ஒன்றுபடுங்கள்! நீங்கள் இழப்பதற்கு ஏதுமில்லை,அணிந்திருக்கும் விலங்குகளைத் தவிர" என்பது இடம் பெற்றிருந்தது.

1.முன்னாளில் செயின்ட்-டோமிங்கோ (பிரெஞ்சுக்காரர்கள் தங்கள் காலனிகளை அவ்வாறு அழைத்தனர்) என்றறியப்பட்ட ஹைட்டி,கரீபியன் கடலில் இருந்த மிக வளமான பிரெஞ்சு காலனி.
2.அது ஐரோப்பாவின்,ஏனைய கரீபியன் அமெரிக்கக் காலனிகளின் மொத்த சர்க்கரை உற்பத்தியைக் காட்டிலும் அதிக சர்க்கரையை உற்பத்தி செய்யும் பண்ணைகளைக் கொண்டிருந்தது.
3.பாஸ்டில் சிறை வீழ்த்தப்பட்டது எனும் செய்தியைத் தொடர்ந்து முடியாட்சியரசின் ஆளுநருக்கு எதிராக ஆயுதமேந்திய எதிர்ப்பு ஒன்று நடைபெற்றது.
4.முலாட்டோ பிரிவைச் சேர்ந்த வின்சென்ட் ஓஜ் என்பவர் காலனிகளில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டிய சீர்திருத்தங்களுக்காகப் பாரிஸின் நகரச் சட்டமன்றத்தின் ஆதரவைத் திரட்டிக் கொண்டிருந்தார்.
5.1790 இன் இறுதியில் அவர் தலைமையில் கிளர்ச்சி நடைபெற்றது.ஆனால் கிளர்ச்சி ஒடுக்கப்பட்டு அவர் கைது செய்யப்பட்டு தூக்கிலிடப்பட்டார்.
6.1791 மே மாதத்தில் பிரான்சின் புரட்சி அரசாங்கம் வசதி படைத்த முலாட்டோக்களுக்குக் குடியுரிமை வழங்கியது.
7.இரண்டு மாதங்களுக்குள்ளாக ஐரோப்பிய வெள்ளை இனத்தாருக்கும் முலாட்டோக்களுக்குமிடையே ஆங்காங்கே மோதல்கள் வெடித்தன. 

காரணம்:
1.காலனிகளைத் தனது நாட்டின் பகுதிகளாக கருதிய இங்கிலாந்து காலனி மக்களின் நலன்களை புறக்கணித்து தனது நலன்களுக்காக பல சட்டங்களை இயற்றியது.
2.நாவாய் சட்டம் சர்க்கரை மீது வரி விதிப்பு,முத்திரைச் சட்டம்,டவுண்ஷெண்ட் சட்டம் ,தேயிலை மீதான வரிவிதிப்பு போன்றவை அமெரிக்க விடுதலைப் போருக்கான காரணங்கள் ஆகும்.
3.பொறுத்துக் கொள்ள முடியாத சட்டங்களின் விளைவாக குடியேற்ற நாடுகள்,பிலடெல்பியாவில் முதன் முதலாக பொது மாநாட்டைக் கூட்டின.
போக்கு:
1775-ல் மாசசூசெட்ஸில் உள்ள லெக்சிங்டன் என்ற இடத்தில் விவசாயிகள் ஆங்கிலேயரோடு போரிட்டு ஆங்கிலப் படைகளை முற்றுகையிட விரைந்தனர்.
2.ஆங்கிலப் படைகளுக்கு வில்லியம் ஹோவ் என்பவரும்,அமெரிக்க படைகளுக்கு ஜார்ஜ் வாஷிங்டனும் தலைமையேற்றனர்.
3.ஆரம்ப கால போர்களில் ஆங்கிலப் படை வெற்றி வாகை சூடியது.பின்னர் வாஷிங்டன் தனது திட்டமிடப்பட்ட போர் தந்திரங்களின் வாயிலாக ஆங்கிலப் படைகளைத் தோற்கடித்தார். 1777-ல் சரடோகா போரும் 1781-ல் யார்க்டவுன் போரும் முக்கிய போராகும்.
4.குடியேற்ற நாடுகளுக்கு ஐரோப்பிய நாடுகள் உதவின.
விளைவுகள்:
1.அமெரிக்க புரட்சி உலக வரலாற்றில் பல அணுகுமுறைகளை (Avenues) ஏற்படுத்தியது.
2.மக்களாட்சி, குடியரசு போன்ற கோட்பாடுகள் மேலும் விரிவாகப் பரவலாயின.
3.அரசியல்,சமூக மாற்றங்கள் ஜனநாயகத்தையும் சமத்துவத்தையும் அடிப்படையாக கொண்டிருந்தன.
4.குடியேறியவர்கள் அனைவருக்கும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் சுதந்திரத்தையும் வாய்ப்புகளையும் வழங்கும் நாடானது.
5.கல்வியின் முக்கியத்துவம் சிறப்பிடத்தைப் பெற்றது.
6.கூட்டாட்சிக் கோட்பாடு பரவலானது.
7.அமெரிக்க புரட்சி காலனியாதிக்கத்திற்கு ஒரு பின்னடைவாகும்.தங்கள் காலனிய எஜமானர்களுக்கு எதிராக குடியேற்ற நாடுகளின் விடுதலைக்கான கோரிக்கை உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் பரவியது.
8.ஒவ்வொரு தனி மனிதருக்கும்  பேச்சு சுதந்திரம், மத சுதந்திரம் மற்றும் சமவாய்ப்பு ஆகியன வழங்கப்பட்ட சுதந்திர சமுதாயம் உருவாவதற்கு இப்புரட்சி வழிகோலியது.

1.துருக்கிய வெற்றிகளும் கான்ஸ்டான்டினோபிளின் வீழ்ச்சியும் ஐரோப்பிய கடல்சார் கண்டுபிடிப்பு நாடுகளை கிழக்கத்திய நாடுகளுக்கு புதிய கடல்வழிகளைக் கண்டுபிடிக்க உத்வேகத்தை அளித்தது.
2.சிலுவைப்போர்களின் போது போர்வீரர்கள் கிழக்கத்திய நாடுகளிலிருந்து பெரும் அளவில் பொருட்களை எடுத்து வந்தனர்.
3.மேற்கத்திய நாடுகளில் உணவைப் பதப்படுத்த உதவும் நறுமணப் பொருட்களை கிழக்கத்திய நாடுகளில் இருந்து எடுத்துச் செல்ல ஐரோப்பியர்கள் விரும்பினார்கள்.
4.குறிப்பாக போர்த்துகல்,ஸ்பெயின் ஆகிய ஐரோப்பிய நாடுகள் ஆசிய நாடுகளுடன் நேரடியாக வர்த்தகம் செய்ய விரும்பின.
5.அதிக லாபம் கிடைக்கும் என்பதால் அவை புதிய கடல்வழித்தடங்களைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு ஊக்கம் தந்தன.இந்த முடிவான பொருளாதாரக் காரணம் தான் புதிய வர்த்தக வழித்தடங்களை கண்டுபிடிப்பதற்கான உத்வேகத்தைக் கொடுத்தது.
6.கிழக்கிந்திய நாடுகளில் இருந்து பொருட்களுக்கான தேவை அதிகரித்ததை அடுத்து ஐரோப்பிய நாடுகள் அதிக இலாபம் ஈட்டவும் கடல்வழி வர்த்தகத்தை கட்டுப்படுத்தவும் விரும்பின.
7.எனவே அவர்கள் கடல் வழி ஆய்வில் முதலீடுகளைச் செய்ய விருப்பம் காட்டினர்.

1. பதினான்காம் நூற்றாண்டுகளிலேயே தாந்தே (1265-1321) பெட்ரார்க் என்ற இரண்டு பெரும் இத்தாலிய மொழி கவிஞர்களை புளோரன்ஸ் உருவாக்கியிருந்தது.
2.இடைக்கால கலாச்சாரத்தின் சுருக்கமாக தாந்தேயின் தெய்வீக நகைச்சுவை திகழ்கிறது.(divine comedy) காரணங்கள் மற்றும் இறை அருள் மூலமாக மனிதகுலம் மீட்பு பெறமுடியும் என்பது அதன் மேலான கருப்பொருளாகும்.
3.மனிதர்களின் அன்பு,நாட்டுப்பற்று இயற்கை மீதான ஆர்வம் மேலும் சுதந்திரமான ஒன்றுபட்ட இத்தாலி நாடு என பல கருத்துப்பொருட்களையும் அது உள்ளடக்கியிருந்தது.
4.பெட்ரார்க் (1304-1374)லத்தீன் மற்றும் இத்தாலிய,மொழிகள் இரண்டிலும் படைப்புகளை உருவாக்கினார்.மனிதநேயவாதிகளுள் முன்னோடியான இவர் "இத்தாலி மறுமலர்ச்சி இலக்கியத்தின் தந்தை"என்று கருதப்படுகிறார்.
5.அவர் கிரேக்க மற்றும் ரோமானிய கையெழுத்துப்பிரதிகளைத்,சமயத்துறவிகள் நடத்திய நூலகங்களுக்கு சென்றார்.
6.சிசரோவின் கடிதங்களை அவர் மறுபடியும் கண்டுபிடித்தது பதினான்காம் நூற்றாண்டின் இத்தாலிய மறுமலர்ச்சியில் முக்கிய தருணமாக கருதப்படுகிறது.
7.புளோரன்ஸ் நகரை சேர்ந்தவரான ஜியோவனி பொக்காசியோ (1313-1375).பிளேக் வெளியே ஒரு குடியிருப்பில்,ஏழு இளம்பெண்களும் மூன்று இளைஞர்களுடன் தங்கியிருந்தபோது கூறியதாக எழுதப்பட்ட 100 கதைகளின் தொகுப்பை டெக்கமரான் என்ற தலைப்பின் புத்தகமாக வெளியிட்டார்.
8.நிக்கோலோ மாக்கியவல்லியின் 'தி பிரின்ஸ்"என்ற படைப்பு ஆட்சியாளர்களுக்கு அரசியல் வழிகாட்டியாக அமைந்தது.தாம் ஆளும் நாட்டின் அதிகாரம் மற்றும் பாதுகாப்பை பராமரிப்பது ஒரு ஆட்சியாளரின் தலையாய கடமை என்று அவர் கருத்துக்கொண்டிருந்தார்.
9.'தி பிரின்ஸ்'என்ற நூலில் ஒரே நேரத்தில் மனிதனாக,மிருகமாக,சிங்கமாக நரியாக மாறத் தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்று மாக்கியவல்லி கூறுகிறார்.
10.எப்போதும் நேர்மையாக இருப்பது என்பது மிகவும் அனுகூலமற்றது;ஆனால் பக்திமானாக உண்மையாக மனிதநேயத்துடன் பக்தியுடனும் இருப்பது போல் தோற்றமளிப்பது பலனளிக்கும்,நல்லொழுக்க குணம் இருப்பது மிகவும் பயனளிக்கும்,என்று அவர் கூறுகிறார்.

1.1951-56 வரையிலான காலப்பகுதி முதலாவது ஐந்தாண்டு திட்டத்திற்கானது.
2.முதலாவது ஐந்தாண்டு திட்டத்திற்காக முன்மொழியப்பட்ட மொத்த முதலீடு ரூ.3870கோடிகளாகும்.
3.முதலாவது ஐந்தாண்டு திட்டம் (1951-56)வேளாண்மையை வளர்ப்பதிலும் குறிப்பாக வேளாண் உற்பத்தியிலும் கவனம் செலுத்தியது.
4.மொத்த முதலீட்டில் வேளாண்மைக்கான வளர்ப்பதிலும் குறிப்பாக உற்பத்தியிலும் கவனம் செலுத்தியது.
5.முதலிரண்டு திட்டங்களும் ஓரளவிற்கு மிதமான 4 விழுக்காடு வளர்ச்சியை இலக்காகச் கொண்டிருந்தன.இதைப் பொருளாதார நிபுணர்கள் "இந்து வளர்ச்சி விகிதம்"என அழைத்தனர்.

1.இந்திய அரசியலமைப்பின்படி வேளாண்மை மாநில அரசுகளின் பட்டியலில் இடம் பெற்றுள்ளது.
2.அதன்படி ஒவ்வொரு மாநிலமும் தனித்தனியாக நிலச்சீர்திருத்தங்கள் தொடர்பான சட்டங்களை இயற்றியாக வேண்டும்.
3.இவ்வாறு நிலச்சீர்திருத்தத்தின் அடிப்படை வடிவம் அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் பொதுவாக இருந்தாலும்,சில குறிப்பிட்ட வகைகள் சார்ந்த நிலச்சீர்திருத்தச் சட்டங்கள் இயற்றப்படுவதில் மாநிலங்களுக்கிடையே ஒரே சீரான தன்மையில்லை.
4.அரசியலமைப்பு உருவாக்கப்படுவதற்கு முன்பாகவே இந்தியாவின் பல மாகாணங்கள் ஜமீன்தாரி முறையை ஒழிக்கும் சட்டங்களை இயற்றின.
5.நாட்டின் பல பகுதிகளை சேர்ந்த ஜமீன்தார்கள் ஜமீன் ஒழிப்பு சட்டங்களின் அரசியலமைப்பு சட்டபூர்வத் தன்மையை எதிர்த்து நீதிமன்றத்தை நாடினர்.
6.இதன்படி ஜமீன்தார்கள் தங்களின் நிலங்கள் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது குறித்தோ இழப்பீடு குறித்தோ கேள்வி கேட்கும் வாய்ப்பு இல்லாமல் போனது.
7.முடிவில் ஜமீன்தாரிமுறை ஒழிப்பு 1956-இல் நிறைவு பெற்றது.இது மிகவும் வெற்றிகரமான நிலச்சீர்திருத்தமாகும்.
8.இருந்தபோதிலும் இச்சீர்திருத்தத்தின் மூலம் திட்டமிடப்பட்ட நோக்கங்களில் ஒரு சிறு பகுதியை மட்டுமே எட்ட முடிந்தது.
9.இந்நிலங்கள் தங்களது "தனிப்பட்ட விவசாயத்தின்" கீழிருந்தன என உரிமைகொண்டாடி ஜமீன்தார்களால் குடியானவர்களை வெளியேற்றவிட்டு நிலங்களை எடுத்துக்கொள்ள முடிந்தது.
10.இவ்வாறு ஜமீன்தாரி என்னும் அமைப்பு கலைக்கப்பட்டு விட்டாலும் பல நிலவுடையாளர்கள் தொடர்ந்து பெருமளவிலான நிலங்களைத் தங்கள் வசம் வைத்திருந்தனர்.

(i) சுதந்திர இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கைக்கான அடிப்படைக்கு கோட்பாடுகள் இந்தியா விடுதலை அடைவதற்கு குறைந்தது முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பே உருவாக்கப்பட்டன.
(ii) காலனியம் எந்த வடிவில் வந்தாலும் அதை எதிர்ப்பது என்பதே இந்தக் கோட்பாட்டின் அடிநாதமாகும்.
(iii) ஜவஹர்லால் நேருவே இந்திய வெளியுறவுக் கொள்கையை முதன்மையான சிற்பி அவர்.
இந்திய வெளியுறவுக் கொள்கையின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகள் பின்வருமாறு:
1. காலனிய எதிர்ப்பு (அ) ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு
2. இன ஒதுக்கலை எதிர்த்தல், இனவெறியை எதிர்த்தல் 
3. வல்லரசு நாடுகளுடன் அணி சேராமை,
4. ஆப்பிரிக்க - ஆசிய ஒற்றுமை 
5. பிற நாடுகளை ஆக்கிரமிக்காமல் இருத்தல்,
6. பிற நாடுகளின் உள்நாட்டு நிகழ்வுகளில் தலையிடாமல் இருத்தல்.
7. ஒரு நாடு மற்றொரு நாட்டின் இறையாண்மை மற்றும் நில எல்லையை மதித்தல்.
8. உலக அமைதி மற்றும் பாதுகாப்பை மேம்படுத்துதல் 
9. நாடுகளுக்கிடையேயான அமைதியை நிலைநிறுத்துவதில் வெற்றிடம் ஏற்படா வண்ணம் இரு நாடுகளும் சமநீதியைப் பாதுகாத்தல் ஆகும்.
10. மார்ச் 1947 இல் டெல்லியில் நேரு ஏற்பாடு செய்த ஆசிய உறவுக்கான மாநாட்டில் 20க்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் கலந்து கொண்டன.
11. ஆசிய நாடுகளின் விடுதலை மற்றும் உலகில் ஆசியாவின் நிலைமை உறுதி செய்தல் என்பதே மாநாட்டின் மையக் கருத்தாகும்.
12. 1955 இல் இந்தோனேசியா நாட்டின் பாண்டுங் நகரில் ஆப்பிரிக்க, ஆசிய நாடுகளின் மாநாடு நடைபெற்றது.
13. சில ஆண்டுகளுக்குப் பின் பெல்கிரேட் நகரில் இந்த நாடுகள் கூடி அணிசேரா இயக்கத்தைத் தோற்றுவிப்பதற்கான அடித்தளத்தை பாண்டுங் மாநாடு ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது.

(i) இந்தியாவிற்கான அரசமைப்பு வரைவுப்பணி தொடங்கியபோதே இந்தியப் பகுதிகள் அல்லது சுதேச அரசுகளை ஒன்றிணைப்பது முக்கியமானதாக இருந்தது.
(ii) காஷ்மீர், ஜுனாகத், ஹைதராபாத் ஆகியவற்றைத் தவிர மற்ற சுதேச அரசுகள் அனைத்தும் இணைப்புறுதி ஆவணத்தில் கையெழுத்திட்டன.
(iii) இதனால் பாதுகாப்பு, வெளியுறவு மற்றும் தகவல் தொடர்பில் இந்தியாவின் மைய ஆதிக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டன.
(iv) ஹைதராபாத் நிஜாம் இந்திய ஆளுமைக்கு கீழ்ப்படிய மறுத்து, அவர் ஹைதராபாத் அரசை சுதந்திர அரசு என்று அறிவித்தார்.
(v) ஜுனாகத் அரசர் மக்கள் விருப்பத்திற்கு எதிராக பாகிஸ்தானுடன் சேர விரும்பினார்.
(vi) இதே போல், காஷ்மீரின் இந்து அரசான மகாராஜா ஹரிசிங் காஷ்மீர் சுதந்திர அரசாக இருக்குமென்று அறிவித்தார்.
(vii) இதனால் அந்நாட்டு மக்கள் தேசிய மாநாட்டுத் தலைமையில் "காஷ்மீரை விட்டு வெளியேறுங்கள்" என்று போராட்டத்தை அரசருக்கு எதிராக தொடங்கினார்.
(viii) ஹைதராபாத் நிஜாம் விடுதலைப் பிரகடனம் செய்த 48 மணிநேரத்திற்குள் இந்தியா அங்கு காவல்துறை நடவடிக்கைகளைத் தொடர்ந்தது.
(ix) 1946 முதலே படேல் காஷ்மீர் மஹாராஜாவோடு பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வந்தார்.
(x) இந்திய விடுதலைக்குச் சில மாதங்களுக்குப் பின் பாகிஸ்தானியர்கள் சிலர் காஷ்மீரை சூறையாடினர்.
(xi) இந்த நடவடிக்கையை ஹரிஷிங்கால் தடுக்க முடியவில்லை.
(xii) காஷ்மீர் அரசுக்கு உதவுவதற்காக இந்திய இராணுவம் அனுப்பப்படுவதற்கு முன் காஷ்மீர் அரசர் ஹரிசிங் இணைப்புறுதி ஆவணத்தில் கையெழுத்திட்டார்.
(xiii) இதன் விளைவாக காஷ்மீர் சுதந்திர இந்தியாவின் ஒரு பகுதியானது.
(xiv) சுதேச அரசுகளை இந்தியாவோடு நிறைவாக இணைக்கும் பணியை அப்போதைய இடைக்கால அமைச்சரவையில் உள்துறை அமைச்சராகிய சர்தார் வல்லபாய் படேல், மற்றும் நேரு போன்றோர் திறம்பட செய்து முடித்தனர்.

1. 1917- இல் சம்பரானில் இருந்த விவசாயிகளின் வேண்டுகோளை ஏற்று இந்திய மக்களை ஒன்றிணைக்கும் முதல் முயற்சியை காந்தியடிகள் மேற்கொண்டார்.
2. கேதா போராட்டம் : 1918 நில வருவாய் வசூலை ரத்து செய்யுமாறு காலனி ஆட்சி நிர்வாகத்திடம் அவர்கள் கோரினர்.
3. ரௌலட் சட்டத்திற்கு எதிராக ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை ஆகஸ்ட் 31. 1920 ல் தொடங்கினர்.
4. சௌரி சௌரா சம்பவம் (1922) காரணமாக ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை காந்தி திரும்பப் பெற்றார்.
5. 1930 ஆம் ஆண்டு தொடங்கிய சட்டமறுப்பு இயக்கம்.
6. 1930 தண்டி பயணம் தொடங்குதல் உப்பு மீது வரியைக் குறைக்க செய்தல்.
7. 1931 காந்தி இர்வின் உடன்படிக்கை மேற்கொள்ளுதல்.
8. 1942, வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம். போன்ற பல போராட்டங்கள் மூலம் காந்தி இந்திய விடுதலைக்கு முக்கிய பங்கு ஆற்றியுள்ளார்.

1. கிலாபத் மாநாட்டில் காந்தியடிகள் வற்புறுத்தலின் பேரில் 1920 ஆகஸ்ட் 31 முதல் ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை தொடங்க முடிவு செய்யப்பட்டது.
2. அரசு கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் அரசு நீதிமன்றங்களை புறக்கணிக்கும் திட்டத்தை அலகாபாத்தில் கூடிய அனைத்து கட்சி கூட்டம் முடிவு செய்தது.
3. 1920 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் கல்கத்தாவில் நடந்த காங்கிரஸ் சிறப்பு அமர்வில் காலனி ஆதிக்க அரசுடன் ஒத்துழையாமையைக் கடைப்பிடித்தது.
4. காந்தியடிகள் யோசனைகளை ஏற்றுக்கொள்ளும் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.
5. கிலாபத் மற்றும் பஞ்சாப் குறைகள் சரிசெய்யப்பட்டு தன்னாட்சி அரசு நிறுவப்படும் வரை இந்த ஒத்துழையாமையைக் கடைபிடிக்க உறுதி ஏற்கப்பட்டது.
6. 1920 ஆம் ஆண்டு நாக்பூரில் நிகழ்ந்த காங்கிரஸ் அமர்வில் முந்தைய தீர்மானங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன.
7. காங்கிரஸ் கமிட்டிகளை அங்கீகரித்து அமைப்பதற்கு வகை செய்யும் மற்றொரு முக்கிய தீர்மானம் நாக்பூர் மாநாட்டில் நிறைவேற்றப்பட்டது.
8. இதனால் பெரும் எண்ணிக்கையிலான பணியாளர்கள் இந்த இயக்கத்தில் சேர்ந்தனர்.

இராஜாஜி 14 ஏப்ரல் 1944 இல் ஒரு முன்மொழிவுத் தீர்மானத்தை வழங்கினார், அதன் அம்சங்களாவன:
(i) போருக்குப் பின்பு ஒரு ஆணையத்தின் மூலம் இஸ்லாமியர்க்கு முழுப் பெரும்பான்மையில் வாழும் தொடர் மாவட்டங்களைப் பிரித்தெடுத்து அங்கே வயதுத்தகுதி அடைந்தோரைக் கொண்டு வாக்கெடுப்பு நடத்தி பாகிஸ்தான் உருவாக்கம் பற்றி முடிவை எடுத்தல் வேண்டும் 
(ii) ஒரு வேலை ஓட்டெடுப்பின் முடிவில் பிரிவினை உறுதிசெய்யப்பட்டால், அதிமுக்கியப் பணிகளான பாதுகாப்பு, தொலைத்தொடர்பு போன்றவற்றை பொதுவில் செயல்படுத்த ஒப்பந்தம் ஏற்படுத்துதல் வேண்டும்.
(iii) எல்லையில் அமையப்பெற்ற மாவட்டங்களுக்கு இரு இறையாண்மை கொண்ட நாடுகளில் ஏதோ ஒன்றில் சேர்ந்து கொள்ள வாய்ப்பளிக்கப்பட வேண்டும்.
(iv) இத்திட்டங்கள் யாவும் முழுமையான அதிகார மாற்றம் ஏற்பட்டபின் செயல்முறைக்கு கொண்டுவரப்படுதல் வேண்டும்.
(v) சிறையிலிருந்து காந்தியடிகள் ஜூலை,1944 இல் விடுவிக்கப்பட்ட பின் இராஜாஜி திட்டத்தை அடிப்படையாக கொண்டு ஜின்னாவோடு பேச்சுவார்த்தை நடத்த முயன்றார் ஆனால், அந்தப் பேச்சுவார்த்தையில் எந்த முடிவும் எட்டப்படவில்லை. 

(i) காந்தியடிகள் மே 1942 வாக்கில் இந்திய தேசிய காங்கிரசை அடுத்தகட்டச் செயல்பாட்டிற்கு தயார்படுத்தலானார்.
(ii) இந்திய தேசிய காங்கிரசின் செயற்குழு 14 ஜூலை 1942 இல் வார்தாவில் சந்தித்தது.
(iii) இக்கூட்டத்தில் நாடு தழுவிய சட்ட மறுப்பு போராட்டம் நடத்தத் தீர்மானிக்கப்பட்டது.
(iv) கிரிப்ஸ் தூதுக்குழுவோடு ஏற்பட்டிருந்த கசப்பான அனுபவம் காந்தியடிகளையும் நேருவையும் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு பிரிட்டிஷார் மீது நம்பிக்கை இழக்க வைத்தது.
(v) இதை காந்தியடிகள் 16 மே 1942 இல் கூடிய பத்திரிகையாளர் சந்திப்பில் வெளிப்படுத்தினர்.
vi) மக்களை நோக்கி "செய்" அல்லது செத்துமடி" என்று கூறி முடிவை நோக்கிய ஒரு சண்டையாகக் கருதி தனது மறுப்பியக்கத்தைத் துவக்கினார்.
வெள்ளையனே வெளியேறு போராட்டத்தின் போக்கு:
(i) காலனிய அரசு தாமதிக்காமல் காந்தியடிகள் உட்பட அனைத்து காங்கிரஸ் தலைவர்களையும் 9 ஆகஸ்ட் 1942 அன்று அதிகாலையில் கைது செய்து சிறையில் தள்ளியது.
(ii) கைது நடவடிக்கைகளைக் கண்டிக்கும் வகையில் அனைத்து மாகாணங்களிலும் கடையடைப்புகளும், காவல் துறையினரோடு வன்முறை மோதலும் பதிலடியாகத் தரப்பட்டது.
(iii) இந்தியா முழுமையிலும் தொழிலாளிகள் வேலைநிறுத்தப் போராட்டத்தில் இறங்கினர்.
(iv) ஜாம்ஷெட்புரில் உள்ள டாடா எஃகு தொழிற்சாலைகளில் வேலை நிறுத்தப்போராட்டம் 20 ஆகஸ்ட் துவங்கி 13 நாட்கள் நடைபெற்றது.
(v) அகமதாபாத்தின் ஜவுளித் தொழிற்சாலையில் ஊழியர்கள் மூன்று மாதங்களுக்கும்  மேலாக வேலைநிறுத்தப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர்.
(vi) கைதானவர்களின் எண்ணிக்கை 1943 ஆம் ஆண்டு முடிவில் 91836 என்ற அளவை எட்டியது.
(vii) அதே காலத்தில் காவல்துறையினரின் துப்பாக்கிச் சூட்டுக்குப் பலியானவர்களின் எண்ணிக்கை 1060 ஆனது.
(viii) அரசின் 208 காவல் கண்காணிப்பு நிலையங்களும், 332 இருப்புப்பாதை நிலையங்களும் 945 அஞ்சல் அலுவலகங்களும் முற்றிலுமாக அழிக்கப்படவும், தேசத்திற்கு உட்படுத்தப்படவும் இயக்க நடவடிக்கைகள் காரணமாக அமைந்தன.

(i) பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியம் பிரித்தாளும் கொள்கையை கையாண்டது. கூட்டு இந்திய அடையாளம் ஒன்று உருவாவதை தடுப்பதே பிரிட்டிஷாரின் நோக்கமாகும்.
(ii) பம்பாய் கவர்னர் எல்பின்ஸ்டோன் பழைய ரோமானிய இலட்சியமான (Divide et Impera) (பிரித்தாளுதல்) என்பது நமதாக வேண்டும் என்று எழுதினார்.
(iii) வகுப்புவாதக் கலவரங்கள் நாட்டின் ஆளுகைக்குச் சவாலாக இருக்கும் என்று தெரிந்தபோதிலும் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் வகுப்புவாத கருத்தியல் சார்ந்த அரசியலுக்கு சட்டபூர்வ அங்கீகாரத்தையும் கௌரவத்தையும் வழங்கியது.
(iv) அனைத்து கட்சிகளும் இத்தகைய குறுங்குழுவாத அணுகுமுறையை பின்பற்றியதால் வடஇந்தியாவில் இந்துக்கள் மற்றும் முஸ்லிம்களுக்கு இடையே பகைமை வளர்ந்தது.
(v) 19 ஆம் நூற்றாண்டின் கடைசி பத்தாண்டுகளில் ஏராளமான இந்து - முஸ்லிம் கலவரங்கள் வெடித்தன.
(vi) 1882 இல் ஜூலை - ஆகஸ்டில் தென்னிந்தியாவில் கூட, ஒரு பெருங்கலவரம் சேலத்தில் நடைபெற்றது.

1. 1916-இல் ஏப்ரலில் பெல்காமில் நடந்த பம்பாய் மாகாண மாநாட்டில் திலகரின் தன்னாட்சி இயக்கம் நிறுவப்பட்டது.
2. மகாராஷ்டிரா, கர்நாடகா, மத்திய மாகாணங்கள் பெரார் ஆகிய பகுதிகள் திலகரின் தன்னாட்சி இயக்கம் செயல்படும்
3. திலகரின் இயக்கத்துக்கு "ஆறு" கிளைகள் ஒதுக்கப்பட்டது
4. அன்னி பெசண்ட் அம்மையாரின் இயக்கத்துக்கு இந்தியாவின் எஞ்சிய அனைத்து பகுதிகளிலும் ஒதுக்கப்பட்டது.
5. காந்தியடிகளின் சத்தியாகிரக இயக்கங்கள் தொடங்கப்படுவதற்கு வழிவகுக்கும் வகையில் மக்களை ஒன்றுதிரட்ட தன்னாட்சி இயக்கங்கள் களம் அமைத்தன.
6. காந்தியடிகளின் சத்யாக்கிரகப் போராட்டங்களில் முதன் முதலில் ஈடுபட்டோரில் பலர் தன்னாட்சி இயக்க உறுப்பினர்கள் ஆவார்கள்.
7. இந்த இயக்கத்தின் மூலமாக அமைக்கப்பட்ட கட்டமைப்புகளைக் காந்திய போராட்டங்களை பரப்புவதற்கு அவர்கள் பயன்படுத்தினர்.
8. அனைத்து விதப் பிரிவுகளைத் தாண்டி காங்கிரஸ், முஸ்லிம் லீக், பிரம்மஞான சபையாளர்கள், தொழிலாளர் அமைப்பினர் என பலதரப்பட்ட உறுப்பினர்களைக் கொண்ட முதல் இந்திய அரசியல் இயக்கமாக தன்னாட்சி இயக்கம் விளங்கியது. 

(i) இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் புரட்சியாளர்களின் வன்முறைச் செயல்களுக்கு மாறாக வன்முறையற்ற போராட்டங்களுக்கு மக்களை அணி திரட்டியது.
(ii) உலக அளவிலான பொருளாதார பெருமந்த நிலையால் விவசாயம் பெருமளவில் பாதிக்கப்பட்டு விவசாயிகள் துயரத்தில் இருந்தார்கள்.
(iii) விவசாயிகள் கிசான் - சபா எனப்படும் விவசாயிகள் சங்கத்தில் தங்களை இணைத்துக் கொண்டார்கள்.
(iv) 1930 களில் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் ஒரு பெரும் மக்கள் கட்சியாக உருவெடுத்தது.
(v) 1931 மார்ச்சில் நடந்த கராச்சி அமர்வு சர்தார் வல்லபாய் படேல் தலைமையில் அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் கடமைகளில் ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது.
(vi) இதுவே சுதந்திர இந்தியாவிற்கான தேசிய காங்கிரசின் கொள்கை அறிவிப்பு விளக்கமானது.
(vii) இந்த உரிமைகளும் சமூக மற்றும் பொருளாதாரத் திட்டங்களும் உறுதி செய்வது யாதெனில், அரசியல் சுதந்திரம் மற்றும் பொருளாதார சுதந்திரம் என்பது பிரித்துப்பார்க்க முடியாத ஒன்றாகும்.

(i) தேசியவாதத்தின் ஓர் ஒப்பற்ற நிலையைப் பகத்சிங் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.
(ii) கிஷன்சிங் - வித்யாவதி கவுர் ஆகியோரின் மகனாகப் பகத்சிங் தற்போதைய பாகிஸ்தானின் ஒரு பகுதியான பஞ்சாப் மாநிலத்திலுள்ள லயல்பூர் மாவட்டம் ஜாரன்வாலாவில் 1907 இல் பிறந்தார்.
(iii) தனது இளமைக்காலம் முதலாகவே நவஜவான் பாரத்சபா ஹிந்துஸ்தான் ரிபப்ளிகன் அசோசியேஷன் ஆகிய அமைப்புகளில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார்.
(iv) 1929- ஏப்ரல்- 8 தேதி மத்திய சட்டமன்றத்தின் மீது குண்டு வீசிய நிகழ்வுதான், பகத்சிங்கின் முக்கிய செயல் ஆகும்.
(v) பகத்சிங், ராஜகுரு, சுக்தேவ் ஆகியோருக்கு 1930 அக்டோபர் 7 அன்று மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.
(vi) புரட்சி என்பது வெறும் குண்டு எறிதல் இல்லை புரட்சி என்பது மனித குலத்தில் பிரிக்க முடியாத உரிமையாகும் என்று பகத்சிங் பயங்கரவாதத்தைப் பற்றி கூறினார்.
(vii) லாகூர் சிறைச்சாலையில் 1931 மார்ச் 23 அன்று அதிகாலையில் பகத்சிங், ராஜகுரு, சுகதேவ் ஆகியோர் தூக்கிலிடப்பட்டனர்.  

(i) தமிழ்நாட்டில் அதிலும் குறிப்பாக திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் நடைபெற்ற சுதேசி இயக்கம் பெரும் கவனத்தையும் ஆதரவையும் பெற்றது.
(ii) தொடக்கத்தில் இவ்வியக்கம் பெருமளவில் வங்கப்பிரிவினைக்கு எதிரான எதிர்வினையாகவே இருந்தது.
(iii) 1907 சென்னைக்கு வருகை தந்த பிபின் சந்திரபால் சென்னைக் கடற்கரையில் ஆற்றிய உரைகள் பார்வையாளர்களுக்கிடையே உத்வேகத்தை ஏற்படுத்தின.
(iv) தென்னாட்டுத் திலகர் என்று அழைக்கப்பட்ட வ.உ.சிதம்பரனார் தமிழ்நாட்டில் உள்ள கிராமங்களில் சுதேசி கருத்துக்களைப் பரப்பி வந்தார். 1906 இல் சுதேசி ஸ்டீம் நேவிகேஷன் கப்பல் கம்பெனியை நிறுவினார்.
(v) 1905 ல் வங்காளத்தில் தோன்றிய சுதேசி இயக்கம் தமிழக மக்களுக்கிடையே அரசியல் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியது . "வந்தே மாதரம்" என்ற முழக்கம் தமிழகத்தில் ஒலிக்கத் துவங்கியது.
(vi) சுதேசி இயக்கத் தலைவர்களான வ.உ.சி, பாரதியார், சிவா போன்றவர்களது பேச்சும், எழுத்தும் மக்களை எழுச்சியுறச் செய்தன.
(vii) வ.உ.சி.யின் சுதேசி இயக்கம் முன்னெடுப்பு தேசியத் தலைவர்களால் பாராட்டப்பெற்றது 
(viii) சுதேசி முயற்சிகளைப் பாராட்டி கம்பெனியின் பங்குகள் விற்பனையாவதற்கு அரவிந்தர் கோஷ் உதவினார்.
(ix) திருநெல்வேலி மாவட்ட ஆட்சியரான ஆஷ் என்பவரை வாஞ்சிநாதன் மணியாச்சி இரயில் நிலையத்தில் சுட்டுக்கொன்றார்.
(x) இந்த வழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகள் ஒருவரான சங்கரன் நாயர், இந்தக் கொலை "தேசிய விழிப்பின் எதிரொலி" என்று குறிப்பிட்டார். 

1. 1875 க்கும் 1885 க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் இந்தியாவில் ஆங்கிலேயரின் கொள்கைக்கு எதிராக பல போராட்டங்கள் நடைபெற்றன.
2. 1877 இல் அரசுப் பணிகள் இந்திய மயமாக்கப்பட வேண்டுமென்ற  கோரிக்கை ஓங்கி ஒலித்தது.
3. இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் "இந்தியா ஒரே நாடு" எனும் கருத்து அவ்வமைப்பின் பெயரில் பிரதிபலித்தது.
4. இந்திய தேசியக் காங்கிரஸ் 1885 டிசம்பர் 28-இல் பம்பாயில் உருவாக்கப்பட்டது.
5. W.C. பானர்ஜி இவ்வமைப்பின் முதல் தலைவராகத்  தேர்வு செய்யப்பட்டார்.
6. இவ்வமைப்பு தேசியவாதம் எனும் கருத்தையும் அறிமுகம் செய்தது.
7. இந்தியரை ஒரே நாடாக ஒருங்கிணைப்பதே இந்திய தேசிய காங்கிரசின் இன்றியமையா நோக்கங்களில் ஒன்றாக இருந்தது.
8. இந்தியர்கள் தாங்கள் அனைவரும் ஒரே நாட்டின் குடிமக்கள் என உணர்ந்தால் மட்டுமே காலனியாட்சிக்கு எதிரான போராட்டங்கள் வெற்றி பெறுமென்பதை இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் நிர்வாகிகள் நன்குணர்ந்தனர்.
9. பிபின் சந்திரபால், பாலகங்காதர திலகர், லாலா லஜபதிராய் போன்ற ஆரம்பகால தேசியவாதிகள் மனுக்கள் எழுதுவது, மன்றாடிக் கேட்டுக்கொள்வது போன்றவற்றிற்கு மாறாக தீவிரமான அணுகுமுறைகளை பரிந்துரைத்தனர்.

i). புதிய நிலவுடைமை உரிமைகளால் ஏற்பட்ட பாதிப்புகள் :
1. இந்தியாவின் மரபு சார்ந்த நிலவுடைமை முறையை ஆங்கிலேயர் சிதைத்தனர்.
2. ஆங்கிலேயருக்கு முந்தைய காலங்களில் நிலவரியானது விவசாயிகளுடன் விளைச்சலைப் பகிர்ந்து கொள்வதாய் அமைந்திருந்தது.
3. ஆனால், ஆங்கிலேயர் பயிர்கள் விளையாமல் போவது, விலைகளில் ஏற்படும் வீழ்ச்சி, வறட்சி, பஞ்சம் போன்ற நிகழ்வுகளைக் கணக்கில் கொள்ளாமல் நிலவரியைப் பணமாகக் கணக்கிட்டு நிர்ணயம் செய்தனர்.
4. கடன் கொடுத்தவர்கள் கடன் வாங்கியவரின் சொத்துகளை அபகரித்தனர்.
5. கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் புதிய நில நிர்வாகக் கொள்கை நிலத்தை விற்பனைப் பொருளாக்குவது, வேளாண்மையை வணிகமயமாக்குவது ஆகிய இரண்டையும் நிறுவனமாகவே ஆக்கினர்.
ii) கட்டுப்பாடுகளற்ற வணிகக் கொள்கை :
1. ஆங்கில அரசு கட்டுப்பாடுகளற்ற சுதந்திர வணிகம் எனும் கொள்கையைப் பின்பற்றியது.
2. பருத்தி, சணல், பட்டு ஆகிய கச்சாப் பொருட்கள் இந்தியாவிலிருந்து இங்கிலாந்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டன.
3. இக்கச்சாப் பொருட்களிலிருந்து உற்பத்தி செய்யப்பட்ட பொருட்கள் மீண்டும் இந்தியச் சந்தைக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டன.
4. இதனால் இந்திய நெசவாளர், தச்சர், கொல்லர், காலணி தயாரிப்போர் ஆகியோர் வேலையற்றோர் ஆயினர்.
iii) பஞ்சங்கள் :
1. 1866 இல் ஒரிசா பஞ்சத்தின்போது ஒன்றரை மில்லியன் மக்கள் பட்டினிக்கு பலியான நிலையில் ஆங்கிலேயர் 200 மில்லியன் பவுண்ட் அரிசியை இங்கிலாந்திற்கு ஏற்றுமதி செய்தனர்.
2. 1833, 1843- ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட பஞ்சங்கள் மக்களை சிலோன், மலேயா, தென்னாப்பிரிக்கா போன்ற நாடுகளுக்கு புலம் பெயர்ந்து செல்லக் கட்டாயப்படுத்தின.
3. மேற்கண்ட சமூக - பொருளாதாரக் காரணிகள் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் மக்களிடம் தேசிய உணர்வு தோன்றக் காரணமாக அமைந்தன.