(i) சங்க இலக்கியத்தில், தற்காலிகமாய்த் தங்குமிடம், புக்கில்.
(ii) கணவன், மனைவி ஆகியோர் பெற்றோரைப் பிரிந்து தனித்து வாழுமிடம், தன்மனை.

(i) பண்டைய விரிந்த குடும்பம், இன்றைய கூட்டுக் குடும்பம்.
(ii) சங்க காலத்தில் தனிக்குடும்ப அமைப்பு விரிவு பெற்றது.
(iii) கணவன் அல்லது மனைவியின் தந்தை உடன் வாழும் 'விரிந்த குடும்ப' முறையைக் காண இயலும்.
(iv) இன்று பெண்கள் திருமணத்திற்குப் பின், கணவனின் குடும்பத்தாருடன் வாழ்வதைக் காணலாம்.
(v) பொருளாதாரம், கல்வி, பணிநிலை ஆகிய அனைத்து நிலைகளிலும் பெண்கள் உயர்ந்திருப்பினும் அவள், கணவன் குடும்பத்தினரைச் சார்ந்து வாழும் அமைப்பே இன்று காணப்படுகிறது.
(vi) கணவன் வீட்டில் அவன் பெற்றோர், உடன்பிறந்தோர் ஆகியோருடன் வாழும் கூட்டுக் குடும்பநிலை, பண்டைய விரிந்த குடும்பத்தின் தொடர்ச்சி ஆகும்.

நிழலின் அருமை வெயிலில் தெரியும்.

(i) எதிர்பாராத நிகழ்வுகளான ஆனந்தம், மனச்சோர்வு, அனுபவம், விழிப்புணர்வு ஆகியன மனிதர்களிடத்தில் தோன்றி மறையும்.
(ii) இவற்றை விருந்தினர் இல்லத்திற்கு வரும் விருந்தாளிகளாய் உருவகம் செய்கின்றார், ஜலாலுத்தீன் ரூமி.

(i) 'எத்தகைய சிறப்பான விறகுகள்' என்று கண்டவர் வியக்குமாறு, இராமன் மணப்பொருள்களான அகில்கட்டைகள், சந்தனக்கட்டைகள் ஆகியவற்றைக் கொண்டுவந்து குவித்தான்.
(ii) வேண்டிய தருப்பைப் புற்களைத் திருத்தி அமைத்துக் கொண்டுவந்தான்.
(iii) பூக்களையும் கொண்டுவந்து தூவினான்.
(iv) மணலில் சடங்குகள் நிகழ்த்துவதற்குரிய மேடையை அமைத்தான்.
(v) தெளிந்த நீரையும் கொண்டுவந்து வைத்தான்.
(vi) தன் தந்தையாய் ஏற்று சடாயுவின் உடலைத் தன் நீண்ட கைகளால் தூக்கிக்கொண்டு சென்று அடுக்கப்பட்ட விறகுகள்மீது இட்டான்.

முன்னுரை : அனைத்து உயிரினங்களையும் அன்பில் இணைத்திடும் அறமாய் விளங்குபவன், இராமன்; இன்பதுன்பங்களைச் சமநிலையில் கருதுபவன்; மனிதநேயம் மிக்கவன்; பிறன் மனை நோக்காப் பேராண்மை கொண்டவன். அவன் பிற உயிர்களிடம் கொண்டிருந்த உறவு நிலையைக் காண்போம்.
விதிமுன் செல்லப் பின் சென்றான் : “அரியணை விடுத்து ஆரணியம் சென்று ஏழிரண்டு ஆண்டு கழித்து வா !” என்று சிற்றன்னை கைகேயி சொன்னாள். இராமன், தம்பி இலக்குவனுடனும் மனைவி சீதையுடனும் கானகம் சென்றான். அம்மூவரும் கங்கைக்கரையில் முனிவர்கள் ஆசிரமம் ஒன்றில் தங்கினர் ; இராமனைக் காணக் குகன் வந்தான்.
காணிக்கைப்பொருள்களுடன் காண வந்தான் : குகன், வேடர் குலத் தலைவன். கல்விகேள்விகளில் சிறந்தவன் அல்லன். எளிய குகன், இராமன் சிறப்புகளை அறிந்து, காணிக்கைப் பொருள்களுடன் அவனைக் காண வந்தான்.
அன்பின் வசப்பட்டான் : குகன் காணிக்கையாய் மீனும் தேனும் கொண்டுவந்தான். இராமன் குகனின் அறியாமையைப் புரிந்துகொண்டான்; அன்பையும் அறிந்தான்; 'அன்போடு கொண்டுவரப்பட்டவை நான் உண்டதற்குச் சமம்' என்றான். இராமனைத் துறவுக்கோலத்தில் கண்டதால் மிகவும் வருந்தினான், குகன்.
குகனின் அன்புள்ளத்தைக் கண்ட இராமன், "இதற்கு முன் நாங்கள் நால்வர்; இன்றுமுதல் நாம் உடன் பிறந்தவர் ஐவர் ஆனோம்" என்று கூறினான். நாடாளும் இராமன், நாவாய் ஓட்டும் வேடுவனான குகனைத் தன் தம்பியாய் ஏற்றான்.
இறுதிக்கடன் செய்தான் : தசரதனுக்கு நண்பன் கழுகரசனான சடாயு ஆவான். சீதையைக் கவர்ந்து சென்ற இராவணனுடன் போரிட்டு இறந்தான், சடாயு. இராமன், சடாயுவைப் பறவைதானே என்று கருதாமல், தன் தந்தையாகவே கருதி, முறைப்படி அவனுக்குரிய ஈமச்சடங்குகளைச் செய்தான்.
பிறப்பு நிலையை ஒழித்த பெருமாட்டி : காட்டில், சுக்கிரீவனைக் காண இராமலக்குவர்கள் சென்றனர். வழியில் மதங்க ஆசிரமத்தைக் கண்டனர்; அங்குச் சவரியைக் கண்டனர். அவள் பல்லாண்டுகளாய் இராமனை நினைத்துத் தவம் செய்து வந்தாள். இராமன் அவளிடம் தாயன்பு செலுத்தினான். இராமனைக் கண்ட சவரி, “உன்னைக் கண்டதால் நிலையற்ற உலகப்பற்று நீங்கியது; பிறப்பு என்னும் தொடர் ஒழிந்தது” என்றாள்.
உயிரிகள் ஒரு நிலையின : தமையனால் தாக்கப்பட்ட வானரனாகிய சுக்கிரீவனை, அனுமன் இராமனிடம் அழைத்து வந்தான். இராமன் அவனை அன்புடன் வரவேற்றான்; 'உன் பகைவர், நண்பர், உறவினர் அனைவரும் எனக்கும் அத்தகையவரே. நீ என் இன்னுயிர்த் துணைவன்” என்றான். வானர குலத்தவனாய் இருந்தாலும் உயிரிகள் அனைத்தும் ஒரு நிலையின எனக் கருதுபவன், இராமன்.
எதிரியல்லன், உடன்பிறந்தான் ! : இராவணனைப் பிரிந்து வந்த வீடணனைப் பகைவனுக்குத் தம்பி என்று கருதாது, சரண் என வந்தவரைத் தாங்கி ஆதரவு அளிப்பதே அறம் என முடிவு செய்தான், இராமன். "முன்பு உடன்பிறந்தோர் நால்வரானோம்; குகனோடு ஐவரானோம்; பின் சுக்கிரீவனோடு சேர்ந்து அறுவரானோம். இப்போது உன்னோடு சேர்ந்து எழுவரானோம்" என்றான், இராமன்.
முடிவுரை : இவ்வாறு காட்டுவேடன், வானர வீரன், பகைவன் தம்பி ஆகியோரை உடன்பிறந்தாராய் ஆக்கி அன்பின் உச்சத்தைத் தொட்டுவிட்டான், இராமன்.

1. தானே
(i) அவன் தானே அச்செயலைச் செய்தான்
(ii) அவன்தானே அச்செயலைச் செய்தான்
2. கொண்டு
(i) எடுத்துக்கொண்டு போ
(ii) எடுத்துக் கொண்டுபோ
3. விட்டான்
(i) அவன் வந்துவிட்டான்
(ii) அவன் வந்து விட்டான்

பாணி, எருது என்று கருதி, 'நம் நிலத்தை உழும்' என்றாள்.
பாணி எருது என்று கருதி, நம் நிலத்தை உழும் என்றாள்.

துன்பு உளது எனின் அன்றோ
சுகம் உளது? அது அன்றிப்
பின்பு உளது; இடை மன்னும்
பிரிவு உளது என உன்னேல்;
முன்பு உளம் ஒரு நால்வேம்
முடிவு உளது என உன்னா
அன்பு உள, இனி, நாம் ஓர்
ஐவர்கள் உளர் ஆனோம்*
குகனோடும் ஐவர் ஆனேம்
முன்பு; பின் குன்று சூழ்வான்
மகனொடும் அறுவர் ஆனேம்;
எம்முழை அன்பின் வந்த
அகன் அமர் காதல் ஐய!
நின்னொடும் எழுவர் ஆனேம்;
புகல் அருங் கானம் தந்து
புதல்வரால் பொலிந்தான் நுந்தை*