(i) மழையால் பறவைகள் குளிரால் வாடி, குரலை ஒடுக்கி, நடுங்கின.
(ii) சூரியன் வெளிப்பட்டதும் 'கலகல'வென ஒலி எழுப்பி உற்சாகத்தை வெளிப்படுத்தின.

(i) தொடர்மழை பெய்துகொண்டிருந்த மழைக்காலம் அது.
(ii) மேகங்களை விலக்கிக்கொண்டு சூரியன் தோன்றியது.
(iii) அதுவரை மழைமேகத்தால் மறைப்புண்டிருந்த சூரியக்கதிர்களின் வெண்ணிற ஒளி எங்கும் பரவியது.
(iv) மழையால் இருள் சூழப்பட்ட நகரம், பட்டை தீட்டப்பட்ட வைரம் போல 'வெள்ளை வெளேர்’ என்று பளிச்சென்றிருந்தது.

அந்தி நேரத்தில் மேற்கு வானில் கதிரவன் மறையும் எழில் காட்சி.
வியர்வை சிந்தி, கடுமையாய் உழைத்துச் சிவந்த கைகளை உடைய தொழிலாளியின் நிலை. இவற்றைப் பாடத் தமிழின் துணை வேண்டும் என்கிறார், கவிஞர் சிற்பி.

பிழையின்றி எழுத :
1. மொழியின் இயல்பை உணர வேண்டும்.
2. இலக்கண விதிகளை அறிய வேண்டும்.
3. தவறின்றி எழுத முயற்சியும் பயிற்சியும் தேவை.

(அ) வினையெச்சங்கள்

(அ) செம்பரிதி (செம்மை + பரிதி), செந்நிறம் (செம்மை + நிறம்), செந்தமிழ் - (செம்மை + தமிழ்) பண்புத்தொகைகள்.

மண் அரிப்பு

மனம் வெதும்பி (அதிர்ச்சி அடைந்து).

(அ) வியந்து விய + த் (ந்) + த் + உ
விய - பகுதி; த் – சந்தி, ‘ந்’ ஆனது விகாரம்; உ-வினையெச்ச விகுதி.

(அ) சாய்ப்பான் - சாய் + ப் + ப் + ஆன்
சாய் - பகுதி; ப் - சந்தி; ப் - எதிர்கால இடைநிலை; ஆன் - படர்க்கை ஆண்பால் வினைமுற்று விகுதி.

1. மனிதன் தன் உழைப்பால் முன்னேற வேண்டும்.
2. பிறரைச் சார்ந்த வாழ விரும்புவோர் மூடர்கள்.
3. அவர்களின் அறியாமையைக் கண்டு, குடல் குலுங்கச் சிரி என்கிறார், பாரதியார்.

அ) வானமெல்லாம் - வானம் + எல்லாம்
'உடல்மேல் உயிர்வந்து ஒன்றுவது இயல்பே', 'வானமெல்லாம்' எனப் புணர்ந்தது.

அ) செம்பரிதி - ‘ஈறுபோதல்’ - செம் + பரிதி, 'செம்பரிதி' எனப் புணர்ந்தது.

வையகம் பனிப்ப வலனேர்பு வளைஇப்
பொய்யா வானம் புதுப்பெயல் பொழிந்தென
ஆர்கலி முனைஇய கொடுங்கோல் கோவலர்
ஏறுடை இனநிரை வேறுபுலம் பரப்பிப்
புலம்பெயர் புலம்பொடு கலங்கிக் கோடல்
நீடிதழ்க் கண்ணி நீர் அலைக் கலாவ
மெய்க்கொள் பெரும்பனி நலியப் பலருடன்
கைக்கொள் கொள்ளியர் கவுள்புடையூஉ நடுங்க