(i) வளி மண்டலத்தில் CO₂ வின் அளவானது 0.3% மட்டுமே இருப்பினும் இது முக்கிய பங்காற்றுகிறது.
(ii) CO₂ வின் செறிவு அதிகரிக்கும்போது ஒளிச்சேர்க்கை வீதம் அதிகரிக்கிறது (வளிமண்டல CO₂ செறிவு 330 ppm.
(iii) CO₂ செறிவானது 500 pm விட அதிகரிக்கும்போது ஒளிச்சேர்க்கை வீதம்பாதிக்கப்பட்டு தடுப்பு விளைவுகள் (Inhibitory effect) தோன்றுகிறது.

(i) ஒளிச்செறிவானது வீதத்துடன் நேரடி தொடர்புடையது. செறிவு குறையும் போது ஒளிச்சேர்க்கை வீதம் குறைவாகவும், செறிவு அதிகரிக்கும்போது அதிகரிக்கவும் செய்கிறது.
(ii) ஆனால் இது பல்வேறு சூழல்களில் வாழும் தாவரங்களுக்கு ஏற்ப மாறுபடுகிறது . நிழல் விரும்பும் (Sciophytes-ஆக்ஸாலிஸ்) தாவரங்களைவிட ஒளிவிரும்பும் (Heliophytes -அவரை ) தாவரங்களுக்கு அதிக ஒளிச்செறிவு தேவைப்படுகிறது.

(i) சுவாசித்தல் என்பது தாவரங்கள் உட்பட அனைத்து உயிரிங்களுக்குமான ஒரு தொடர் நிகழ்வாகும்.
(ii) சில தாவரங்களில் சுவாசித்தல் விகிதமானது ஒளியின் போது அதிகமாகும் இருளின் போது குறைவாகவும் இருப்பதை டெக்கர் (னுநஉமநச -1959) என்பவர் கண்டறிந்தார்.

(i) P. மிட்செல் (1966) என்பவர் வேதிசவ்வூடுபரவல் கோட்பாட்டினை உருவாக்கினார். இக்கோட்பாட்டின்படி எலக்ட்ரான்களானது சவ்வின் வழியாக நிறமி அமைப்பு II (PSII) இதிலிருந்து நிறமி அமைப்பு (PS I) விற்கு கடத்தப்படுகிறது.
(ii) இதில் சைட்டோகுரோம் b6-F கூட்டமைப்பானது இரு நிறமி அமைப்பையும் இணைக்கும் புரத அமைப்பாகச் செயல்படுகிறது.

(i) ஈந்நிகழ்வின் போது நிறமி அமைப்பு I -லிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட எலக்ட்ரான்கள் மீண்டும் நிறமி அமைப்பு I -I வந்தடைகிறது .
(ii) இச்சுழற்சியின் போது ATP-கள் மட்டுமே உருவாக்குகிறது. எனவே இதற்குச் சுழல் ஒளி பாஸ்பரிகரணம் என்று பெயர்.

(i) நிறமி அமைப்புகளை தூண்டி எலக்ட்ரான்களை வெளியேற்றுவதில் போட்டன்களின் செயல் முக்கிய பங்குவகிக்கிறது.
(ii) நிறமி மூலக்கூறுகள் போட்டவை உட்கவர்ந்தவுடன் கிளர்ச்சியுற்ற நிலையை அடைகிறது.

(i) குவாண்டோசோம்கள் என்பவை ஒளிச்சேர்க்கை செயல்பாட்டிற்கான உருவத்தோற்ற வெளிப்பாடு அலகுகளாகும்.
(ii) இவை தைலககாய்டு லாமெல்லாக்களின் உட்புறச்சவ்வில் பொதிந்துள்ளது.ஒவ்வொரு குவாண்டோசோம்மும் 180 Å x 160 Å நீள அகலமும் மற்றும் 100Å தடிமனுடையது.

(i) ஃபைக்கோசயனின் -சயேனோபாக்டீரியங்களின் நீலப்பச்சை நிறத்திற்கு காரணம் ஆகும்.
(ii)  ஃபைக்கோ எரிதிரின் -சிவப்பு ஆல்காக்களில் (Rhodophycen algae) சிவப்பு நிறத்திற்கு காரணமாக உள்ளது.

(i) மஞ்சள் நிறமிகளான (C₄₀H₅₆O₂) இவை கரோடினை போன்றவை ஆனால் கூடுதலாக ஆக்ஸிஜன் பெற்றவை.
(ii) லியூட்டின் நிறமியானது இலையுதிர் கால இலைகளின் மஞ்சள் நிறமாற்றத்திற்கு காரணமாக உள்ள சாந்தோஃபில் நிறமி.

(i) ஆரஞ்சு, சிவப்பு, மஞ்சள் மற்றும் பழுப்பு நிறம் கொண்ட நிறமிகளான இவை ஹைட்ரோகார்பன்களாகத் (லிப்பிடுகள்) திகழ்கின்றன.
(ii) பெரும்பாலானவை டெட்ராடெர்பீன்கள் (C₄₀H₅₆) என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. கரோடின் தாவரங்களில் அதிகம் காணப்படும் கரோடினாகும்.