(i) விவசாய விளை பொருட்களின் விரயங்களைக் குறைப்பதற்காகவும் மற்றும் அறுவடைக்குப்பின் ஏற்படும் இழப்புகளைக் குறைப்பதற்கும் உணவு பதப்படுத்தும் தொழிற்சாலைகளின் அமைச்சகம் (MOFPI) மத்திய மாநில அரசுகளால் ஏற்படுத்தப்பட்து.
(ii) பெரிய உணவுப்பூங்கா, ஒருங்கிணைந்த குளிர் இணைப்பு அறுவடை இடத்திலிருந்து பாதுகாப்பு பெட்டகம் வரை குளிர்பதன வசதி, மதிப்பு கூட்டி பாதுகாக்கும் கட்டமைப்பு ஆகியவை நிறுவப்பட்டன.

சிறப்பு பொருளாதார மண்டலம் எனபது அனுமதி வழங்குவதில் பெருகியிருந்த கட்டுப்பாடுகள், உள்கட்டமைப்பு வசதியின்மை, குறைவான நிதி போன்ற குறைபாடுகளைச் சமாளிக்கவும், நேரடி முதலீட்டை ஈர்க்கவும் உருவாக்கப்பட்டது.

(i) SLR விகிதத்தை 38.5% லிருந்து 25% ஆகக் குறைக்க முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது.
(ii) CRR விகிதத்தையும் நான்கு ஆண்டுகளில் 3.5% ஆக குறைக்க முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது.
(iii) வைப்புகளுக்கான வட்டி வீதம் மற்றும் வங்கிக் கடன்களுக்கான வட்டி போன்றவற்றை கட்டுப்படுத்தியது.

பண்டங்கள்  மற்றும் பணிகள் வரி என்பது நுகர்வோர் நுகரும் பண்டங்கள் மற்றும் பணிகள் மீது விதிக்கப்படும் வரியாகும்.
GST-யின் நன்மைகள்:
(i) அடுக்குவரி விளைவுகளை நீக்கியது.
(ii) ஒரு முனை வரியாக உள்ளது.
(iii) பதிவுக்கான வாசலாக உள்ளது.
(iv) சிறிய நிறுவனங்களுக்கான கலவை திட்டங்கள் உள்ளது.
(v) இணையவழி வசதி மூலம் எளிமையாக்கப்பட்டுள்ளது.
(vi) மின்னணு வணிகம் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது.
(vii) தளவாடங்களின் திறன் அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது.
(viii) அமைப்பு ரீதியற்ற துறையை ஒழுங்குபடுத்துகிறது.

1991 முதல் செயல்பட்டு வரும் புதிய வர்த்தக கொள்கையின் முக்கிய அம்சங்களாவன.
சுதந்திர இறக்குமதி மற்றும் ஏற்றுமதி:
(i) 1992 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்ட வர்த்தகக் கொள்கையின்படி ஏறத்தாழ அனைத்து இடைவினை மற்றும் மூலதனப்பண்டங்களுக்காண இறக்குமதி சுதந்திரமாக்கப்பட்டது.
(ii) 71 பொருட்கள் மட்டுமே தடைசெய்யப்பட்ட பட்டியலில் உள்ளன.
சுங்கக் கட்டண அமைப்பு மற்றும் அளவுக் கட்டுப்பாடுகளை நீக்குதல்:
(i) செல்லையா குழு அறிக்கையானது இறக்குமதிக்கான தீர்வுகளை உச்ச அளவான 50% குறைக்கப் பரிந்துரை செய்துள்ளது. 
(ii) 1991-92 ஆம் ஆண்டிற்கான நிதி, அறிக்கையில் இறக்குமதி வரி 300 சதவீதத்திலிருந்து 150% ஆக குறைக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் படிப்படியாக குறைக்க முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது.

(i) விவசாயப் பொருட்களுக்கான அங்காடிக்குழு, வேளாண்மை அல்லது தோட்டக்கலை அல்லது கால்நடைப் பொருட்களை வர்த்தகம் செய்வதற்கு மாநில அரசாங்கத்தால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு  சட்டபூர்வமான அமைப்பு ஆகும்.
APMC-ன் செயல்பாடுகள்
(i) வேளாண் சந்தைகளில் பொது மற்றும் தனியார்களிடையே கூட்டுறவை வளர்ச்சிப் பெறச் செய்தல்.
(ii) சந்தை சார்ந்த விரிவாக்க சேவைகளை விவசாயிகளுக்கு வழங்குதல்.
(iii) விலை நிர்ணயம் மற்றும் அங்காடிப் பரிமாற்றங்களில் வெளிப்படைத் தன்மையை கொண்டு வருதல்.
(iv) விவசாய உற்பத்திகளை விற்பனை செய்த அதே நாளில் விவசாயிகளுக்குப் பணம் செலுத்துவதை உறுதி செய்தல். 
(v) வேளாண் நடவடிக்கைகளை ஊக்குவித்தல். 
(vi) வேளாண் பொருட்களின் வரவு மற்றும் விலை தொடர்பான புள்ளி விவரங்களை அவ்வப்போது காட்சிப்படுத்துதல்.

ஏற்றுமதி இறக்குமதிக் கொள்கை (2015-2020):
ஏற்றுமதி சூழல்களை மேம்படுத்துதல், உற்பத்தி அதிகரிப்பு மற்றும் "இந்தியாவில் தயாரிப்பு" மற்றும் "மின்னணு இந்தியா" போன்ற திட்டங்களுக்கு ஆதரவளித்தலே இக்கொள்கையின் முதன்மையான நோக்கமாகும்.
சிறப்பியல்புகள்:
(i) ஏற்றுமதி உதவிகளை 25% அளவு குறைக்கவும் இந்தியப் பொருட்களை ஊக்குவிக்கவும் "இந்தியத் தயாரிப்பு" என்ற கருத்து உருவாக்கப்பட்டது.
(ii) ஏற்றுமதியாளர் / இறக்குமதியாளர் சுயவிவர ஆவணங்களின் அசல் நகல்களை மீண்டும் மீண்டும் சமர்ப்பிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
(iii) டிஜிட்டல் இந்தியா முறைப்படி, வரிதாக்கல், முத்திரைத் தாள் கட்டணம் செலுத்துதல் போன்றவற்றிற்கான கைபேசி செயலி மற்றும் பட்டையக் கணக்காளர், கணக்குக் காசாளர் போன்றோரால் மின்னணு முறையில் கையொப்பமிட்ட ஆவணங்கள் தயாரிக்கப்படுகின்றது.
(iv) பாதுகாப்பு ராணுவக்கிடங்கு விண்வெளி மற்றும் அணுசக்தி போன்றவை தொடர்பான ஏற்றுமதிக் கோரிக்கைகளுக்கு கால அளவு 24 மாதங்களாகும்.
(v) தற்போது உலக வர்த்தகத்தில் 3% ஆக இருக்கின்ற இந்தியாவின் பங்கை 2020 க்குள், ஏற்றுமதி இறக்குமதிக் கொள்கை இருமடங்கு அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

தொழிற்கொள்கை பின்வரும் மாற்றங்களை தொழில் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்தது.
(i) தொழில் உரிமங்கள் விலக்கம் செய்யப்பட்டன.
(ii) தொழில் துறையில் உள்ள ஒதுக்கீட்டை நீக்குதல்.
(iii) பொதுத்துறைக் கொள்கை, கோட்பாடுகள் நீக்கம் மற்றும் சீர்திருத்தங்கள் கொண்டு வரப்பட்டது.
(iv) MRTP-சட்டம் ஒழிப்பு.
(v) அந்நிய முதலீட்டுக் கொள்கை மற்றும் அந்நிய தொழில்நுட்பக் கொள்கை கொண்டு வரப்பட்டது.