சூர்சாகர், சூரசரவளி, சைத்ய லகிரி ஆகியன சூர்தாஸின் முக்கிய படைப்புகள் ஆகும்.

(i) ஒரு கடவுள் கோட்ப்பாட்டைக் கொண்ட சீக்கிய மதம், கடவுள் ஒருவரே என்ற கருத்தையும், ஒழுக்க நெறிகளைத் தவறாமல் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதையும் வலியுறுத்தி கூறியது.
(ii) இரண்டு நூற்றாண்டுகளில், பத்து சீக்கிய குருக்களின் தலைமையில் பஞ்சாப் முழுவதும் விரிவடைந்தது.
(iii) சீக்கிய மதப் போதனைகள் வலிமை வாய்ந்த சமூக உணர்வை ஏற்படுத்தின. 

(i) அன்பே கடவுளே அடையும் வழியென போதனை செய்யவும், பஜனை பாடல்களைப் பாடவும் வலியுறுத்தினார்.
(ii) மீராபாயின் பக்திப் பாடல்களும், இசைப்பாடல்களும் வளமான பண்பாட்டு மரபாகும்.
(iii) அவருடைய போதனைகள் தெய்வீக பக்தி என்னும் செய்தியை ஒவ்வொரு வீட்டிற்கும் கொண்டு சென்றது.

(i) இராமானந்தர் வைணவத்தை போதித்தவர்.
(ii) வைணவத்தின் முற்போக்கான மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி கடவுளின் முன் அனைவரும் சமம் என்ற கொள் கையைப் போதித்தார்.
(iii) சாதிமுறை மற்றும் மதத்தின் பாதுகாவலர்கள் எனக் கூறிக் கொள்ளும் பிராமணர்களின் மேலாதிக்கத்தை எதிர்த்தார்.  

(i) தென்னிந்தியாவில் பக்தி இயக்கம் அதன் புகழின் உச்சத்தை எட்டுவதற்கு காரணமானவர்களில் ஒருவர் இராமானுஜர்.
(ii) விசிஷ்டவைதம் என்னும் தத்துவத்தை உருவாக்கி பரமாத்மாவும், ஜீவாத்மாவும் இரண்டல்ல ஒன்றே என்றே ஆதிசங்கரின் கருத்தை மறுத்தவர். 

(i) இறைவனை அனைத்துக்கும் மேலான அழகின் உச்சம் எனக் கருதினர்.
(ii) அவ்வழகைக் கண்டு ஆச்சரியப்படல் வேண்டும். அதை நினைத்து மகிழ்ச்சி கொள்ளுதல் வேண்டும். முழு கவனத்தையும் இறைவன் மேல் குவித்தல் வேண்டும் என்றனர்.
(iii) கடவுளை மஸ்க் (நேசிக்கப்பட வேண்டியவர்) என்றும் நம்பினர்.

(i) பக்தி இயக்கம் பெண்களுக்கும், சமூகத்தின் அடிதட்டிலிருந்த மக்களுக்கும் சேர்த்து ஆன்ம விடுதலைக்கான வழியைக் காட்டியது.
(ii) பிராந்திய மொழிகளில் எழுதப்பட்ட பக்தி இலக்கியங்கள் எண்ணிக்கையில் பெருகின.
(iii) முக்தி என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட மக்களுக்கு மட்டுமே உரியது என்ற நிலையை மாற்றி அது அனைவருக்கும் உரியது என்ற கருத்தை முன் வைத்தது.
(iv) பக்தி இயக்கத்தைச் சேர்ந்த துறவிகள் துவைதம் அத்வைதம் போன்ற கோட்ப்பாடுகளை வழங்கினர். 

(i) தென் இந்தியாவில் பக்தி இலக்கியங்கள், புராணங்கள் மற்றும் வரலாற்று நூல்கள் ஆகியவை மோதல்களையும், பக்தி பரவிய விதத்தினையும் விவரிக்கின்றன.
(ii) பௌத்தம் சமணம், சைவம், வைணவம் போன்றவை தென்னிந்தியாவில் சாதி, பாலின பாகுபாடு இன்றி அனைவராலும் பின்பற்றப்பட்டன.
(iii) திருதொண்டர்புராணம், திருமுறை, பெரிய புராணம், நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் ஆகியவை பக்தி இயக்கம் குறித்த முக்கியச் சான்றாகும்.
(iv) அரசர்கள் மதத்தை ஆதரித்தற்கான சான்றுகளும் உள்ளன. 

(i) பக்தி இயக்கச் சீர்திருத்தவாதிகள் ஒரு கடவுள் கொள்கையைப் 'போதித்தனர்.
(ii) பிறப்பு, இறப்பு எனும் சுழற்சியிலிருந்து விடுபட முடியும் என நம்பினர். இறைவனிடம் ஆழமான பற்றும், நம்பிக்கையும் கொள்வதன் மூலம் முக்தி அடைய முடியும் என கருத்தை முன் வைத்தனர்.
(iii) இறைவனுடைய அருளைப் பெற அர்ப்பணிப்பை வற்புறுத்தினர்.
(iv) குருவானவர் வழிகாட்டியாகவும், ஆசிரியராகவும் இருத்தல் வேண்டும்.
(v) உலக சகோதரத்துவம் எனும் கொள்கையை போதித்தனர்.
(vi) உருவ வழிபாட்டை விமர்சனம் செய்தனர்.
(vi) ஆழ்ந்த பக்தியுடன் பாடல்கள் பாட வேண்டுமென வலியுறுத்தினார்.
(vi) பிறப்பின் அடிப்படையில் மக்களைப் பிரித்து வைக்கும் சாதிமுறையைக் கண்டனம் செத்தனர்.
(vi) சடங்குகள் சம்பிரதாயங்கள், புனித யாத்திரைகள், விருந்துகள் ஆகியவற்றை எதிர்த்தனர்.

(i) சூபியிஸம் நகர்ப்புறங்களிலும் கிராமப் புறங்களிலும் வேர் கொண்டது.
(ii) சமூக, அரசியல் பண்பாட்டுத் தளங்களிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
(iii) அனைத்து விதமான மதச் சம்பிரதாயம், பழமைவாதம், வெளிவேடம் ஆகியவற்றை எதிர்த்தது.
(iv) ஆன்மீகப் பேரின்ப நிலையை மட்டும் இலக்காகக் கொண்ட, புதிய உலக ஒழுங்கை உருவாக்க ஆசை கொண்டது.
(v) அரசியல் ஆதாயத்திற்க்காக மோதிக் கொள்வதே இயல்பாக இருந்த ஒரு சூழலில், போர்களாலும் போட்டிகளால் சூழல் பாழ்பட்டுக் கிடந்த நிலையில் சூபிகள் அமைதியையும், மகிழ்ச்சியையும் நிலை நாட்டப் பணியாற்றினார்.
(vi) சூபிகளின் மகத்தான பங்களிப்பு இந்துக்களுக்கும், முஸ்லீம்களுக்கும் இடையேயான வெறுப்பின் கூரிய முனைகளை மழுங்கடித்து அவர்களிடையே சகோதரத்துவத்தையும், ஐக்கியத்தையும் ஏற்படுத்தியது.