வேலு நாச்சியார் ஆங்கிலேயரை எதிர்ப்பதற்காக பெண்கள் படையை உருவாக்கி இருந்தார்.
இதில் பெண்களை உளவாளிகளாகப் பயன்படுத்தினார்.
குயிலி என்ற பெண் தன்மீது நெருப்பை வைத்துக் கொண்டு ஆங்கிலேய வெடிமருந்து கிடங்கை வெடிக்கச் செய்தார்.
மேலும், உடையாள் எனும்  பெண்ணும் ஆயுத கிடங்கை வெடிக்கச் செய்தார். 

1875 ஆம் ஆண்டு பெருங்கிளர்ச்சியின் போது கான்பூரில் ஆங்கிலேய பெண்கள், குழந்தைகள், உட்பட 125 பேர் கொல்லப்பட்டு அவர்களது உடல்கள் கிணற்றுக்குள் வீசப்பட்டன. இதுவே கான்பூர் படுகொலை எனப்பட்டது.

முண்டாக்கள் என்போர் பிகார் பகுதியில் வாழ்ந்த பழங்குடியினர்.
ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராக முண்டா சமூகத்தை சேர்ந்த பெண்கள் செயிலராகப் என்னும் இடத்தில் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டனர்.
இதில் பெண்கள் கண்முடித்தனமாகக் கொல்லப்பட்டனர். இது செயிலராகப் படுகொலை எனப்படுகிறது.   

விஜயநகர பேரரசால் அறிமுகமான தங்க நாணயம் பகோடா எனப்படும்.
ஐரோப்பிய வணிகர்கள் இந்தியாவிற்கு வந்த காலகட்டத்தில் இப்பணம் செல்வாக்கு பெற்று விளங்கியது.
திப்பு சுல்தான் ஆட்சியல் மைசூரில் ஒரு பகோடா மூன்றரை ரூபாய்க்கு சமமாகக் கொள்ளப்பட்டது.
தமிழில் இதனை வராகன் என்பர்.  

ஸ்ரங்கப்பட்டண உடன்படிக்கை திப்புவிற்கும், ஆங்கிலேயருக்கும்  இடையே கையெழுத்தானது .
திப்பு ஆங்கிலேயர்க்கு தன் ஆட்சிப் பகுதியின் பாதியைக்  கொடுக்க வேண்டும்.
போர் இழப்பீடாக மூன்று கோடி ரூபாய் அளிக்க வேண்டும்.
திப்புவின் அதிகாரம் பாதியாக குறைக்கப்பட்டது.
போர் இழப்பீடு கொடுக்கும் வரை தன் இரு மகள்களை பிணைக் கைதியாக அனுப்பி வைக்க வேண்டும். 

1875 - ஆம் ஆண்டு பெருங்கிளர்ச்சியின் போது ஆங்கிலத் தளபதி ஹக்ரோஸ் ஜான்சியை முற்றுகையிட்டு நாந்தியாதோ பேரைத் தோற்கடித்தார்.
ஆனால் ராணி  லட்சுப்பாய் துணிச்சலுடன் போரிட்டு ஆங்கிலேயரை வென்று குவாலியரை கைப்பற்றினார்.
மீண்டும் ரோஸ் குவாலியர் மீது படையெடுத்து வந்தார். அப்பொழுது லட்சுப்பாய் வீரத்துடன் போரிட்டு வீர மரணமடைந்தார்.
புரட்சியாளர்களிலேயே வீரமிக்கவர் ராணி லட்சுப்பாய் என்கிறார் ரோஸ். 

 

ஹதர் அலி மைசூரில் இராணுவத்தில் ஏற்பட்ட கிளர்ச்சியை ஒடுக்கினார்.
மராத்தியர் ஆக்ரமித்த மைசூர் அரசின் சில பகுதிகளை ஹைதர் மீட்டெடுத்தார்.
இதற்காக அவர்  ஃபதே ஹைதர்  பகதூர் என்ற பட்டம் பெற்றார்.
ஃபதே ஹைதர்  பகதூர் என்றால் வீரமும் வெற்றியும் கொண்ட சிங்கம் என்று பொருள்.

  1857 ஆண்டு புரட்சியின் விளைவுகள்:
1858 -ஆம் ஆண்டு மகாராணியின் பேரரறிக்கையின் படி, இதுவரை ஆங்கில கிழக்கிந்திய வணிகக் குழுவால் ஆட்சி செய்யப்பட்டு வந்த இந்தியா, இனிமேல் ஆங்கிலேயே முடியரசின் பெயரால் அரசு செயலாளர் மூலம் ஆளப்படும்.
வாரிசு உரிமை இழப்புக் கொள்கையும், இணைப்புக் கொள்கையும் கைவிடப்படும்.
கல்வி, பொதுப்பணித் திட்டங்கள் துரிதப்படுத்தப்படும்.
கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் இயக்குநர் குழுவும், கட்டுப்பாட்டுக் குழுவும் ஒழிக்கப்பட்டன.
1861 - இல் அமைக்கப்படும் சட்டமன்றத்தில் இந்தியப் பிரதிநிதிகள் நியமிக்கப்படுவர். 

1801 - 1806 ஆம் ஆண்டின் இடைப்பட்ட காலத்தில் ஆங்கிலப் படையில் இந்திய வீரர்கள் மத்தியில் ஒரு அதிருப்தி உண்டானது.
காரணம் அவர்களின் மத அடையாளமாக நெற்றியில் இடப்பட்ட குறியீடுகளுக்கு தடை விதிக்கப்பட்டன.
ஜெனரல் அக்னியு சிப்பாய்களுக்கு தலைப்பாகை அறிமுகம் செய்தார்.
இதன் மேல் இருந்த ரிப்பன் மற்றும் குஞ்சம் வீரர்களுக்கு அருவருப்பைத் தந்தது.
அதுமட்டுமல்லாது சிப்பாய்களின்  சீருடையில் சிலுவை பொறிக்கப்பட்டிருந்தது.
இவ்வாறான பல காரணங்களால் 1806 - ஆம் ஆண்டு வேலூர் புரட்சி வெடித்தது.  

ஹைதர் அலி தஞ்சாவூருக்கும், அங்கிருந்து கடலூருக்கும் படையெடுத்து முன்னேறிச் சென்றார்.
ஆங்கிலேயரின் மீதான இந்தத் தாக்குதலை ஹைதர் அலி நிறுத்த விரும்பவில்லை.
இருந்தபோதிலும், மராத்தியர் படையெடுத்து வரக்கூடும் என்ற அச்சம் காரணமாக ஹைதர் ஆங்கிலேயருடன் அமைதி உடன்படிக்கை செய்து கொண்டார்.
இதுவே மதராஸ் (சென்னை) உடன்படிக்கைக்கான சூழ்நிலையாகும்.  

பிர்சா முண்டா வழிநடத்திய முண்டாக்களின் கிளர்ச்சி (உல்குலன்) 1899- 1900 காலக்கட்டத்தில் நடைபெற்றுது. முண்டாக்கள் பிகார் பகுதியில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பழங்குடிகள் ஆவர்.
ஆங்கிலேயரின் ஆட்சியில் அவர்களின் பொதுநில உரிமை முறை அழிக்கப்பட்டது.முண்டாக்களுக்குச் சொந்தமான நிலங்களை ஜாகீர்தார்களும், தீக்காடர்களும்  (பெரும் விவசாயி), வட்டிக்கடைக்காரகளும் பறித்துக் கொண்டனர்.
பிர்சா முண்டா குத்தகைக்குப் பயிரிடும் விவசாயிகளின் குடும்பத்தில் 1874 இல் பிறந்தார் .
ஆங்கிலேயரை விரட்டிவிட்டு, முண்டாக்களின் ஆட்சியை நிறுவ வந்த புனித தூதர் என அவர் தன்னை அழைத்துக் கொண்டார்.
பழங்குடிகளின் நிலங்களைப் பழங்குடி அல்லாதோர் ஆக்கிரமிப்பதை இவரது தலைமையில் முண்டாக்கள் எதிர்த்தார்கள். முண்டா இனத்தைச் சேர்ந்த விவசாயிகள் ஜமீன்தார்களுக்கு வாடகை செலுத்த வேண்டாம் என பிர்சா முண்டா வலியுறுத்தினார்.
பிர்சா முண்டா சோட்டா நாக்பூர் பகுதியில் கிளர்ச்சியைத் துவக்கினார். சாயில் ரகப் என்னுமிடத்தில் முண்டா சமூகத்தைச் சேர்ந்த பெண்கள் கண்முடித்தனமாகக் கொல்லப்பட்டார்கள். சாயில் ரகப் படுகொலை பிர்சா ஆதரவாளர்களைத் தடுத்து நிறுத்தவில்லை.
ஆங்கிலேய அதிகாரிகள் பிர்சாவைக் கைது செய்ய உத்தரவு பிறப்பித்ததுடன், அவரைப் பிடித்துத் தருபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பதாகவும் அறிவித்தார்கள்.
இத்தனைக்குப் பிறகும் போராட்டத்தில் பெண்களின் பங்களிப்பு தொடர்வதைக் காண முடிகிறது. ராஞ்சி சிறையில் அடைக்கப்பட்ட பிர்சா 1900 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 9ஆம் நாளில் தியாகி ஆனார்.
அவருடைய பெயர் தொடர்ந்து அப்பகுதியின் மலைவாழ் மக்களை ஈர்ப்பதாக உள்ளது. 

காரணங்கள்
நாடுகளை ஆக்கிரபித்தல்:
டல்ஹெளசி வாரிசு உரிமை இழப்புக் கொள்கையின் மூலம் அவகத்தையும். ஜான்சியையும் இணைத்தார். இது நானா சகிப்புக்கு அவமானத்தை ஏற்படுத்தியது.
முறையான உரிமம் இல்லாமல், குத்தகை இல்லாத நிலம் வைத்திருப்போர் பற்றி விசாரிக்க பம்பாய் அரசு நியமித்த இனாம் கமிஷனின் (1852) அறிக்கையின்படி 21,000 க்கு அதிகமான தோட்டங்கள் பரிமுதல் செய்யப்பட்டன.
அவகத்தில் அரச குடும்பத்தை  நம்பி வேலை செய்யும் வேலையாட்கள், தொழில் புரிவோர் வேலையிழந்ததால் அவர்களும் கோபமுற்றனர்.
நியாயமற்ற நிலவருவாய் முறை:
ஆங்கில அரசுக்கு முன்னர்  இந்திய அரசுகள் விளைந்த நிலங்களுக்கு மட்டுமே வரி வசூல் செய்தனர்.
ஆனால் ஆங்கிலேயர் ஒரு வாடகையைப் போல், வரி வசூல் செய்தனர்.
எவ்வாறு என்றால் நிலத்தில் விவசாயம் செய்தலும் செய்யாவிட்டாலும் அதே அளவு வரி வசூல் செய்யப்பட்டன.
முஸ்லீம் உயர்குடியினர் மற்றும் கற்றறிந்தோர் நிலை:
முஸ்லிம்கள் பெரும்பாலும் அரசு பணியையே சார்ந்திருந்தனர்.
சில பேர் குதிரைப்படைத் தளபதிகளாக உயர்ந்த ஊதியம் பெற்று வந்தனர்.
ஆனால் கம்பெனியின் ஆட்சியில் அவர்கள் பலவாறு இன்னலுற்றனர்.
நீதிமன்றம் பொதுப் பணித்துறையில் பாரசீக மொழி ஒழிக்கப்பட்டது; முஸ்லிம்கள் வேலை வாய்ப்பை இழந்தனர்.
மத உணர்வுகள்:
சதி ஒழிப்பு, விதவை மறுமணம், பெண் சிசு கொலை ஆகியவற்றிற்கு எதிரான சட்டங்கள் சமய நம்பிக்கையில் கம்பெனி அரசு தலையிடுவதாக கருதப்பட்டது.
1850- யில் இயற்றப்பட்ட லெக்ஸ் லோசி சட்டம் கிறித்தவர்களாக மதம் மாறியவர்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தது.
இறுதியாக, இராணுவத்தில் புதிய என்பீல்டு துப்பாக்கி அறிமுகம் செய்யப்பட்டது. இதற்கான தோட்டக்களில்  பசுவின் கொழுப்பு, பன்றியின் கொழுப்பு தடவப்பட்டுள்ளதாக செய்தி பரவியது. இது வீரர்களுக்கு அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியது.
விளைவுகள்:
இதுவரை கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியால் ஆளப்பட்டு வந்த இந்தியா இனிமேல் ஆங்கிலேய முடியரசின் பெயரால் அரசு செயலாளர் மூலம் ஆளப்படும்.
வாரிசு உரிமை இழப்புக் கொள்ளையும், இணைப்புக் கொள்கையும் கைவிடப்படும்.
கல்வி, பொதுப்பணித்துறை சார்ந்த திட்டங்கள் துரிதப்படுத்தப்படும்.
கம்பெனியின் இயக்குநர் குழுவும், கட்டுப்பாட்டுக் ஒழிக்கப்பட்டன.
இந்திய அரசர்கள், மக்களின் உரிமைகளும், மற்றும் கண்ணியமும் காக்கப்படும்.
1861 - இல் அமைக்கப்படும் சட்டமன்றத்தில் இந்திய பிரதமர் நியமிக்கப்படுவர்.         

தோற்றம்: 
பாளைக்காரர் முறை 1530 - களில் வாராங்கலை ஆண்டு வந்த காகதிய அரசால் பின்பற்றப்பட்டு வந்தது. இவர்கள் அரசருக்குத் தேவையான போது அனைத்து உதவிகளும் செய்ய வேண்டும்.
பின்னர் அப்படியே தொடர்ச்சியாக விஜயநகரப் பேரரசிலும் இந்த முறை பின்பற்றப்பட்டு வந்தது.
தமிழகத்தில்  பாளைக்காரர்கள்:
விஜயநகரப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்பு அரசு பிரதிநிதியாக மதுரைக்கு வந்த நாகம நாயக்கரும், அவருடைய மகன் விஸ்வநாத நாயக்கரும், மதுரை, திருநெல்வேலி ஆகியவற்றின் சுதந்திர ஆட்சியாளர்களாகத் தங்களை அறிவித்துக் கொண்டனர்.
பின்னர் அவர்களின் கீழ் 72 பாளைக்காரர்களை வகைப்படுத்தினர்.
பாளைக்காரர்களின் பரவல்:
பாளையங்கள் பூகோள ரீதியாக மேற்குப் பாளையங்கள், கிழக்குப் பகுதியிலுள்ள கரிசல் பகுதியின் நாயக்கர் பாளையங்களும் பரவி இருந்தன.
இவ்வாறாக, தென்தமிழகத்தில் பாளையங்கள் அமைந்திருந்தன. 
பாளைக்காரர்களின் பணி:
பாளைக்காரர் அரசருக்கு ஆண்டுதோறும் கப்பம் கட்ட வேண்டும்.
தேவையான போது படைவீரர்களை அரசருக்காக அனுப்ப வேண்டும்.
அவரவர் பாளையங்களில் சட்ட ஒழுங்கை பாதுகாத்தல் வேண்டும்.
அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்த கிராமங்களில் வரி வசூல் செய்து கொள்ளலாம்.
பாளையத்துக்கு உட்பட்ட பகுதிகளில் விசாரணை நடத்தி நீதி வழங்கும் அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது.