(i) துன்பம் பற்றிய உண்மை	-பிறப்பு வயது, மரணம், விரும்பத்தக்கவை, பிரிவு, நிறைவேறாத விருப்பம் பற்றியது.
(ii) துன்பத்தின் காரணம் பற்றிய பெரும் உண்மை	-இன்பம், அதிகாரம், நீண்ட ஆயுள் போன்றவற்றிற் கான ஆசையே துன்பத்திற்கான காரணம் ஆகும்.
(iii) துன்பத்தின் முடிவு பற்றிய பெரும் உண்மை (நிர்வாணம்)	-துன்பத்திலிருந்து முழுமையான விடுதலை
(iv) துன்பத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்கான வழி பற்றிய பெரும் உண்மை.	-எண் வழிப்பாதை (துக்க நிவாரண மார்க்கம்)

இந்தியாவில் சமணம் வீழ்ச்சி அடைந்ததற்கான காரணம்:
(i) அரச ஆதரவை சமணம் இழந்தது.
(ii) திகம்பரர், ஸ்வேதம்பரர் எனப் பிளவு ஏற்பட்டது.
(iii) ஒரு மத இயக்கமாகச் செயலாற்றும் துடிப்பைக் காலப்போக்கில் இழந்தது.
(iv) குழு மன நிலை சமணத்தை பலவீனப்படுத்தியது.
(v) சமண மத நடைமுறைகளின் கடுமையும் அதன் வீழ்ச்சிக்குக் அமைந்தது.
(vi) ஒரு போட்டி மதப்பிரிவாக பெளத்தம் பரவி, சமணத்தை பின்னுக்கு தள்ளியது.

(i) சமணம் ஒரு சமத்துவமான மதம்.
(ii) பிறப்பின் காரணமாக எந்தவித ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் அனுமதிப்பதில்லை.
(iii) சமூகத்தில் ஒருவருடைய தகுதிநிலையை முடிவு செய்வது அவரது செயல்கள்தானே தவிர பிறப்பல்ல என கூறுகிறது.
(iv) ஒருவன் தன் செயலால் பிராமணனாக சத்ரியனாக, வைசியனா, சூத்திரனாக மாறுகிறான் என சமணம் நம்புகிறது.
(v) பிறப்பின் காரணமாக பெருமை கொள்வது பாவம் எனக் கூறுகிறது.
(vi) பெண்களும் துறவிகளாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டார்கள்.

(i) வர்த்தமான மஹாவீரர் சமணப்பரம்பரையில் 24வது தீர்த்தங்கரர்.
(ii) வைசாலிக்கு அருகாமையில் உள்ள குந்த கிராமத்தில் ஷத்ரிய வகுப்பைச் சேர்ந்த சித்தார்த்தருக்கும். திரிசலைக்கும் வர்த்தமானர் மகனாகப் பிறந்தார்.
(iii) தனது 30வது வயதில் துறவு பூண்ட வர்த்தமானர் 12 ஆண்டுகாலம் காடுகளில் சுற்றி அலைந்தார்.
(iv) 42வது வயதில் ஞானத்தைப் பெற்றார்.
(v) அதன் பின் அவர் மகாவீரர் என்ற ஜீனா என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.
(vi) அவரது கருத்துக்கள் சமணம் என்று வழங்கப்பட்டது.

1. கொல்லாமை (அஹிம்சா)
2. கள்ளாமை (அஸ்தேயா)
3. பொய்யாமை (சத்யா)
4. புலனடக்கம்  (பிரும்மச்சரியா)
5. பொருள் பற்றின்மை (அபரிக்ரஹா)
ஆகியவை சமணத்துறவிகளின் ஐம்பெரும் சூளுரைகள் ஆகும்.

சமண மதத்தினர் அனைவரும் கடைபிடிக்க வேண்டிய மூன்று கொள்கைகள் (திரிரத்தினங்கள்) மும்மணிகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
அவையாவன:
1. நன்னம்ம்பிகை (சம்யோக்-தர்ஷனா)
2. நல்லறிவு  (சம்யோக்-ஞானா
3. நன்னடத்தை (சம்யோக்-மஹாவ்ரதா)

(i) இராமாயணம், மகாபாரதம் ஆகிய இதிகாசங்கள்.
(ii) தர்ம சாஸ்திரங்கள், திரிபீடகங்கள் ஜாதகக் கதைகள் போன்ற நூல்கள், சமண நூல்கள்.
(iii) அர்ரியன் போன்ற கிரேக்கர்களின் குறிப்புகள் ஆகியவை இக்காலத்துக்கான இலக்கியச் சான்றுகளாகும்.
(iv) தொல்லியல் சான்றுகளும் இவற்றை உறுதிப்படுத்துவதாக உள்ளன.

புராண, பெளத்த,சமண மரபுச் சான்றுகளின்படி 16 மகா ஜனபதங்கள் பற்றி அறிய முடிகிறது.
அவையாவன:-
1. காந்தாரம்
2. காம்போஜம்
3. அசகம்
4. வத்சம்
5. அவந்தி
6. சூரசேனம்
7. சேதி
8. மள்ளம்
9. குரு
10. பாஞ்சாலம்
11. மத்ஸ்யம்
12. வஜ்ஜி (விரஜ்ஜி)
13. அங்கம்
14. காசி
15. கோசலம்
16. மகதம்

(i) பல்லவ அரசன் 2ஆம் நரசிம்மவர்மனின் ஆட்சிக்காலத்தில் ஒரு சீன அரசரின் வேண்டுகோளுகிணங்க நாகப்பட்டினத்தில் ஒரு பெளத்த கோயில் கட்டப்பட்டது.
(ii) சீனத்துறவி வு-கிங் இந்த பெளத்த மடத்துக்கு வருகை தந்தார்.
(iii) பொ.ஆ. 1006ல் முதலாம் ராஜராஜனின் ஆட்சிக்காலத்தில் ஸ்ரீவிஜய அரசன் மாற விஜயோத்துங்க வர்மன் நாகப்பட்டினத்தில் ஒரு பெளத்த கோயிலை கட்டினார்.
(iv) அது சூளாமணி வர்ம விஹாரம் எனப்படுகிறது.

ஜனபதங்கள்	மகாஜனபதங்கள்
1. ஜன என்பது இனக்குழுக்கள்	1. மகாஜன என்பது பெரிய பிராந்திய அரசு
2. இனக்குழு தன் காலை பதித்த இடம் ஜனபதம் எனப்படும்.	2. ஒன்றிற் மேற்பட்ட ஜனபதங்கள் இணைக்கப்பட்ட பிரதேசமாகும்.
3. வரி அமைப்பு காணப்படவில்லை	3. அரசர் உபரி வேளாண் மீது வரி விதித்தார்.
4. ஒரு நாட்டிற்கான அரசாங்கம் இறையாண்மை இங்கு காணப்படவில்லை.	4. ஒரு நாட்டிற்கு தேவையான நிலம், மக்கள், அரசாங்கம், இறையாண்மை ஆகியவை இங்கு காணப்பட்டன.

(i) மகாவீரருடைய போதனைகளின் மையக் கருத்து அஹிம்சை ஆகும். சமணம் வலியுறுத்திய அளவிற்கு அஹிம்சையை வேறு எந்த மதமும் வலியுறுத்தவில்லை.
(ii) சமணம் கடவுளின் இருப்பை மறுத்ததோடு உருவ வழிபாட்டையும் எதிர்த்தது.
(iii) கடவுளை வழிபடுவதாலே, வேள்விகள் செய்வதாலோ முக்திபெற என்றார் மகாவீரர்.
(iv) எளிமையான ஒழுக்கமிக்க வாழ்க்கையை மேற்கொள்வதன் மூலமாகவே, ஒருவர் துன்பங்களிலிருந்து தப்ப முடியும் என்றார்.

(i) இந்திய பொருள் முதல்வாதம் சிந்தனையாளர்கள் முதன்மையானவர் 'சார்வாகம்' ஆவார்.
(ii) எவர் ஒரு முறையான தத்துவ முறையை நிறுவினார்.
(iii) இவர் ஜயுறுவாதம் என்ற சிந்தனையை மேம்படுத்தினார். வேதங்களின் அதிகாரத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கினார்.
(iv) அனுபவங்கள் வாயிலாகவே அறிவை பெறவும் முடியும் என நம்பினார்.

பாலி மொழியில் தொகுக்கப்பட்டது திரிபீடகம். அவை
1. வினையபிடகம்
2. சுத்தபிடகம்
3. அபிதம்மபிடகம் என்பவையாகும்.