(i) இராமலிங்க அடிகளார் சிதம்பரத்திற்கு அருகில் ஓர் எளிய குடும்பத்தில் பிறந்தார்.
(ii) முறையாக கல்வி பெறாதவர், சொந்தமாக பாடல்களை இயற்றினார். அவையே 1867-ல் திருவருட்பா எனும் பெயரில் வெளியிடப்பட்டது.
(iii) மதவெறியையும், பகுத்தறிவற்ற தன்மையையும் கண்டனம்செய்தார்.
(iv) சத்ய தர்ம சாலை ஒன்றை வடலூரில் நிறுவி ஏழைகளுக்கு உணவளித்தார். 

(i) சுவாமி தயானந் சரஸ்வதி சுத்தி இயக்கத்தைத் தோற்றுவித்தார்.
(ii) தயானந்தரின் "சுத்தி" இயக்கம் இந்துக்கள் அல்லாதவர்களை இந்துக்களாக மாற்ற பல முயற்சிகளை மேற்கொண்டது.
(iii) ஆகையால் சுத்தி இயக்கம் ஓர் மீட்டெடுப்பு இயக்கமாகக் கருதப்படுகிறது. 

(i) சமூகத்தில் பெண்களும், வறுமையில் இருப்போரும், நசுக்கப்பட்டோரும் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டோர் என்றார்.
(ii) பெண்விடுதலை சமூகத்தின் மற்றவர்களின் விடுதலையோடு இணைந்துள்ளது என்றார்.
(iii) 1851 புனேயில் பெண்களுக்கு ஓர் பள்ளியும், தாழ்த்தப்பட்டோர்க்கு ஓர் பள்ளியும், தீண்டதகாதவர்க்கு ஓர் பள்ளியையும் நிறுவினார்.
(iv) கைம்பெண்களின் குழந்தைகளுக்கு ஒரு இல்லத்தையும் அமைத்தார்.
(v) பல நூற்றாண்டு காலமாக நிலவி வரும் சமத்துவமின்மை, சமூகத் தாழ்வுநிலை ஆகியவற்றிக்கு எதிராகப் போராட்டங்களை மேற்றுக்கொண்டார்.
(vi) இந்த இலட்சியங்களை அடைவதற்கு சத்ய சோதக் சமாஜம் என்ற அமைப்பை 1873 இல் நிறுவினார்.
(vi) மக்களின் கல்வியே விடுதலைக்குக் காரணி என உறுதியாக நம்பினார்.

(i) கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் சாஸ்தா கோவில் (சாமிதோப்பு) எனும் சிறிய ஊரில் 1809-ல் ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். முத்துக்குட்டி எனும் இயற்பெயர் கொண்டவர்.
(ii) திண்ணைப் பள்ளியில் மதம் மற்றும் நீதி நூல்களை கற்றார்.
(iii) தனது போதனைகளில் சாதிமுறையையும், அதிக வரி வசூல் முறையையும் கண்டித்தார்.
(iv) ஒடுக்கப்பட்ட மக்களிடையே மிகவும் பிரபலமான அவரை 'ஐயா வழி' என்ற நடைமுறையில் மக்கள் பின்பற்றினார்.
(v) சமத்துவச் சங்கத்தின் மூலம் பல சாதிகளை இணைத்து சமபந்தி விருந்துகளை ஏற்பாடு செய்தார்.  

1873 ல் சிங் இயக்கம் தோன்றியது. இந்த இயக்கம் இரண்டு முக்கிய நோக்கங்களுக்காக உருவானது.
அவை:
(i) நவீன மேற்கத்திய கல்வியை சீக்கியர்க்கு கிடைக்கச் செய்தல்.
(ii) கிறித்தவ சமயப் பரப்பளர்களின் மதமாற்ற நடவடிக்கைகள் இந்து உயர் சாதியினருக்கும், தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கும் இடையே உள்ள முரண்பாடுகளை நீக்குவதற்கு இவ்வமைப்பு பாடுபட்டது.

(i) நரேந்திரநாத் தாத்தா எனும் இயற்பெயர் கொண்ட விவேகானந்தர் கல்கத்தாவில் வாழ்ந்தவர்.
(ii) தன்னுடைய குரு ராமகிருஷ்ண பரம்ஹம்சரின் பெயரிலேயே ஒரு அமைப்பை ஏற்படுத்தி சமூகத் தொண்டாற்றினார்.
(iii) 1893 -ல் அமெரிக்காவில் சிகாகோ நகரில் நடைபெற்ற உலக சமய மாநாட்டில் பங்கேற்று இந்து சமயத்தை உலகறியச் செய்தார்.
(iv) இவருடைய அமைப்பு பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள், ஆதரவற்றோர் இல்லங்கள் அமைத்து சமூக சேவையாற்றியது.

வடஇந்திய சீர்திருத்த இயக்கங்கள் தமிழகத்தின் மீது தங்கள் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. பிரம்ம சமாஜமும், ஆரிய சமாஜமும் தமிழகத்தில் கிளைகளைப் பெற்றிருந்தன. ஆனால் தமிழகம் தனக்கே உரித்தான சீர்திருத்த இயக்கங்களைச் சந்தித்தது.
வைகுண்ட சுவாமிகள் (1809-1851)
(i) இன்றைய கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் சாஸ்தா கோவில் (சாமிதோப்பு) எனும் சிறிய ஊரில் 1809ல் ஏழைக்குடும்பத்தில் பிறந்தார்.முத்துக்குட்டி எனும் இயற்பெயர் கொண்டவர்.
(ii) திண்ணைப் பள்ளியில் மதம் மற்றும் நீதி நூல்களைச் கற்றார்.
(iii) தனது போதனைகளில் சாதிமுறையையும், அதிக வரிவசூல் முறையையும் கண்டித்தார்.
(iv) ஒடுக்கப்பட்ட மக்களிடேயே மிகவும் பிரபலமான அவர் " ஐயா வழி" என்ற நடைமுறையில் மக்கள் பின்பற்றினர்.
(v) சமத்துவச் சங்கத்தின் மூலம் பல சாதிகளில் சமபந்தி விருந்துகளை ஏற்பாடு செய்தவர்.
(v) ஸ்ரீவைகுண்ட சாமிகள் வழிபாடு 1830 களில் நிறுவப்பட்டு இன்றுவரை நடைமுறையில் உள்ளது.
(vi) அவருடைய போதனைகள் தொகுக்கப்பட்டு 'அகிலத்திரட்டு ' என்னும் வழிபாட்டு நூலக வெளி வந்தது.
(vi) 'நிழல் தாங்கல்' என்றழைக்கப்பட்ட அவர் உருவாக்கிய உணவுக் கூடங்களில் சாதிக் கட்டுப்பாடுகள் உடைக்கப்பட்டன.
இராமலிங்க அடிகள் (வள்ளலார்)1823-1874
(i) இராமலிங்க அடிகளார் சிதம்பரத்திற்கு அருகில் ஓர் எளிய  குடும்பத்தில் பிறந்தார்.
(ii) முறையாக கல்வி பெறா இவர் சொந்தமாக பாடல்களை இயற்றினார்.அவையே 1867-ல் திருவருட்பா எனும் பெயரில் வெளியிடப்பட்டது.
(iii) மதவெறியையும், பகுத்தறிவற்ற தன்மையையும் கண்டனம் செய்தார்.
(iv) அவர் சத்திய தர்மசாலை ஒன்றை வடலூரில் நிறுவி ஏழைகளுக்கு உணவளிக்கத் தொடங்கினார். முக்கியமாக 1860 களில் பஞ்சங்களும், கொள்ளை நோயும் ஏற்பட்ட போது சாதிமத வேறுபாடின்றி உணவளித்தார்.
(v) தன்னை பின்பற்றுவோரை ஒருங்கிணைப்பதற்காக சத்ய ஞானசபை எனும் அமைப்பை நிறுவினார்.
(vi) அவருடைய எழுத்துக்கள் உலகளாவிய சிந்தனைகளைத் தூண்டி சைவ சமயத்துக்குள் இருக்கும் பிரிவினைகளை மதிப்பிழக்கச் செய்தது.
அயோத்திதாசப் பண்டிதரும்-பௌத்தமும்:
(i) பௌத்தம் தமிழ்நாட்டில் இரண்டாவது ஆயிரம் ஆண்டில் தொடக்கத்திலேயே முற்றிலுமாக துடைக்கப்பட்டு விட்டது.
(ii) பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் பௌத்தம் புத்துயிர் பெறத் துவங்கியது.
(iii) 1867 ல் சீவகசிந்தாமணி, 1898ல் மணிமேகலை ஆகிய இரண்டும் முழுமையாக அச்சிடப்பட்டு வெளியிடப்பட்டது.
(iv) இதை அச்சிட்டு வெளியிட்டவர் அயோத்திதாச பண்டிதராவார்.
(v) 1890 களில் ஆதிதிராவிடர்களுக்கிடையே இயக்கத்தைத் தொடங்கிய அவர் ஆதி திராவிடர்களே உண்மையான பௌத்தர்கள் என்றும், வேத பிராமணியத்தை எதிர்த்ததன் விளைவாக அவர்கள் தீண்டத்தகாதவர்களாக ஆக்கப்பட்டனர் என்றும் வாதிட்டார்.
(vi) மக்கள் பௌத்த மதத்திற்கு மாறுவதை அவர் ஊக்குவித்தார்.
(vii) அவர் கொள்கையை வட தமிழகப் பகுதிகளில் அதிக எண்ணிக்கையில் மக்கள் பின்பற்றினர்.
(viii) இவ்வியக்கத்தில் சிங்காரவேலரும், லட்சுமி நரசுவும் முக்கியப் பங்கு வகித்தனர்.
(ix) அயோத்திதாச பண்டிதர் 1908 முதல் "ஒரு பைசாத் தமிழன்" என்ற பெயரில் வாரந்திரப் பத்திரிகை ஒன்றை தொடங்கி தான் இயற்கை எய்தும் காலம் வரை நடத்தினார்.
(x) இவ்வாறு பல இயக்கங்கள் சமூக மூடநம்பிக்கையிலும், சீரற்ற பழக்க வழக்கங்களிலும் மூழ்கியிருந்த மக்களை ஒரு மாறுதலுக்கு உட்படுத்தியது என்றே சொல்லலாம்.
  

இந்தியாவில் கிறித்துவ மதப்பரப்புக் குழுவினர் சமூகப் பொருளாதார ரீதியாக தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு ஆற்றிய பணிகள்:
(i) மதப்பரப்புக் குழுவினர் சமூகப் பொருளாதார ரீதியாக தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கெனப் பள்ளிகளை நிறுவினர்.
(ii) அரசுப் பணிகளில் அவர்களைப் பணியமர்த்துவதன் மூலம் அவர்களின் பொருளாதார நிலையை மேம்படுத்த முயன்றனர்.
(iii) பொது சாலைகளைப் பயன்படுத்துவது, தாழ்த்தப்பட்ட பெண்கள் மேலாடை அணிந்து கொள்வது போன்ற சமூக உரிமைகளுக்காகவும் சமய பரப்புக் குழுவினர் போராடினர்.
(iv) அனாதைக் குழந்தைகளையும், ஆதரவற்றோரையும் தங்கள் நிறுவனங்களில் தங்க வைத்து தங்களது உறைவிடப் பள்ளிகளில் அவர்களுக்கு கல்வி வழங்கினர்.
(v) கிராமப்புறங்களில் வாழும், உரிமைகள் மறுக்கப்பட்ட ஏழை மக்களுக்குக் கல்வி வழங்கும் பொறுப்பை கிறித்துவ சமய நிறுவனங்களே தன்னார்வத்துடன் ஏற்றுக் கொண்டன.
(vi) மருத்துவமனைகளையும், மருந்தகங்களையும் கிறித்துவ சமய நிறுவனங்கள் அமைத்துக் கொடுத்தது குறிப்பிடவேண்டிய ஒன்றாகும்.