மோனை : முதல் எழுத்து ஒன்றி வருவது மோனை
நீளும் - நீளாத; நீளாத - நெஞ்சம்
எதுகை : இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றி வருவது எதுகை
நீளும் நீளாத
இயைபு : இறுதி எழுத்து ஒன்றி வருவது இயைபு - தொடரும் - படரும்
முரண் : எதிர்ச்சொல் பயின்று வருவது முரண் தொடரும் - நீளும் x நீளாத

மரபு சார்ந்த செய்யுள்களின்‌ கட்டுப்பாடுகளில்‌ இருந்து தன்னை விடுவித்துக்‌ கொண்ட கவிதைகளைப்‌ புதுக்கவிதைகள்‌ என்பர்‌.

வருமொழியின்‌ முதல்‌ எழுத்து உயிரெழுத்தாய்‌ இருந்தால்‌ அஃது உயிர்முதல்‌ எனப்படும்‌. வருமொழியின்‌ முதல்‌ எழுத்து மெய்யாய்‌ இருந்தால்‌ மெய்முதல்‌ எனப்படும்‌.

உயிரெழுத்து : (து - த்‌ + ௨) - இச்சொல்லில்‌ 'உ' என்னும்‌ உயிரெழுத்து ஈற்றில்‌ அமைந்துள்ளது.
பன்னிரண்டு : (டு - ட்‌ + ௨) - இச்சொல்லில்‌ 'உ' என்னும்‌ உயிரெழுத்து ஈற்றில்‌ அமைந்துள்ளது.
திருக்குறள்‌ : ள்‌ - இச்சொல்லில்‌ மெய்யெழுத்து ஈற்றில்‌ அமைந்துள்ளது.
நாலடியார்‌ : ர்‌ - இச்சொல்லில்‌ மெய்யெழுத்து ஈற்றில்‌ அமைந்துள்ளது.

தன்‌ இனத்தையும்‌ மொழியையும்‌ பாடாத கவிதை,
(i) வேரில்லாத மரம்‌,
(ii) கூடில்லாத பறவை
என இனம்‌, மொழி குறித்து இரசூல்‌ கம்சதோவ்‌ குறிப்பிடுகிறார்‌.

எழுத்து மொழியில்‌, எழுதுவதை மட்டுமே மனிதனின்‌ கை செய்கிறது.
பேச்சுமொழியில்‌, முகத்திலிருக்கும்‌ வாய்‌, உடம்பிலிருக்கும்‌ கையைக்காட்டிலும்‌ உணர்ச்சி வெளிப்பாட்டைத்‌ தெரிவிப்பதாய்‌ அமைந்துள்ளது.
எனவே, பேச்சுமொழி எழுத்துமொழியைக்காட்டிலும்‌ மிகுந்த உணர்ச்சி வெளிப்பாட்டுச்சக்தி மிக்கது.

பன்னிரண்டு உயிரெழுத்துகளும்‌ ௧, ச, த, ந, ப, ம, வ, ய ஞ, ங ஆகிய பத்து உயிர்‌ ஏறிய  மெய்யெழுத்துகளும்‌ மொழிக்கு முதலில்‌ வரும்‌. (எ-டு) : அணி, ஆடை, இலை, ஈகை, உரல்‌, ஊசல்‌, எடு, ஏடு, ஐயம்‌, ஒன்று, ஓடம்‌, ஒளவை.
(எ-டு) : கனி, காவல்‌, கிளி, கீரை, குயில்‌, கூடு, கெடு, கேடு, கை, கொடு, கோவில்‌, கெளவை.
சங்கு, சால்பு, சிலை, சீற்றம்‌, சுருள்‌, சூழ்ச்சி, செறு, சேய்‌, சையம்‌ (பொருள்‌), சொல்‌, சோறு, செளரியம்‌ (வீரம்‌).
தளிர்,  தாழ்வு, திரு, தீமை, துன்பம்‌, தூற்று, தெரு, தேவை, தையல்‌, தொழில்‌, தோகை, தெளவை
நன்றி, நாடு, நிழல்‌, நீர்‌, நுங்கு, நூல்‌, நெகிழ்ச்சி, நேயம்‌, நைதல்‌, நொய்ம்மை, நோய்‌, நெளவி (மான்‌).
பழம்‌, பாவை, பிடி, பீர்க்கு, புதுமை, பூமி, பெருமை, பேழை, பைய, பொழில்‌, போக்கு, பெளவம்‌ (கடல்‌.
மண்‌, மான்‌, மின்‌, மீன்‌, முதுமை, மூன்று, மென்மை, மேன்மை, மையல்‌, மொக்கு, மோழை, மெளவல்‌ (அரும்பு),
உயிர்‌ பன்னிரண்டும்‌ ஞ்‌, ண்‌, ந்‌, ம்‌, ன்‌, ய்‌, ர்‌, ல்‌, வ்‌, ழ்‌, ள்‌ ஆகிய மெய்‌ பதினொன்றும்‌, குற்றியலுகரம்‌ ஒன்றுமாக இருபத்து நான்கு எழுத்துகள்‌ தமிழில்‌ மொழிக்கு ஈற்றில்‌ வரும்‌.
உயிர்‌ தனித்தும்‌ மெய்யோடு சேர்ந்தும்‌ மொழிக்கு ஈற்றில்‌ வரும்‌.
(எ-டு) : ஆ, ஈ, ஊ, ஏ; ஐ, ஒ, ஒள. ௮, இ, ௨, ௭, ஒ. (உயிர்‌ தனித்து ஈறாயின) விள, பலா, கரி, தீ, கடு, பூ, சே௭, தே, தை, நொ, போ, வெள - உயிர்‌, மெய்யோடு சேர்ந்து ஈறாயின,. உறிஞ்‌, மண்‌, பொருந்‌, மரம்‌, பொன்‌, வேய்‌, வேர்‌, வேல்‌, தெவ்‌, தமிழ்‌, வாள்‌ - மெய்‌ ஈறாயின. எஃகு - குற்றியலுகரம்‌ ஈறாயிற்று.

காலநேரம்‌ கருதாது தமிழ்ப்‌ பயிர்‌ தழைத்தோங்க வியர்வை சிந்த உழைத்தவர்‌, தமிழ்த்தாய்‌ தன்‌ திருவடிகளைத்‌ தொழுத தமிழ்ப்‌ பற்றாளர்‌,
தமிழ்‌ வயலினை ஆழ அறிவால்‌ உழுதவர்‌,
பயனளிக்கும்‌ நல்ல கருத்துகளை விதைத்தவர்‌, ஆகியோருக்கெல்லாம்‌ நிறைமணிகளாகிய இலக்கியச்‌ செல்வங்களைத்‌ தந்தவள்‌, தமிழ்த்தாய்‌.
அத்தகைய தமிழ்த்தாயைப்‌ பல்லாயிரம்‌ ஆண்டுகள்‌ வாழவேண்டும்‌ எனப்‌ பாடத்தான்‌ வேண்டும்‌,
எண்ணற்ற இலக்கிய வளங்களைக்‌ கொண்டிருந்த கபாடபுரத்தைக்‌ கடல்‌ காவு கொண்டு விழுங்கிய பின்னும்‌ நிலைத்து நிற்பவள்‌, தமிழ்த்தாய்‌.
எதிர்ப்புக்காற்றைத்‌ தாண்டி, தடுத்து நிற்கும்‌ அலைகடல்‌, நெருப்பாறு, மலைமுகடு போன்ற சக்திகளை வென்று, தமிழ்‌ செல்லட்டும்‌ என்னும்‌ பாடலைப்‌ பாடத்தான்‌ வேண்டும்‌.
காலத்தால்‌ அழியாத தொல்‌ கனிமங்கள்‌ தமிழ்‌ பற்றிக்‌ கூறும்‌ உரமான செய்திகளையெல்லாம்‌ சேர்த்துக்கொண்டு பாடத்தான் வேண்டும்.
இவ்வாறு சு. வில்வரத்தினம்‌ குறிப்பிடுகிறார்‌.

(i) இளமைப்பருவத்தில்‌ என்‌ நாவை அசைத்துமே மழலையெனும்‌ குழலிசையை வளர்த்த மொழி, என்னுயிர்‌ தமிழ்மொழி என்பேன்.
(ii) அறிவெனும்‌ கண்களை அகலத்‌திறந்து வைத்து, உலகோடு கலந்து உறவாடச்‌ செய்த மொழி.
(iii) மங்காத செல்வமாம்‌ சங்க இலக்கியத்தை வாரி என்‌ முன்னே வைத்திட்ட நன்பொழி.
(iv) கம்பனும்‌ இளங்கோவும்‌, தம்மிரு தோள்களில்‌ தூக்கி எனை வைத்து வளர்த்திடச்‌ செய்த மொழி. இலக்கணத்தோணியாம்‌ நன்னூலில்‌ எனை ஏற்றி இலக்கியக்கடலினில்‌ உலவிடச்‌ செய்த மொழி, தேவாரம்‌, திருவாசகம், திவ்வியப்பிரபந்தமென  அருள்நூல்கள் ஒளியேற்றி வழிகாட்டச் செய்த மொழி.
(v) செம்மொழிக்கு உரியதெனும்‌ பதினொரு கோட்பாட்டைத்‌ தன்னகத்தே கொண்டிருக்கும்‌ தன்னிகர்‌ இல்லா மொழி என்னுயிர்‌ தமிழ்மொழி என்பேன்‌.

சிம்பொனித் தமிழர் இசைஞானி இளையராஜா
முதன்முதலில் சிம்பொனி என்னும் மேற்கத்திய செவ்வியல் வடிவ இசைக் கோவையை உருவாக்கியவர் இவரே
பழந்தமிழ் இசையையும் உழைக்கும் மக்களின் துள்ளல் இசையையும் சிறப்பாய் அமைத்து கருநாடக இசையில் பல திருப்பங்களை ஏட்படுத்தியவர் மண் மணத்துடன் தம்மை இணைத்து இசையமைப்பதுதான் இவருடைய சிறப்பாகும் 
"எப்படிப் பெயரிடுவேன் ?" (How to name it ) "காற்றைத் தவிர ஏதுமில்லை" ஆகிய இரு இசைத்தொகுப்புகளும் இசையுலகின் புதிய முயற்சியாகக் கொண்டாடப்பட்டது
நம்பிக்கை இன்பம் துன்பம் வலி போன்ற மனித உணர்வுகளும் இசை வடிவம் கொடுக்க முடியும் என்பதை இந்தியா 24 மணி நேரம் என்னும் ஆவணக் குரும்படத்தின் பின்னணி இசையில் வெளிப்படுத்தினர்
மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகப் பாடல்களுக்கு ஆரட்டோரிய என்னும் இசை வடிவில் இசை அமைத்துள்ளார்
பஞ்சமுகி என்ற கருநாடகச் செவ்வியில் இராகத்தை உருவாக்கியுள்ளார் பால்நிலாப் பாதை வெட்ட வெளிதனில் கொட்டிக் கிடக்குது உள்ளிட்ட பல நூல்களை எழுதியுள்ளார் 
பத்ம விபூசண் விருது சிறந்த இசையமைப்பாளருக்கான தேசிய விருது சிறந்த பின்னணி இசைக்கான தேசிய விருது கலைமாமணி விருது லதா மங்கேஷ்கர் விருது நிஷாகந்தி சங்கீத விருது போன்ற பல விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார்.


ஆஸ்கர் தமிழர் ஏ ஆர் ரகுமான்:
ஏ ஆர் ரகுமான் 1992 ஆம் ஆண்டு ரோஜா திரைப்படத்தின் மூலம் தனது திரையிசைப் பயணத்தைத் தொடங்கினார்
முதல் படத்திலேயே அவருக்குச் சிறந்த இசையமைப்பாளருக்கான தேசிய விருது கிடைத்தது
நாட்டுப்புற இசை, கருநாடக இசை, இவற்றுடன் மேற்கத்திய உலகளாவிய இசை முறைகளைக் கலந்து புதிய கணினித் தொழில்நுட்ப உதவியுடன் உலகத்தரத்தில் இசையமைத்தார்
இவர் இசையமைத்த வந்தே மாதரம் ஜன கன மன என்னும் இசைத்தொகுதிகள் நாட்டுப்பற்று உணர்வை மிளிரச் செய்தன
தமிழ் மலையாளம் தெலுங்கு கன்னடம் உள்ளிட்ட பல தென்னிந்திய மொழிபடங்களுக்கு மட்டுமின்றி இந்தி மற்றும் மேலைநாட்டுத் திரைப்படங்களுக்கும் இசை அமைத்தார்
வெவ்வெறு கலாச்சார மக்களையும் தமது இசையால் ஒன்றிணைத்தார்
2009-ல் சிறந்த திரைபடப் பின்னணி இசைக்கான சிறந்த திரையிசை பாடலுக்கான இரண்டு ஆஸ்கர் விருதுகள் பெற்றார்
பத்மா பூஷண் விருது கலைமாமணி விருது கேரளா அரசின் தங்கப் பதக்கம் லதா மங்கேஷ்கர் விருது இசை விருது சர்வதேச இசை விருது போன்ற பல விருதுகளைப் பெற்றவர் 

(i) பேச்சுமொழி என்பது, முன்‌ நிற்கும்‌ ஒருவரை நோக்கியோ, சிலரை நோக்கியோ, பலரை நோக்கியோ, பல்லாயிரக்கணக்கானவரை நோக்கியோ நிகழ்வதாய்‌ இருக்கும்‌.
(ii) எதிரே இருப்பவர்‌ எத்தனை பேர்‌ என்றாலும்‌ 'பேச்சுமொழிக்கு' ஈன்று சில 'தகுதிகள்‌' அமைந்துவிடுகின்றன.
(iii) பேச்சைக்‌ கேட்பவர்‌ பேசுகிறவர்‌ என்ன கருத்தை, என்ன செய்தியைச்‌ சொல்ல முயல்கிறார்‌ என்பதில்‌ தான்‌ கவனம்‌ செலுத்துவாரே தவிர, அவர்‌ பேச்சில்‌ ஒருமைபன்மை ஒழுங்குற அமைத்துள்ளனவா, கருத்தைச்‌ சுமந்து வருகின்ற சொற்றொடரிலுள்ள சொற்கள்‌ ஒழுங்குமுறையில்‌ அமைந்துள்ளனவா, எழுத்தின்‌ ஒலிப்பு முறை தவறின்றி அமைந்துள்ளதா என்று கவனிக்கமாட்டார்
(iv) ஆனால்‌, எழுத்து வடிவில்‌ ஒரு நூலினைப்‌ படிக்கையில்‌, அந்நூல்‌ என்ன கூறுகிறது என்பதோடு, எழுத்துப்பிழை, இலக்கணப்பிழை ஆகியன இல்லாமல்‌ அமைந்துள்ளனவா என்பதையும்‌ அறிகிறோம்‌.
(v) எழுத்துப்பிழை, இலக்கணப்பிழை ஆகியன உள்ளனவா என்னும்‌ நோக்கில்‌ நாம்‌ படிக்கவில்லை என்றாலும்‌, இடறும்‌ கற்கள்‌ போல அவை நமக்குத்‌ தோன்றி, படிக்கும்‌ வேகத்தைத்‌ தடை செய்கின்றன.
(vi) இலக்‌கணம், இலக்கியம்‌ கற்ற பெருமக்கள்‌ அறியக்கூடிய செறிவான அரிய, சொற்களால் நூல்நடை அமைவதே சிறந்தது என்று கருதுவது தவறு.
(vii) பலரும்‌ அறிந்த எளிய சொற்களில்‌ நூல்நடை அமைவதே பெரிதும்‌ வரவேற்கத்தக்கது,
(viii) அது கருத்தைப்‌ பரவலாய்‌ எல்லாரும்‌ அறியச்செய்ய ஏற்ற வழியாகும்‌.

ஏடு தொடக்கி வைத்து என்னம்மை
மண்ணிலே தீட்டித்தீட்டி எழுதுவித்த
விரல்முனையைத் தீயிலே தோய்த்து
திசைகளின் சுவரெலாம்
எழுதத்தான் வேண்டும்
எழுகின்ற யுகத்தினோர் பாடலை.