பூரிக்கோ

(i) தமிழ்நாட்டில்‌ பண்டைக்காலம்‌ முதல்‌ நாட்டார்‌ வழக்கிலுள்ள இசைமரபே காவடிச்சிந்து ஆகும்‌.
(ii) முருகப்பெருமானுக்கு அவன்‌ அடியார்கள்‌ காவடி எடுத்துச்‌ செல்லும்‌ போது அன்பர்களால்‌ பாடப்படும்‌ பாடல்கள்‌, காவடிச்சிந்து ஆகும்‌.
(iii) இவை சிந்து என்னும்‌ இசைப்பாடல்களால்‌ ஆனவை. காவடிச்சிந்து என்னும்‌ நூலில்‌ 22 இசைப்பாடல்கள்‌ உள்ளன. 

(i) தமிழ்நாட்டின்‌ மாநில மரம்‌, பனை மரம்‌.
(ii) அது, சிறந்த காற்றுத்தடுப்பான்‌.
(iii) நிலத்தடி நீர்மட்டத்தைக்‌ குறையாது காக்கும்‌.
(iv) பனைபரத்திலிருந்து பதநீர்‌, நுங்கு முதலியன கிட்டுகின்றன.
(v) அவற்றைக்‌ கொண்டு கருப்பட்டி, பனங்கற்கண்டு தயாரிக்கப்படுகின்றன.

உயிரெழுத்து : (து - த்‌ + ௨) - இச்சொல்லில்‌ 'உ' என்னும்‌ உயிரெழுத்து ஈற்றில்‌ அமைந்துள்ளது.
பன்னிரண்டு : (டு - ட்‌ + ௨) - இச்சொல்லில்‌ 'உ' என்னும்‌ உயிரெழுத்து ஈற்றில்‌ அமைந்துள்ளது.
திருக்குறள்‌ : ள்‌ - இச்சொல்லில்‌ மெய்யெழுத்து ஈற்றில்‌ அமைந்துள்ளது.
நாலடியார்‌ : ர்‌ - இச்சொல்லில்‌ மெய்யெழுத்து ஈற்றில்‌ அமைந்துள்ளது.

தன்‌ இனத்தையும்‌ மொழியையும்‌ பாடாத கவிதை,
(i) வேரில்லாத மரம்‌,
(ii) கூடில்லாத பறவை
என இனம்‌, மொழி குறித்து இரசூல்‌ கம்சதோவ்‌ குறிப்பிடுகிறார்‌.

எழுத்து மொழியில்‌, எழுதுவதை மட்டுமே மனிதனின்‌ கை செய்கிறது.
பேச்சுமொழியில்‌, முகத்திலிருக்கும்‌ வாய்‌, உடம்பிலிருக்கும்‌ கையைக்காட்டிலும்‌ உணர்ச்சி வெளிப்பாட்டைத்‌ தெரிவிப்பதாய்‌ அமைந்துள்ளது.
எனவே, பேச்சுமொழி எழுத்துமொழியைக்காட்டிலும்‌ மிகுந்த உணர்ச்சி வெளிப்பாட்டுச்சக்தி மிக்கது.

(i) மனித சமூகத்தின்‌ ஆதிநிலமாய்‌ விளங்குவது மலையே ஆகும்‌. தமிழ்‌ இலக்கியங்கள்‌ மலை நிலத்தைக்‌ குறிஞ்சி என்று குறிப்பிடுகின்றன.
(ii) “சேயோன்‌ மேய மைவரை உலகம்‌” என்று தொல்காப்பியமும்‌, “விண்பொரு நெடுவரை குறிஞ்சிக்‌ கிழவ” என்று திருமுருகாற்றுப்படையும்‌ கடவுளையும்‌ மலையையும்‌ தொடர்புபடுத்திக்‌ கூறுகின்றன.
(iii) பழங்குடி மக்கள்‌, ஓடும்‌ நீரையே குடிநீராய்ப்‌ பயன்படுத்தும்‌ இயல்புடையவர்கள்‌. எனவே, அவர்கள்‌ தங்கள்‌ குடியிருப்புப்‌ பகுதியைவிட உயரமான இடத்தில்‌ ஒடும்‌ சிற்றாறுகள்‌, ஓடைகளில்‌ இருந்து நீரெடுத்துப்‌ பருகினர்‌.

பன்னிரண்டு உயிரெழுத்துகளும்‌ ௧, ச, த, ந, ப, ம, வ, ய ஞ, ங ஆகிய பத்து உயிர்‌ ஏறிய  மெய்யெழுத்துகளும்‌ மொழிக்கு முதலில்‌ வரும்‌. (எ-டு) : அணி, ஆடை, இலை, ஈகை, உரல்‌, ஊசல்‌, எடு, ஏடு, ஐயம்‌, ஒன்று, ஓடம்‌, ஒளவை.
(எ-டு) : கனி, காவல்‌, கிளி, கீரை, குயில்‌, கூடு, கெடு, கேடு, கை, கொடு, கோவில்‌, கெளவை.
சங்கு, சால்பு, சிலை, சீற்றம்‌, சுருள்‌, சூழ்ச்சி, செறு, சேய்‌, சையம்‌ (பொருள்‌), சொல்‌, சோறு, செளரியம்‌ (வீரம்‌).
தளிர்,  தாழ்வு, திரு, தீமை, துன்பம்‌, தூற்று, தெரு, தேவை, தையல்‌, தொழில்‌, தோகை, தெளவை
நன்றி, நாடு, நிழல்‌, நீர்‌, நுங்கு, நூல்‌, நெகிழ்ச்சி, நேயம்‌, நைதல்‌, நொய்ம்மை, நோய்‌, நெளவி (மான்‌).
பழம்‌, பாவை, பிடி, பீர்க்கு, புதுமை, பூமி, பெருமை, பேழை, பைய, பொழில்‌, போக்கு, பெளவம்‌ (கடல்‌.
மண்‌, மான்‌, மின்‌, மீன்‌, முதுமை, மூன்று, மென்மை, மேன்மை, மையல்‌, மொக்கு, மோழை, மெளவல்‌ (அரும்பு),
உயிர்‌ பன்னிரண்டும்‌ ஞ்‌, ண்‌, ந்‌, ம்‌, ன்‌, ய்‌, ர்‌, ல்‌, வ்‌, ழ்‌, ள்‌ ஆகிய மெய்‌ பதினொன்றும்‌, குற்றியலுகரம்‌ ஒன்றுமாக இருபத்து நான்கு எழுத்துகள்‌ தமிழில்‌ மொழிக்கு ஈற்றில்‌ வரும்‌.
உயிர்‌ தனித்தும்‌ மெய்யோடு சேர்ந்தும்‌ மொழிக்கு ஈற்றில்‌ வரும்‌.
(எ-டு) : ஆ, ஈ, ஊ, ஏ; ஐ, ஒ, ஒள. ௮, இ, ௨, ௭, ஒ. (உயிர்‌ தனித்து ஈறாயின) விள, பலா, கரி, தீ, கடு, பூ, சே௭, தே, தை, நொ, போ, வெள - உயிர்‌, மெய்யோடு சேர்ந்து ஈறாயின,. உறிஞ்‌, மண்‌, பொருந்‌, மரம்‌, பொன்‌, வேய்‌, வேர்‌, வேல்‌, தெவ்‌, தமிழ்‌, வாள்‌ - மெய்‌ ஈறாயின. எஃகு - குற்றியலுகரம்‌ ஈறாயிற்று.

காலநேரம்‌ கருதாது தமிழ்ப்‌ பயிர்‌ தழைத்தோங்க வியர்வை சிந்த உழைத்தவர்‌, தமிழ்த்தாய்‌ தன்‌ திருவடிகளைத்‌ தொழுத தமிழ்ப்‌ பற்றாளர்‌,
தமிழ்‌ வயலினை ஆழ அறிவால்‌ உழுதவர்‌,
பயனளிக்கும்‌ நல்ல கருத்துகளை விதைத்தவர்‌, ஆகியோருக்கெல்லாம்‌ நிறைமணிகளாகிய இலக்கியச்‌ செல்வங்களைத்‌ தந்தவள்‌, தமிழ்த்தாய்‌.
அத்தகைய தமிழ்த்தாயைப்‌ பல்லாயிரம்‌ ஆண்டுகள்‌ வாழவேண்டும்‌ எனப்‌ பாடத்தான்‌ வேண்டும்‌,
எண்ணற்ற இலக்கிய வளங்களைக்‌ கொண்டிருந்த கபாடபுரத்தைக்‌ கடல்‌ காவு கொண்டு விழுங்கிய பின்னும்‌ நிலைத்து நிற்பவள்‌, தமிழ்த்தாய்‌.
எதிர்ப்புக்காற்றைத்‌ தாண்டி, தடுத்து நிற்கும்‌ அலைகடல்‌, நெருப்பாறு, மலைமுகடு போன்ற சக்திகளை வென்று, தமிழ்‌ செல்லட்டும்‌ என்னும்‌ பாடலைப்‌ பாடத்தான்‌ வேண்டும்‌.
காலத்தால்‌ அழியாத தொல்‌ கனிமங்கள்‌ தமிழ்‌ பற்றிக்‌ கூறும்‌ உரமான செய்திகளையெல்லாம்‌ சேர்த்துக்கொண்டு பாடத்தான் வேண்டும்.
இவ்வாறு சு. வில்வரத்தினம்‌ குறிப்பிடுகிறார்‌.

சிம்பொனித் தமிழர் இசைஞானி இளையராஜா
முதன்முதலில் சிம்பொனி என்னும் மேற்கத்திய செவ்வியல் வடிவ இசைக் கோவையை உருவாக்கியவர் இவரே
பழந்தமிழ் இசையையும் உழைக்கும் மக்களின் துள்ளல் இசையையும் சிறப்பாய் அமைத்து கருநாடக இசையில் பல திருப்பங்களை ஏட்படுத்தியவர் மண் மணத்துடன் தம்மை இணைத்து இசையமைப்பதுதான் இவருடைய சிறப்பாகும் 
"எப்படிப் பெயரிடுவேன் ?" (How to name it ) "காற்றைத் தவிர ஏதுமில்லை" ஆகிய இரு இசைத்தொகுப்புகளும் இசையுலகின் புதிய முயற்சியாகக் கொண்டாடப்பட்டது
நம்பிக்கை இன்பம் துன்பம் வலி போன்ற மனித உணர்வுகளும் இசை வடிவம் கொடுக்க முடியும் என்பதை இந்தியா 24 மணி நேரம் என்னும் ஆவணக் குரும்படத்தின் பின்னணி இசையில் வெளிப்படுத்தினர்
மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகப் பாடல்களுக்கு ஆரட்டோரிய என்னும் இசை வடிவில் இசை அமைத்துள்ளார்
பஞ்சமுகி என்ற கருநாடகச் செவ்வியில் இராகத்தை உருவாக்கியுள்ளார் பால்நிலாப் பாதை வெட்ட வெளிதனில் கொட்டிக் கிடக்குது உள்ளிட்ட பல நூல்களை எழுதியுள்ளார் 
பத்ம விபூசண் விருது சிறந்த இசையமைப்பாளருக்கான தேசிய விருது சிறந்த பின்னணி இசைக்கான தேசிய விருது கலைமாமணி விருது லதா மங்கேஷ்கர் விருது நிஷாகந்தி சங்கீத விருது போன்ற பல விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார்.


ஆஸ்கர் தமிழர் ஏ ஆர் ரகுமான்:
ஏ ஆர் ரகுமான் 1992 ஆம் ஆண்டு ரோஜா திரைப்படத்தின் மூலம் தனது திரையிசைப் பயணத்தைத் தொடங்கினார்
முதல் படத்திலேயே அவருக்குச் சிறந்த இசையமைப்பாளருக்கான தேசிய விருது கிடைத்தது
நாட்டுப்புற இசை, கருநாடக இசை, இவற்றுடன் மேற்கத்திய உலகளாவிய இசை முறைகளைக் கலந்து புதிய கணினித் தொழில்நுட்ப உதவியுடன் உலகத்தரத்தில் இசையமைத்தார்
இவர் இசையமைத்த வந்தே மாதரம் ஜன கன மன என்னும் இசைத்தொகுதிகள் நாட்டுப்பற்று உணர்வை மிளிரச் செய்தன
தமிழ் மலையாளம் தெலுங்கு கன்னடம் உள்ளிட்ட பல தென்னிந்திய மொழிபடங்களுக்கு மட்டுமின்றி இந்தி மற்றும் மேலைநாட்டுத் திரைப்படங்களுக்கும் இசை அமைத்தார்
வெவ்வெறு கலாச்சார மக்களையும் தமது இசையால் ஒன்றிணைத்தார்
2009-ல் சிறந்த திரைபடப் பின்னணி இசைக்கான சிறந்த திரையிசை பாடலுக்கான இரண்டு ஆஸ்கர் விருதுகள் பெற்றார்
பத்மா பூஷண் விருது கலைமாமணி விருது கேரளா அரசின் தங்கப் பதக்கம் லதா மங்கேஷ்கர் விருது இசை விருது சர்வதேச இசை விருது போன்ற பல விருதுகளைப் பெற்றவர் 

காவடி என்பது தமிழ்ப் பண்பாட்டுக் கூறுகளுள் ஒன்று. உலகெங்கும் வாழும் தமிழர்கள் குன்றுதோறும் வீற்றிருக்கும் முருகன் கோவில்களில் காவடி எடுத்து ஆடுவது வழக்கமாக உள்ளது. காவடி எடுத்துச் செல்வோர் அதைச் சுமையாக எண்ணாமல் பாடியவாறே செல்வதாகும்.

ஆதியில்‌ வாழ்ந்த நிலம்‌ : தமிழன்‌ தொடக்கத்தில்‌ வாழ்ந்த நிலம்‌, குறிஞ்சியாகும்‌. குறிஞ்சி என்பது மலையும்‌ மலைசார்ந்த இடமுமாகும்‌. எங்கும்‌ இயற்கை அழகு குடிகொண்டிருக்கும்‌ மலைப்பகுதியில்‌ வாழ்ந்த தமிழன்‌ நாளடைவில்‌ முல்லை, மருதம்‌, நெய்தல்‌ போன்ற நிலங்களில்‌ சென்று பரவி வாழத்‌ தொடங்கினான்‌. அப்படி வாழ்வதற்கு முயன்ற தமிழன்‌, தான்‌ இருக்குமிடத்திற்குத்‌ தன்னைச்‌ சூழ அமைந்திருக்கும்‌ இயற்கைச்‌ சூழலைக்‌ கருத்தில்‌ கொண்டே பெயரிடத்‌ தொடங்கினான்‌. 
மலையால்‌ பெயர்‌ பெற்ற ஊர்கள்‌ : பாண்டி நாட்டிலே மதுரைக்கு அருகே ஒரு மலையும்‌, சோழநாட்டிலே ஒரு மலையும்‌, தொண்டை நாட்டிலே ஒரு மலையும்‌ அமைந்துள்ளன. அம்மலைகளைச்‌ சார்ந்து ஊர்கள்‌ அமைந்துள்ளன. எனவே, அவ்வூர்‌ மக்கள்‌ அம்மலைகளை மறவாமல்‌, தம்மூர்களுக்கு முறையே யானை மலை, சுவாமி மலை, தணிகை மலை திருத்தணி எனப்‌ பெயரிட்டுள்ளனர்‌.
கோடு என்பது மலையைக்‌ குறிக்கும்‌. அத்தகைய கோடு ஒன்று சேலம்‌ மாவட்டத்தில்‌ உள்ளது. அக்கோட்டினை ஒட்டி வாழ்கின்ற மக்கள்‌, தம்மூருக்குத்‌ “திருச்செங்கோடு” என்று பெயரிட்டுள்ளனர்‌. அக்கோடு செந்நிறம்‌ வாய்ந்ததால்‌ அது செங்கோடாயிற்று.
சோலையால்‌ பெயர்‌ பெற்ற ஊர்‌! : திருக்குற்றால மலை அடிவாரத்தில்‌ கண்கவரும்‌ தண்ணறுஞ்சோலைகள்‌ உள்ளன. அச்சோலைகளுக்கு நடுவே ஒர்‌ களர்‌ உள்ளது. அவ்வூர்‌ மக்கள்‌, தம்மூரின்‌ இயற்கை நலத்தினைக்‌ கண்டு இன்புற்றுத்‌ தம்மூருக்குப்‌ 'பைம்பொழில்‌' என்று பெயரிட்டனர்‌. அஃது இக்காலத்தில்‌ 'பம்புளி' எனத்‌ திரிந்து வழங்குகிறது.
மரங்களால்‌ பெயர்‌ பெற்ற ஊர்‌! : கெடில நதிக்குத்‌ தென்கரையில்‌ பாதிரி மரங்கள்‌ நிறைந்த இடம்‌ உள்ளது. அவ்விடத்தில்‌ அம்மரங்கள்‌ சூழ வாழ்ந்த மக்கள்‌ தம்மூருக்குத்‌ “திருப்பாதிரிப்புலியூர்‌” எனப்‌ பெயரிட்டனர்‌. 
பசுக்களால்‌ பெயர்‌ பெற்ற ஊர்‌! : முல்லை நிலத்திலே தோன்றும்‌ ஊர்கள்‌ பெரும்பாலும்‌ பாடி என்னும்‌ பெயர்‌ பெறும்‌, திருத்தொண்டராகிய சண்டேசுவரர்‌ பசுக்களை மேய்த்து, ஈசனுக்குப்‌ பூசனை புரிந்த இடம்‌ உள்ளது. அங்குத்‌ தங்கி வாழத்‌ தொடங்கிய மக்கள்‌, தம்மூருக்குத்‌ *திருஆப்பாடி” எனப்‌ பெயரிட்டனர்‌.
இவ்வாறு இயற்கையோடு இயைந்து வாழ்ந்த பண்டைய மக்கள்‌, அவ்வவ்விடத்துச்‌ சிறப்பிற்கேற்பப்‌ பெயரிட்டு வழங்கிய திறனை எண்ணி நெஞ்சம்‌ விம்மிதம்‌ கொள்கிறது.